บทที่ 27 พาสองสาวไปช็อปปิ้ง

ขิมตื่นแต่เช้าลุกจากเตียงขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปมหาลัยอย่างเร่งรีบ เมื่อคืนไททำเธอเพลียจนแทบหมดแรงเลย 

พอเธอแต่งตัวเสร็จก็เดินเข้าไปปลุกไทที่นอนขี้เซา อยู่บนเตียง ท่าทีดูไม่ยอมตื่นเอาง่ายๆแน่

"เฮีย!!! ตื่นๆๆๆๆ"

ขิมทั้งส่งเสียงดังทั้งเขย่าตัว ไทก็ไม่ยอมตื่น

"เฮียไท! ตื่นได้แล้ว! หนูจะไปมหาลัยสายแล้วนะเฮียก็ต้องไปทำงานที่อู่เหมือนกันไม่ใช่หรอ!" 

"อื้อออ" ไทแค่พลิกตัวหนีไปอีกด้าน เพราะน่าจะรำคาญเสียงปลุกของเธอ

ขิมเห็นท่าไม่ดี กลัวจะไปไม่ทันเรียน จึงรีบไปตาม ไหมที่ห้อง ซึ่งไหมเองก็แต่งตัวเสร็จแล้วพอดี

"ไหม! ช่วยกูปลุกเฮียหน่อย เฮียไม่ยอมตื่นเลย!" ขิมหน้ายู่

"โอ๊ย! ทำไมตื่นสายเนี่ย อู่ก็เปิดแล้วนะ ลูกน้องมันมากันแล้ว เจ้าของอู่ภาษาอะไร"

ไหมเดินเข้าไปในห้องนอนของไท แล้วขึ้นไปที่เตียง คว้าหมอนข้างทุบเข้าไปเต็ม ๆ ที่ตัวไท แล้วบ่นด่าไปด้วย

ตุบๆๆ!

ไทที่ลืมตาตื่นมาพร้อมกับร้อง "โอ๊ย! ไอ้ไหม มึงมาทำอะไรเนี่ย"

"ตื่นๆ ได้แล้วเฮีย ถ้าไม่ตื่นเดี๋ยวจะพาขิมมันไปหาผัวใหม่! เอาคนที่มันขยันกว่านี้อีก"

ตุบๆ!

เมื่อโดนหมอนข้าง ก็รีบตะโกนออกมา "ไม่มีวัน! กูไม่ยอมเว๊ย!"

ไหมชำเลืองตาไปหาขิมที่ยืนอยู่ "แหม๋!!... ก็ว่าทำไมตื่นสายเนี่ย สภาพห้องอย่างกับเกิดสงครามมาเมื่อคืนก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนเกือบทั้งคืน กูนี่ไม่ได้หลับได้นอนเลยนะโว้ย เสียงดังชิบหาย!"

ขิมที่เขินจนหน้าแดง ก็รีบเข้ามาใช้มือปิดปากไหม เพราะความเขินอาย แล้วลากไทออกมาจากเตียงทันที

"ไปได้แล้วเฮีย! ไปส่งหนูที่มหาลัยเลย มันจะสายแล้ว"

"จะดึงมาทำไมวะ กูเจ็บแขนหมดแล้วเนี่ย!" ไทโวยวาย 

"ตัวโตอย่างกะควายทำบ่นเจ็บ ดึงไปส่งไง รึจะให้พวกหนูนั่งแกร็บไป" ไหมบ่น 

ไทได้ยินคำว่าแกร็บก็รีบเดินนำไปที่รถทันที "ไปส่ง ๆ แกร็บส่วนมากเป็นผู้ชายเดี๋ยวมันมองเมียเฮีย แต่ขอไปสั่งงานลูกน้องก่อนแป๊บเดียว เดี๋ยวมา"

ไทเดินไปสั่งงานลูกน้องที่อู่ไม่นานก็รีบเดินมาที่รถ แล้วขับรถพาไปส่งสองสาวทันที

พอไปถึงหน้ามหาลัย ก่อนลงจากรถขิมก็ถามเขา "เฮียจะมารับอีกปะตอนเย็นอะ"

ไทพยักหน้า "มารับอยู่แล้ว เมียเฮียทั้งคน"

"งั้นฝากเอากระเป๋าเสื้อผ้ามาด้วยนะ เดี๋ยวต้องเก็บของเตรียมกลับบ้านปีใหม่"

ไททำหน้าหงอย "ขิม ไม่กลับไม่ได้เหรอ เฮียเหงาอะ"

ขิมเอื้อมมือไปลูบแก้มไทเบา ๆ "ไม่ได้หรอกเฮียหนูไม่ได้เจอพ่อแม่นานแล้ว เฮียอยู่คนเดียวไปก่อนนะ ไม่กี่วันเอง เดี๋ยวก็กลับมา"

ไทพยักหน้ากลับไปแบบหงอย ๆ "ก็ได้ๆ งั้นขิมตั้งใจเรียนนะ เดี๋ยวตอนเย็นเฮียพาไปช็อปปิ้งที่ห้าง"

ขิมที่ตาโตขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคำว่าช็อปปิ้งจากปากของไท เธอลืมความเหนื่อยล้าไปหมดสิ้น ดีใจจนเผลอไปหอมแก้มไทฟอดใหญ่!

ฟอด!!!

"เย้! ขอบคุณนะเฮีย หนูรักเฮียที่สุดเลย"

"โถ่…ทั้งสองคนเห็นกูเป็นธาตุอากาศหรอ เสียใจวะ"

"โอ๋ๆ..น้องสาวเฮียก็พาไปด้วย ไปๆลงกันไปเรียนได้แล้ว"

ไทที่เกิดอาการเขิน เพราะไม่คิดว่าขิมจะแสดงความรักต่อหน้าไหมจึงรีบไล่ทั้งสองลงจากรถไป

พอบนรถมีแต่ไทคนเดียว เขาใช่มือจับเข้าไปที่แก้มเบา ๆ ตรงที่ขิมพึ่งหอมไป แล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข 

"เด็กบ้า…"

จากนั้นก็ขับรถออกจากหน้ามหาลัยกลับไปที่อู่ เหมือนเดิม

ทันทีที่ไทขับรถออกไป ขิมกับไหมก็เดินจ้ำอ้าวเข้าตึกเรียน 

"ไอ้ขิม! เมื่อกี้มึงก็โคตรกล้าเลยนะ หอมแก้มเฮียกูต่อหน้าต่อตา ไม่เกรงใจน้องสาวมันเลยนะมึง" ไหมแซวเสียงดัง

"บ้า! ก็กูดีใจเกินไปหน่อย ที่เฮียเขาจะพาไปช็อปปิ้ง ก็เลยเผลอไปไง"

"เออ! พอเรื่องช็อปปิ้งนี่มึงลืมความเหนื่อยเรื่องบนเตียงไปหมดเลยนะ เมื่อคืนเสียงดังขนาดสะนั้น" 

"ไอ้ไหมมึงพอเลย หยุดพูดเรื่องนี้!" 

"ฮ่าๆ…ไม่แซวแล้วจ้าพี่สะใภ้"

"ไอ้ไหม…มึงมาให้กูเตะสักทีสิ" ขิมวิ่งไปจะเตะไหม ทั้งสองวิ่งเล่นกันไปเรื่อยๆจนถึงห้องเรียน

พอถึงเวลาเลิกเรียนตอนเย็น ขิมกับไหมก็รีบเดินออกมารอที่หน้ามหาลัยทันที และพบว่าไทจอดรถกระบะคู่ใจรออยู่แล้ว

"มาแล้ว ไป ไปช็อปปิ้งกัน! วันนี้เฮียเลี้ยงเต็มที่! ถือเป็นของขวัญวันปีใหม่"

"ดีเลยเฮีย! วันนี้หนูจะรูดให้กระเป๋าเฮียฉีกไปเลย"

ไทพาขิมกับไหมไปที่ห้างสรรพสินค้าใหญ่ที่สุดในละแวกนั้น เขาให้ขิมเลือกซื้อของตามใจชอบตั้งแต่เสื้อผ้า เครื่องสำอาง ไปจนถึงกระเป๋าแบรนด์เนมเล็ก ๆ ที่ขิมอยากได้มานาน

"ขิม! เอาเลย ชอบอะไรก็เอาเลย ไม่ต้องเกรงใจ แฟนขิมรวย แค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหลอก" ไทพูดออกมาอย่างโอ้อวด

ขิมตีไปแขนไทเบา ๆ แต่ก็แอบดีใจที่ไทเปย์หนักขนาดนี้ "จะบ้าเหรอเฮีย เอาเท่าที่จำเป็นสิ ขิมไม่ใช่ผู้หญิงที่ฟุ่มเฟือยขนาดนั้น"

"เมียใครมันน่ารักขนาดนี้วะ แค่นี้ก็หลงไม่ไหวละ"

หลังจากซื้อของให้ขิมและไหมเสร็จ ไทก็จูงมือขิมเดินไปโซนของขวัญและของฝาก

"ขิม! เฮียจะซื้อของฝากไปให้พ่อกับแม่ขิมด้วยเดี๋ยวปีใหม่ต้องไปเจอพวกท่าน!"

"ห้ะ!!!…เฮียจะกลับบ้านไปกับหนูหรอ"

"ใช่ๆ…เฮียคิดมาดีละ ไปเปิดตัวเลยก็แล้วกัน จังหว่ะดีขนาดนี้"

"เฮ้ย! ไม่ต้องก็ได้มั้งเฮีย มันจะเร็วไปหรือเปล่าอะ"

"ไม่เร็วหรอก เฮียอยากแสดงความจริงใจ" ไทพูดอย่างมั่นใจ แล้วไทก็เลือกซื้อสินค้า OTOP ระดับพรีเมียม ชุดของขวัญรังนกและกาแฟชั้นดีอย่างไม่ลังเล

ไทหันไปกระซิบกับขิม "เฮียซื้อไปเยอะ ๆ เผื่อให้พ่อแม่ขิมเห็นว่า ว่าที่ลูกเขยคนนี้ไม่จนนะ เขาจะได้ปลื้มๆ ทำคะแนนหน่อย"

ขิมได้แต่ส่ายหน้ากับความเจ้าเล่ห์ของไท แต่ก็อดรู้สึกอบอุ่นใจไม่ได้ที่ไทให้ความสำคัญกับครอบครัวเธอมากขนาดนี้

ขณะที่ไทกำลังเดินไปจ่ายเงิน ขิมก็เดินไปหาไหมที่กำลังเลือกซื้อลิปสติกอยู่

"ไหม! ดูเฮียมึงดิ ซื้อของฝากให้พ่อแม่กูเพียบเลยเป็นชุดของขวัญแพง ๆ ทั้งนั้นเลยนะ"

ไหมพยักหน้า "เออ! เฮียกูมันก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้ามันรักใครแล้วมันทุ่มสุดตัว มึงเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดแล้วนะไอ้ขิม"

"อ้าว…งี้ถ้าเฮียมึงไปบ้านกู แล้วมึงจะไปเที่ยวปีใหม่ที่ไหนอะ"

"อะ..เอ่อ ก็ต้องกับพ่อแม่สิมึง"

"เอ๊ะ…มีพิรุธ…กับพ่อแม่รึใครน้าาา"

"ไอ้ขิมเดี๋ยวมึงจะโดนกูเตะ"

"ฮ่าๆ…ไม่แซวละๆ"