เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 247
บทล่าสุด
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 252
เขามองดูฉันอยู่สองสามวินาที ก่อนจะหันไปพูดกับตำรวจข้างกาย “ผู้กำกับหลิว ลำบากคุณแล้วครับ”คนที่ถูกเรียกว่าผู้กำกับหลิวเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้มอย่างสุภาพอ่อนโยนทันที พลางพูดกับฉันอย่างเกรงอกเกรงใจ “คุณเยี่ยครับ คุณเสิ่นได้จัดการเรื่องประกันตัวให้คุณเรียบร้อยแล้ว คุณสามารถกลับได้แล้วครับ เรื่องนี้เป็นความเข้าใจผิดกันจริง ๆ ทำให้คุณต้องมาลำบากและเสียขวัญเสียแล้ว”ปลายนิ้วของฉันจิกลงบนรอยแตกตรงมุมผนัง พยายามจะหยัดตัวลุกขึ้นยืนทว่าขาทั้งสองข้างกลับชาจนไร้ความรู้สึกไปนานแล้ว พอขยับตัวเพียงเล็กน้อย ร่างทั้งร่างก็ซวนเซจนทรุดฮวบกลับลงไปนั่งที่เดิมความรู้สึกกระดากอายแล่นริ้วขึ้นมาในทันที ใบหน้าของฉันร้อนผ่าว ขณะพยายามจะดันตัวลุกขึ้นอีกครั้งและในจังหวะนั้นเอง มือเรียวยาวที่มีข้อนิ้วเด่นชัดข้างหนึ่งก็ยื่นมาตรงหน้าฉันเสิ่นเหยียนโจวย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง แพขนตาที่หลุบต่ำลงช่วยบดบังประกายอารมณ์ในแววตาของเขาไว้จนหมด มีเพียงเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยขึ้นเบา ๆ “ส่งมือมาให้ผม”ผู้กำกับหลิวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ หันหน้าไปอีกทางอย่างรู้กาลเทศะ ทำทีเป็นก้มลงจัดแขนเสื้อของตัวเองฉันลังเลอยู่ชั่วครู่ก่อนจะยอมยื่น
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 251
หัวใจของฉันบีบรัดแน่น กู้สือซวี่เองก็ขมวดคิ้วแล้วหันขวับไปมองซูหย่าซินทันทีซูหย่าซินรีบทำท่าทางน่าสงสารน่าเวทนาขึ้นมาทันควัน “พี่สือซวี่คะ ฉัน... ฉันเป็นห่วงตั๋วตั่วมากจนทนไม่ไหว กลัวว่าคุณหนูเยี่ยจะหลบหนีความผิดไปเสียก่อน ก็เลยโทรศัพท์ไปเร่งรัดตำรวจอีกสายหนึ่งน่ะค่ะ...”เจียงป๋อเหวินรีบก้าวขึ้นหน้าไปพูดกับตำรวจ “คุณตำรวจครับ เรื่องนี้เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันครับ พวกเราขอถอนแจ้งความ ไม่มีอะไรแล้วครับ”ทว่าซูหย่าซินกลับเอ่ยแทรกขึ้นมา “คุณตาคะ อย่างน้อยตอนนี้หนูก็เป็นผู้ปกครองตามกฎหมายของตั๋วตั่ว หนูจำเป็นต้องรับประกันความปลอดภัยของลูกสาวหนู ให้คุณหนูเยี่ยไปชี้แจงให้กระจ่างที่สถานีตำรวจจะดีกว่าค่ะ หนูคงถอนแจ้งความไม่ได้หรอกนะคะ”สีหน้าของกู้สือซวี่หม่นทึมลงไปอีกหลายส่วน แต่เขากลับไม่ได้เอ่ยปากทัดทานอะไร ปล่อยให้ตำรวจคุมตัวฉันออกไปแต่โดยดีสายตาของฉันเหลือบมองเสี้ยวหน้าอันเย็นชาไร้หัวใจของเขา ในที่สุดฉันก็ตระหนักได้อย่างถ่องแท้ว่า เหตุใดเรื่องราวระหว่างฉันกับกู้สือซวี่ถึงต้องดำเนินมาจนถึงจุดตกต่ำเช่นนี้……แสงไฟในห้องสอบสวนสว่างจ้าจนแสบตา ฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้โลหะอันเย็นเฉียบ ฟังคำซั
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 250
ฉันคิดว่าการไปชี้แจงให้กระจ่างชัดต่อหน้าเจ้าหน้าที่ที่สถานีตำรวจก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยฉันจะได้ไม่ต้องมาแบกรับมลทินและความอยุติธรรมนี้ทว่าคุณตากลับเบิกตากว้างด้วยความโกรธเกรี้ยว ตวาดลั่น “ไอ้เด็กไม่รักดี แกถึงขั้นแจ้งความเลยเหรอ! เจาเจาเป็นภรรยาของแกนะ! แกกล้าแจ้งความจับเมียตัวเองเชียวรึ!”สายตาที่กู้สือซวี่ใช้มองฉันนั้นเย็นเยียบเสียดกระดูก ก่อนจะเอ่ยว่า “ใช่ครับ ใครก็ตามที่คิดทำร้ายลูกสาวผม จะต้องมีจุดจบแบบนี้เท่านั้น ตอนนี้เยี่ยเจาเจาต้องไปสถานีตำรวจกับผม ไปอธิบายให้ตำรวจฟังต่อหน้า!”พูดจบ เขาก็กระชากแขนลากฉันออกไปข้างนอกโดยไม่ฟังเสียงทัดทานของใครทั้งนั้นข้อมือของฉันถูกเขาบีบจนเจ็บร้าว ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไรก็สะบัดไม่หลุดและในวินาทีนั้นเอง เสียงทุ้มต่ำอันเย็นเยียบสายหนึ่งก็ดังมาจากทางด้านหลัง “หยุดเดี๋ยวนี้!”กู้สือซวี่ชะงักฝีเท้าลงทันควัน หันขวับกลับไปมองข้างหลังด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตาเสิ่นเหยียนโจวค่อย ๆ ก้าวเรียวขาเรียวยาวลงมาจากบันไดชั้นบน เดินตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเราด้วยท่าทีสงบนิ่งและภูมิฐานกู้สือซวี่ขมวดคิ้วจ้องเขาอย่างดุดัน พลางแค่นเสียงกร้าว “คุณเสิ่น อย่าค
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 249
ฉันเปลี่ยนหัวข้อสนทนา เอ่ยถามขึ้นว่า “คุณยายคะ ตอนนี้สุขภาพร่างกายเป็นอย่างไรบ้างคะ ดีขึ้นบ้างหรือยัง”เฉิงตงชิงเอามือกุมหน้าอกพลางไอค่อกแค่กอยู่สองสามที “ก็ยังทรง ๆ เหมือนเดิมนั่นแหละจ้ะ”เมื่อเห็นเช่นนั้น เสิ่นเหยียนโจวจึงเอ่ยขึ้น “แม่ครับ เดี๋ยวผมพยุงแม่ขึ้นไปพักผ่อนข้างบนดีกว่า”“จ้ะ”ใบหน้าของเฉิงตงชิงซีดเผือดแลดูทรุดโทรมจากพิษไข้ ก่อนจะขึ้นไป เธอยังไม่วายหันมาบอกฉัน “เจาเจา พวกหนูทานกันต่อเถอะนะ ยายขอตัวขึ้นไปนอนพักสักครู่”เมื่อมองตามแผ่นหลังของคู่แม่ลูกที่เดินเคียงกันไป แววตาของคุณตาก็เต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยและกังวลใจอย่างปิดไม่มิดฉันอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากปลอบโยน “คุณตาคะ เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีทางการแพทย์ก้าวหน้าไปมาก คุณยายต้องไม่เป็นอะไรแน่นอนค่ะ”“เฮ้อ... ตอนที่ตรวจเจอมันก็ล่วงเลยเข้าสู่ระยะสุดท้ายไปแล้วน่ะสิ...”เจียงป๋อเหวินทอดถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า “ยังดีที่เหยียนโจวเป็นพวกปากร้ายใจดี ในช่วงเวลาสุดท้ายแบบนี้ เขายังยอมสละเวลาแวะมาอยู่เป็นเพื่อนยายของหนูบ่อย ๆ ไม่อย่างนั้น เรื่องนี้คงกลายเป็นตราบาปและความเสียใจไปตลอดชีวิตของยายหนูแน่ ๆ”ในขณะที่พวกเรากำลังคุยกันอยู
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 248
เพื่อที่จะได้ขอโทษเสิ่นเหยียนโจวต่อหน้า ฉันจึงตอบตกลงคุณตา และเดินทางไปยังคฤหาสน์ตระกูลเจียงในช่วงพลบค่ำหลังจากเปลี่ยนรองเท้าตรงโถงทางเข้าเรียบร้อย พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นเสิ่นเหยียนโจวนั่งอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกมือข้างหนึ่งของเขาวางพาดอยู่บนที่พักแขน ท่าทางดูผ่อนคลายขณะกำลังเปิดดูนิตยสารแขนเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทถูกพับร่นขึ้นมาจนถึงข้อศอก เผยให้เห็นท่อนแขนที่มีลายเส้นกล้ามเนื้อเฉียบคมชัดเจนเมื่อฉันก้าวเข้าไปใกล้ สายตาภายใต้กรอบแว่นของชายหนุ่มก็ปรายมองมาเรียบ ๆ ไร้ซึ่งประกายความอบอุ่นใด ๆท่าทีเฉยชาเช่นนี้ของเขา ทำให้ฉันแทบไม่อยากเชื่อเลยว่า วันนั้นเขาจะเป็นฝ่ายส่งข้อความทางไลน์มาชวนฉันไปร่วมงานเลี้ยงด้วยตัวเองเสิ่นเหยียนโจวไม่มีทีท่าว่าจะยอมเปิดปากพูดก่อน ฉันที่ยืนอยู่ตรงข้ามเขาจึงจำต้องเอ่ยทำลายบรรยากาศอันน่าอึดอัดนี้ขึ้นมา “คุณตาคุณยายล่ะคะ”“อยู่ในครัว”เสิ่นเหยียนโจวตอบสั้นประหยัดคำพูดอย่างยิ่งบทสนทนาหยุดชะงักลงด้วยความกระอักกระอ่วนอีกครั้งในตอนนั้นเอง เขาขยับตัวไปทางด้านข้างเล็กน้อย ราวกับเป็นการส่งสัญญาณให้ฉันนั่งลงฉันกลั้นใจนั่งลงข้าง ๆ เขา ปลายนิ้วมือบิดสายกระเป๋าไปมา
หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก บทที่ 247
ทว่าเมิ่งอวิ๋นชูกลับพูดขึ้นว่า “ข่าวนี้ยังไงก็ต้องลงชื่อเธอ เป็นผลงานที่เธอทำ ฉันไม่คิดจะมาชุบมือเปิบแย่งความดีความชอบของเธอหรอก”เธอเป็นคนแบบนี้เสมอ แม้จะดูเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยจุกจิก แต่เรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวนั้นแยกแยะชัดเจนและตรงไปตรงมาที่สุดฉันหัวเราะเบา ๆ ก่อนตอบว่า “เอาเถอะ งั้นก็ตามแต่เธอจะจัดการเลยแล้วกัน”“เจาเจา เธอคิดจะ... กลับไปเป็นแม่บ้านเต็มตัวอีกแล้วเหรอ” น้ำเสียงของเมิ่งอวิ๋นชูเต็มไปด้วยความกังวล “รู้สึกว่าการทำงานในสังคมข้างนอกมันอยู่ยากใช่ไหมล่ะ เลย... คิดจะยอมถอยยอมประนีประนอมอีกแล้วเหรอ”ฉันหลุดขำออกมา “ถ้าฉันยอมแพ้แบบนั้นจริง ๆ ล่ะ เธอจะว่ายังไง”เมิ่งอวิ๋นชูนิ่งเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะโพล่งออกมาว่า “ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ ฉันคงดูถูกเธอตายเลย! ฉันเคยคิดว่าพวกเราเป็นหมาป่าประเภทเดียวกัน ที่พร้อมจะออกไปฟาดฟันสู้รบในสนามการทำงานแท้ ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าเธอเพิ่งก้าวออกมาได้ไม่ทันไร ก็จะซมซานมุดหัวกลับเข้าไปอีกแล้ว!”คำพูดตรงไปตรงมานั้นกลับทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างประหลาด จึงเอ่ยอธิบายไปว่า “วางใจเถอะน่า ฉันก็เหมือนเธอนั่นแหละ พอมองธาตุแท้ของผู้ชายสารเลวออกแล้ว ไม่
บางทีคุณอาจจะชอบ
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.2M viewsพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ127.0K viewsขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง137.8K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.2K viewsYou're my baby. ตื๊อรักลุงจอมโหด
Melyssa703 viewsพระชายาสามขอเปลี่ยนชะตานิยายเรื่องนี้
พิชชาพร100 viewsพิษรักใต้บัลลังก์มังกร
Ladyporn130 viewsตั้งท้องลูกของเจ้านายซีอีโอจอมโหด
Mr. Rams11 views
