43

พอฟังข้อความที่ธงรามอัดมาแล้วเรียบร้อย พวกเขาก็มองหน้ากันก่อนจะนิ่งเงียบอย่างใช้ความคิด ตอนนี้ธงราม หวานใจ สร้อยสายและนาวิน นั่งล้อมวงกันอยู่ในห้องรับแขก คืนนี้ชายหนุ่มอยู่ปะปนกับพวกเธอได้ ไม่มีปัญหาอะไร เพราะคืนนี้เพลิงไม่อยู่บ้าน

​“เรารู้ล่ะว่าจริงๆ ไม่มีผีกะหรือผีอะไรทั้งสิ้น” ธงรามเริ่ม

“การที่พ่อเลี้ยงอุดมสร้างข่าวลือแบบนั้น ก็เพราะกันไม่ให้คนเข้าไปป้วนเปี้ยนที่นั่น เพราะจริงๆ แล้วเขาทำธุรกิจอย่างอื่น”

​“ตกลงจริงๆ แล้วไม่ใช่ผีกะ คือผียาเสพติดสินะ” หวานใจถอนใจ หน้าของเธอค่อนข้างมุ่ย

“เท่าที่หวานรู้มา คือทางนั้นจะซื้อที่ของพ่อเพลิงให้ได้น่ะค่ะ การที่คนไม่ยอมมาสมัครงานที่สวนของเราก็น่าจะใช่เพราะตาพ่อเลี้ยงนี่ด้วย พอไม่มีคน งานก็เริ่มไม่ได้”

​“ฉันได้กลิ่นอันตรายแหะ” สร้อยสายเสริม

“ยัยหวาน แกต้องไปเตือนลุงเพลิงกับป้าตวงนะ ต้องบอกเลยล่ะเรื่องนี้ ว่าเราไปเจออะไรมา เรื่องนี้ควรให้ผู้ใหญ่ได้รู้ เค้าจะได้จัดการต่อไปถูก”

​“แล้วถ้าลุงเพลิงรู้ ว่าหมอนั่นทำแบบนี้จะเกิดอะไรขึ้น” นาวินหน้ามุ่ยไม่แพ้พี่สาว เขารู้จักลุงเพลิงขาบู๊ของเขาดี...ดีพอๆ กับหวานใจ

​“นั่นสิ ถ้าพ่อรู้” สองพี่น้องมองตากัน ก่อนจะกลืนน้ำลาย อย่างนึกเป็นห่วงเพลิงขึ้นมา

​“ถ้าคุณเพลิงรู้ มันจะเป็นยังไงหรือครับ” ธงรามเอ่ยถาม หวานใจมองหน้าเขา แล้วตอบเสียงอ่อย

​“เละแน่นอนล่ะค่ะ ยิ่งถ้ารู้ว่าทางนั้นทำไม่ดีแบบนี้ แล้วก็แถมไม่พอยังทำร้ายการทำงานของพ่ออีก ทำร้ายผู้คนในสังคมอีก พ่อน่ะพวกรักความยุติธรรมความถูกต้องเหนือชีวิต เคยเกือบตายมาล่ะหน ตอนช่วยชาวบ้านจัดการกับนายทุนเงินกู้ที่โกง โดนลอบยิงก็ไม่เคยจะกลัว ไม่เคยจะเข็ด ไปช่วยเขาฟรีๆ ด้วยนะคะ ตอนนั้นแค่ไปรับคนมาทำงาน แล้วดันไปรู้ว่าเขาโดนโกงที่ พ่อก็แอบไปสืบ พอรู้ว่ามีผู้เสียหายหลายคน นายทุนนั่นเลวขนาดไหน พ่อก็ออกหน้าเลยล่ะค่ะ ทางนั้นเลยสั่งยิงเอา” หวานใจยักไหล่ หน้าของเธอซีดเลยทีเดียว

​“ตอนนั้นดีที่ว่าเฉียดไป แล้วเพื่อนของพ่อก็ช่วยมาจัดการได้อย่างทันท่วงที แล้วมันก็อยู่ในพื้นที่ แต่นี่...เรื่องมันนอกพื้นที่เลยนะคะ นอกพื้นที่ที่เพื่อนของพ่อที่ตอนนี้ ลุงท่านรอง ก็ประสบอุบัติเหตุเสียด้วยสิตอนนี้ แถมเราฟังกันแล้ว ตำรวจละแวกนั้นดูจะเป็นพวกของตาพ่อเลี้ยงหมอผีปลอมนี่หมดเสียด้วยสิ เราจะทำยังไงดีล่ะคะ”

​“อืม...”

ธงรามที่เป็นผู้ใหญ่ที่สุดในกลุ่มนิ่งคิด หนนี้ดูท่าจะเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องหนักเลยล่ะ แล้วเขาก็ดีดนิ้วเปาะ เหมือนจะคิดอะไรขึ้นมาได้

​“จริงสิ พี่มีคนรู้จัก เขาเป็นตำรวจสืบอยู่ส่วนกลาง ที่มีงานอดิเรกคือเขียนหนังสือ พี่อาจจะให้ไอ้ทิวมันลองติดต่อ หยั่งๆ เชิงดู”

​“แล้วเราควรบอกพ่อ...หรือยังคะ หรือว่าควรจะรอจนกว่าพี่รามจะลองคุยกับตำรวจคนนั้นดูก่อน”

​“พี่ว่าถ้าเกิดคุณเพลิงเป็นคนแบบที่น้องหวานเล่ามา เราก็ควรจะรอให้เรื่องเรียบร้อยก่อน ว่าทางนั้นจะเอายังไง จะช่วยพวกเราได้ไหม แล้วค่อยบอกคุณเพลิงดีกว่า”

​หวานใจกับนาวินที่รู้จักเพลิงดีเหลือเกินนั้นถึงกับพยักหน้าพร้อมกันเลยทีเดียว สร้อยสายเองก็เห็นด้วยที่ธงรามจะทำแบบนั้น

​“พี่รามนี่ ความคิดดี มีความรอบคอบ สมกับเป็นนักเขียนในดวงใจของสร้อยเลยล่ะค่ะ ว่าแต่ว่าภาคใหม่จบหรือยังคะ สร้อยจะได้อ่านหรือยังเอ่ย?”

​“อ้าว...วกมาทวงงานได้ยังไงกันน่ะครับน้องสร้อย” ธงรามหัวเราะหึๆ สร้อยสายแลบลิ้นนิดๆ แล้วหัวเราะบ้าง

​“แหม...นิดหนึ่งค่ะ อยากอ่าน แหะๆ”

​“พี่ส่งไปหมดแล้ว จะเอาต้นฉบับไปอ่านเลยก็ได้นะ”

ธงรามว่า สร้อยสายถึงกับตาลุก แล้วยกมือไหว้ขอบคุณเขา

​“โอ๊ย...ขอบคุณมากๆ ค่ะพี่ราม แต่...สร้อยรอของจริง รอลูบคลำเล่มจริงดีกว่าค่ะ อิอิ มันฟินกว่า รอได้ค่ะ รออุดหนุน”

​“พี่ว่าพี่จะถามนายทิวเลยดีกว่า ให้ติดต่อนักเขียนคนนั้นให้”

แล้วเขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ขอตัวไปคุยข้างนอก หวานใจมองตามหลังธงราม ด้วยสายตาอ่อนหวาน สร้อยสายที่นั่งข้างเธอถึงกับอมยิ้มตาม

​“แนะๆ เหม็นกลิ่นความรัก อิอิ”

​“แน้”

หวานใจค้อนให้ นาวินเองมองอาการของพี่สาว ก็อดนึกห่วงกลายๆ ขึ้นมาไม่ได้ ดีใจกับหวานใจนั่นแหละ ที่ได้เจอะเจอผู้ชายดีๆ แบบธงราม แต่ว่า...รักครั้งนี้ไม่ใช่จะไม่มีอุปสรรคเลยเสียทีเดียว มันยังไม่เริ่มต้นต่างหากล่ะ

​“พี่หวาน แล้วเรื่องพี่ราม พี่จะบอกลุงเพลิง...เมื่อไหร่”

​“เอ่อ...”

หวานใจนิ่งไปนิด นั่นสิ...เธอควรจะบอกเพลิงกับมารดาเรื่องที่เธอตกลงคบหากับธงราม...มันเป็นเรื่องที่ควรจะต้องบอก แต่ว่า

​เมื่อไหร่?

​“นั่นสิยัยหวาน ถ้าเรื่องแบบนี้แกไม่ชิงสารภาพก่อนลุงเพลิงจะรู้ ไม่อยากจะคิดเลยแหะ” สร้อยสายยกแขนขึ้นมา แล้วยื่นให้หวานใจดู

​“ดูสิยัยหวาน แค่เผลอคิดนิดเดียวก็ขนลุกแทนแกแล้วอ่า”

​“อย่าชงได้ไหมเล่ายัยสร้อย ใจไม่ดีเหมือนกันล่ะนี่ แต่แบบ...ฉันก็จะอยู่อีกแค่ไม่ถึงเดือนแล้ว แล้วก็จะกลับไปที่กรุงเทพฯ ถึงตอนนั้นก็ไกลสายตาพ่อหน่อย แต่ก็...โอ๊ย...ไม่อยากแอบคบกับพี่ราม มันเหมือนฉันกำลังแอบทำผิดอยู่น่ะ แต่แกก็รู้จักพ่อเพลิงจ๋าของฉันดีใช่ไหมล่ะ ถ้าบอกไปแล้วจะเป็นไง แต่ถ้าไม่บอกก็...”

​“น่าจะใหญ่กว่า” นาวินเสริม แล้วหัวเราะแหะๆ

“พี่รามเค้ารู้ไหมล่ะ ว่ากำลังเจอกับว่าที่พ่อตาแบบไหนอะพี่หวาน เคยเกริ่นๆ ไว้ไหม?”

​“ก็น่าจะพอรู้เลาๆ ล่ะ แต่น่าจะยังไม่รู้ว่าพ่อน่ะ พิษสงความหวงขนาดไหน เฮ้อ...” หวานใจถอนใจอย่างหนักอก กับความรู้สึกนี้

​“บอกป้าตวงก่อนดีไหมละ เกริ่นๆ ไว้ก่อน ป้าตวงอะจริงๆ กุมตำแหน่งราชินีของบ้าน จะยังไงถ้าเกิดว่าราชินีพิโรธ ลุงเพลิงก็ต้องยอมนา”

​“เฮ้อ...”

หวานใจได้แต่ถอนใจ เธอกำลังตัดสินใจเกี่ยวกับเรื่องธงรามว่าจะทำอย่างไรดี แต่น่ะ...เอาเรื่องนี้ไว้ทีหลังก็ได้ ตอนนี้เรื่องสำคัญกว่า น่าจะเป็นเรื่องหมอผีจอมปลอมที่ลักลอบทำผิดใกล้ๆ กับสวนของพ่อเธอมากกว่า ที่ควรจะเป็นเรื่องที่จะต้องแก้ไขด่วน

​..............................................................................................................................................

​“ผมจะส่งคนลงไปดูนะครับ ถ้าเกิดว่าตำรวจในพื้นที่พัวพัน เอ่อ...ก็คงจะต้องใช้คนจากส่วนกลางนี่ล่ะครับไปตรวจสอบ แต่ผมจะต้องส่งเรื่องให้นายก่อน ว่านายจะเอายังไง ฟังๆ ดูแล้วไม่ใช่เรื่องเล็กเลย”

​“ขอบคุณมากครับ เอ่อ...ทางผมอยู่ทางนี้จะพยายามลองหาหลักฐานไว้เพิ่มเติมถ้าทำได้”

​“แต่ผมไม่อยากให้พวกคุณเข้าไปเกี่ยวข้องมากกว่านี้ มันจะเดือดร้อนเอานะครับ” นายตำรวจคนนั้นเตือน

“อยู่ห่างได้ก็อยู่ห่างไปก่อน ผมเป็นห่วงครับ เรื่องแบบนี้ให้พวกเราจัดการเถอะครับ”

​“ครับ”

​ธงรามรับปาก แต่เขาก็ยังไม่วางใจสักเท่าไหร่นัก ทางนั้นรับปากว่าจะช่วยลงมาดูแลก็จริง แต่ก็ฟังแบ่งรับแบ่งสู้ เขาไม่ค่อยไว้ใจหน่วยงานราชการไทยสักเท่าไหร่ ก็น่ะ...ข่าวด้านลบมีบ่อยกว่าข่าวด้านบวกด้วยสิ

​เขาพอจะรู้จักใครอีกหนอ ที่พอจะช่วยได้เรื่องนี้

​แล้วก็แวบคิดถึงบิดาขึ้นมา ท่านมีเพื่อนฝูงที่เป็นทหาร เอ่อ...หรือจะลองคุยกับท่านดูนะ เขานึกเป็นห่วงพ่อของคนรักจริงๆ แล้วก็กลัวว่ามันจะกระทบมาถึงตัวหวานใจจนเป็นอันตรายอีก แต่ว่า...เขายังติดต่อทางบ้านไม่ได้น่ะสิ เพราะเรื่องของธงลักษณ์ที่รับปากเจ้าน้องชายตัวแสบไว้ แต่เขาจะลองคุยกับหมอนั่นดูว่า ถ้าเขาแค่โผล่ทางโซเชียลบ้างอะไรบ้าง น้องชายของเขาจะเดือดร้อน ขัดข้องไหม

​จริงสินะ เขาเป็นคนมีชื่อเสียงในระดับหนึ่ง บางที...เขาอาจจะใช้สื่อ อืม...มันอาจจะต้องเป็นอย่างนั้น

​คิดแล้วเขาก็ยิ้มออกมา

​หนนี้เขาจะเขียนนิยายสืบสวนปนสยองขวัญ ที่เอาตัวเองเป็นพระเอก แล้วดำเนินเรื่องด้วยตัวเองดู