แชร์

บทที่ 19

ผู้เขียน: Lolishy
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-06 15:02:51
เด็กที่เคยหัวเราะเริ่มเงียบ

เสิ่นเหวินไฉกลับยิ่งไม่พอใจ

เขาเรียนมาหลายปี แต่ความจำไม่ดีเท่าหลานชาย อ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • อันเป่า เด็กน้อยนำโชคบ้านเสิ่น   บทที่ 135

    “ช่วยคนโดยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร อาจทำให้ทั้งคนช่วยและคนถูกจับตายพร้อมกัน”จินเยว่กัดริมฝีปากแม้อันเป่าอายุน้อยกว่า แต่นางกลับพูดสิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้กู้เหยียนตกลงส่งคนไปชางโจวสามทางโดยไม่ใช้เส้นทางในแผนที่เมิ่งซื่อจะคัดลอกสมุดและตรวจว่าลายมือส่วนใดเป็นของแม่เฒ่าจินจริงส่วนจินเยว่กับหญิงรั

  • อันเป่า เด็กน้อยนำโชคบ้านเสิ่น   บทที่ 134

    เด็กหญิงเงยหน้ามองจินเยว่“แม่เฒ่าจินเขียนสมุดเองหรือ”“ข้าไม่ทราบ นางมีสมุดนี้อยู่ก่อนรับข้าเป็นบุตรบุญธรรม”“ท่านเป็นผู้กลับคืนหรือไม่”จินเยว่ตอบทันที “ไม่ใช่”“รู้ได้อย่างไร”“ข้าไม่มีความทรงจำชาติอื่น”“บางคนอาจลืม”เด็กหญิงชุดฟ้าเงียบอันเป่าถามต่อ “เหตุใดแม่เฒ่าจินรับท่าน”“นางพบข้าข้างถนนเมื

  • อันเป่า เด็กน้อยนำโชคบ้านเสิ่น   บทที่ 133

    อันเป่าซึ่งกำลังนั่งคัดเมล็ดเงยหน้า“อันเป่าเอง”เด็กหญิงแปลกหน้ามองร่างเล็กเปื้อนดิน ก่อนขมวดคิ้ว“เจ้าอายุเท่าใด”“หกขวบ”“เด็กเพียงนี้หรือ”“ท่านเองก็เป็นเด็ก”“ข้าอายุสิบสอง”“ยังไม่ใช่ผู้ใหญ่”หญิงรับใช้ด้านหลังเกือบหลุดหัวเราะ แต่รีบก้มหน้าเด็กหญิงชุดฟ้าวางกล่องลงบนโต๊ะ“ข้าชื่อจินเยว่ บุตรสา

  • อันเป่า เด็กน้อยนำโชคบ้านเสิ่น   บทที่ 132

    แต่สองวันต่อมา เสิ่นเหวินเหยียนเดินทางมาพร้อมหมิงจูเขาดูซูบและไม่มีเสื้อผ้าไหมเหมือนก่อนชายหนุ่มนำเงินค่าอาหารล่วงหน้าสามเดือนมาวางบนโต๊ะและยอมลงนามในหนังสือฝากดูแล“ข้าต้องจัดการเรื่องงานกับคดีของเยว่หรู” เขากล่าว “มารดาข้าเองยังบาดเจ็บและดูแลบ้านไม่สะดวก ฝากหมิงจูไว้ที่นี่ก่อน”หมิงจูยืนกอดห่อเส

  • อันเป่า เด็กน้อยนำโชคบ้านเสิ่น   บทที่ 131

    อันเป่าเสนอให้นำออกมาตากในวันที่แดดดี คัดส่วนที่ยังใช้ได้และนำเมล็ดแตกไปเลี้ยงไก่หรือหมูสวี่กุ้ยฮวากลับไม่ยอมให้บ้านรองแตะ“พวกเจ้าคิดแย่งข้าว!”เสิ่นเต๋อไห่จึงให้สตรีกลางหมู่บ้านมาช่วยคัดต่อหน้าพยานข้าวที่ยังดีเหลือประมาณครึ่งหนึ่งส่วนที่ชื้นเล็กน้อยนำไปต้มกินก่อนส่วนที่ขึ้นราอย่างชัดเจนต้องทิ้

  • อันเป่า เด็กน้อยนำโชคบ้านเสิ่น   บทที่ 130

    งานซ่อมเริ่มขึ้นวันต่อมาเสิ่นเหวินซานตัดไม้และขึ้นโครงคานเสิ่นเหวินไฉถูกสั่งให้ขนฟาง แต่ขนได้สองมัดก็ร้องปวดแขน เขาแอบหนีไปหลังเรือนและถูกอันเป่าพบขณะกำลังกินมันเผา“อาเล็กทำงานเสร็จแล้วหรือ”เด็กหนุ่มรีบซ่อนมันไว้ด้านหลัง“เรื่องของข้า”“ผู้อาวุโสบอกว่าต้องขนฟางสิบห้ามัด วันนี้เพิ่งสองมัด”“ข้าเห

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status