Share

บทที่ 67 คนชั่วได้รับผลกรรม

last update publish date: 2026-05-19 01:24:11

เช้าวันใหม่มาเยือน กลิ่นโลหิตที่ลอยคละคลุ้งทั่ววังหลวงเมื่อคืนนี้ถูกชำระล้างไปจนหมด ทหารของสกุลลู่กับกองทัพเกราะดำของหนิงอ๋องสามารถเข้ามาควบคุมสถานการณ์ภายในได้ทัน คนในวังจึงรอดพ้นจากความตายไปอย่างหวุดหวิด ส่วนทหารของรุ่ยอ๋องนั้นถูกสังหารทิ้งในทันที ยามนี้ศพของพวกเขากำลังถูกลากออกไปทิ้งที่นอกเมืองหลวง

เซวียกุ้ยเฟยไม่สามารถทำใจยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ พระนางคลุ้มคลั่งอยู่ในคุก พร้อมกับอาละวาดด่าทอบุตรชายตั้งแต่เมื่อคืน จนกระทั่งตอนนี้น้ำเสียงแหบแห้งไปหมดแล้ว แต่พระนางก็ยังไม่คิดที่จะหยุดด่า

“เจ้ามันไม่ได้เรื่อง ทำการใหญ่อะไรไม่เคยสำเร็จสักอย่าง ข้าไม่น่าคลอดคนไร้ประโยชน์เช่นเจ้าออกมาเลย เจ้ากำลังจะทำให้พวกเราทุกคนตาย เจ้ามันไร้ประโยชน์!”

แม้ว่าเสียงต่อว่านั้นจะดังมากขนาดไหน แต่โจวหยางเทียนที่อยู่ในกรงขังอีกกรงกลับนิ่งสงบ ราวกับไม่ได้ยินคำพูดต่อว่าของเซวียกุ้ยเฟยผู้เป็นพระมารดา

ในตอนนี้เขาก็ยังยอมรับความจริงไม่ได้ เพราะไม่คิดว่าทุกอย่างจะลงเอยแบบนี้ นี่มิใช่สิ่งที่เขาคาดหวังเอาไว้ ดวงตาของเขาเลื่อนลอย มองไม่เห็นความหวังอีกต่อไป หนทางข้างหน้ามีเพียงความมืดมนที่รอเขาอยู่ ในตอนนั้น ขันทีก็เข้ามาประกาศราชโองการ

ข้อหาประการแรก ขันทีประกาศความผิดของโจวหยางเทียน เซวียกุ้ยเฟยและคนสกุลเซวียว่ามีความผิดอะไรบ้าง นับตั้งแต่เรื่องที่ลอบสังหารองค์รัชทายาท กระทั่งเรื่องที่คิดก่อกบฏ และสุดท้ายขันทีจึงได้ประกาศบทลงโทษ โดยบทลงโทษในครั้งนี้โจวฮ่องเต้ทรงประทานโทษตายด้วยวิธีการตัดหัวให้กับพวกเขา ก่อนจะถึงวันประหาร พวกเขาทั้งหมดจะถูกแห่ประจานรอบเมืองก่อน

“ไม่ ข้าไม่ยินยอม ข้าเป็นสนมของฝ่าบาท ชั่วช้าอย่างไรความตายของข้าก็คือการประทานยาพิษเท่านั้น ข้าจะพบฝ่าบาท! ข้าไม่อยากถูกตัดหัว” 

หลังขันทีประกาศราชโองการจบ เซวียกุ้ยเฟยก็คลุ้มคลั่งกระชากกรงขัง ปากก็ร้องตะโกนว่าต้องการพบโจวฮ่องเต้ ทว่าขันกลับไม่ยินยอมให้นางทำเช่นนั้น

“เซวียกุ้ยเฟย ไม่สิ! เซวียลู่หลินตอนนี้เจ้าถูกปลดจากตำแหน่งพระสนมของฝ่าบาทแล้ว ความตายของเจ้าที่ฝ่าบาททรงประทานให้ถือว่าสมควรแล้ว” เอ่ยจบ ขันทีก็เดินจากไปพร้อมม้วนราชโองการสีทอง

เซวียกุ้ยเฟยไม่อาจยอมรับชะตากรรมของตนเองได้ นางจึงสลบแล้วสลบอีก แต่กระนั้นก็ไม่มีใครสนใจนาง คนสกุลเซวียคนอื่นๆ ที่ถูกจับกุมมาก็เอาแต่นั่งร้องไห้ไม่หยุด ชีวิตที่กำลังรุ่งโรจน์ของพวกเขา เหตุใดถึงต้องมาจบลงเช่นนี้ ในขณะที่คนอื่นๆ ร่ำไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือด โจวหยางเทียนกลับนิ่งสงบจนคนอื่นยากจะคาดเดาว่าเขาคิดอะไรอยู่

นอกจากนี้พี่น้องสกุลเฟยที่ถูกกล่าวหาว่าลอบสังหารองค์รัชทายาทก็พ้นจากมลทิน เพราะนักฆ่าสกุลเซวียที่เหลือรอดเพียงคนเดียวยอมรับความผิดหมดแล้ว

พี่น้องสกุลเฟยทั้งสี่คนต่างก็ขอบคุณลู่ฟางหนิงที่คอยช่วยเหลือพวกเขามาโดยตลอด ยามนี้พวกเขาทั้งหมดจึงกลับไปอยู่ที่หอชิงสุ่ยกับเถ้าแก่เมิ่ง ทว่าพวกเขาเลิกอาชีพเป็นนักฆ่าแล้วหันไปเปิดสำนักคุ้มภัยแทน ตอนที่พวกเขาเปิดกิจการ ลู่ฟางหนิงยังส่งของขวัญแสดงความยินดีไปให้พวกเขาอีกมากมาย

อีกด้านหนึ่ง ลู่อวิ้นเหมยกับจูเหิงเยว่ถูกจับให้มาคุกเข่าต่อหน้าแม่ทัพลู่หนิงเหอ จูเหิงเยว่ไม่รู้เรื่องราวที่บุตรสาวของตนกระทำลงไป นางจึงรีบโวยวายขึ้นว่า “ท่านพี่ ท่านจับพวกเรามาเช่นนี้เพราะเหตุใด”

“หากเจ้าอยากรู้เหตุผล เจ้าก็ถามบุตรสาวของเจ้าเอาเองเถิด” แม่ทัพลู่หนิงเหอไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าพวกนางสองแม่ลูก จูเหิงเยว่เมื่อได้ยินสามีเอ่ยเช่นนั้นจึงหันไปถามบุตรสาวด้วยความสงสัย

“อวิ้นเอ๋อร์ เจ้าทำอะไรให้ท่านพ่อไม่พอใจกันแน่ เจ้ารีบบอกแม่มาเถิด” จูเหิงเยว่ร้อนใจแทบคลั่ง เพราะตั้งแต่ที่ลู่อวิ้นเหมยคลอดออกมา นางก็พยายามเลี้ยงดูบุตรสาวให้สงบเสงี่ยมอยู่ตลอด ลู่อวิ้นเหมยไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง และยิ่งไม่เคยทำให้แม่ทัพลู่หนิงเหอโกรธจัดขนาดนี้มาก่อน

ทว่าลู่อวิ้นเหมยกลับไม่ยอมพูดอะไร แม่ทัพลู่หนิงเหอจึงให้คนนำหลักฐานทั้งหมดออกมาแสดงให้จูเหิงเยว่ดูว่าลู่อวิ้นเหมยร่วมมือกับรุ่ยอ๋องก่อกบฏ

จูเหิงเยว่เมื่อรู้ว่าบุตรสาวขโมยตราทัพของสามีไปให้กับรุ่ยอ๋องนางก็แทบล้มทั้งยืน

“อวิ้นเอ๋อร์ เหตุใดเจ้าถึงได้ทำเช่นนี้ เจ้าเป็นเด็กดีมาโดยตลอด แล้วเหตุใดถึงได้ใจกล้าทำเรื่องอันตรายขนาดนี้”

ลู่อวิ้นเหมยไม่ยอมตอบคำถามของมารดา นางเอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดอะไรสักคำ แม่ทัพลู่หนิงเหอค้านจะเค้นหาความจริงอะไรกับพวกนางสองแม่ลูกอีกแล้ว และเขาไม่ต้องการให้คนเช่นนี้มีชีวิตอยู่ในจวนสกุลลู่ต่อไป เขาจึงเขียนหนังสือหย่าให้กับจูเหิงเยว่ และปลดนางออกจากตำแหน่งฮูหยินรอง

“ท่านพี่ ท่านพี่อย่าหย่ากับข้าเลย ข้าสัญญาว่าต่อจากนี้ข้าจะดูแลไม่ให้อวิ้นเอ๋อร์ไปก่อเรื่องที่ไหนอีก” จูเหิงเยว่เข้าไปกอดขาของแม่ทัพลู่หนิงเหอเอาไว้แน่น ทว่าเขากลับไม่คิดจะชายตามองพวกนางสองแม่ลูกอีก

ลู่ฟางหนิงและลู่ฮูหยิน รวมถึงลู่จางหมิ่นและลู่เหว่ยหรงที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่เงียบๆ ก็ไม่มีใครคิดเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะหากแม่ทัพลู่หนิงเหอได้ตัดสินใจทำอะไรแล้ว ไม่มีใครสามารถห้ามเขาได้ อีกอย่างเรื่องที่ลู่อวิ้นเหมยกระทำลงไปนั้นเป็นเรื่องที่ร้ายแรงอย่างยิ่ง หากตอนนั้นพวกเขาไม่สามารถควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้ทัน ป่านนี้คนสกุลลู่ทั้งหมดคงถูกจับกุมในข้อหากบฏพร้อมกับกลุ่มของรุ่ยอ๋องไปแล้ว

“จูเหิงเยว่ ข้าใจดีกับเจ้ามามากแล้ว สิบเจ็ดปีที่ผ่านมานี้ข้าให้ตำแหน่งเจ้า ให้เจ้ามีชีวิตอย่างสุขสบาย นับว่าข้าได้ตอบแทนบุญคุณเจ้าครบแล้ว”

“ท่านพี่…”

“ต่อไปนี้ เจ้าจงเรียกข้าว่าท่านแม่ทัพ ความสัมพันธ์ของพวกเราขอให้สิ้นสุดตรงนี้เถิด” แม่ทัพลู่หนิงเหอเอ่ยออกมาอย่างไร้เยื่อใย จูเหิงเยว่รู้ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถรั้งเขาเอาไว้ได้อีก นางจึงร่ำไห้จนน้ำตานองหน้า

ไม่เพียงขับไล่พวกนางสองแม่ลูกออกจากจวนสกุลลู่เท่านั้น ตามกฎของตระกูลหากมีคนทำความผิดย่อมต้องได้รับโทษโบย ก่อนที่พวกนางสองแม่ลูกจะจากไปยังต้องได้รับโทษโบยอีกห้าสิบไม้ จูเหิงเยว่ที่เสียใจอยู่แล้ว เมื่อได้ยินบทลงโทษนั้นนางก็เป็นลมทันที

ลู่อวิ้นเหมยที่ยังคงนั่งคุกเข่าไม่พูดไม่จามาตั้งแต่ต้นเงยหน้าขึ้นมองบิดาเป็นครั้งแรก ใช่แล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้พบหน้าบิดานานที่สุด จากนั้นน้ำเสียงอ่อนหวาน ทว่าแฝงไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจของนางก็เอื้อนเอ่ยขึ้น

“ท่านพ่อ…หากท่านมอบความรักความอบอุ่นให้ข้าเหมือนกับที่ท่านมอบให้ลู่ฟางหนิง ข้าคงไม่มีทางทำเช่นนี้ แต่ทั้งหมดเป็นเพราะความลำเอียงของท่าน ข้าถึงได้เดินทางผิด…”

น้ำตาของลู่อวิ้นเหมยไหลรินอาบสองแก้มขณะที่เอ่ยถ้อยคำเหล่านั้นออกมา ตั้งแต่เล็กจนโตนางไม่เคยได้รับอ้อมกอดอันอบอุ่นจากบิดาเลยสักครั้ง ทุกครั้งที่เห็นบิดาอุ้มชูลู่ฟางหนิงด้วยความรักใคร่ นางมักจะเก็บความริษยานั้นไว้ในใจเงียบๆ

จนกระทั่งตอนนี้ความริษยาเหล่านั้นผลักดันให้นางทำทุกวิถีทางเพื่อจะอยู่เหนือกว่าลู่ฟางหนิง และบิดาจะได้มีนางในสายตาบ้าง ทว่าลู่อวิ้นเหมยหารู้ไม่ว่าความคิดของนางนั้นช่างเปล่าประโยชน์

แม่ทัพลู่หนิงเหอเมื่อได้ยินคำพูดของลู่อวิ้นเหมย เขาก็เผยสีหน้าเย็นชาออกมา จากนั้นจึงเอ่ยว่า “ข้าคงมอบความรักให้กับเจ้าไม่ได้ เพราะเจ้ามิใช่ลูกแท้ๆ ของข้า”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 70 รักนางทั้งสองชาติ (จบ)

    วันถัดมา การประหารโจวหยางเทียนกับคนสกุลเซวียก็มาถึง พวกเขาถูกคุมตัวมายังลานประหาร โจวหยางเทียนถูกล่ามไว้ด้วยโซ่ตรวนเส้นใหญ่เดินนำอยู่ด้านหน้าของกลุ่มกบฏ ดวงตาคมกริบของเขาทอดมองไปด้านหน้าอย่างเลื่อนลอย แม้จะมีสายตานับพันคู่ของผู้คนที่มาร่วมชมการประหารจ้องมองมาด้วยความเกลียดชัง แต่กระนั้นเขาก็หาได้รับรู้ถึงสายตาของผู้คนเหล่านั้นอีกต่อไปเบื้องหลังของเขาคือสมาชิกตระกูลเซวีย เซวียกุ้ยเฟยในยามนี้อยู่ในอาการสงบ ไม่ได้คลุ้มคลั่งเฉกเช่นช่วงหลายวันที่ผ่านมา ยามนี้นางคล้ายว่าจะยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นได้แล้ว ว่าอย่างไรก็คงหนีความตายไม่พ้น“เสด็จแม่ เป็นเพราะลูกไม่มีความสามารถมากพอจึงทำให้ทุกคนต้องมาพบกับจุดจบเช่นนี้”เซวียกุ้ยเฟยหันมองบุตรชายที่หลายวันมานี้แทบไม่เอ่ยอะไรออกมาเลย “เป็นแม่ที่ผิดเอง หากแม่ไม่มักใหญ่ใฝ่สูง หวังให้เจ้าครอบครองบัลลังก์ พวกเราก็คงไม่ต้องมีชีวิตเช่นนี้”หลายวันที่ถูกคุมขัง พวกนางสองแม่ลูกเริ่มจะตระหนักได้แล้วว่าหากพวกเขาไม่มีความคิดชั่วร้ายเสียก่อน พวกเขาก็คงไม่ต้องเดินทางมาพบกับจุดจบเช่นนี้ แต่อดีตไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขได้ ตอนนี้พวกเขากำลังจะได้รับผลกรรมที่เคยก

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 69 มอบสุราพิษ

    วันต่อมา โจวหยางเทียน เซวียกุ้ยเฟยและคนสกุลเซวียทุกคนถูกนำขึ้นกรงขังแล้วแห่ประจานไปรอบเมือง ชาวบ้านที่มุงดูต่างก็ขวางปาสิ่งของใส่และด่าทอไม่หยุดเซวียกุ้ยเฟยยอมรับความอัปยศในครั้งนี้ไม่ได้จึงสลบไปหลายรอบ ทว่านางก็ถูกน้ำอุจจาระปัสสาวะสาดใส่ให้ต้องฟื้นขึ้นมาพบกับความจริงอีกครั้งในขณะที่เซวียกุ้ยเฟยเสียสติไปแล้ว โจวหยางเทียนที่อยู่อีกกรงขังกลับนิ่งสงบจนทำให้คนมองไม่ออกว่าตอนนี้เขากำลังคิดอะไรอยู่ หลังจากที่แห่ประจานอยู่เช่นนี้ถึงสามวัน วันพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันลงดาบประหารพวกเขาแล้วตกดึกคืนนั้น ลู่ฟางหนิงพร้อมกับโจวหยางอวี้ก็เข้ามาหาโจวหยางเทียนในกรงขัง โจวหยางอวี้รู้ว่าลู่ฟางหนิงอยากจะชำระแค้นที่ถูกโจวหยางเทียนหักหลัง เขาจึงถอยออกมาและปล่อยให้นางอยู่กับโจวหยางเทียนตามลำพัง“หากเกิดเรื่องอะไรเรียกข้าได้ตลอด”“องค์รัชทายาทไม่ต้องเป็นห่วงเพคะ หม่อมฉันมาวันนี้เพราะต้องการสะสางความแค้นกับรุ่ยอ๋องให้จบสิ้น”“เจ้าคงไม่คิดจะสังหารเขาใช่หรือไม่” โจวหยางอวี้เป็นห่วงลู่ฟางหนิง เขาไม่อยากให้มือของนางต้องแปดเปื้อนเลือดของผู้คน โดยเฉพาะเลือดของโจวหยางเทียนลู่ฟางหนิงยิ้มให้เขา จากนั้นจึงเอ่ยว่า “องค์รั

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 68 ความจริงที่ไม่เคยรู้

    ลู่อวิ้นเหมยเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ร่างกายก็แทบไร้เรี่ยงแรงทรงตัวไม่อยู่ เป็นเพราะเหตุผลนี้อย่างนั้นหรือ นางถึงไม่เคยได้รับความรักจากบิดาเลยสักครั้งเดียว ไม่เพียงแค่ลู่อวิ้นเหมยเท่านั้นที่ตกใจกับความจริงในเรื่องนี้ ลู่ฮูหยินรวมถึงบุตรชายบุตรสาวทั้งสามก็ตกใจไม่ต่างกัน“ท่านพี่เหตุใดถึงได้เอ่ยเช่นนี้ออกมา เรื่องทั้งหมดเป็นเช่นไรกันแน่เจ้าคะ” ลู่ฮูหยินมองสามีของตนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม แม้เขาจะรักนางมาก แต่เรื่องนี้เขาไม่เคยบอกนางมาก่อนนางรู้เพียงแค่ว่าเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน ตอนที่สามีไปออกรบ เขากลับมาพร้อมกับสตรีนางหนึ่งซึ่งกำลังตั้งครรภ์ใกล้คลอดแล้ว ตอนนั้นหัวใจของนางแทบแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ไม่อาจยอมรับความจริงในเรื่องนี้ได้ อีกทั้งสามีก็ไม่คิดจะอธิบายอะไรให้นางฟัง นอกจากบอกว่าเขาจะแต่งตั้งจูเหิงเยว่ขึ้นเป็นภรรยารอง นางในยามนั้นเสียใจหนักมาก หากมิได้บุตรชายทั้งสองเข้ามาปลอบประโลม นางคงผ่านมาไม่ได้ ทว่าหลังจากที่สามีรับภรรยารองเข้าบ้าน แต่เขาก็ยังร่วมหลับนอนกับนางทุกคืน ไม่เคยย่างกรายไปเรือนหลังเล็กที่อยู่ท้ายจวนเลยเรื่องนี้แม้นางจะมีความสงสัย แต่นางก็ไม่กล้าถามสามีเพราะกลัวว่าจะทำให้สาม

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 67 คนชั่วได้รับผลกรรม

    เช้าวันใหม่มาเยือน กลิ่นโลหิตที่ลอยคละคลุ้งทั่ววังหลวงเมื่อคืนนี้ถูกชำระล้างไปจนหมด ทหารของสกุลลู่กับกองทัพเกราะดำของหนิงอ๋องสามารถเข้ามาควบคุมสถานการณ์ภายในได้ทัน คนในวังจึงรอดพ้นจากความตายไปอย่างหวุดหวิด ส่วนทหารของรุ่ยอ๋องนั้นถูกสังหารทิ้งในทันที ยามนี้ศพของพวกเขากำลังถูกลากออกไปทิ้งที่นอกเมืองหลวงเซวียกุ้ยเฟยไม่สามารถทำใจยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ พระนางคลุ้มคลั่งอยู่ในคุก พร้อมกับอาละวาดด่าทอบุตรชายตั้งแต่เมื่อคืน จนกระทั่งตอนนี้น้ำเสียงแหบแห้งไปหมดแล้ว แต่พระนางก็ยังไม่คิดที่จะหยุดด่า“เจ้ามันไม่ได้เรื่อง ทำการใหญ่อะไรไม่เคยสำเร็จสักอย่าง ข้าไม่น่าคลอดคนไร้ประโยชน์เช่นเจ้าออกมาเลย เจ้ากำลังจะทำให้พวกเราทุกคนตาย เจ้ามันไร้ประโยชน์!”แม้ว่าเสียงต่อว่านั้นจะดังมากขนาดไหน แต่โจวหยางเทียนที่อยู่ในกรงขังอีกกรงกลับนิ่งสงบ ราวกับไม่ได้ยินคำพูดต่อว่าของเซวียกุ้ยเฟยผู้เป็นพระมารดาในตอนนี้เขาก็ยังยอมรับความจริงไม่ได้ เพราะไม่คิดว่าทุกอย่างจะลงเอยแบบนี้ นี่มิใช่สิ่งที่เขาคาดหวังเอาไว้ ดวงตาของเขาเลื่อนลอย มองไม่เห็นความหวังอีกต่อไป หนทางข้างหน้ามีเพียงความมืดมนที่รอเขาอยู่ ในตอนนั้น ขันที

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 66 สะสางความแค้น

    ในขณะที่รุ่ยอ๋องกำลังจมปรักอยู่ในห้วงความทรงจำที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน ลู่ฟางหนิงก็ยกดาบในมือขึ้นก่อนจะจ่อไปที่ลำคอของเขา โจวหยางเทียนไม่เข้าใจว่าเหตุใดนางถึงต้องการเอาชีวิตเขามากขนาดนี้ หรือว่าภาพความทรงจำที่ปรากฏให้เขาเห็นนั้นเคยเกิดขึ้นมาก่อน“ข้ากับเจ้าไม่เคยมีความแค้นต่อกัน เหตุใดเจ้าต้องการเอาชีวิตข้าด้วย” โจวหยางเทียนเอ่ยถามลู่ฟางหนิงด้วยความไม่เข้าใจลู่ฟางหนิงได้ยินคำพูดนั้น นางก็กดดาบลงบนลำคอของโจวหยางเทียนจนเลือดของอีกฝ่ายไหลซึมออกมา “ไม่เคยมีความแค้นอย่างนั้นหรือ ท่านอ๋องลองคิดดูให้ดีๆ ว่าเคยทำอะไรกับหม่อมฉันไว้บ้าง”“ข้ากับเจ้าไม่เคยรู้จักกันเป็นการส่วนตัวมาก่อน แล้วข้าจะทำให้เจ้าโกรธแค้นได้อย่างไร ความแค้นของเจ้า ข้าเกรงว่าคงจะสะสางผิดคนแล้วกระมัง”โจวหยางเทียนยังคงยืนกรานคำพูดเดิม แม้ก่อนหน้านี้เขาเคยวางแผนการร้ายเพราะต้องการดึงลู่ฟางหนิงกับสกุลลู่มาเป็นพวก แต่แผนการนั้นก็ไม่สำเร็จ และนางก็ไม่เคยล่วงรู้เรื่องเหล่านั้นมาก่อน นางคงไม่มีทางโกรธแค้นเขาเพราะเรื่องนี้แน่ๆ“หม่อมฉันไม่เคยลืมความแค้นนั้นลงเลยแม้เพียงชั่วอึดใจเดียว เป็นท่านที่หลอกใช้หม่อมฉัน หม่อมฉันไม่มีวันลืม!”โจ

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 65 ภาพซ้อนในอดีต

    เซวียกุ้ยเฟยกำลังนั่งจิบชาอยู่ในตำหนักอย่างอารมณ์ดี ราวกับว่าค่ำคืนนี้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ด้านข้างยังมีนางกำนัลเข้ามาบีบนวดให้รู้สึกผ่อนคลาย ทว่าเสียงร้องโหยหวนที่ดังขึ้นทั่วทิศทางในวังหลวงช่างไม่เข้ากับบรรยากาศด้านในเอาเสียเลย“หม่อมฉันขอแสดงความยินดีกับกุ้ยเฟยด้วยเพคะ อีกไม่นานพระองค์จะกลายเป็นไทเฮาของแคว้นโจวแล้ว” นางกำนัลที่อยู่ข้างกายเซวียกุ้ยเฟยพูดประจบสอพลอไม่หยุดเซวียกุ้ยเฟยที่ได้ยินคำพูดเยินยอนั้นก็ยิ้มหน้าระรื่น พลางยกชาขึ้นมาจิบอย่างสบายอารมณ์ ทว่าพระนางมีความสุขได้ไม่นาน องครักษ์ของรุ่ยอ๋องก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “กุ้ยเฟย ยามนี้ท่านอ๋องพลาดท่าแล้ว พวกเราต้องรีบหนีออกจากเมืองหลวงให้เร็วที่สุดพ่ะย่ะค่ะ”หลังจากได้รับรายงานนี้ เซวียกุ้ยเฟยที่กำลังนั่งรอฟังข่าวดีอยู่ในตำหนักถึงกับขว้างจอกชาลงพื้นด้วยความไม่พอใจ“เหตุใดถึงล้มเหลว มิใช่ว่าศึกในครั้งนี้ต้องเป็นพวกเราที่ได้รับชัยชนะมิใช่หรือ”เซวียกุ้ยเฟยโมโหมากที่บุตรชายทำการใหญ่ไม่สำเร็จ ทุกอย่างถูกเตรียมการมานานนับปี แต่โจวหยางเทียนกลับทำไม่สำเร็จ ช่างไม่เอาไหนเสียจริง!“กระหม่อมไม่มีเวลาอธิบาย

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 64 การร่วมมือกันของทั้งสองกองทัพ

    ยามนี้ด้านนอกกำแพงเมืองหลวงมีกองทัพสกุลลู่นับหมื่นนายพร้อมอาวุธครบมือ ประชาชนที่อยู่ในเมืองหลวงต่างอกสั่นขวัญผวาเมื่อพบเหตุการณ์ที่ไม่ปกติเช่นนี้ ทหารรีบปิดประตูเมืองไม่ให้ผู้ใดเข้าออก ส่วนประชาชนทั้งหมด ทางการได้จัดหาสถานที่ปลอดภัยเอาไว้ให้แล้ว หากว่าเกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้นทหารสกุลลู่ยังคงลังเลเ

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 63 วังหลวงนองเลือด

    ในขณะที่ภายในงานเลี้ยงเกิดความชุลมุนวุ่นวาย ราชองครักษ์ต่างก็กรูกันเข้ามาคุ้มครองโจวฮ่องเต้ หนิงอ๋องให้คนของตนพาหมอเทวดาออกไปยังสถานที่ที่ปลอดภัยแล้ว จากนั้นเขากับโจวหยางอวี้ก็ชักดาบออกมา ก่อนจะเข้าห้ำหั่นกับพวกกบฏโจวหว่านถิงเองก็อยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย นางกำนัลและองครักษ์รีบเข้ามาคุ้มกันนางทันที

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 62 รุ่ยอ๋องก่อกบฏ

    วันถัดมา โจวฮ่องเต้และหวังฮองเฮาทรงจัดงานเลี้ยงขอบคุณให้กับหนิงอ๋องและหมอเทวดาตงหยางอย่างยิ่งใหญ่ ชื่อเสียงที่มีอยู่แล้วของหมอเทวดาตงหยางก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นหลังจากที่เขาสามารถรักษาอาการประชวรขององค์รัชทายาทจนหายขาดได้งานเลี้ยงในวันนี้ นอกจากจะมีเหล่าเชื้อพระวงศ์เข้าร่วมแล้ว โจวฮ่องเต้และหวังฮองเฮาย

  • หวนคืนครานี้ไม่เป็นแล้วสตรีที่ถูกหลอกใช้   บทที่ 61 จับผิดพี่สาว

    หลังจากปรึกษาหารือกับบิดาและพี่ชายทั้งสองเสร็จสิ้น ลู่ฟางหนิงก็ตรงไปยังเรือนของลู่อวิ้นเหมยซึ่งอยู่ท้ายจวนสกุลลู่ นางมาที่นี่เพราะต้องการพิสูจน์ว่าลู่อวิ้นเหมยเป็นคนที่ขโมยตราแม่ทัพไป เพื่อช่วยเหลือโจวหยางเทียนจริงหรือไม่ และหากว่าใช่นางจะทำอย่างไรกับพี่สาวต่างมารดาคนนี้ดีหลังจากที่เห็นลู่ฟางหนิงป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status