ตอนที่ 38 เจ้าอ้วนผู้หิวกระหาย

เยี่ยจิงหลินใช้โซ่ตรวนล่ามร่างของทหารคู่ใจของถังเหวยหมินเอาไว้อย่างแน่นหนา ชายผู้นี้คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ในยามนี้แขนและขาของเขาถูกตรึงไว้กับพื้นจนไม่อาจขยับหนีได้ เยี่ยจิงหลินค่อยๆ ถอนเข็มเงินออกจากจุดสำคัญบนร่างของเขา หลังจากที่เขาถูกทำให้อยู่ในสภาวะหลับใหลเป็นเวลานาน สติของชายคนนั้นก็ค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมาอย่างช้าๆ

เมื่อเขาลืมตาขึ้นมา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและตกตะลึง สายตากวาดมองสภาพร่างของตนเองในยามนี้ แขนและขาที่เคยปลดปล่อยพลังได้อย่างอิสระ บัดนี้กลับถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนราวกับนักโทษในคุกลึก เสียงลมหายใจหนักๆ ของเขาแผ่วเบาในตอนแรก ก่อนที่เขาจะรับรู้ถึงสถานการณ์อันน่าขายหน้า

"นางสารเลว! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ!" เสียงตะโกนของเขาดังลั่นห้อง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธและความอับอาย แม้ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาก็ยังพยายามใช้ฝีปากกล้าโจมตีเยี่ยจิงหลิน

เยี่ยจิงหลินไม่ได้ตอบสนองต่อคำพูดนั้นทันที นางเพียงหัวเราะเบาๆ "คิก คิก..." รอยยิ้มของนางปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ตัวท่านช่างสมกับเป็นชายชาตรี ฝีปากคมกล้านัก จนทำให้สาวน้อยเช่นข้าหวาดกลัวไปหมดเชียว" นางกล่าวพร้อมน้ำเสียงเย้ยหยัน และดวงตาเย็นชา