แชร์

บทที่ 341

ผู้เขียน: จิ้งซิง
“ถูกต้อง โทษใครไม่ได้ ต้องโทษข้าที่ตอนนั้นทั้งโง่ทั้งซื่อบื้อ ที่นึกว่ายังสามารถพูดคุยเหตุผลกับคนอย่างพวกท่านที่จิตใจลำเอียงสุดโต่ง”

เวินซื่อนึกถึงตัวเองในตอนนั้นที่ร้องไห้อ้อนวอนพวกเขาแล้วรู้สึกน่าขัน

“ดังนั้นตอนนี้ข้าแค่อยากนำสิ่งของที่เป็นของตัวเองคืนมาเท่านั้น มีปัญหาใดหรือ?”

“ไม่ได้”

เวินเฉวียนเซิ่งยังไม่ทันเอ่ยปากพูด เวินอวี้จือก็ปฏิเสธโดยพลัน

“ตอนนี้ที่ดินกุยอวิ๋นกับภัตตาคารเฟิ่งอวิ๋นเป็นของน้องหก เจ้าอยากได้ก็เอาอย่างอื่นมาแลก”

เวินอวี้จือยังนึกว่าเขาเจรจากับเวินซื่อได้

เวินซื่อพยักหน้า “ได้ เช่นนั้นก็เอาชีวิตท่านมาแลกก็แล้วกัน จู๋เยวี่ย ลงมือ”

ระหว่างที่พูดนางออกคำสั่งอย่างไม่ลังเล

ส่วบ!

กระบี่เล่มยาวตวัด พุ่งเข้าหาเวินอวี้จือในเสี้ยววินาที

ครั้งนี้เวินอวี้จือเตรียมการไว้แล้ว แต่ก็ไม่อาจต้านทานฝีมือรุนแรงของจู๋เยวี่ย

เขาหลบหลีกจุดสำคัญไปได้ ทว่าวินาทีต่อมากระบี่ของจู๋เยวี่ยแทงทะลุแขนของเขา

เกิดเสียงดังพรวด ต่อมาเสียงที่ดังขึ้นคือเสียงร้องโหยหวนของเวินอวี้จือ

“เวินซื่อ ยังไม่รีบสั่งให้นางหยุดอีก”

เวินเฉวียนเซิ่งยังตวาดให้เวินซื่อหยุด แต่เวินซื่อไม่สนใจแม้แต่น้อย

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1273

    ออกเดินทางได้ไม่นาน จู่ ๆ ทางด้านเอ้อถานหลัวก็ให้คนไปตามปาถูเอ่อร์มาหาปาถูเอ่อร์ยังนึกว่าอาจารย์อาเอ้อถานหลัวผู้นี้มีธุระอะไรกับเขา ไม่คาดคิดว่าเมื่อมาถึงกลับได้ยินคำพูดเช่นนี้ปาถูเอ่อร์ตะลึงงันไปครู่หนึ่ง ยังไม่เข้าใจความหมายของเอ้อถานหลัว “อาจารย์อา มีอะไรให้ข้าช่วยอย่างนั้นหรือ?”รถม้าของเอ้อถานหลัวคันนี้ก็ใหญ่โตไม่แพ้กัน แต่ก็เป็นเพราะความต้องการของเอ้อถานหลัวเอง นอกจากต้องมีขนาดใหญ่เพื่อบรรจุหุ่นศพหุ่นเชิดของเขาแล้ว สิ่งประดับตกแต่งหรูหราอื่นใดล้วนไม่ต้องการทั้งสิ้นเอ้อถานหลัวนั่งอยู่ด้านในสุดของรถม้าคันใหญ่ เลิกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อยพลางกล่าวกับปาถูเอ่อร์ว่า “อาตมาได้รับปากบิดาของท่านไว้ ว่าจะเลือกหนึ่งในพวกท่านสามพี่น้องเพื่อถ่ายทอดวิชาควบคุมศพให้ และท่านก็คือคนที่อาตมาเลือก”ปาถูเอ่อร์ได้ยินดังนั้นก็เบิกตาโตด้วยความประหลาดใจทันทีเขาชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างตื่นตระหนก “ข้าหรือ? อาจารย์อา ท่าน...ท่านไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดไปใช่ไหม?”ทุกคนต่างรู้ดีว่า ในบรรดาพวกเขาสามพี่น้อง เขาคือผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านวิชากู่น้อยที่สุด ต่อให้เอ้อถานหลัวต้องการเลือก ก็ไม่ควรเป็นเขาถึงจะถูกอีกท

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1272

    “โครม!”ภายในรถม้าอันหรูหรา หลังจากปาหย่าฟังถ้อยคำขององครักษ์จบ ก็ฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะเล็กอย่างหนักหน่วงด้วยความโกรธทันที“ไป๋เยวี่ยโหรวนังแก่ชั่วนั่น! บังอาจมาด่าว่าข้าว่าไร้ยางอาย! ข้าคิดจะรับสนมชายสักคน เกี่ยวอะไรกับนางด้วย เหมือนสุนัขไล่จับหนู ยุ่งไม่เข้าเรื่องจริง ๆ!”ปาหย่าที่กำลังเดือดดาลทุบทำลายข้าวของในรถม้าไม่ยั้งเสียงโครมครามทำเอาเหล่าองครักษ์และข้ารับใช้โดยรอบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ จนกระทั่งองค์หญิงปาหย่าของพวกเขาระบายโทสะเสร็จสิ้น จึงเรียกสนมชายสองคนขึ้นมาบนรถ เพื่อเก็บกวาดเศษซากข้าวของทุกอย่างให้สะอาดในเวลานี้ ไฟโทสะของปาหย่าจึงค่อย ๆ มอดลงไปบ้างเล็กน้อยองครักษ์ที่ตัวสั่นงันงกอยู่ด้านนอกรถม้าเพิ่งจะกล้าเปิกปากในตอนนี้เอง พลางเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “องค์หญิง เรื่องคุณชายหยินเป่ยยังต้องให้ข้าน้อยไปเชิญอีกสักครั้งหรือไม่?”“ไม่ต้องแล้ว คนที่ไม่รู้จักรับไมตรีเช่นนั้น ในเมื่อเขาอยากจะภักดีต่อธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นของเขานัก เดี๋ยวข้าจะสั่งสอนให้เขารู้จักความขมขื่นเสียบ้าง”ปาหย่ามีนิสัยจองหองยิ่งนักยามปกติหากนางปรารถนาให้ชายใดมาเป็นสนมชายของนาง ก็ไม่ใช่ว่าจัดการได้ทันท

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1271

    “กรรมพันธุ์อะไรกัน?”ไป๋เยวี่ยโหรวยังคงสงสัย ก็เห็นสามีของนางเอ่ยด้วยท่าทางเป็นจริงเป็นจัง “กรรมพันธุ์อาการหลงรูปโฉมอย่างไรเล่า เรื่องเสด็จพ่อข้าไม่รู้ แต่เจ้าดูสิ เมื่อก่อนข้าก็ไม่ได้หลงเสน่ห์เจ้าจนไปไม่เป็นหรอกหรือ?”ไป๋เยวี่ยโหรวได้ยินคำนี้ คราแรกยังไม่เข้าใจนัก แต่วินาทีต่อมาใบหน้าเล็ก ๆ ก็แดงเรื่อด้วยความเขินอายทันใด พลางยกมือขึ้นฟาดปาถูเอ่อร์ไปหนึ่งฉาด“แก่แล้วยังไม่รู้จักอาย เป็นสามีภรรยากันมาเนิ่นนานแล้วยังจะมาพูดจาเช่นนี้อีก ยังไม่รีบไปช่วยไกล่เกลี่ยให้หยินเป่ยอีก!”“ฮ่า ๆ ๆ ปาหย่าคนนี้ข้าออกตัวพูดไปคงไม่เหมาะนัก คงต้องรบกวนพระชายาแล้ว”ปาถูเอ่อร์ขออภัยด้วยรอยยิ้ม แล้วเชื้อเชิญให้ไป๋เยวี่ยโหรวออกโรงไป๋เยวี่ยโหรวครุ่นคิดครู่หนึ่ง พลางลุกขึ้นเข้าใกล้ขอบหน้าต่างรถ เปิดม่านออกอย่างรวดเร็ว แล้วชะโงกหน้าออกไปมองเมื่อเห็นองครักษ์ของปาหย่ายังคงตอแยเป่ยเฉินหยวนอยู่ นางก็เปิดปากกล่าวทันที “เกิดเรื่องอะไรขึ้น ปาหย่าเป็นถึงองค์หญิง จะมาตามหาองครักษ์ของธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปทำไมกัน? ชายหญิงอยู่กันตามลำพังยังไม่รู้จักละอาย หากนางมีธุระจริง ๆ เช่นนั้นข้าจะไปดูด้วยตัวเอง!”ว่าแล้วไป๋เยว

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1270

    ทั้งท้าทายและดูหมิ่นครั้งแล้วครั้งเล่าคิดว่านางเป็นคนอารมณ์ดีนักหรืออย่างไร?“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงปล่อยเขาไปเช่นนี้เล่า?”ไป๋เยวี่ยโหรวนึกสงสัยหลานซื่อยักไหล่พลางกล่าวว่า “เพราะเสินอ๋องผู้เฒ่าเสด็จมาแล้ว”แทบจะทันทีที่สิ้นคำพูดของนาง ที่ประตูเมืองก็มีเสียงฝีเท้าที่เป็นระเบียบดังขึ้น พร้อมกับรถม้าหรูหราคันหนึ่ง อีกทั้งขบวนรถม้าคันใหญ่เอิกเกริกเคลื่อนออกมาจากประตูเมืองแม่ทัพต่างถิ่นสามนายคุ้มกันรถม้าที่เสินอ๋องผู้เฒ่าประทับอยู่ เคลื่อนมาถึงเบื้องหน้าของทุกคนอย่างรวดเร็ว“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เจ้ามีฐานะสูงส่ง ไม่จำเป็นต้องร่วมทางไปกับผู้อื่น ขึ้นมาบนรถม้าของข้า แล้วร่วมเดินทางไปกับข้าเถิด”หลานซื่อเหลือบมองรถม้าคันใหญ่มหึมาราวกับยกเรือนมาทั้งหลังนั้น ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไม่จำเป็นหรอก ข้ายังต้องคัดลอกพระคัมภีร์ระหว่างเดินทาง ไม่อยากจะรบกวนเสินอ๋อง”เสินอ๋องผู้เฒ่าที่ถูกปฏิเสธตรง ๆ พลันหรี่ตาทั้งสองลงปาถูเอ่อร์เห็นดังนั้นก็รีบก้าวไปข้างหน้า พลางประสานมือเอ่ยอย่างนอบน้อม “เสด็จพ่อโปรดวางพระทัย ลูกได้เตรียมรถม้าคันหนึ่งแยกไว้ให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์แล้ว ทั้งยังมีผู้ติดตามคุ้มก

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1269

    “ตอนนี้เจ้าตกอยู่ในเงื้อมมือของร้อยชนเผ่าของเราแล้ว อย่าหวังว่าจะหนีรอด หากอยากมีชีวิตรอดเจ้าก็ทำได้เพียงอ้อนวอนข้า เห็นแก่รูปโฉมอันงดงามของเจ้า อย่างน้อยข้าก็ยังมอบทางเลือกให้เจ้าทางหนึ่ง“รู้จักมีไหวพริบหน่อย ทางที่ดีเจ้าควรจะตอบตกลง วันหน้าหากปรนนิบัติข้าให้ดี ข้าก็จะไม่ถือสาเจ้าเรื่องดวงตาอีก แต่หากไม่ตอบตกลง รอวันหน้าค่อยมาอ้อนวอนข้าล่ะก็ มันจะไม่ง่ายดายเช่นนี้แล้ว”ปาเก๋อหลู่เปล่งเสียงฮึดฮัดไม่รู้ว่าเขาไปรู้อะไรมา หรือเข้าใจผิดอะไร จึงดูเหมือนจะคิดไปเองว่าสถานการณ์ของหลานซื่อกับพวกนั้นเข้าสู่ทางตันจนหมดหนทางแล้วมิน่าเล่าวันนี้เขาถึงได้บุ่มบ่ามมาท้าทายต่อหน้าตนเองเช่นนี้ไม่ผิดหรอก หลานซื่อเห็นสิ่งที่เรียกว่า ‘การสู่ขอ’ ของปาเก๋อหลู่นั้นเป็นเพียงการท้าทายและดูหมิ่นเท่านั้น“ข้าให้เวลาเจ้าพิจารณาให้ถี่ถ้วนหนึ่งวัน ขอเพียงเจ้าตอบตกลง ข้าจะไปทูลเสด็จพ่อ ถึงเวลานั้นย่อมรักษาชีวิตเจ้าไว้ได้ ส่วนคนอื่น ๆ นั้น เจ้าอย่าได้หวังเลย”หลังจากกล่าวจบ ปาเก๋อหลู่ก็หันหลังกลับพลางยกมือขึ้น รอให้ข้ารับใช้เข้ามาพยุงตนเองออกไปแต่ผ่านไปสักพักใหญ่ก็ไม่มีใครเข้ามา เขาพลันขมวดคิ้วตวาดด่า “ไอ้

  • หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก   บทที่ 1268

    ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา แทบจะในชั่วพริบตา ดาบในมือของเป่ยเฉินหยวนก็ทาบลงบนลำคอของปาเก๋อหลู่“หยินเป่ย!”เสียงของหลานซื่อดังขึ้นได้ทันเวลา รั้งเป่ยเฉินหยวนที่กำลังเกิดเจตนาสังหารอย่างใหญ่หลวงเอาไว้ไป๋เยวี่ยโหรวส่งสายตาให้ปาถูเอ่อร์ ให้เขารีบพาพี่ชายผู้มักมากในกามคนนี้ไปเสียท่านเอาเพชรนิลจินดาไม่กี่หีบออกมา ก็คิดจะตบแต่งธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าหมิงแล้วหรือ?ท่านกล้าดีอย่างไร?!ไม่รู้จักส่องกระจกดูตัวเองเสียบ้าง คางคกอยากกินเนื้อหงส์แท้ ๆสีหน้าของไป๋เยวี่ยโหรวย่ำแย่ถึงขีดสุด ยังเตะปาถูเอ่อร์ที่ยังคงยืนบื้ออยู่ไปอีกหนึ่งทีปาถูเอ่อร์รีบเข้าไปเกลี้ยกล่อม “พอเถอะเสด็จพี่ ท่านอย่ามาล้อเล่นที่นี่เลย รีบไปเสีย ประเดี๋ยวเสด็จพ่อก็ออกมาแล้ว”ปาถูเอ่อร์เองก็จนปัญญากับพี่ชายผู้นี้เต็มทีดูท่านทำเข้าสิ อายุตั้งเท่าไหร่แล้ว ยังจะมาคิดไม่ซื่อกับนังหนูวัยสิบกว่าปีอีก!แม่นางผู้นั้นคราวลูกของท่านได้แล้ว พวกผู้หญิงเต็มหลังบ้านตัวเองยังไม่พออีก กระทั่งนังหนูตัวเล็ก ๆ ก็ยังไม่เว้นไม่ดูฐานะของนางบ้างเลย นางเป็นถึงธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งต้าหมิง!ต่อให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์จะหน้าตาดีสักเพียงใด ท่านก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status