18.3

อลีนาขยับเปลือกตาขึ้นอย่างเชื่องช้าเมื่อสัมผัสได้ว่าร่างกำยำเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับเธอที่แนบอยู่ตลอดลำตัวทางด้านหลังเริ่มขยับยุกยิก

               “ตื่นแล้วเหรอคะ” หญิงสาวถามเสียงแผ่ว รู้สึกเมื่อยขบบริเวณต้นขา และอ่อนเพลียจากการนอนน้อยหลายคืนติดกัน

เป็นเวลาหลายสัปดาห์ ตั้งแต่แผลของคิรากรหายสนิท เธอก็ไม่ได้นอนเต็มอิ่มสักคืน!

            “ตื่นแล้ว” คิรากรบดเบียดความแข็งขึงเข้ากับบั้นท้ายนุ่มเพื่อยืนยันว่าเขา ‘ตื่น’ ขึ้นมารอเธอนานแล้ว

               “คุณจะตื่นตลอดเวลาแบบนี้ไม่ได้” อลีนาปรามด้วยความเหนื่อยใจพลางพลิกตัวมามองสบนัยน์ตาสีเข้มที่เป็นประกายวิบวับของสามี

               “อยู่ใกล้คุณผมหลับไม่ลงหรอก” ชายหนุ่มพึมพำพลางลูบไล้ฝ่ามือร้อนผ่าวจากสะโพกเปลือยเปล่าขึ้นมาตามรอยโค้งของร่างบอบบางที่อยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน ผิวเธอทั้งเนียนและนุ่ม น่าสัมผัสทุกสัดส่วน เขายกขาข้างหนึ่งของเธอขึ้นเกยบนสะโพกของตัวเองแล้วแทรกเข่าข้างหนึ่งเข้ามาพร้อมกับขยับตัวเข้าใกล้เพื่อให้แนบชิดกันมากยิ่งขึ้น

               ทั้งที่เปิดแอร์เย็นเฉียบ ทว่าอลีนารู้สึกเหมือนกำลังถูกความร้อนแผดเผา สั่นสะท้านไปทั่วร่างยามผิวเนื้อที่เปิดเปลือยเสียดสีกันแม้ภายนอก เธอรู้ตั้งแต่ก่อนแต่งงานแล้วว่าเขาหลงใหลในตัวเธอ แต่ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้

               “วันนี้เราต้องไปงานวันเกิดช่องของพี่พอลกันนะคะ”

               คิรากรเหลือบมองเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาดิจิทัลที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง แล้วกระซึบบอกพึมพำที่ข้างหู “เพิ่งเจ็ดโมงเอง ยังมีเวลา”

               “ฉันต้องไปดูไออุ่น ป่านนี้น่าจะตื่นแล้ว” เธอบ่ายเบี่ยง

               “พี่แก้วก็อยู่”

               “อย่างอแงสิคะ”

“คุณนั่นแหละอย่าดื้อ ยิ่งดื้อยิ่งเสียเวลานะ” เขางับปลายจมูกเล็กด้วยความมันเขี้ยวแล้วกดริมฝีปากลงบนเรียวปากนุ่ม สกัดกั้นเสียงประท้วงแผ่วหวาน

อลีนาปิดเปลือกตาลงอย่างมิอาจต้านทานความปรารถนาอันเร่าร้อนของคิรากรได้

               “ผมอยากกลืนกินคุณทั้งตัวเลย” เขาพร่ำบอกพึมพำทั้งที่ริมฝีปากยังแนบชิดกันอยู่ พร้อมกับกระชากผ้าห่มผืนหนาออกแล้วพลิกตัวขึ้นทาบทับบนเรือนร่างอรชรเปลือยเปล่า

               อลีนาส่งเสียงครางแผ่วหวานเมื่อเขาสอดปลายลิ้นเข้ามาตวัดวนลูบไล้ จงใจบดเบียดแผงอกเข้ากับทรวงอกอวบ ไอร้อนจากร่างกายของเขาซึมผ่านผิวเนื้อที่เสียดสีกันปลุกเร้าให้เธอต้องการเขามากพอกัน เธอจูบตอบเขาอย่างอ่อนหวาน มือข้างหนึ่งสอดเข้าใต้เรือนผมหนานุ่มดำขลับแล้วขยุ้มเบาๆ พลางเหนี่ยวรั้งลงมาให้ริมฝีปากแนบชิดกันมากยิ่งขึ้น

               เขาคำรามเสียงต่ำพร่าด้วยความพึงพอใจแล้วเลื่อนริมฝีปากลงไปครอบครองปลายถันข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างก็บดคลึงด้วยปลายนิ้วแข็งแกร่ง

               “คุณคิม...” หญิงสาวเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงแผ่วหวิว สองมือกำผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดไว้แน่น แผ่นหลังแอ่นโค้งขึ้นตามแรงดูดดึง ความรู้สึกซ่านสยิวแผ่กระจายไปทั่วร่าง ผิวหนังร้อนผ่าวราวกับจะลุกไหม้ กล้ามเนื้อภายในส่วนที่ลึกลับที่สุดเต้นตุบตับเป็นจังหวะวาบหวาม ครู่ต่อมาร่างกายเธอก็แข็งเกร็ง กระตุกเฮือก แล้วแตกสลายออกมาเป็นเศษเสี้ยวนับร้อยพัน

               อลีนามองสบตากับคนที่โน้มตัวอยู่เหนือร่างด้วยแววตาพร่าพราย ลมหายใจหอบสะท้านขาดเป็นห้วง เธอเห็นเขายิ้ม เป็นรอยยิ้มที่มีเสน่ห์และน่าหมั่นไส้ในคราวเดียวกัน

               “ไปต่อนะ” เขาถามเสียงแผ่ว นัยน์ตาสีเข้มเต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนาอย่างเข้มข้น

               หญิงสาวพยักหน้าตอบรับอย่างเลื่อนลอย มือเล็กลูบไล้ไปตามแผงอกกว้าง สะกิดตุ่มไตสีชมพูจัดด้วยปลายเล็บเจียนมนอย่างขี้เล่น เธอยิ้มเมื่อเห็นเขาสั่นระริกไปทั้งตัว

               “ทำมากกว่านี้ได้มั้ย” เขาถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า แค่จินตนาการถึงสิ่งที่อยากให้เธอทำ หัวใจของเขาก็เต้นรัวไม่เป็นจังหวะแล้ว

               “ทำอะไรคะ”

               คิรากรทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนแล้วจับมือเล็กมาจับกระชับความแข็งขึงร้อนฉ่าแทนคำตอบ

               “คุณคิม!” อลีนาเบิกตากว้างอย่างตื่นตระหนกระคนเขินอาย ตั้งแต่แต่งงานกันมา เธอยังไม่เคยแตะต้องเขาแบบนี้มาก่อน ผิวสัมผัสของสิ่งที่อยู่ในอุ้งมือเธอนั้นเนียนลื่น อ่อนนุ่ม ทว่าแข็งแกร่งในคราวเดียวกัน เป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน

               “ผมอยากให้คุณรู้จักผมให้มากขึ้น” เขาบอกพลางจับมือเธอให้เคลื่อนไหวเชื่องช้า

               “ฉันคิดว่าฉันรู้จักคุณมากพอแล้ว”

               “คุณน่าจะยังไม่รู้จักคิมน้อยดีพอ”

               “พูดอะไรน่ะคุณคิม” เธอว่าหน้าแดงจัดแล้วจะชักมือออก แต่มือใหญ่ที่โอบรอบมือเธอไม่ยอมให้ปล่อย

               “ไม่เห็นต้องเขินเลย ผมเป็นของคุณ คิมน้อยก็เป็นของคุณ ผมอยากให้คุณครอบครองผม...ทั้งตัว”

อลีนายิ้มอ่อนก่อนขยับลำตัวช่วงบนขึ้นพาดทับบนอกกว้าง โดยที่มือยังขยับขึ้นลงตามการชี้นำ เริ่มแรกเธอมีอาการขัดเขินอยู่มาก แต่พอคิดว่าเขาเป็นสามีของเธอ เป็นคนที่เธอต้องทำให้เขามีความสุขให้มากที่สุดจึงรู้สึกผ่อนคลายขึ้น และทำทุกอย่างตามใจเขาอย่างเป็นธรรมชาติ