เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 2 - รักแท้มีแค่ในนิยาย
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-01 21:01:28เมื่อคิดถึงเรื่องความรัก จะว่าไปตอนที่เธอยังเด็ก เธอเคยแอบชอบพี่ชายคนหนึ่ง แต่นั่นก็นานนับสิบปีมาแล้ว นานเสียจนแทบไม่หลงเหลืออยู่ในความทรงจำ
มฑิราจ้องมองดวงหน้าสวยหวานของเพื่อนรักก็นึกเสียดาย หล่อนอยากให้เฌอริตาได้เจอผู้ชายดี ๆ ที่รักและจริงใจ คอยปกป้องดูแล ทว่าความหวังนั้นช่างริบหรี่เหลือเกิน
มฑิราล้มตัวลงนอนบนฟูกที่พับเอาไว้อยู่ตรงมุมห้อง ล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง
“ไหนดูซิ ดวงเดือนนี้เป็นยังไงบ้างน้า”
เฌอริตาได้ยินแบบนั้นก็โคลงศีรษะเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มปนขบขัน มฑิรานั้นเป็นสายมูตัวแม่ อีกทั้งยังชอบดูดวงเป็นชีวิตจิตใจ
เฌอริตาหันกลับมาจัดสัมภาระของตัวเองต่อไป ปล่อยให้เพื่อนรักได้อยู่กับงานอดิเรกสุดโปรด นั่นก็คือ การอ่านคอลัมน์ดูดวงบนเว็บไซต์ชื่อดัง
“เฮ้ย!เฌอร์ แกต้องฟัง แม่นมากเว่อร์”
“ฉันก็เห็นแกบอกว่าแม่นทุกรอบ”
“อันนี้แม่นจริง ฟัง ฟัง ฟังนะ การงานในช่วงนี้จะค่อนข้างยุ่ง คุณอาจต้องเดินทางในเรื่องงาน มีการเดินทางไกล หรือเดินทางไปต่างประเทศ ซึ่งเป็นงานที่ค่อนข้างยาก หรือต้องเดินทางด้วยความฝืนใจ และขอให้คุณระวังภัยจากคนที่ไม่ประสงค์ดี”
สิ้นเสียงเพื่อนรัก มือบางพลันชะงักงัน คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน ก่อนหันไปสบตามฑิรา
“ของฉันเหรอ” มฑิราพยักหน้าระรัวพร้อมทำตาโต
“แม่นใช่ไหมล่ะ”
“บังเอิญมากกว่า” เฌอริตาตัดบท ก่อนหันกลับมาจัดกระเป๋าต่อ ทว่ามฑิรายังคงไม่ยอมแพ้ เลื่อนหน้าจอสมาร์ตโฟนเพื่ออ่านคอลัมน์ดูดวงต่อไป
“สำหรับคนโสด ในช่วงนี้คุณมีเกณฑ์เจอคนอายุมากกว่าที่มีฐานะมั่นคงเข้ามาในชีวิต หากเพียงคุณลองเปิดใจ คุณจะพบรักแท้ที่รออยู่ หืม ไอ้เฌอร์ แกกำลังจะพบรักแท้”
มฑิราผุดลุกขึ้นมาทำหน้าตาตื่นเต้น
“รักแท้อะไรของแก เพ้อเจ้อ”
“แกอย่ามาลบหลู่แม่หมอของฉันนะ คนนี้แม่นมาก ฉันรับรอง เอาหัวเป็นประกันได้เลย”
“โอ๊ย ไอ้มัท เลอะเทอะใหญ่แล้ว แกก็รู้ว่าฉันไม่เชื่ออะไรแบบนี้”
“นี่เฌอร์ เชื่อไว้บ้างก็ไม่เสียหาย ถ้าเกิดเจอคนดี ๆ ขึ้นมาจะได้ไม่พลาดโอกาส”
“มัท แกก็รู้ว่าฉันไม่เคยมีความรัก ไม่เคยรู้สึกถึงความรักแบบหนุ่มสาว ต่อให้ฉันเจอคนที่ดีแบบที่แกว่าจริง ๆ ฉันก็คงไม่รู้ด้วยซ้ำ”
“นี่ แกฟังฉันให้ดีนะ” มฑิราลุกขึ้นนั่งตัวตรง พร้อมทำหน้าตาจริงจัง “ถ้าแกได้พบใครคนนั้น แกจะรู้เอง เชื่อฉัน”
เฌอริตากำลังจะอ้าปากโต้แย้ง ทว่าสมาร์ตโฟนในมือของมฑิราเกิดดังขึ้นเสียก่อน
มฑิรายกอุปกรณ์สื่อสารคู่ใจขึ้นมาดู ก่อนจะทำหน้าตาบึ้งตึง กดพิมพ์รัว ๆ พอเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าเฌอริตากำลังนั่งมองตาแป๋ว
“มองไร”
“โมโหใครเหรอ” เฌอริตาถามพลางกลั้นยิ้ม
“ก็จะใครล่ะ ไอ้พี่เกริกน่ะสิ ตัวไม่อยู่แถวนี้แต่ยังคอยมาคอมเมนต์ คอยส่งข้อความมากวนประสาท”
“เขาก็คงจะคิดถึงแกละมั้ง”
“จะบ้าเหรอ เขาก็ส่งข้อความหาแกไม่ใช่หรือไง”
“ส่งมาเฉพาะช่วงเทศกาลสำคัญย่ะ ไม่เหมือนแก...” เฌอริตากำลังจะอ้าปากสาธยายต่อ ทว่ามฑิรารีบยกสมาร์ตโฟนในมือขึ้นมาดูอีกครั้ง เนื่องจากมีสายเรียกเข้า
“อุ๊ย แก แม่โทรตามแล้ว ฉันกลับก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปส่งที่สนามบิน”
“อืม”
เฌอริตาพยักหน้ารับ พลางมองเพื่อนรักเดินออกไปจากห้อง
เธอหวนคิดถึงคำทำนายที่มฑิราอ่านให้ฟัง ก็ยิ้มขบขันออกมา
“รักแท้เหรอ มีแต่ในนิยายน่ะสิไม่ว่า”
เสียงหวานบ่นพึมพำกับตัวเอง ยังไม่ทันไรก็มีเสียงดังขึ้นที่หน้าประตูห้องอีกครั้ง
“อ้าว มัทไปแล้วเหรอลูก”
คุณนงเยาว์เดินผ่านหน้าห้องนอนของลูกสาวที่ประตูเปิดอ้าอยู่ก็แวะเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ
“ค่ะแม่ โดนตามตัวด่วน”
“อ้อ ถึงว่าทำไมรีบกลับ เมื่อกี้แม่ยังได้ยินเสียงคุยกันดังลั่นบ้านอยู่เลย” คุณนงเยาว์แกล้งแซว ก็ยิ่งทำให้เฌอริตาหลุดขำออกมา
“ก็ยัยมัทน่ะสิคะมาดูดวงให้เฌอร์อีกแล้ว” เฌอริตาว่าพลางส่ายศีรษะเบา ๆ
“แล้วดวงหนูเป็นยังไงบ้างลูก”
คุณนงเยาว์เอ่ยถามพร้อมหย่อนสะโพกนั่งลงบนที่นอนก่อนเอื้อมมือไปหยิบจับช่วยลูกสาวพับเสื้อผ้าจัดใส่กระเป๋า
“อืม...ก็บอกว่าจะต้องเดินทางไกลด้วยเรื่องงานและให้ระวังผู้ไม่หวังดีอะไรสักอย่างนึงนี่แหละค่ะแม่ เฌอก็จำไม่ค่อยได้ ไม่ได้สนใจฟัง แล้วก็เตือนให้เฌอร์ระวังเพราะว่าใกล้จะเข้าเบญจเพสอีกไม่กี่วันนี้แล้ว อ้อ แล้วก็บอกว่าเฌอร์จะพบรักแท้ด้วยนะคะแม่ ตลกเชียว”
คุณนงเยาว์ได้ยินแบบนั้นก็มองมองหน้าลูกสาวด้วยแววตาครุ่นคิด ก่อนตัดสินใจเอ่ยออกมา
“เฌอร์...ผู้ชายทุกคนบนโลกใบนี้ไม่ได้เป็นเหมือนพ่อเฌอร์ไปซะทั้งหมดหรอกนะลูก ถ้าต่อไปวันหนึ่งในภายภาคหน้า ลูกได้เจอคนที่ดีที่รักลูกอย่างจริงใจ แม่ไม่อยากให้ลูกปิดกั้นโอกาสของตัวเองเพียงเพราะอดีตของแม่”
เฌอริตาคลี่ยิ้มบางออกมาบนใบหน้า เธอไม่เคยรอดพ้นสายตาแหลมคมของผู้เป็นมารดาได้เลย
“โอเคค่ะเฌอร์จะพยายามนะคะ ถ้าวันหนึ่งเฌอร์พบใครคนนั้น เฌอร์จะลองเปิดใจดูสักครั้งแต่ที่สำคัญเค้าต้องรักแม่เยาว์ของเฌอร์ด้วย ไม่งั้นเฌอร์ไม่ยอมเด็ดขาด”
สิ้นเสียงหวานร่างบางก็คลานเข้าไปเอนกายลงนอนวางศีรษะลงบนตักของผู้เป็นมารดาก่อนคว้ามือเหี่ยวย่นขึ้นมากุมเอาไว้
“ลูกคนนี้อ้อนแม่อีกแล้วนะ” คุณนงเยาว์ว่าพลางยกมืออีกข้างที่ว่างอยู่ลูบไล้เรือนผมนุ่มสลวยของลูกสาวด้วยความรัก “อ้อ พรุ่งนี้เช้าหนูตื่นมาใส่บาตรกันนะลูก อีกไม่กี่วันก็วันเกิดหนูแล้ว ยิ่งเข้าเบญจเพสด้วยแม่เป็นห่วง ทำบุญใส่บาตรเสียหน่อยกุศลผลบุญจะได้หนุนนำ ปัดเป่าสิ่งไม่ดีนะลูกนะ”
“ได้ค่ะแม่พรุ่งนี้เฌอร์จะตื่นแต่เช้ามาช่วยแม่เตรียมของนะคะ”
“งั้นก็รีบลุกขึ้นมาจัดกระเป๋าให้เสร็จจะได้รีบเข้านอนลูก”
“รับทราบค่ะคุณนงเยาว์”
คนเป็นลูกผุดลุกขึ้นมา ตอบรับผู้เป็นมารดาพร้อมรอยยิ้มสดใสจากนั้นสองแม่ลูกก็ช่วยกันจัดของใส่กระเป๋าจนเสร็จสิ้นก่อนที่จะแยกย้ายกันไปเข้านอน
บทล่าสุด
หวามรักกรุ่นหัวใจ บทที่ 24 - เซอร์ไพรส์ (จบ)
เช้าวันแรกของการกลับมาทำงานอีกครั้ง ควรจะต้องเป็นวันที่สดใสและน่ายินดี ทว่ามันกลับไม่ใช่เลย เพราะคามินออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่ ด้วยเหตุผลที่ว่าต้องรีบออกไปพบลูกค้าคนสำคัญ ทำเอาว่าที่คุณแม่นั่งใจลอยมาตลอดทาง กว่าจะรู้ตัวอีกทีพลขับหนุ่มก็จอดรถซีดานคันหรูด้านหน้าบริษัทแล้ว“คุณเฌอร์ครับ ถึงแล้วครับ”“อ้าว เฌอร์ก็นั่งเพลินเลยค่ะพี่ ขอบคุณมากนะคะที่ไปรับเฌอร์” เฌอริตาหันไปฝืนยิ้มขอบคุณให้กับสารถีหนุ่ม แม้ภายในใจจะหดหู่ก็ตามที“เป็นหน้าที่ผมอยู่แล้วครับ ถ้าคุณเฌอร์จะกลับบ้านหรือออกไปข้างนอกโทรตามผมได้เลยนะครับ”“ค่ะ”เฌอริตาตอบรับเพียงสั้น ๆ ก่อนเปิดประตูลงจากห้องโดยสารด้านหลัง หญิงสาวยืนรอจนกระทั่งรถซีดานสีดำคันหรูที่คามินให้เธอเอาไว้ใช้พร้อมพลขับ เลี้ยวเข้าไปในอาคารจอดรถจากนั้นเธอก็เดินเข้ามาในอาคารสูงเสียดฟ้าอันเป็นอาณาจักรของบริษัทซีซีอินเตอร์ฟูดส์ ขึ้นลิฟต์โดยสารมายังชั้น 25 ซึ่งเป็นฝ่ายการตลาดเพื่อนร่วมงานทุกคนตลอดจนผู้จัดการสาวต่างดีใจกันยกใหญ่ เข้ามาพูดคุยถามไถ่อาการ ก่อนหัวข้อสนทนาจะเปลี่ยนไปเป็นเรื่องงาน และเรื่องสัพเพเหระต่าง ๆ โดยที่ไม่มีใครปริปากถึงเหตุการณ์ที่ร้านอาหารเลยแ
หวามรักกรุ่นหัวใจ บทที่ 23 - ฟุ้งซ่าน
กลางดึกคืนนั้น เฌอริตารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาด้วยอาการสะลึมสะลือ เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมองเพดานห้องท่ามกลางแสงไฟสลัวจากโคมไฟเล็กบนผนังฝั่งหัวเตียงดวงตาคู่งามเหลือบไปเห็นเสาน้ำเกลือที่มีขวดน้ำเกลือแขวนอยู่ด้านบน พอมองไล่สายน้ำเกลือลงมาก็พบว่าปลายทางของสายน้ำเกลือนั้นอยู่บนหลังมือของเธอนั่นเองร่างบางขยับเล็กน้อย ก่อนรู้สึกถึงสัมผัสหนักอึ้งบนแขนเล็กข้างหนึ่ง เมื่อเธอหันไปมองก็พบว่าคามินกำลังนั่งฟุบหลับซบใบหน้าลงบนที่นอนข้างกาย โดยวางมือหนาลงบนเรียวแขนบอบบางหญิงสาวยังคงรู้สึกมึนงงและสับสน พยายามจับต้นชนปลายว่าเพราะเหตุใดเธอจึงมานอนอยู่ในโรงพยาบาลได้และเมื่อสติสัมปชัญญะเริ่มคืนกลับมา ภาพความทรงจำในเหตุการณ์ที่ร้านอาหารก็พรั่งพรูออกมาร่างบางลุกพรวดขึ้นพร้อมยกมือสองข้างขึ้นกุมหน้าท้องแบนราบด้วยอาการตื่นตระหนก และนั่นก็ทำให้คามินสะดุ้งตื่นชายหนุ่มรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ข้างเตียงขึ้นมานั่งลงบนเตียงคนไข้“เฌอร์เป็นยังไงบ้าง”“พี่คิน...พี่คินคะ...ละ...แล้ว...ลูก” เฌอริตาละล่ำละลักถามออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ ดวงตาคู่สวยแดงเรื่อเริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอในหน่วยตาคู่นั้น“ลูกไม่เป็นไร ลูกปลอดภัยดี ปลอดภัยทั้งส
หวามรักกรุ่นหัวใจ บทที่ 22 - หลานแฝด
คามินควบซูเปอร์คาร์คันโปรดรีบพาคนรักไปยังโรงพยาบาลเป็นการเร่งด่วน ตลอดทางที่อยู่บนรถหรู เฌอริตาร้องไห้ออกมาด้วยความขวัญเสีย เนื้อตัวสั่นเทาจากแรงสะอื้นตลอดเวลา ทำเอาชายหนุ่มสงสารจับใจ และอีกใจก็เป็นห่วงเลือดเนื้อเชื้อไขที่ไม่รู้ว่าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ทว่าเขาก็ทำได้เพียงพูดพร่ำปลอบโยนเธอมาตลอดทางเมื่อทั้งคู่เดินทางมาถึงโรงพยาบาล คามินก็รีบพุ่งลงจากรถวิ่งมาทางฝั่งผู้โดยสาร เปิดประตูและช้อนร่างบางขึ้นมา วางคนรักลงบนเปลนอนที่เจ้าหน้าที่เข็นมาให้ จากนั้นเจ้าหน้าที่เวรเปลก็รีบเข็นรถนอนของเธอหายเข้าไปในห้องฉุกเฉินนัยน์ตาคู่คมเต็มไปด้วยความกังวลจ้องมองไปยังบานประตูห้องฉุกเฉินนิ่งงัน ก่อนค่อย ๆ เดินมานั่งลงบนม้านั่งหน้าห้องโดยไม่ยอมละสายตาออกจากหน้าห้องฉุกเฉินแม้เพียงเสี้ยววินาทีครืด~โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงสั่นขึ้น ชายหนุ่มจึงล้วงเข้าไปหยิบอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมา ทว่าในขณะที่เขาหงายมันขึ้นมาเพื่อดูหน้าจอ พลันดวงตาดำขลับไปสะดุดเข้ากับคราบของเหลวสีแดงบนฝ่ามือหนา นัยน์ตาของเขาเบิกโพลงขึ้นด้วยความตกใจ“ไอ้คิน!” คามินหันไปตามเสียงเรียก ก็เห็นเกริกพลวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา “เฌอร์เป็นยังไงบ้า
หวามรักกรุ่นหัวใจ บทที่ 21 - ฉลองความสำเร็จ
ผ่านไปกว่าสามเดือน ชีวิตของเฌอริตาก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานที่กำลังไปได้สวย เพื่อนร่วมงานทุกคนไปจนถึงหัวหน้า ล้วนแล้วแต่ดีกับเธอทุกคน เธอได้รับโอกาสในการแสดงศักยภาพในการทำงานอย่างเต็มที่ จนได้รับมอบหมายให้ดูแลโพรเจคสำคัญ ซึ่งทุกคนก็ต่างยินดีกับความสำเร็จของเธอในครั้งนี้ ต่างจากที่ทำงานเก่าลิบลับส่วนประธานหนุ่มเจ้าของบริษัทที่มีสถานะเป็นแฟนลับ ๆ ของเธอ ก็ยิ่งแสนดีขึ้นทุกวัน คอยดูแลเอาใจใส่เธอไปเสียทุกเรื่อง และเขาก็ไม่เคยลืมที่จะใส่ใจมารดาของเธอด้วยเช่นกันตั้งแต่เฌอริตาและคุณนงเยาว์ย้ายมาอยู่ที่อาคารพาณิชย์หลังใหม่ คามินก็ช่วยจัดการเรื่องเปิดร้านอาหารตามที่คุณนงเยาว์ใฝ่ฝันเอาไว้ได้สำเร็จในเวลาอันรวดเร็ว อีกทั้งยังช่วยหาคนงานที่ไว้ใจได้และมีความรับผิดชอบมาช่วยคุณนงเยาว์อีกแรง ซึ่งนั่นช่วยแบ่งเบาภาระของท่านไปได้มาก ถึงแม้ว่ากิจการจะใหญ่โตขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก ทว่าท่านกลับสบายขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัวเฌอริตาหันไปมองกรอบรูปที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงก็ยิ้มกว้างออกมา ภายในกรอบรูปนั้นมีภาพถ่ายในวันเปิดร้านวันแรก โดยมีคุณนงเยาว์ยืนอยู่ตรงกลางถูกขนาบข้างด้วยเฌอริตาและคามิน ใบ
หวามรักกรุ่นหัวใจ บทที่ 20 - ทำไปเพราะรัก
เฌอริตาเข้ามาทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายการตลาดที่บริษัท ซีซี อินเตอร์ฟู้ดส์ ได้เกือบสองสัปดาห์แล้ว และเธอเข้ามาด้วยความสามารถของเธอล้วน ๆ โดยที่คามินไม่กล้ายื่นมือเข้าไปวุ่นวายตามคำขอร้องของแฟนสาว ถึงแม้ว่าเขาจะไปยืนส่งสายตากดดันกรรมการสอบสัมภาษณ์ก็ตามทีในวันที่เฌอริตาเริ่มงานวันแรก คามินก็ตั้งใจว่าจะมารับแฟนสาวเข้าไปบริษัทพร้อมกัน ทว่าเธอกลับยืนกรานปฏิเสธ อีกทั้งยังขอร้องให้คามินปฏิบัติต่อเธอเฉกเช่นพนักงานทุกคนในบริษัท และเธอก็ยังไม่พร้อมให้เขาเปิดเผยความสัมพันธ์ให้ใครรู้ เพราะเธออยากให้เพื่อนร่วมงานยอมรับในความสามารถที่แท้จริง โดยไม่มีตำแหน่งแฟนสาวของท่านประธานเข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งคามินเองก็เข้าใจในเหตุผลของเธอดี และเคารพในการตัดสินใจของเธอก๊อก~ก๊อก~ก๊อก~เสียงเคาะประตูดังขึ้นหน้าห้องทำงานของประธานบริษัท ซีซี อินเตอร์ฟู้ดส์ ก่อนที่บานประตูไม้สีน้ำตาลจะเปิดอ้าออก ตามมาด้วยใบหน้าคมเข้มของเกริกพลที่ยื่นเข้ามาด้านในทว่าเจ้าของห้องที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานกลับไม่ได้สนใจ อีกทั้งยังมีสีหน้าเคร่งเครียด จ้องมองหน้าจอแล็ปท็อปไม่วางตา“นั่งทำหน้าเป็นตูด คิดถึงแฟนล่ะสิมึง ทำงานที่เดีย
หวามรักกรุ่นหัวใจ บทที่ 19 - แขกคนพิเศษ
ในช่วงบ่ายแก่ หลังจากฝนเทลงมาตั้งแต่ช่วงสาย เมฆดำบนท้องฟ้าก็เริ่มเบาบาง พอให้ดวงอาทิตย์ได้ทอแสงลงมาบ้างรถมินิแวนสีดำคันงามขับเข้ามาจอดบริเวณลานจอดรถของวัดแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ไม่ไกลจากบ้านเช่าหลังน้อยของเฌอริตาเท่าไรนักเมื่อรถจอดนิ่งสนิท พลขับหนุ่มก็รีบลงมาเปิดประตูห้องโดยสารด้านหลังให้แก่ผู้เป็นนายคามินก้าวลงมา ก่อนหันมายื่นมือหนาให้กับหญิงสาวที่นั่งข้างกันมาตลอดทางเฌอริตาส่งยิ้มหวาน ก่อนวางมือบางลงบนฝ่ามือใหญ่ ปล่อยให้ชายหนุ่มเป็นฝ่ายเดินนำไปยังทางเดินขนาดเล็กข้างวัดด้านในเป็นตรอกซอกซอยของชุมชนซึ่งรถยนต์ไม่สามารถผ่านเข้ามาได้ จะมีเพียงรถมอเตอร์ไซต์ และรถจักรยานที่พอจะสัญจรได้อย่างสะดวกเมื่อทั้งคู่เดินใกล้ถึงบ้าน ก็เป็นจังหวะที่คุณนงเยาว์กำลังยกกระถางต้นไม้ใบใหญ่หน้าบ้านด้วยความทุลักทุเลคามินเห็นเข้าก็รีบสาวเท้าเข้าไปช่วยหญิงสูงวัยในทันที โดยที่ยังไม่ทันได้กล่าวทักทายกันแต่อย่างใด“ว้าย!ตาเถร”คุณนงเยาว์ที่ถูกชายหนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้เข้าประชิดตัวก็ตกใจจนร้องอุทานออกมา พอมองเลยไปก็เห็นลูกสาวเพียงคนเดียวกำลังยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่“เฌอร์ นี่มันอะไรกันลูก แล้วนี่...
บางทีคุณอาจจะชอบ
รอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด310.1K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์73.0K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย310.5K viewsบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋86.0K viewsกับดักรักลวงใจท่านประธาน
นักเขียน สองแง่สามง่าม150 viewsเชลยทรายสีเพลิง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์401 viewsยั่วรักสายรหัสสุดที่รัก (PWP)
เจ้าเหมียวโอโจะ347 viewsชาลีหวงรัก(ร้าย)
ดอกไม้พลาสติก123 views
