อึดอัด

ตอนที่5

อึดอัด

         ก้ามปูนั่งมองตัวเองผ่านกระจกที่ติดอยู่กับโต๊ะเครื่องแป้งขนาดใหญ่ภายในห้องนอนของเธอ หญิงสาวคิดถึงคำพูดของแม่สามี ใช่ เธอควรดูแลตัวเองให้ดูดีกว่านี้

          การหาข้อมูลในการดูแลรูปร่างเริ่มขึ้นทันที เธอต้องทำได้ ก้ามปูบอกกับตัวเอง อย่างน้อยเธอก็ทำเพื่อตัวเองไม่ได้ทำเพื่อต้องการแข่งกับผู้หญิงที่เข้ามายุ่งเกี่ยวในชีวิตของสามีเท่านั้น

          “กลับมาแล้วเหรอคะ เหนื่อยไหมทำงาน”

          หญิงสาวที่กำลังสาละวนอยู่กับการจัดของที่ซื้อมาหันมาทักสามีที่เพิ่งเปิดประตูห้องนอนเข้ามา

          “อุ๊ย! ”

          ก้ามปูตกใจเมื่ออยู่ดีๆกวินก็เดินมาหอมแก้มและกอดเธอเสียจนแน่น

          “วันนี้คุณแม่ผมพาไปไหนมาบ้าง อะไรล่ะนี่เต็มโต๊ะเลย”

          ชายหนุ่มถามพร้อมกับมองไปที่กระปุกครีมต่างๆ ที่ตั้งเรียงรายอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง

          “พาไปเสริมสวย ไปซื้อของที่จะทำให้ผู้หญิงไม่สวย  อย่างก้ามปู น่าจะพอดูดีขึ้นมาค่ะ”

          หญิงสาวตอบแบบประชดประชัน ด้วยน้ำเสียงและใบหน้าแบบนิ่งเฉย เธอได้แต่หวังว่าสามีของเธอจะพูดอะไรออกมาบ้าง เรื่องของผู้หญิงที่ชื่อขวัญวิภา

          “ก็ดีนะ พี่อยากให้ภรรยาของพี่สวยที่สุด แต่ที่สุดในสายตาของพี่คนเดียวเท่านั้น”

          กวินยังคงปากหวานแต่มันไม่ได้ทำให้ก้ามปูรู้สึกดีเลย กลับทำให้เธอรู้สึกว่า เขากำลังพยายามที่จะกลบเกลื่อนความผิดอะไรบางอย่าง

          “เหมือนกันเลยค่ะ ก้ามปูก็อยากให้สามีหล่อที่สุดในสายตาของภรรยาคนนี้คนเดียว”

          ก้ามปูเธอไม่ชอบเลยที่ต้องพยายามเก็บงำความรู้สึกภายในจิตใจแบบนี้ แต่เธอรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์อะไร ที่เธอจะโวยวายหรือเคล้นถามเพื่อหาความจริงจากปากของสามี เพราะกวินไม่มีทางที่จะพูดความจริงหรือถ้าเขาพูดความจริง ก้ามปูก็รู้ว่าเธอก็คงไม่เชื่อ จนกว่าจะได้คำตอบด้วยตัวเอง

          “อยู่บ้านเบื่อไหม หรือจะไปทำงานที่บริษัทกับพี่”

          กวินมองหน้าภรรยาที่เขากำลังกอด ด้วยความรู้สึกที่เหมือนอ่านหัวใจเธอออก

          “เบื่อค่ะ แต่คงยังไม่ไปทำงาน ก้ามปูอยากปรับตัวกับการที่ต้องมีสามีให้ได้ก่อน อีกอย่างยังไม่อยากจะไปยุ่งย่ามที่บริษัท เพราะเดี๋ยวพนักงานจะพากันคิดว่าแต่งงานไม่ทันกี่วัน ก็มาทำงานเพื่อเฝ้าสามีเสียแล้ว”

          กวินได้ฟังคำพูดของภรรยา เขายิ่งกอดเธอไว้แน่นกว่าเก่า ตอนนี้ภายในห้องนอนที่เมื่อคืนมันยังมีความสุขอบอวลอยู่เลย แต่ตอนนี้มันกลายเป็นความอึดอัด เมื่อต่างฝ่ายต่างไม่พูดตรงๆออกมา

          การเก็บและอดทนไม่ใช่นิสัยของหญิงสาว แต่เธอจำสิ่งที่กวินพูดบนเวทีได้ เขาขอให้เธอหนักแน่น เธอก็จะทำให้เขา จะพยายามหนักแน่นให้ถึงที่สุด

          “พี่กวินคะ ตอนกลางวันบางวันก้ามปูจะขอกลับไปที่บ้านหาพ่อบ้างนะคะ ตอนนี้ท่านก็อยู่คนเดียวลูกสาวสองคนแต่งงานแยกกันออกมาอยู่ข้างนอกหมด คุณพ่อคงเหงาน่าดู”

          บรรยากาศเริ่มดีขึ้นเมื่อ หญิงสาวเริ่มเปลี่ยนเรื่องพูดและน้ำเสียงดูสมใสร่าเริงเหมือนเดิม

          “ได้สิ กุญแจรถอยู่บนหัวนอนนะ ไปไหนมาไหนก็ขับรถดีๆ พี่เป็นห่วง”

          กวินแอบถอนหายใจ ที่ภรรยาของเขาไม่ทำให้ห้องนอนกลายเป็นห้องเย็นอีกต่อไป

          “พี่กวินไปล้างหน้าล้างตา แล้วลงไปกินข้าวกันเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่จะรอเอา”

          มณีบอกกับลูกสะใภ้ว่าที่นี่จะกินข้าวเย็นพร้อมกัน ดังนั้นถ้าใครจะไม่ได้กลับมากินควรต้องบอกไว้ก่อน เพราะจะได้ไม่รอ

          “อยากให้พี่กวีมากินข้าวที่บ้านจัง จะได้อยู่กันพร้อมหน้า ก้ามปูก็จะได้เจอพี่กุ้งนางด้วย”

          กวินคิดอย่างที่พูดจริงๆ ตั้งแต่พี่ชายของเขาแต่งงานไป บิดาก็ให้ไปดูแลบริษัทอีกสาขาที่อยู่นอกเมือง นานๆทีถึงจะได้กลับมาที่บ้าน ส่วนมากพ่อกับแม่จะเป็นฝ่ายไปหาเสียมากกว่า

          “งานทั้งคู่คงยุ่ง และอีกอย่างการเดินทางจากบ้านของพี่กุ้งนางเข้ามาที่นี่ต้องฝ่ารถติดมาไม่รู้กี่ชั่วโมง ถ้าเป็นก้ามปูก็คงไม่มาเหมือนกัน”

          กุ้งนางยังคงไปหาชลธีบิดาของเธออยู่บ่อยๆ เพราะบ้านอยู่ใกล้กันมากกว่าการเดินมาที่นี่ แต่ก้ามปูก็อยากทำให้ได้เหมือนพี่สาว ถึงแม้เธอต้องฝ่ารถติดออกไปเพื่อไปหาบิดาที่บ้าน

          ความไม่สบายใจ ความรู้สึกอึดอัดตอนนี้ ยิ่งทำให้หญิงสาวอยากกลับบ้านไปหาพ่อ ถึงแม้จะไม่ได้ระบายความทุกข์ใจให้พ่อฟัง แต่แค่ได้เห็นหน้ากำลังใจก็มาเต็ม

         

          “ก้ามปูกลับไปหาพ่อเขาบ้างนะ อยู่คนเดียวเดี๋ยวจะเหงาเอา”

          กรณ์บิดาของกวินเข้าใจหัวอกความเป็นพ่อดี เพราะตอนนี้ลูกชายทั้งสองคนของเขาเล่นพาลูกสาวทั้งสองคนแต่งงานออกมากันหมด

          “ค่ะคุณพ่อ พรุ่งนี้หนูก็ตั้งใจว่าจะไปหาท่านอยู่เหมือนกัน”

          บทสนทนาบนโต๊ะอาหาร ส่วนมากมณีจะเป็นฝ่ายชวนคุยเรื่องสนุกสนาน เพื่อให้ทุกคนมีความสุข และไม่มีการคุยเรื่องงานหรือเรื่องไม่สบายใจในเวลากินข้าวเด็ดขาด

          “กวินรีบมีหลานให้พ่อกับแม่เร็วๆนะ พี่ชายลูกก็ใจเย็นไปคนหนึ่งแล้ว จนแม่เริ่มไม่แน่ใจ ว่าหลานแม่ยังไม่มา หรือคู่นั้นเขายังไม่ปล่อยให้มี”

          มณีอยากมีหลาน อยากมีหลายๆคนเลย เพราะอายุเธอก็มากขึ้น กลัวจะเลี้ยงหลานไม่ไหว อีกอย่างก็คิดว่าเด็กๆจะสร้างความสุขให้กับทั้งฝ่ายตาและฝ่ายปู่

          “คุณแม่ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะเร่งเดินเครื่องอย่างเต็มที่”

          ชายหนุ่มหันมามองสบตาภรรยา ก้ามปูอายจนหน้าแดงเลยแอบหยิกสามีที่ขาไปหนึ่งที

          “ให้มันจริงเถอะ มีหลานเมื่อไหร่ พ่อจะวางทุกงานเลย อยากอยู่บ้านเล่นกับหลานมากกว่า เริ่มเบื่อกับการทำงานแล้ว แต่ก็ยังหาคนช่วยกวินมันไม่ได้ แต่อีกไม่นานลูกก็คงบริหารคนเดียวได้ใช่ไหม”

          กรณ์เป็นนักธุรกิจที่ก่อร่างสร้างตัวมาตั้งแต่ไม่มีอะไร เขาได้รับความช่วยเหลือและกำลังใจจากชลธีเพื่อนแท้ของเขามาตลอด เพียงแต่ชลธีกับเขามีนิสัยที่ต่างกัน เขาถึงมีฐานะที่ร่ำรวยกว่า ดังนั้นเขาจึงต้องการจะเป็นดองกับเพื่อน เพื่อที่ครอบครัวของชลธีจะได้กลายมาเป็นครอบครัวเดียวกับเขา

          “ให้หนูก้ามปูไปช่วยไหมล่ะคุณ ” มณีออกความคิดเห็น

          “ยังไม่ต้องเลย เดี๋ยวก็ไม่ต่างจากคู่นู้น กุ้งนางไปช่วยงานกวี จนป่านนี้ถึงได้ยังไม่มีหลาน อยู่บ้านทำร่างกายให้แข็งแรง พักผ่อนเยอะๆ ไม่นานเดี๋ยวต้องได้ข่าวดีกันแน่ๆ ไปทำงานมีแต่ความเครียด ไว้มีหลานเมื่อไหร่ ปู่จะเลี้ยงเอง แล้วค่อยให้พ่อแม่ไปทำงานแทน”

          กรณ์พูดเสียยาว เพราะเขาคิดว่าที่ลูกชายคนโตยังไม่มีลูกเพราะไม่ค่อยมีเวลาได้พักผ่อน อีกทั้งมีความเครียดและเหนือยกับงานทั้งสองคนสามีภรรยา

          “คุณพ่อตั้งใจจะยึดลูกผมเลยนะ พอได้หลานก็จะรีบไล่พ่อแม่เขาไปทำงาน ตัวเองจะได้เลี้ยงหลานจะได้รักปู่กับย่ามากกว่าพ่อกับแม่ใช่ไหมครับ” ชายหนุ่มแซวผู้เป็นพ่อ

          “ก็ใช่ รับรองติดปู่แน่ๆ เอาสักสองคนนะ ตามันจะได้ไม่เหงา แบ่งไปให้เลียงสักคนหนึ่ง”

          กรณ์ยังอดห่วงเพื่อนไม่ได้ กลัวอยู่คนเดียวจะเหงา แต่เขาก็แอบพาเพื่อนไปสังสรรค์อยู่บ่อยๆเพื่อให้ชลธีไม่ต้องเหงาอยู่บ้านคนเดียว เพราะตอนนี้ชลธีวางมือเรื่องานทั้งหมดแล้ว ตั้งแต่ส่งลูกสาวคนเล็กเรียนจบ เพราะกุ้งนางส่งเสียดูแลพ่ออย่างดี