แชร์

ตอนที่ 13 ความว้าวุ่นใจของจิ้งชินอ๋อง

ผู้เขียน: Jiulin
last update วันที่เผยแพร่: 2026-10-12 06:16:35

“ฝะ... ฝ่าบาท กระหม่อมถูกใส่ร้าย จิ้งชินอ๋องทรงใส่ความกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ!”

หลี่เฟิงหยวนไม่แม้แต่จะปรายสายตามองขุนนางตกต่ำผู้นั้น เขาส่งม้วนฎีกาให้ขันทีคนสนิทของฮ่องเต้ด้วยท่วงท่าสง่างาม ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาต่อ

“บัญชีรายรับรายจ่ายของกรมคลังย้อนหลังสิบปี รวมถึงเส้นทางการขนย้ายทองคำของตระกูลท่าน ถูกตรวจค้นและมีตราประทับยืนยันโดยกองกำลังรักษาพระองค์เมื่อคืนนี้แล้ว คำปฏิเสธของท่านไม่มีผลต่อหลักฐานที่มัดแน่นนี้ได้หรอก”

เขาก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว ปิดเปลือกตาลงเล็กน้อยเพื่อข่มความเหน็ดเหนื่อยต่อความโลภของมนุษย์ ตรงมุมปากหยักได้รูปประดับรอยยิ้มบางๆ ที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น

"พาตัวไปทุบตรวน และส่งให้กรมอาญาขุดรากถอนโคนทั้งตระกูล!"

สุรเสียงหนักแน่น ดุดันและไร้ความปราณีของฮ่องเต้ ดังก้องกังวานไปทั่วท้องพระโรงที่เงียบสงัด ช่างเป็นน้ำเสียงที่เฉียบขาดและเยียบเย็นไม่ต่างจากพระอนุชาอย่างจิ้งชินอ๋องเลยแม้แต่น้อย

คำตัดสินอันเด็ดขาดประดุจสายฟ้าฟาดลงกลางห้องโถง ทำเอาเหล่าขุนนางน้อยใหญ่ที่เหลือต่างพากันก้มหน้าต่ำจนชิดอก เสียวสันหลังวาบและรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ไปตามๆ กัน ไม่กล้าแม้แต่จะถอนหายใจแรง ด้วยเกรงว่าภัยร้ายและสายพระเนตรอันแหลมคมจะลามมาถึงตน

“น้อมรับบัญชาพ่ะย่ะค่ะ” เหล่าทหารกองกำลังรักษาพระองค์ในชุดเกราะดำ ทะยานเข้ามาจับกุมใต้เท้าเฉินลากออกไปทันที โดยไม่มีขุนนางคนใดกล้าเอ่ยปากอ้อนวอนแทนแม้แต่คนเดียว

เมื่อจัดการเสร็จสิ้น หลี่เฟิงหยวนจึงหมุนตัวกลับ หันหน้าเข้าหาบัลลังก์ทองคำขององค์ฮ่องเต้ พระอนุชาผู้คุมทั้งอำนาจคลังและกองกำลังทหารทรุดกายคุกเข่าลงอย่างงดงามและนอบน้อม

“ทูลฝ่าบาท... ภารกิจการตรวจคลังและกวาดล้างการทุจริตระลอกแรก เสร็จสิ้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ดวงตาคมกริบเงยขึ้นสบพระพักตร์ฮ่องเต้ผู้เป็นพระเชษฐา เต็มไปด้วยความจงรักภักดีทว่าฉายแววเฉียบขาด พร้อมจะสะบั้นศีรษะทุกคนที่คิดจะสั่นคลอนความมั่นคงของราชวงศ์

แม้ในหัวสมองของเขาจะยังคงมีภาพใบหน้าเรียบเฉยและคำพูดตอกกลับเรื่องตั๋วเงินของลู่หมิงเซียนตามมาก่อกวนไม่หยุดหย่อนก็ตาม

พระองค์ทอดพระเนตรลงมาจากบัลลังก์ทองคำ พลางพยักพระพักตร์น้อยๆ ด้วยความพึงพอใจในผลงานและความดีความชอบอันประเสริฐของจิ้งชินอ๋องในครั้งนี้

ฮ่องเต้ทรงโบกพระหัตถ์เป็นสัญญาณให้เหล่าขุนนางแยกย้ายออกจากท้องพระโรงไปจนหมดสิ้น และเมื่อความเงียบสงบกลับมาครอบคลุมห้องโถงใหญ่อีกครั้ง ฮ่องเต้ที่ยังคงไม่ละสายพระเนตรไปจากพระอนุชาคนโปรดผู้นี้ จึงเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นว่า

“ทำได้ดีมาก... เจ้าน่ะ อยู่เล่นหมากล้อมกับข้าต่อก่อนสิ”

สุรเสียงนุ่มนวลทรงอำนาจของฮ่องเต้ดังก้องกังวาน ทว่ากลับไม่สามารถปัดเป่าความว้าวุ่นกังวลใจของพระอนุชาผู้นี้ลงได้เลยแม้แต่น้อย หลี่เฟิงหยวนลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะโค้งกายพยักหน้ารับคำสั่ง

“น้อมรับบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”

หลังเสร็จสิ้นการว่าราชการในท้องพระโรง หลี่เฟิงหยวนก็ก้าวตามหลังฮ่องเต้ผู้เป็นพระเชษฐาเข้าไปยังห้องทรงอักษรลับด้านหลัง บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของควันกำยานและชาชั้นดี

บนโต๊ะไม้แกะสลัก กระดานหมากล้อมหยกโบราณถูกจัดวางไว้พร้อมเสร็จสรรพ ฮ่องเต้ทรงคีบตัวหมากสีดำวางลงบนกระดานช้าๆ ก่อนจะทอดพระเนตรมองพระอนุชาที่นั่งฝั่งตรงข้าม ซึ่งกำลังคีบตัวหมากสีขาวด้วยท่าทีเหม่อลอยเล็กน้อย

“มีเรื่องใดติดค้างอยู่ในใจเจ้าอย่างนั้นหรือ อาหยวน?” สุรเสียงนุ่มนวลทว่าทรงอำนาจเอ่ยทักขึ้น

“ปกติเจ้าเดินหมากล้ำลึกและดุดันกว่านี้นัก แต่วันนี้กลับดูไร้สมาธิชอบกล”

“กระหม่อมมิได้มีเรื่องใดต้องกังวลพ่ะย่ะค่ะเสด็จพี่” หลี่เฟิงหยวนถอนหายใจยาว วางตัวหมากสีขาวลงบนกระดานโดยไร้ความละเมียดละไมอย่างที่เคยเป็น

แม้ในราชการแผ่นดิน เขามักจะปรึกษาหารือกับพระเชษฐาอย่างเปิดอกเสมอ ทว่าเรื่องราววุ่นวายภายในมุ้ง เรื่องความสัมพันธ์อันน่าปวดหัวของสตรีในหลังบ้าน เขาจะกล้าเอ่ยปากเล่าออกมาได้อย่างไร มีแต่จะทำให้เสื่อมเสียเกียรติและน่าขายหน้าเปล่าๆ

ฮ่องเต้แย้มพระโอษฐ์น้อยๆ ด้วยข้อมูลที่ได้รับรายงานจากขันทีคนสนิท พระองค์ทรงรู้มาโดยตลอดว่าเรือนหลังของจวนจิ้งชินอ๋องนี้ไม่เคยสงบสุขเลยสักวัน

ชายารองอย่างลู่หมิงจูที่กำลังตั้งครรภ์มักถูกชายาเอกลู่หมิงเซียนอาละวาดหาเรื่องอยู่เป็นนิจ อีกทั้งลู่หมิงเซียนที่เป็นบุตรีสายตรงของใต้เท้าลู่ก็มีนิสัยร้ายกาจ หยิ่งยะโสและชอบร่ำไห้คร่ำครวญสร้างความระอาใจให้หลี่เฟิงหยวนอนุชาของพระองค์มาโดยตลอด

ยิ่งหลายเดือนมานี้นางล้มป่วยหนักจนหมอหลวงที่ส่งไปตรวจรักษาถึงกลับปวดหัวกลับมาตามๆ กัน พระองค์จึงทรงคิดว่าความกังวลบนใบหน้าของน้องชายย่อมมาจากเรื่องวุ่นวายภายในจวนของตนเป็นแน่

“เรื่องในจวนหากมันหนักหนานัก ก็ปล่อยวางเสียบ้าง” ฮ่องเต้เอ่ยขึ้นพลางตบไหล่พระอนุชาเบาๆ ด้วยความเห็นใจ

“อีกไม่กี่วันข้างหน้า จะมีงานเลี้ยงรับรองทูตต่างแคว้นและเหล่าขุนนางต่างมณฑล ข้ามอบหมายให้เจ้าเป็นผู้ดูแลงานนี้ ทั้งนี้ก็เพื่อให้เจ้าได้มีเวลาปลีกตัวจากเรื่องจุกจิกในเรือนหลัง พอเสร็จงานแล้ว เจ้าค่อยพักผ่อนสะสางปัญหาในจวนให้เรียบร้อยเถิด”

“ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงห่วงใยพ่ะย่ะค่ะ” หลี่เฟิงหยวนน้อมรับบัญชาด้วยความนอบน้อม

ทว่าในใจของเขากลับไม่ได้มีความเป็นห่วงเป็นใยเรื่องชายารองเลยสักนิดเดียว ส่วนเรื่องสุขภาพของชายาเอกนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะนอกจากนางจะหายป่วยเป็นปลิดทิ้งอย่างน่าประหลาดแล้ว ท่าทีและสายตาเหินห่างประดุจคนแปลกหน้าของลู่หมิงเซียนต่างหาก ที่วิ่งวนอยู่ในหัวสมองของเขาจนแทบจะกลายเป็นความประสาทเสีย

สตรีผู้นั้นเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน นางไม่เพียงแต่ไม่แยแสเขา แต่ยังตอกกลับเขาด้วยเรื่องตั๋วเงินและกฎหมายได้อย่างเผ็ดร้อน นางกำลังวางแผนจะสร้างเรื่องพิสดารอะไรให้เขาต้องปวดหัวอีกกันแน่

‘รู้อย่างนี้... ยามนั้นข้าน่าจะยืนกรานปฏิเสธราชโองการพระราชทานสมรสกับนางเสียตั้งแต่แรกก็ดี!’

จิ้งชินอ๋องขบคิดในใจด้วยความเคืองแค้น ขณะกดตัวหมากหยกในมือลงบนกระดานดัง ก๊อก! ท่ามกลางสายพระเนตรของฮ่องเต้ที่มองมาพร้อมรอยยิ้มขบขัน ทรงเอ็นดูในท่าทีว้าวุ่นใจของพระอนุชา ซึ่งเป็นความรู้สึกที่พระองค์เองก็เคยผ่านมาในอดีตเช่นกัน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • หวางเฟยตัวร้ายผู้นี้ จะเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่ง   ตอนที่ 89 ปราการด่านหน้า กับท่านอ๋องผู้ (สูงวัย)

    สองวันถัดไป ขบวนสินค้าร่วมยี่สิบคันเกวียนก็มาถึงด่านหลางหยาเสียที ลู่หมิงเซียนถูกเชิญให้มานั่งรอในค่ายพักของทหารลาดตระเวน หญิงสาวที่เดินทางขึ้นเหนือมาร่วมครึ่งเดือน แม้จะมีอาการปวดเมื่อยเป็นระยะๆ ทว่าก่อนหน้านี้ได้ยานวดขนานดีจากมิติวิเศษจึงทำให้ร่างกายฟื้นฟูและแข็งแรงขึ้นมาดั่งคนไม่ได้เดินทางตรากตรำลำบากเลยสักนิดโม่เหลยกับซูหยางจับจ้องมองด้านข้างของหญิงสาวที่กำลังนั่งจิบชาอย่างสุนทรีย์พลางนึกสงสัยอยู่ในใจ“ข้าเพิ่งเคยเห็นสตรีที่เดินทางขึ้นเหนือโดยไม่มีความเหนื่อยล้าเช่นนางเป็นคนแรก แม้แต่องค์หญิงใหญ่ยังต้องนอนพักฟื้นไปหลายวัน แต่เจ้าดูสิ ไฉนนางถึงได้สดใสร่าเริงถึงเพียงนั้นกัน”โม่เหลยพยักเพยิดหน้าไปทางลู่หมิงเซียนพลางเอ่ยกระซิบกับสหายคู่ใจ ทั้งสองทอดสายตามองไปยังสตรีสูงศักดิ์ตรงหน้า ทว่าท่วงท่าการนั่งของนางยามนี้กลับสบายราวกับเป็นเรือนของตนเองเสียอย่างนั้น ไร้ซึ่งทีท่าหวั่นเกรงต่ออำนาจและความน่าเกรงขามของเจิ้นเป่ยอ๋อง ผู้มีนามว่าหมาป่าโลหิตแดนเหนือเลยสักนิด“นางเป็นแขกขององค์หญิงใหญ่ ต่อให้ท่านอ๋องจะดุดันน่าเกรงขามเพียงใด นางก็มีองค์หญิงใหญ่คอยหนุนหลัง เจ้าเลิกสงสัยในสิ่งที่เป็นไปไม่

  • หวางเฟยตัวร้ายผู้นี้ จะเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่ง   ตอนที่ 88 นางมีอะไรดีกัน

    ณ ค่ายทหารใหญ่ ด่านชายแดนหลางหยายามที่ความมืดมิดปกคลุมไปทั่วผืนฟ้า หน่วยองครักษ์เงาที่เร้นกายจากเขตชายป่าเมื่อยามกลางวัน ในที่สุดก็มาปรากฏกายแทบเท้าของผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งแดนเหนือภายในห้องบัญชาการที่อบอวลไปด้วยกลิ่นไอเย็นและตำราพิชัยสงคราม เซียวเจิ้นเป่ย หรือเจิ้นเป่ยอ๋อง ในชุดเกราะเบาเต็มยศกำลังนั่งตรวจทานฎีกาและรายงานการลาดตระเวนชายแดนด้วยสีหน้าเรียบเฉย เยือกเย็นประหนึ่งภูเขาน้ำแข็งที่ไม่มีวันหลอมละลาย“เรียนท่านอ๋อง ขบวนสินค้าจากเมืองหลวงใกล้เข้าสู่เขตชายแดนแล้วพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์เงาก้าวเข้ามาคุกเข่ารายงานเซียวเจิ้นเป่ยเลิกคิ้วคมเข้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากที่หาได้ยากยิ่งพลันปรากฏขึ้นจางๆ บนใบหน้าหล่อเหลาเยือกเย็น“มาถึงเร็วกว่าที่คิดไว้เสียจริง” ชายหนุ่มพึมพำเบาๆ ในลำคอ“เอ่อ ท่านอ๋อง คือว่า…” องครักษ์เงาอึกอักคล้ายมีเรื่องลำบากใจจะเอ่ย“มีอะไรก็ว่ามา”“เจ้าโม่ยี่ เฮยเฟิงกับเสวียเยี่ย ไม่ยอมกลับมาด้วยพ่ะย่ะค่ะ”“หมายความว่าอย่างไร” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันที“พวกมันพากันเดินตามขบวนสินค้าของคุณหนูลู่ ไม่ยอมกลับมาที่ค่ายทหารด้วยพ่ะย่ะค่ะ ซูหยางกับโม่เหลยจึงจำต้องอยู่คุมเชิงพวก

  • หวางเฟยตัวร้ายผู้นี้ จะเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่ง   ตอนที่ 87 หมาป่า หรือ ลูกสุนัข

    ซูหยางจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าสัตว์ร้ายที่ไม่เคยเชื่องกับผู้ใดนอกจากผู้เป็นนายอย่างเจิ้นเป่ยอ๋อง ยามนี้กลับมานั่งเกลือกกลิ้งหยอกล้อกับสตรีแปลกหน้าได้ถึงเพียงนี้เขานึกยินดีอยู่ในใจที่วันนี้ออกลาดตระเวนจากด่านหน้ามาตั้งแต่เช้าตรู่ แม้จะมั่นใจในฝีมือของหัวหน้าผู้คุ้มกันซึ่งเป็นคนในสังกัดเดียวกันก็ตาม ทว่าท่ามกลางการปะทะ การต้องปกป้องสตรีทั้งสองควบคู่ไปกับการรักษาสินค้าไม่ให้เสียหาย ย่อมยากจะรับประกันได้ว่าคนของพวกเขาจะไม่เกิดการสูญเสีย“คุณหนูลู่” ซูหยางเอ่ยเรียกหญิงสาวเสียงเบาทว่าเพียงแค่เขาขยับปาก เจ้าโม่ยี่ที่กำลังเคลิ้มกับการหยอกล้อของนางก็หันขวับมาชำเลืองมองเขาตาขวางทันที‘นี่น่ะหรือที่นางบอกว่าน่ารัก ยามนี้สายตามันราวกับอยากจะขย้ำคอเขาให้จมเขี้ยวเสียมากกว่ากระมัง’“มีอะไรหรือเจ้าคะ”“นี่ก็เลยยามอู่[1] มากแล้ว ข้าน้อยขอนำทางท่านเร่งเดินทางไปยังด่านหลางหยาเลยนะขอรับ”“ด่านหลางหยาอย่างนั้นหรือ” ลู่หมิงเซียนมีสีหน้าครุ่นคิดไปครู่หนึ่งก่อนที่หญิงสาวจะเอ่ยถามคนตรงหน้าว่า“แล้วอีกไกลหรือไม่กว่าจะถึงตัวเมืองชางเป่ย” ลู่หมิงเซียนเอ่ยถาม ทำเอาองครักษ์ทั้งสองหันมามองสบต

  • หวางเฟยตัวร้ายผู้นี้ จะเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่ง   ตอนที่ 86 ช่างน่ารักเสียจริง

    “… ยามนี้ข้าก็เป็นเพียงสตรีธรรมดาหาได้ข้องเกี่ยวกับคนในราชวงศ์พวกนั้นอีกแล้ว ท่านเรียกข้าว่าคุณหนูลู่ เช่นเดียวกับคนอื่นๆ เถิดเจ้าค่ะ”สิ้นคำบอกกล่าว ซูหยางก็พยักหน้ารับคำอย่างงุนงงเล็กน้อย ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยสิ่งใดต่อ เสียงคำรามแผ่วเบาก็ดังขึ้นจากทางด้านหลังของเขาโม่ยี่ สุนัขล่าเนื้อพันธุ์ทางเหนือตัวมหึมาจ่าฝูง ค่อยๆ ก้าวเท้าเดินเข้ามาเงียบๆ จนเกือบจะประชิดตัวเขาแล้ว สายตาดุร้ายของมันหาได้จ้องมองมาที่เขาไม่ ทว่ากลับจ้องเขม็งตรงไปยังร่างของสตรีที่ยืนอยู่เบื้องหน้าต่างหากตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่มีทางเลยที่เจ้าโม่ยี่จะยอมแสดงท่าทีเป็นมิตรกับผู้ใด นอกเสียไปจากผู้เป็นนายและเหล่าองครักษ์คนสนิทของท่านอ๋องเท่านั้น บ่อยครั้งที่คนในกองทัพยังเกือบถูกเขี้ยวแหลมคมของมันเล่นงานเอาเสียด้วยซ้ำ“คุณหนูลู่ ระวังขอรับ!” ซูหยางร้องเตือนเสียงหลง“หือ…” ลู่หมิงเซียนที่ยังไม่ทันได้สังเกตสิ่งรอบกาย ดวงตาคู่สวยก็พลันสบเข้ากับนัยน์ตาสีแดงคู่โต ที่จ้องมองตรงมาที่นางนิ่งสนิท ทว่าผิดคาด เพราะหางยาวของมันกลับกำลังกระดิกไปมาอย่างอารมณ์ดีเสียอย่างนั้นซูหยางที่หมายจะพุ่งเข้าไปตะครุบตัวโม่ยี่เอาไว้ก็ดูท่าว่า

  • หวางเฟยตัวร้ายผู้นี้ จะเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่ง   ตอนที่ 85 โจรป่า

    รุ่งเช้าของวันที่สิบ ยิ่งเดินทางไกลมากเท่าใด เส้นทางที่มุ่งสู่มณฑลชางเป่ยก็ยิ่งขรุขระและถูกรายล้อมไปด้วยทิวเขาหิมะตระหง่าน สองข้างทางเต็มไปด้วยป่ารกชัฏและหุบเหวลึกสภาพอากาศเย็นยะเยือกจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว สายลมหนาวพัดกระหน่ำหวีดหวิวไม่ขาดสาย ยิ่งขึ้นที่สูงมากขึ้นเท่าใด สีหน้าของบรรดาบ่าวชายและผู้คุ้มกันก็ยิ่งดูเคร่งขรึมระแวดระวังตัวมากขึ้นเท่านั้นรถม้าคันใหญ่ของลู่หมิงเซียนเคลื่อนตัวไปตามเส้นทางแคบๆ อย่างมั่นคง โดยมีขบวนเกวียนสินค้าและผู้คุ้มกันคอยระวังหน้าหลัง ยามนี้รอบกายของพวกนางถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มผู้คุ้มกันที่ควบอาชาทมิฬประกบอย่างแน่นหนา ส่วนเหล่าบ่าวชายที่ติดตามมากับเกวียนขนสินค้าก็สอดส่ายสายตาสำรวจรอบด้านอย่างคล่องแคล่วว่องไว บางคนถึงกับกระชับหอกยาวในมือแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว‘นี่พวกเขาพกอาวุธและเตรียมพร้อมกันขนาดนี้เชียวหรือ’ท่ามกลางความตื่นตะลึงของเสี่ยวเฉียวที่คอยชะเง้อมองสิ่งรอบข้างไม่ต่างจากผู้เป็นนาย หูของนางก็พลันแว่วได้ยินเสียงบางอย่างเสียงแปลกประหลาดที่คล้ายกับเสียงหวีดหวิวของสายลม แต่กลับให้ความรู้สึกยะเยือกชวนขนหัวลุกยิ่งนัก“คุณหนูได้ยินเสียงอะไรแปลกๆ หรือไม่

  • หวางเฟยตัวร้ายผู้นี้ จะเป็นเศรษฐีนีผู้มั่งคั่ง   ตอนที่ 84 มิติวิเศษ

    “ว่าแต่ ที่นี่คือที่ใดกัน ไม่ใช่ความฝันหรอกหรือ”“ที่นี่คือมิติวิเศษ มิติแห่งนี้ผูกติดกับดวงจิตของเจ้ามาตั้งแต่ยามที่เจ้าข้ามมิติมาแล้ว เพียงแต่ก่อนหน้านี้เจ้ายังถูกพันธนาการด้วยโชคชะตาอันมืดมน ประตูมิติจึงยังไม่เปิดออก บัดนี้เจ้ากล้าหาญพอที่จะสลัดทิ้งทุกสิ่งและก้าวเดินออกมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ มิติวิเศษจึงตอบรับเจตจำนงและเปิดต้อนรับเจ้าในที่สุด”ลู่หมิงเซียนยืนนิ่งอึ้ง ฟังคำอธิบายอย่างตั้งใจ ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบตัวอีกครั้งด้วยความทึ่ง“ยอดเยี่ยม! แต่เจ้ามาช้าเกินไปรู้หรือไม่ ข้านั้นต้องเปลืองสมองสู้รบกับพวกคนเลวในเมืองหลวงมาตั้งนานสองนาน สิ้นเปลืองพลังงานชีวิตไปตั้งเท่าไหร่ ช่างเสียเวลาหาเงินชะมัด!”เจ้านกฮูกชราถึงกับชะงักกึก ดวงตากลมโตหลังกรอบแว่นหนาเตอะกะพริบปริบๆ อย่างคาดไม่ถึง นึกไม่ถึงว่าแม่หนูผู้นี้จะไม่มีความเกรงกลัวต่อสิ่งเหนือธรรมชาตินี้เลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังมายืนเท้าสะเอวบ่นกระปอดกระแปดให้มันอีก“เฮ้อ... เจ้าเด็กคนนี้นี่” นกฮูกชราเค้นเสียงฮึดฮัดในลำคออย่างขัดเคือง“ข้าอุตส่าห์รักษากฎสวรรค์ เฝ้ารอเวลาที่เหมาะสมเพื่อเปิดประตูมิติให้เจ้า แล้วเจ้ายังจะมาต่อว่าผู้ดูแลอย่างข้าอีกหร

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status