แชร์

ตอนที่ 5

ผู้เขียน: baiboau-เนื้อนวล
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-13 11:49:59

“แก้วต้องหัดแต่งหน้าทาปากบ้างรู้ไหม จะได้สวยๆ ไงล่ะ หนุ่มในฝันคนนั้นจะได้หันมามอง”

คำว่าหนุ่มในฝันทำให้ใบหน้าของพิพัฒน์ลอยเข้ามาในหัว และมันก็ยิ่งทำให้หล่อนเสียใจ เพราะรู้ดีไม่ว่าจะทำอะไร พิพัฒน์ก็ไม่มีทางมอง

“ว่าแต่หนุ่มคนที่แก้วชอบ ชื่ออะไรนะ”

“เอ่อ... แก้ว... แก้วเลิกชอบเขาแล้วล่ะแม่”

“อ้าว ทำไมล่ะ ทำไมถอดใจง่ายๆ แบบนี้”

แม่ของหล่อนแต่งหน้าให้หล่อนไปก็ถามไถ่ไป

“คือ... แก้วอยากตั้งใจเรียนน่ะแม่ เลยคิดว่าจะหยุดเรื่องความรักเอาไว้ก่อน”

นัยนาระบายยิ้มน้อยๆ ขณะลงลิปสติกสีเดียวกับชุดที่ลูกสาวใส่บนกลีบปากอิ่มของแก้วตา

“แก้วอยากทำอะไรแม่ไม่ว่าหรอก เอาที่คิดว่าดี ว่าถูกต้องนะลูก”

“ขอบคุณค่ะแม่”

“เอาล่ะ เสร็จแล้ว”

แก้วตาลืมตาขึ้น ก่อนจะรีบรับกระจกมาจากมือของมารดา เพื่อมาส่องหน้า

“ตะลึงไปเลยใช่ไหมล่ะ ลูกสาวแม่แต่งหน้าแล้วสวยราวกับนางฟ้า”

นัยนาพูดขึ้นเมื่อเห็นลูกสาวนิ่งงันไป

แก้วตาอมยิ้มก่อนจะกล่าวขอบคุณมารดา

“ขอบคุณแม่มากนะคะ แก้วแทบไม่เชื่อว่าคนในกระจกคือแก้ว”

“ทำไมถึงไม่เชื่อล่ะ ในเมื่อแก้วของแม่ออกจะสวย จริงไหม”

หล่อนยิ้มบางๆ ให้มารดา พลางอดคิดน้อยใจในอกไม่ได้

ถ้าพิพัฒน์คิดแบบแม่ก็คงจะดีสินะ

“ไปกันเถอะแก้ว รถมารับแล้ว”

“จ้ะ แม่”

หล่อนจำต้องสลัดความคิดทุกอย่างออกจากหัว และเดินตามมารดาลงบันไดไปยังรถคันงามที่แล่นเข้ามาจอดรถอยู่หน้าลานบ้าน

แก้วตาก้าวลงจากรถและยืนหมุนตัวมองไปรอบๆ ตัวคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงหน้า นัยนาเดินมาหยุดใกล้ๆ ลูกสาว และแตะแขนเรียวแผ่วเบา

“ที่นี่จะเป็นที่อยู่ใหม่ของเรา”

“เอ่อ... เราต้องอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอจ๊ะแม่” แก้วตามองมารดาด้วยความเป็นกังวลใจ

“ใช่จ้ะ เราจะย้ายมาอยู่ที่นี่ในวันศุกร์นี้” นัยนาระบายยิ้ม พร้อมกับยกมือขึ้นลูบศีรษะของลูกสาวอย่างเอ็นดู “หนูไม่ต้องกังวลใจนะแก้ว ทุกคนที่นี่ใจดี”

“ค่ะ... ค่ะแม่”

หล่อนฝืนใจยิ้มออกมา ขณะเดินตามมารดาเข้าไปภายในบ้านหลังใหญ่โอ่อ่า

นิพลเดินออกมารอรับหน้าประตูบ้าน และเอ่ยทักทายแม่กับหล่อน

“ยินดีต้อนรับหนูแก้วตา”

“เอ่อ ขอบคุณมากค่ะคุณลุง” แก้วตารีบยกมือขึ้นไหว้คนรักของมารดา

“เข้าข้างในกันเถอะ จะได้ไปกินข้าวกัน”

นัยนายิ้มให้นิพล ก่อนจะยื่นมือมากุมมือของลูกสาว และรั้งให้เดินตาม

“ไปกินข้าวกันแก้ว”

หล่อนยิ้มบางๆ ให้มารดา และเดินตามเข้าไปภายในคฤหาสน์หลังงาม ตลอดทางก็อดที่จะกวาดตามองไปรอบๆ ตัวไม่ได้

คฤหาสน์หลังนี้สวยงามทั้งภายนอกและภายในเลยทีเดียว หล่อนคิดอย่างชื่นชม ขณะก้าวตามมารดาและนิพลเข้าไปในห้องกว้างห้องหนึ่ง ที่ตรงกลางห้องมีโต๊ะอาหารขนาดใหญ่ตั้งอยู่ อาหารมากมายวางเรียงรายอยู่บนนั้น

“ไม่เห็นต้องทำอาหารเยอะแยะขนาดนี้เลยค่ะคุณพล นาเกรงใจจัง” แม่ของหล่อนพูดขึ้นอย่างเกรงอกเกรงใจ แต่นิพลส่ายหน้าน้อยๆ

“ผมอยากให้คุณนากับหนูแก้วประทับใจน่ะครับ”

“ขอบคุณมากนะคะคุณพล” นัยนากล่าวออกมาอย่างซาบซึ้งใจเป็นที่สุด

“ผมยินดีทำเพื่อคุณนาครับ”

แก้วตาอดระบายยิ้มออกมาไม่ได้ เมื่อเห็นมารดาของตัวเองมีความสุข

ถ้าแม่มีความสุข หล่อนก็ควรที่จะยินดี

หญิงสาวบอกตัวเองเช่นนั้น และพยายามเก็บซ่อนทุกความรู้สึกไม่ดีลงไปไว้ในอก ขณะเดินไปนั่งข้างๆ มารดา

“หนูแก้วพอกินได้ไหมครับ”

นิพลเอ่ยถาม แก้วตาจึงรีบบอกออกมาเสียงเกรงใจ “กินได้ค่ะคุณลุง อร่อยมากเลยค่ะ” คำตอบของหล่อนเรียกรอยยิ้มจากใบหน้าของนิพลและนัยนาได้มากมาย

บรรยากาศภายในห้องอาหารสุดหรูกับอาหารค่ำแสนวิเศษเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มและกรุ่นกลิ่นของความสุข หล่อนมองแม่และนิพลที่ผลัดกันตั้งอาหารให้แก่กันและกันด้วยความชื่นชม

แม่กำลังมีความสุขมาก หลังจากที่ต้องทนลำบากเลี้ยงดูหล่อนมาเพียงลำพังสิบกว่าปี ถึงเวลาแล้วล่ะที่ท่านจะมีความสุข และหล่อนก็ต้องยินดีกับท่านให้มากๆ

“แก้ว กินปลาสิลูก อร่อยนะ”

แม่ของหล่อนหันมาตักปลาราดพริกให้ หล่อนกล่าวขอบคุณ และตักใส่ปาก

“อร่อยไหมลูก”

“อร่อยมากค่ะแม่”

นัยนายิ้มกว้าง ดวงตาของแม่เต็มไปด้วยความสุข“อร่อยงั้นก็กินเยอะๆ นะ”

“ค่ะแม่” แก้วตาระบายยิ้ม ขณะตักอาหารใส่จานอีกครั้ง

นิพลมองอยู่ จึงอดถามขึ้นไม่ได้

“หนูแก้วเรียนมหา’ลัยอยู่ปีสามหรือครับ”

“เอ่อ... ใช่ค่ะคุณลุง”

“ลูกชายของลุงก็เรียนอยู่ปีสามเหมือนกัน” แล้วนิพลก็บอกชื่อมหาวิทยาลัยออกมา นั่นทำให้หล่อนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“เรียนที่เดียวกับแก้วเลยค่ะคุณลุง”

นิพลระบายยิ้มน้อยๆ “เสียดายนะที่วันนี้ลูกชายของลุงไดเอทไม่ยอมลงมาร่วมโต๊ะด้วย ไม่งั้นคงได้เจอกันกับหนูแก้วแล้ว”

หล่อนยิ้มบางๆ ไม่รู้จะตอบอะไรออกมา แม่ของหล่อนก็นิ่งเงียบเช่นกัน จึงมีแต่นิพลที่ผูกขาดการสนทนาเพียงคนเดียว

“เอาไว้วันศุกร์ ลุงจะแนะนำให้หนูแก้วรู้จักกับลูกชายของลุงนะ”

“เอ่อ ค่ะคุณลุง”

แล้วนิพลก็หันไปคุยกับแม่ของหล่อนต่อ ในขณะที่หล่อนนั่งฟังผู้ใหญ่สองคนคุยกันเงียบๆ ความรู้สึกบางอย่างในอกร้องเตือนถึงหายนะที่กำลังคลืบคลานใกล้เข้ามาหา แต่หล่อนกลับไม่สามารถหาคำตอบให้กับตัวเองได้ว่า มันคือหายนะอะไร

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 29

    หล่อนแอบรักพิพัฒน์มาเนิ่นนาน และไม่เคยคิดว่าเขาจะรักตอบ แต่ตอนนี้... หัวใจของเขาเป็นของหล่อนแล้ว“แก้วรักพัฒน์...”พิพัฒน์คลายอ้อมแขน และถอยออกห่างเพื่อคุกเข่ากับพื้น มือใหญ่ล้วงหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงออกมาจากกระเป๋ากางเกง และยื่นมาตรงหน้าหล่อน“พัฒน์...”พิพัฒน์เปิดกล่องกำมะหยี่ แหวนเพชรเม็ดเล็กน่ารักอยู่ในนั้น แสงของมันเป็นประกายสวยงาม แก้วตาหัวใจพองฟูแน่นอก ไม่อาจจะบรรยายความสุขออกมาเป็นคำพูดใดๆ ได้อีก“แต่งงานกับฉันนะ แก้วตา...”“พัฒน์...”หล่อนยกมือขึ้นปิดปากเอาไว้ และสะอื้นไห้ด้วยความปลื้มปิติ“ฉันรักเธอ ได้โปรดแต่งงานกับฉันเถอะ”“แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย...”เสียงคนหลายคนดังก้องขึ้น และหล่อนก็อดที่จะหันไปมองไม่ได้ นิพล นัยนา ป้าน้อย และคนงานในไร่ชาแห่งนี้ต่างเดินออกมาจากพุ่มไม้ หล่อนยิ้มออกมาทั้งน้ำตา“ทุกคนร่วมมือกันใช่ไหมคะเนี่ย”นัยนาเดินเข้ามาหาลูกสาว และกระซิบเสียงแผ่วเบาอย่างมีความสุข“พวกเรารักแก้วนะ อยากให้แก้วมีความสุข รับแหวนจากพี่เขาสิ แก้ว...”“แต่ว่าแก้วกับพัฒน์เป็น...”“ไม่ต้องสนใจเรื่องนั้นหรอก ขอแค่รักกันก็พอ” นัยนายกมือลูบศีรษะของลูกสาวแผ่วเบา “ทำตามสิ่งที่หัวใจต

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 28

    “สวัสดีค่ะป้าน้อย... มีอะไรให้แก้วช่วยหรือเปล่าคะ”ป้าน้อยระบายยิ้มให้กับหล่อน มองหล่อนอย่างเอ็นดูเป็นที่สุด“เปล่าหรอกจ้ะ แค่มีคนมาหาน่ะ”“คนมาหาแก้วเหรอคะ”ใครกันนะ?“ใช่จ้ะ มาจากกรุงเทพฯ เลย”ยิ่งได้ยินหล่อนก็ยิ่งแปลกใจ“เอ่อ เขาบอกไหมคะว่าเป็นใคร”“ไม่ได้บอกหรอก หนูแก้วอยากรู้ก็รีบไปหาสิ เขารอนานแล้วด้วย”หล่อนเต็มไปด้วยความสับสน พยายามคิดว่าใครจะเดินทางมาหาหล่อนที่เชียงใหม่ แต่ก็คิดไม่ออก หรือว่าจะเป็นลินิน เพราะนอกจากแม่แล้วลินินเป็นอีกคนที่รู้ว่าหล่อนเดินทางมาที่เชียงใหม่แก้วตาระบายยิ้มกว้างออกมา“ขอบคุณป้าน้อยมากนะคะ แก้วจะรีบไปค่ะ”ป้าน้อยระบายยิ้มอีกครั้ง“เพื่อนรออยู่ที่ศาลาใกล้ไร่ชานะ”“อ๋อ ค่ะป้าน้อย”ป้าน้อยยิ้มให้หล่อนอีกครั้งก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านพัก ส่วนหล่อนรีบเดินตรงไปยังศาลาไม้ริมไร่ชาที่คนๆ นั้นรออยู่“นิน...”หล่อนวิ่งเข้ามา และร้องเรียก ก่อนจะตกใจ เมื่อคนที่ยืนหันหลังให้ไม่ใช่ลินิน แต่เป็น...“พัฒน์...?!”หล่อนชะงักเท้า ตกใจหน้าตาซีดเผือดเจ้าของชื่อหันกลับมาเผชิญหน้า สีหน้าของพิพัฒน์เต็มไปด้วยความเย็นชา มองหล่อนเขม็งเลยทีเดียว กรามแกร่งของชายหนุ่มขบกันตลอด

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 27

    แก้วตายืนร้องไห้อยู่ริมหน้าต่าง ท้ายรถของพิพัฒน์เลือนหายไปจากสายตาแล้วเขาออกไปไหนนะ คงออกไปหาใครสักคนที่จะทำให้เขามีความสุข ซึ่งไม่ใช่หล่อนหัวใจของหล่อนเจ็บปวดทรมาน สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้หล่อนแทบไม่อยากจะมีชีวิตอยู่อีกแม่รู้แล้ว... รู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว และมันก็ไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะเกิดขึ้นหล่อนจะแก้ปัญหายังไงดี จะจัดการกับความยุ่งเหยิงพวกนี้ยังไงดีน้ำตาไหลพรากไม่หยุด หล่อนเจ็บปวดในอกจนแทบจะกระอักออกมาเป็นเลือด“แก้วขอโทษ... แม่จ๋า แก้วขอโทษ...”หญิงสาวเดินกลับไปที่เตียง และหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาลินิน“นิน... นี่แก้วเองนะ”“เสียงแก้วไม่ดีเลย เป็นอะไรหรือเปล่า” ลินินแปลกใจและเต็มไปด้วยความเป็นห่วง“ไม่... ไม่มีอะไรหรอกนิน แก้วสบายดี ที่แก้วโทรมาก็เพราะว่าจะรบกวนให้นินช่วยลาอาจารย์ให้หน่อย แก้วมีธุระสำคัญต้องไปทำหลายวันน่ะ”“ได้สิ เราสอบเสร็จแล้ว อาจารย์คงไม่ว่าอะไรหรอก”“ขอบใจนะนิน”“ไม่เป็นไรจ้ะ ว่าแต่แก้วจะไปไหนเหรอ บอกนินได้ไหม”แก้วตาบอกสถานที่ที่ตัวเองจะไปให้กับลินิน ก่อนจะขอบคุณอีกครั้งและตัดสายหล่อนวางโทรศัพท์มือถือบนเตียง และทรุดลงนั่งอย่างอ่อนแรง หัวใจ

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 26

    แก้วตาสะบัดมือแรงๆ จนหลุด ก่อนจะรีบถอยออกห่างจากพิพัฒน์ น้ำตาของหล่อนไหลตลอดเวลา มองเขาอย่างเสียใจ“พัฒน์เป็นบ้าอะไรไป ทำแบบนี้ทำไม”“ยังต้องให้ฉันพูดอีกหรือ” เขาตะคอกใส่หน้าตาดุดัน “เธอไปนั่งคุยกับมันทำไม”“พี่ปริญแค่มาทักทาย”“ทักทาย” เขายิ้มเยาะ “มันกำลังจะจีบเธอมากกว่า”“มันก็ไม่แปลกอะไรนี่ ถ้าพี่ปริญจะจีบแก้ว” แก้วตาสวนออกไป และจะหมุนตัวออกจากห้องของเขา แต่แขนถูกกระชากเอาไว้ และดึงเข้าไปกอดรัดแน่น“ลืมไปแล้วหรือไงว่าเธอเป็นเมียของฉัน!”“ก็แค่ที่ระบายความใคร่เท่านั้นแหละ” หล่อนสวนกลับทั้งน้ำตา“จะอะไรก็ช่าง แต่ฉันไม่ชอบให้เธอคุยกับมัน”“พัฒน์ไม่ใช่จ้าวชีวิตของแก้ว นี่ปล่อยนะ”พิพัฒน์ขบฟันแน่น เขาเกลียดสีหน้าเย็นชาแบบนี้ของแก้วตาเป็นที่สุด“เธอเป็นของฉัน แก้วตา!”“ไม่ใช่”“ใช่ ฉันเป็นผัวของเธอ!”หล่อนร้องไห้ออกมาอีกครั้ง มองเขาอย่างเจ็บปวด “พัฒน์ไม่ได้รักแก้ว แล้วมากักขังแก้วแบบนี้ทำไม ปล่อยแก้วไปตามทางของแก้วเถอะ”“ฉันจะแต่งงานกับเธอทันที หลังจากเรียนจบ”“แก้วไม่แต่ง”“ฉันไม่สนใจว่าเธอจะยอมหรือไม่ยอม แต่เธอเป็นเมียของฉันแล้ว ยังไงก็ต้องแต่งงานกับฉัน”“พัฒน์ทำแบบนี้ทำไม ไม่รักแก้วแ

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 25

    แก้วตาไม่ยอมลงไปกินข้าวเย็น นัยนาเลยยกขึ้นมาให้บนห้อง และอดที่จะเอ่ยถามลูกสาวไม่ได้“แก้วเป็นอะไรไปหรือเปล่าลูก”“เอ่อ แก้วสบายดีค่ะ”นัยนาไม่เชื่อ “แต่แม่ว่าแก้วมีเรื่องผิดใจกับคุณพัฒน์นะ”ชื่อของพิพัฒน์ทำให้แก้วตาหน้าแดงก่ำ ก่อนจะรีบก้มหน้าหลบสายตาของแม่“เอ่อ... ไม่มีอะไรนี่คะ”“หลบตาแม่แบบนี้ แสดงว่ากำลังโกหกอยู่”“เอ่อ... ไม่ใช่นะคะแม่” แก้วตาจำต้องสบตากับมารดา และกัดฟันยืนยัน“ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะแม่”นัยนาถอนใจแผ่วเบา และเดินมานั่งข้างๆ ลูกสาวบนเตียง“แก้วไม่ชอบคุณพัฒน์เหรอ”“เปล่าค่ะแม่”“ถ้าเปล่า แล้วทำไมแก้วถึงไม่มีความสุขเลยล่ะ มีอะไรที่แม่ยังไม่รู้ไหม”แก้วตามองแม่ น้ำตาซึม อยากจะเล่า อยากจะบอกออกไปทั้งหมด แต่ก็ทำไม่ได้“ไม่... ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะ”“ไม่โกหกแม่นะแก้วตา”หล่อนร้องไห้ ไม่อาจจะเค้นคำตอบใดออกไปได้อีก หล่อนทรมานเหลือเกิน มันอึดอัดและเจ็บปวดจนแทบขาดใจแล้ว“แก้ว... แก้วเป็นอะไรไปลูก”“แก้ว... แค่ไม่อยากอยู่ที่นี่น่ะค่ะแม่ แก้วอยากออกไปอยู่ที่อื่น”“ทำไมล่ะแก้ว” นัยนาตกใจ“ให้แก้วกลับไปอยู่บ้านเดิมของเรานะคะแม่ แก้วคิดถึงบ้านหลังนั่น”นัยนาน้ำตาซึม “นี่แม่ทำให้ลูกสาวข

  • อสูรร้ายทวงสวาท   ตอนที่ 24

    เขาซบลงไปหา กอดรัดร่างเล็กเอาไว้แน่น“ฉันยังไม่พอ... ยังเอาเธอไม่พอ... แก้วตา...”“แต่...”พิพัฒน์ส่ายหน้าเล็กน้อย“ห้ามขัดใจฉัน ไม่อย่างนั้น... เธอจะไม่ได้ไปเรียนในวันนี้”แก้วตาไม่รู้จะทำยังไงดี เพราะหากขัดใจไม่ให้พิพัฒน์กระซวกทิ่มแทงอีก หล่อนก็คงต้องขาดเรียนแน่ๆ ซึ่งหล่อนไม่ต้องการขาดเรียน“งั้น... เริ่มอีกครั้งสิ พัฒน์...”พิพัฒน์มองหล่อนด้วยสายตาพิศวง ก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความพึงพอใจ“ต้องแบบนี้สิ แม่สาวร้อนแรง”แล้วเตียงนอนก็ต้องรองรับการเคลื่อนไหวรุนแรงของสองหนุ่มสาวซ้ำแล้วซ้ำอีก คราวนี้พิพัฒน์จับแก้วตาให้คว่ำหน้า โก่งบั้นท้ายขึ้น และกระซวกเข้าใส่ด้านหลัง เขาอัดใส่ไม่หยุด ต่อเนื่อง และดุดัน มือเอื้อมไปขยี้หัวนมเล็กไปด้วย สร้างความเสียวซ่านกระสันเสียดให้กับแก้วตามากมายเหลือเกิน หญิงสาวสั่นระริก แตกระเบิดนับครั้งไม่ถ้วนคาเอ็นใหญ่ที่ดำดิ่งค้างคา“โอ้ว... โอ้ว... วิเศษเหลือเกิน แก้วตา... เอามันที่สุด... โอ้ว... โอ้ว...”ตอนนี้ในหัวของหล่อนไม่มีเรื่องใดสำคัญอีกแล้ว นอกจากการถูกเอ็นยักษ์บดขยี้“อู๊ยยยย... ผัวขา... อ๊า... อย่าหยุด... อ๊า...”แก้วตาพยายามควบคุมการเดินของตัวเองให้เป็นป

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status