Se connecterPartager
บทที่ 7 เสียดายของ
Date de publication:
2025-11-20 19:36:57บทที่ 7 เสียดายของ
หลังจากที่ฉันและมดแดงไปทานอาหารกลางวันด้วยกันเรียบร้อยแล้ว ก็มานั่งรอที่หน้าห้องสอบ เพื่อที่จะเตรียมตัวสอบสัมภาษณ์ในช่วงบ่าย ซึ่งอีกไม่นานก็จะถึงเวลาสอบแล้ว ฉันรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูกที่ได้พูดคุยกับมดแดง เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี้ก็ไม่ได้มีเพื่อนคุยเรื่องจิปาทะแบบนี้เลย เพราะที่เพนต์เฮาส์มีแต่ผู้ใหญ่ เขาก็คุยกันแบบผู้ใหญ่ หลักๆก็จะเป็นเรื่องงาน ซึ่งฉันก็ไม่รู้เรื่องด้วย บางทีฉันก็อยากจะแชร์เรื่องราวของฉันกับใครสักคนที่เข้าใจตรงกันบ้าง อย่างเช่น คุยเรื่องซีรีส์ที่ดู อาหารที่ชอบกิน อะไรทำนองนั้น พอได้มาคุยกับมดแดงแค่ไม่นานก็รู้สึกคุยกันถูกคอสุดๆ ล่าสุดแลกไลน์กันเรียบร้อยแล้วจ้า ดีใจอ่ะ จะได้มีเพื่อนเมาท์แล้ว
"ขอเชิญผู้เข้าสอบลำดับที่ 35 เข้าห้องสอบค่ะ"
"โอ๊ะ...ถึงลำดับฉันแล้ว" เจนนิสเอ่ยด้วยท่าทางตื่นเต้น ฉันพยามจะไม่ตื่นเต้นแล้วนะ แต่ตอนนี้ใจเต้นตึกๆแทบจะหลุดออกมาจากอกแล้วอ่ะTT พระเจ้าช่วยส่งกำลังใจให้เจนนิสด้วยนะคะ
"สู้ๆนะเจนนิส" มดแดงพูดให้กำลังใจด้วยรอยยิ้มหวาน
"ขอบคุณนะ" พูดจบเจนนิสก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องสอบ
พอเจนนิสเปิดประตูเข้าไปในห้องสอบ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อเจอคนที่คุ้นเคยอย่างเรย์เดน
ฮะ...อะไรกันเนี่ยพี่เรย์เดนคือหนึ่งในกรรมการสอบสัมภาษณ์ด้วยเหรอเนี่ย ทำไมไม่เห็นบอกกันเลย TTฉันหนักใจมากว่าเดิมอีก เด็กสาวเดินไปนั่งที่เก้าอี้ที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้แล้ว ต่อหน้ากรรมการที่จะสอบสัมภาษณ์ด้วยท่าทางประหม่า ไม่รอช้ามาเฟียหนุ่มก็เป็นคนยิงคำถามเป็นคนแรก
"ทำไมคุณถึงอยากเรียนสาขาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ"
"เพราะชอบค่ะ...และดิฉันเชื่อว่าถ้าได้เข้ามาเรียนในาสาขานี้ ดิฉันจะสามารถนำความรู้ที่มีไปประยุกต์ใช้กับธุรกิจของตัวเองในอนาคตค่ะ" เด็กสาวตอบคำถามของของเรย์เดนด้วยแววตามุ่งมั่น
มาเฟียหนุ่มไม่พูดอะไรออกมาอีก นอกจากเขียนอะไรสักอย่างลงบนกระดาษ หลังจากนั้นกรรมการท่านอื่นๆก็ยิงคำถามรัวๆ จนฉันแทบจะตอบไม่ทัน ถ้าคำถามเป็นลูกปืนฉันคงพรุนไปแล้ว ฉันพยายามส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากพี่เรย์เดน ทว่าเขาดูนิ่งมากและไม่สบตาฉันเลยTT
หลังการสอบสัมภาษณ์ทำฉันเข่าแทบทรุด อยากกลับบ้านไปนอน เหนื่อยไม่ไหวแล้วTT
ติ้ง~
LINE
Rayden : ฉันรออยู่หน้าคณะรีบมา
ฮะ...ทำไมพี่เขาไปเร็วจังอ่ะ ยังเหลือคนที่ยังไม่ได้สอบอีกตั้งเยอะ อะไรกันเนี่ย
Jennis : โอเคค่ะ เจนนิสจะรีบไป
Jennis : ส่งสติกเกอร์
"มดแดง เรากลับก่อนนะ" เจนนิสหันไปบอกมดแดงที่กำลังนั่งรอสอบสัมภาษณ์" ทว่าก็อยากอยู่เป็นเพื่อนมดแดงนะ แต่ฉันกลับเองไม่ได้อ่ะ "ขอโทษนะมดแดงที่เราไม่สามารถอยู่เป็นเพื่อนได้" เจนนิสเอ่ยด้วยท่าทางรู้สึกผิด
"ไม่เป็นไร เดี๋ยวอีกหน่อยก็ถึงลำดับเราแล้ว"
"ไว้ถึงที่บ้านแล้ว เราจะไลน์หานะ"
"โอเค บ๊าย บาย จ้า"
"บ๊าย บาย ขอให้โชคดีนะมดแดง Keep Fighting" (สู้ต่อไป) เจนนิสพูดพร้อมกับทำท่าทางสู้ๆให้กำลังใจเพื่อนด้วย
ฉันรีบเดินมาที่รถของพี่เรย์เดนอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวคนเห็นและจำฉันได้ ถ้ามีใครรู้ว่าฉันรู้จักกับพี่เรย์เดนต้องโดนคนพูดไม่ดีหลับหลังแน่ๆ
"มัวทำอะไรอยู่ ฉันรอนานแล้วนะ"
"เจนนิสขอโทษค่ะ" เด็กสาวพูดพร้อมกับยกมือไว้อย่างนอบน้อม
"ว่าแต่ทำไมพี่เรย์เดนถึงรีบกลับล่ะคะ การสอบสัมภาษณ์ยังไม่เสร็จเลย"
"ฉันไม่ได้มีเวลาว่างขนาดนั้นนะ ที่จะอยู่จนสอบเสร็จ ฉันมีงานอื่นที่ต้องทำอีกเยอะ"
เด็กสาวขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งด้วยความสงสัย เพราะกรรมการท่านอื่นๆก็ยังไม่กลับ ทำไมพี่เรย์เดนถึงกลับได้
"เธอทำหน้าสงสัยอะไรนักหนา"
"ปะ...เปล่าค่ะ" ว่าจบเจนนิสก็หันหน้าไปทางกระจก ทอดสายตามองไปที่ถนน เพราะไม่อยากสบตากับปีศาจร้าย
…
@เพนต์เฮาส์เรย์เดน
ฉันนั่งคิดไม่ตกเลยว่าพี่เรย์เดนทำงานอะไรบ้าง พี่เคนตะบอกว่าเป็นนักธุรกิจแล้วทำไมถึงได้ไปเป็นกรรมการในการสอบสัมภาษณ์ของสาขาที่ฉันไปสอบด้วย หรือว่าพี่เรย์เดนจะเป็นอาจารย์ ถ้าเป็นแบบนั้น ถ้าฉันสอบเข้าสาขาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศได้ แสดงว่าก็ต้องได้เรียนกับพี่เขาด้วยงั้นสิ อยากจะบ้าตาย ทุกการใช้ชีวิตของฉันจะหนีพี่เรย์เดนไม่พ้นเลยเหรอเนี่ย พอเด็กสาวคิดแบบนั้นเธอก็นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงด้วยความกระวนกระวายใจ...
พอฉันเดินออกมาจากห้องก็เห็นว่าพี่เรย์เดนกำลังยืนทำอาหารอยู่ในครัว
WOW! วันนี้พี่เรย์เดนเข้าครัวทำอาหารเองเลย ทว่าพอมองจากทางด้านหลังทำไมรูปร่างพี่เขาถึงได้เพอร์เฟกต์ขนาดนี้นะ แผ่นหลังกว้างของพี่เขามันช่างดูดีสุดๆไปเลย
โอ๊ะ...นี่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย พอเด็กสาวหลุดออกจากภวังค์เธอก็สะบัดหน้าไปมาสองสามทีเพื่อไม่ให้ตัวเองคิดอะไรฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้
"WOW! วันนี้พี่เรย์เดนเข้าครัวทำอาหารเองเลยเหรอคะ" เด็กสาวพูดแซวมาเฟียหนุ่มด้วยท่าทางทะเล้น ก่อนจะเดินไปทิ้งสะโพกนั่งลงบนเก้าอี้ที่ไม่ห่างจากห้องครัวมากนัก
ไม่นานมาเฟียหนุ่มก็ถือจานข้าวผัดอเมริกันเดินมานั่งที่โต๊ะอาหาร
อ้าว…มีแค่จานเดียวเหรอเนี่ย ใจร้ายชะมัด เด็กสาวมองตามหลังมาเฟียหนุ่มตาละห้อยอย่างผิดหวัง ชิ...ต้มบะหมี่กินเองก็ได้
"ทำอะไร?" เรย์เดนเอ่ยถามเมื่อเห็นเด็กสาวกำลังถือถ้วยบะหมี่เดินเข้าไปในครัว
"ต้มบะหมี่ไงคะ"
"ไม่ต้อง ฉันทำข้าวผัดเยอะ กินคนเดียวไม่หมด ถ้าจะทิ้งก็เสียดาย" ว่าจบเรย์เดนก็เดินไปตักข้าวผัดในกระทะมาใส่จานให้เจนนิส
เด็กสาวยิ้มร่ารับข้าวผัดจากมาเฟียหนุ่ม ด้วยท่าทางน่าเอ็นดู
"ขอบคุณนะคะ"
"ไม่เป็นไร...ฉันแค่เสียดายของ"
เด็กสาวได้แต่ทำปากมุมมิบเลียนแบบคำพูดของมาเฟียหนุ่มตามหลัง เพราะหมั่นไส้ในความขี้เก๊กของเขา
Dernier chapitre
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 47 ขอให้ตลอดไปมีจริง | NC++ (จบ)
บทที่ 47 ขอให้ตลอดไปมีจริงสองปีต่อมา"เย้~" ฉัน มดแดง เดลต้า และออดี้ ส่งเสียงเฮ้พร้อมกับยื่นใบปริญญาไปข้างหน้า แล้วฉีกยิ้มให้กล้องด้วยรอยยิ้มที่เต็มอิ่มไปด้วยความสุข พวกเราเรียนจบแล้วนะ จบสามปีครึ่งทุกคนเลย ขอบคุณเดลต้าและออดี้ที่เป็นเดอะแบกให้ฉันกับมดเเดงมาโดยตลอด เพื่อนเก่งสุดๆ"เรียนจบแล้วอย่าลืมกันล่ะ คิดถึงเจนนิสบ้างนะ""คนที่กำลังจะแต่งงานนั่นแหละจะลืมพวกเรา" มดเเดงเอ่ยแซว"ฤกษ์เร็วดีนะ เรียนจบปุ๊บ แต่งปั๊บ" เดลต้าเอ่ยขึ้นอีกคน"ยินดีด้วยนะ" ออดี้เอ่ย"จะไม่ไปรึไง รีบยินดีก่อนใครเขาเลยนะ แต่ถ้าไม่มาจริงๆฉันจะโกรธนายสิบปี""หึ...ถ้าไปก็เห็นเองแหละ"กวนเบื้องล่างเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ มีเพื่อนผู้ชายสองคนศีลเสมอกันทั้งสองคน จะลาออกจากการเป็นเพื่อนก็ไม่ได้ เพราะไม่มีคนคบแล้วTTหลังจากที่เราถ่ายรูปด้วยกันเสร็จก็พากันแยกย้ายไปถ่ายกับครอบครัวตัวเอง วันนี้เป็นวันที่อบอุ่นมาก เพราะมี ทั้งครอบครัวพี่เรย์เดนและคุณแม่ของฉันที่มาแสดงความยินดีในวันสำเร็จของเจนนิสคนสวยขอชมตัวเองหน่อยนะ เผื่อว่าไม่มีใครชม"เป็นยังไงบ้างคะ เหนื่อยไหมคนเก่งข
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 46 อิ่มความสุข
บทที่ 46 อิ่มความสุขหนึ่งเดือนต่อมา@xxxหลังจากที่คุณแม่และครอบครัวพี่เรย์เดนมาหาที่ไทยเมื่ออาทิตย์ก่อนคุณแม่ก็ตัดสินใจใช้เงินเก็บที่มีซื้อบ้านที่นี่ทันที คุณแม่บอกว่าคิดมาดีแล้ว เพราะอยากมาอยู่กับลูกที่นี่ยังไงก็คงไม่กลับไปอยู่ที่เยอรมันแล้ว กลัวว่าบรรยากาศเก่าๆที่เคยมีครอบครัวที่สมบูรณ์พร้อมหน้า พ่อ แม่ ลูก จะทำให้อาการซึมเศร้ากลับมาอีก กว่าจะหายก็ใช้เวลารักษาเยียวยาสภาพจิตใจอยู่พักใหญ่ ส่วนฉันก็ย้ายมาอยู่กับคุณแม่เรียบร้อยแล้ว ที่นี้ไม่ได้น่ากลัวมีระบบรักษาความปลอดภัยรัดกุม เพราะเป็นบ้านในโครงการxxx ของบริษัทที่ติดอันดับท๊อปเทนของประเทศไทยบ้านในโครงการมีแต่หลักร้อยล้านขึ้นไป มีความเป็นส่วนตัวสูง พี่เรย์เดนเป็นคนแนะนำให้ หมั่นใจได้"คุณแม่คะวันนี้เราไปช็อปปิงกันนะ เผื่อมีอะไรขาดเหลือเราจะได้ซื้อของเข้าบ้านกัน" เจนนิสเอ่ยด้วยรอยยิ้มหวานอย่างมีความสุข ตั้งแต่ที่อีธานหายไปจากโลกนี้ เธอก็ได้กลับมาใช้ชีวิตปกติตามวัยของตัวเองแล้ว"ได้สิจ๊ะ วันนี้รถที่คุณแม่สั่งจะมาส่งพอดี""ฮะ...คุณแม่สั่งรถเหรอคะ""ใช่จ๊ะ เรย์เดนเป็นคนจัดการให้ถึงได้เร็ว แม่ขอเป็
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 45 พี่เรย์เดนง้อ | NC++
บทที่ 45 พี่เรย์เดนง้อ"มันใช่เวลามาหื่นไหมคะ เจนนิสงอลพี่เรย์เดนแล้ว คนลวงโลก" คนตัวเล็กเอ่ยด้วยใบหน้ามุ่ย"...""ทำไมที่รักพูดแบบนี้ละครับ ไม่สงสารพี่เลยเหรอ พี่เจ็บตัวอยู่นะ" เรย์เดนเอ่ยด้วยท่าทางน่าสงสารชิ ทำมาปากหวาน คนเจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการสุดๆ"ถ้าพี่เรย์เดนเจ็บ ก็ต้องนอนพักเยอะๆนะคะ" ว่าจบคนตัวเล็กก็เลื่อนมือมาพยุงคนรักเพื่อจะพาไปนอนบนเตียงด้วยรอยยิ้มเหนือกว่า"ไม่อยากให้พี่ง้อเหรอครับ ไหนบอกว่างอล?""หายเจ็บแล้วค่อยมาง้อก็ได้คะ""แต่พี่อยากง้อตอนนี้"คนแก่เอาแต่ใจ ดื้อสุดๆ"ไม่...อื้อ" ยังไม่ทันที่เจนนิสจะพูดจบก็โดนริมฝีปากหยักได้รูปประกบจูบอย่างรวดเร็วและร้อนแรง ลิ้นสากสอดแทรกเข้าไปควานหาความหวานจากโพลงปากเล็กอย่างดูดดื่ม ทำเอาคนตัวเล็กเคลิ้มเคลิบไปกับจูบของคนร่างหนาราวกับโดนมนต์สะกด มือเล็กค่อยลูบๆไล้ตามร่างกายแกร่งก่อนจะตวัดโอบกอดลำคอหนา ทั้งสองจูบตอบกันราวกับจะกลืนกินนานหลายนาทีจนพอใจจึงยอมถอนจูบ"เคลิ้มแบบนี้แสดงว่าอยากให้พี่รีบง้อแล้ว?" เรย์เดนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ เจนนิสไม่ตอบเธอเบือนหน้านี้ด้วยความเขินอายกับการกระข
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 44 ขี้ขลาด
บทที่ 44 ขี้ขลาดคำเตือน!เนื้อหามีการใช้ความรุนแรง ปัง!เสียงปืนปริศนาดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกกระสุนลอยมาเฉี่ยวแขนเรย์เดนจนเลือดไหลจำนวนมาก เคนตะที่เห็นแบบนั้นจึงรีบพานายตัวเองไปหาที่กำบังหลบ ในขณะที่เรย์เดนถูกมือขวาคนสนิทพยุงตัวเขาก็ไม่ลืมที่จะเอี้ยวหน้าไปมองคนที่ทำให้เขาต้องเจ็บตัว ก็เห็นอังเดรย์พ่อของอีธานยืนถือวัตถุบางอย่างในมือ สิ่งที่อังเดรย์ถือมันคือระเบิดควัน ไม่นานพื้นที่ตรงนี้ก็ฟุ้งเต็มไปด้วยควันสีขาว ไอ้อีธานมันเล่นไม่ซื่อจริงๆ เรย์เดนรีบบอกให้ลูกน้องตัวเองสะกัดอีธานและอังเดรย์เอาไว้ให้ได้ วันนี้จะต้องเป็นวันตายของสองพ่อลูกจอมขี้ขลาด ทว่าอีธานที่ว่าขี้ขลาดยังไม่เท่าอังเดรย์ เพราะอังเดรย์ไม่เคยปรากฏตัวที่ไหน ตั้งแต่ลูกชายเข้ามารับช่วงต่ออังเดรย์จะคุมทุกอย่างอยู่ข้างหลังและคอยลอบกัดศัตรูอยู่ในมุมมืดตลอด "นายครับ เลือดนายออกเยอะมาก เดี๋ยวผมห้ามเลือดให้ก่อน" ว่าจบเคนตะก็หยิบมีดพับเล่มเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อเพื่อจะใช้ตัดเสื้อตัวเอง ก่อนจะนำมาพันรอบเเขนเรย์เดนและรัดจนแน่นเพื่อทำการห้ามเลือดไว้ก่อน "นายไหวไหมครับ" เคนตะเอ่ยด้วยความเป็นห
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 43 สัญญา
บทที่ 43 สัญญาคำเตือน!เนื้อหามีการใช้ความรุนแรงสามวันต่อมา เรย์เดนพร้อมกับกำลังคนหลายร้อยชีวิต ทุกคนเตรียมอาวุธครบมือเรียบร้อยพร้อมออกเดินทางสู่จุดหมายเพื่อจะส่งอีธานคืนยมบาล ตลอดเวลาสามวันที่ผ่านมาเรย์เดน เคนตะ และคิระ ทำงานกันอย่างหนัก เพื่อหาตำแหน่งตัวจริงของอีธาน ที่จริงก็ทำงานกันมาได้สักพักแล้ว ให้คนกระจายตามตำแหน่งค่อยๆทยอยกำจัดอีธานตัวปลอมจนแน่ใจว่าไม่มีโผล่ออกมาอีก เพราะกำลังคนของอีธานเหลือน้อยลงเต็มที และตอนนี้ก็กำลังจนมุมหนีตายอย่างหมาจนตอก หมดผลประโยชน์ก็ไร้คนหนุนหลังตำแหน่งของอีธานระบุชี้ชัดว่าอยู่ในประเทศไทย และตอนนี้หลบภัยอยู่ที่โกดังร้างแถวท่าเรือเก่าที่ไม่มีใครใช้งาน ไม่มีใครกล้าเข้าไปเพราะพื้นที่บริเวณนั้นถูกปล่อยร้างมานานหลายปีแล้ว อีธานจึงบูรณะพื้นที่ตรงนั้นขึ้นมาใหม่เพื่อเป็นแหล่งกลบดานจากศัตรู แต่หารู้ไม่ว่าการที่อยู่ในประเทศไทย ไม่ว่าจะอยู่ซอกมุมในของประเทศไม่มีทางลอดพ้นจากสายตาเรย์เดนไปได้ การวางแผนของอีธานครั้งนี้ถือว่า...โง่มากวันนี้เขาจะเป็นคนตัดหัวอีธานและจะระเบิดที่นั้นทิ้งให้ไม่เหลือแม้แต่ซาก โชคดีที่โกดังตรงนั้นห่างไกลจากชุมชน ทำให้ไม่ต้องกังวลว่าจะ
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 42 อย่าพลาด
บทที่ 42 อย่าพลาด@เกาะออสเวิร์ด เจนนิสเบิกตาออกกว้าง เมื่อเรย์เดนพามาถึงที่พักบนเกาะส่วนตัวของเขา ตัวบ้านเป็นทรงโมเดิร์นคลาสสิคโทนสีดำใหญ่โตอลังการมาก มีทุกอย่างครบครัน มีสระว่ายน้ำในตัว ภายในบ้านสะอาดสะอ้านน่าอยู่มาก"ที่รักไปพักผ่อนในห้องก่อนนะครับ เดี๋ยวแม่บ้านจะพาไป" คนตัวสูงเอ่ยบอก ที่เขายังไม่ตามไปด้วยเพราะมีเรื่องต้องประชุมใหญ่กับลูกน้องพอเข้ามาถึงห้องประชุมที่อยู่ชั้นใต้ดิน เรย์เดนก็เอ่ยถามลูกน้องทันที"เรือที่เข้ามาใกล้เกาะของกูมันเป็นพวกไหน""คนของอีธาน พวกเราจัดการหมดทุกคนแล้วคนครับ อีธานมันคงส่งคนมาปั่นประสาทนาย เพราะมันรู้ว่านายอยู่กับคุณเจนนิส""เราต้องระวังให้มาก อย่าประมาท มันคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวเราอยู่ตลอด หมาลอบกัดฉิบหาย" เรย์เดนสถบคำหยาบออกหมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเอ่ยด้วยแววตาโหดเหี้ยม"ในเมื่อมันอยากได้เจนนิส เราก็จำเป็นต้องใช้เจนนิสล่อให้มันออกมา แต่จะเป็นเจนนิสตัวปลอม เราต้องสร้างสถานการณ์ทุกอย่างให้เเนบเนียนที่สุด รวมกำลังพล เตรียมอาวุธให้พร้อม ถ้าจะต้องสูญเสีย คนของเราจะต้องสูญน้อยที่สุดและที่สำคัญคนที่ต้องมาเป็นเจนนิสตัวปลอมดูแลเขาให้ดีที่สุด อย่าพลาด...
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 27 เขิน
บทที่ 27 เขินวันต่อมา"อื้อ~" เจนนิสส่งเสียงอู้อี้ในลำคอพร้อมกับยืดแขนบิดขี้เกียจเมื่อรู้สึกตัวตื่น เมื่อคนตัวเล็กลืมตาขึ้นเต็มดวงตาก็กวาดสายตามองรอบๆภายในห้อง เพราะรู้สึกแปลกที่ ล่าสุดที่จำได้คือเธอกำลังนั่งอยู่ภายในรถกับเรย์เดน แล้วภาพก็ตัดไปเลย สงสัยฉันคงเผลอหลับไป แต่ฉันหลับลึกขนาดนี้เลยเหรอ
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 26 เป็นแฟนกันไหม
บทที่ 26 เป็นแฟนกันไหม @ร้านอาหารหรูใจกลางเมืองลอนดอน ทำไมภายในร้านอาหารไม่มีคนเลย แปลกแฮะ ร้านหรูมากบรรยากาศโรแมนติกสุดๆ แต่ฉันยังไม่เห็นใครเลย"ทำไมไม่เห็นมีใครเลยคะ หรือว่าร้านยังไม่เปิด" เจนนิสเอ่ยถามด้วยความสงสัย"ฉันสั่งปิดร้าน""ฮะ...ถึงกับต้องสั่งปิดร้านเลยเหรอคะ""ฉันไม่ชอบคนเยอะ ผู้คนพล
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 25 ใจเต้นแรง
บทที่ 25 ใจเต้นแรงวันต่อมา มาเฟียหนุ่มนั่งจ้องมองคนตัวเล็กที่กำลังนั่งตักข้าวเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อยด้วยแววตาคาดโทษ ที่เมื่อคืนเธอวิ่งหนีเขาโดยที่ข้างในไร้บราเซียทำเอาเรย์เดนหงุดหงิดทั้งคืนเพราะแค่คิดว่ามีเหล่าสายตาของลูกน้องมองคนตัวเล็กก็ทำให้เขาหัวร้อนไม่หยุดทว่าเมื่อคืนที่คนตัวเล็กวิ่งหนีออกมา
หวงเด็กในปกครอง บทที่ 24 จะหมั้นกับฉันไหม | NC+++
บทที่ 24 จะหมั้นกับฉันไหม ติ้ง~ LINE Rayden : มาพบฉันที่ห้อง มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยทำไมต้องให้ไปหาที่ห้องด้วย วันนี้ก็อยู่ด้วยทั้งวันทำไมพี่เขาไม่คุย ง่วงจะแย่แล้วเนี่ย เจนนิสบ่นพึมพำคนเดียวอย่างไม่สบอารมณ์Jennis : พรุ่งนี้ค่อยคุยได้ไหมคะ เจนนิสง่วงแล้ว Rayden : เพิ่งสามทุ่ม...ง่วงแล้ว? Jenn
Vous vous intéresseriez aussi à
ลุงดำ
กาสะลอง68.8K Vuesเคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว85.5K Vuesหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา367.0K Vuesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.6K Vuesคู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า
KaiKitto83 Vuesโอกาสครั้งที่สองของมหาเศรษฐี
Authoress Cindy50 Vuesนางร้ายจากเรื่องไหนไม่รู้ แต่เรื่องนี้ฉันคือนางเอก
เด็กหญิงพุงกลม246 Vuesภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.206 Vues
