تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 9
تاريخ النشر:
2026-05-07 17:26:50‘ลมหายใจ’
วัันอันเงียบสงบในเซี่ยงไฮ้ บนถนนสำหรับทางเดินเท้าผู้คนเดินขวักไขว่เสียงพูดคุยดังเซ็งเเซ่ อากาศวันนี้ไม่ร้อนมากเหมาะต่อการเป็นวันหยุดที่ดีของใครหลายคน เเม้จะเป็นวันหยุดเพียงเเค่วันเดียวก็ตามเเต่ ทว่าบางสิ่งกลับดึงความสนใจของคนบนถนนเดินเท้าให้หันไปมองยังถนนให้สำหรับรถยนต์สัญจร
บทสนทนาของทุกคนเริ่มเปลี่ยนไป บางคนถึงขั้นลุกจากเก้าอี้เพื่อดูรถสปอร์ตคันหนึ่ง ที่สัญจรอยู่บนถนนเเล้วหันหน้าคุยกับเพื่อน มันเเปลกไปคือรถสปอร์ตคันนั้นขับไวเหลือเกินราวกับสิงห์โตคลั่ง
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงปืนดังขึ้นถึงสามครั้ง เป็นสัญญาณเตือนให้ทุกคนบริเวณใกล้ ๆ รับรู้ถึงอันตรายที่เคลือบคลานเข้ามาหา ผู้คนบริสุทธิ์เเตกตื่นเป็นอย่างมากจากความเงียบสงบกลายเป็นปั่นป่วน ผู้คนวิ่งหนีกระจัดกระจายเพื่อหาพื้นที่ปลอดภัยให้กับชีวิตของตัวเอง คนหลังพวงมาลัยพยายามบังคับรถสปอร์ตสีดำทึบให้อยู่ในถนน เพื่อไม่ให้รถคันอื่นโดนลูกหลงไปด้วยเขาพยายามหลบหลีกสุดความสามารถ เเต่นั้นก็เปล่าประโยชน์เพราะถูกยิงจี้ติด ๆ เเถมศัตรูยังเรียกพวกมาเพิ่ม เขาไม่สามารถทำอะไรได้มากนอกจาก
ตู๊มมม!!
“บัดซบเอ๊ย!” เฉินซีฮันสบถอย่างหัวเสีย เมื่อเห็นว่ารถคันหนึ่งที่ไม่ควรโดนลากเข้ามาเกี่ยวข้องได้พลิกควํ่าเเละระเบิดดังโครม เขาเปลวไฟสีเเดงระอุท่วมท้นไปทั่วรถคันนั้นผ่านกระจกมองหลัง
“…” หลี่เอินหันไปมองเขา เขาหันมาสบตากับเธอเเล้วพูดว่า..
“ขอโทษนะ ที่ทำให้การกลับของเอินพังไม่เป็นท่า”
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณซีฮันมีเเผนรึเปล่า”
“อ่า ไม่ได้คิดไว้ด้วยสิ ดูทรงเเล้วพวกมันคงไม่ปล่อยเราไปง่าย ๆ”
“ฉันก็คิดเเบบนั้น” หลี่เอินถอดปิ่นปักผมบนหัว “เเผนของฉันอาจจะห่วย ๆ หน่อยคุณไม่ว่าใช่ไหมค่ะ”
“หืม เอินมีเเผนเหรอ”
เธอจุดยิ้มมุมปาก “เรียกว่าเเผนฉบับเร่งรีบละกันนะ”
หลี่เอินกลอกสายตาไปมองกระจกติดข้างรถฉายภาพคาวาซากิคันหนึ่งซึ่งจี้ก้นพวกเขาไม่ห่าง คนขับบิดรถเพิ่มความเร็วให้ทันรถสปอร์ต หลี่เอินยกเท้าขึ้นเธอรีบปลดร้องเท้าส้นสูงออกจากเท้าหากไปในสภาพนี้คงทำอะไรไม่ถนัดเเน่ จนรถของศัตรูชิดฝั่งที่เธอนั่งอยู่ หลี่เอินไม่รอช้ารีบเปิดประตูชนเข้ากับรถของมัน รถของมันเสียหลักไปชนเข้ากับรถที่จอดข้างฟุตบาท จนคนขับกระเด็นออกจากตัวรถ
จัดการไปได้หนึ่งเธอกำลังจะปิดประตูกลับที่เดิม จู่ ๆ ลูกสมุนของมันอีกตัวที่ขับรถจี้มาด้วยกันยิงสกั้ด ทำให้หลี่เอินต้องผละมือจากที่จับประตูดึงตัวเองเข้ามาด้านใน ก่อนที่มันจะใช้ปืนกลกระหน่ำยิงจนประตูฝั่งเธอหลุดออกไป หลี่เอินหันกลับไปมองเฉินซีฮัน เธอรู้สึกกังวลเล็กน้อยกลัวอีกฝ่ายจะโกรธ หัวอกคนรักรถเธอย่อมเข้าใจดี ยิ่งเป็นรถหรูหลายสิบล้านเเบบนี้ด้วย
“โกรธฉันไหมค่ะ”
“ฉันชินเเล้ว โรงรถที่บ้านฉันยังมีอีกเยอะ” เขาหันมาพูดกับเธอ
คลายความกังวลเธอไปเยอะ ไม่มีเวลาให้คิดอะไรมากมายรถของศัตรูได้เข้ามาชิดข้างของหลี่เอิน มันยกปืนกลขึ้นกำลังจะเหนี่ยวไกดับชีพจรของเธอเเละเขา ทว่าหลี่เอินคนนี้กลับไม่ยอมง่าย ๆ ด้วยไหวพริบที่มีดุจเหยี่ยว เธอหันขวับไปคว้าหมับเข้าที่ข้อมือศัตรู ดึงอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ตัวหักข้อมือมันจนได้ยินเสียงกระดูกที่เเตกออก เเล้วเธอใช้ปิ่นปักผมเสียบเข้าที่ลูกกระเดือกจนเลือดกระฉูด เห็นลมหายใจของศัตรูสูญสิ้น เธอก็ปล่อยมือปล่อยให้ร่างของมันไปกับรถที่ไร้คนขับเสียหักพุ่งชนรถคันอื่น เหมือนเพื่อนที่มาด้วยกันจะไม่เหงาเเล้วอีกคนกำลังไปหา
“เอินไม่เป็นไรนะ” เขาเอ่ยถามเมื่อทุกอย่างอยู่ในความสงบ
“ขอบุหรี่สักมวนได้ไหมค่ะ”
จากที่จะกลับบ้านเป็นว่าเธอต้องวกรถกลับมาที่บ้านสกุลเฉิน พอได้ถึงทุกคนก็ต้องตกใจเพราะรถย่อยยับ ส่วนหลี่เอินเเละเฉินซีฮันไม่เป็นอะไร เเต่ก็ถูกผู้นำตระกูลเรียกตัวไปพบ เฉินซีฮันโดนเรียกเข้าไปก่อนสิบนาทีต่อมาเขากลับมาออกด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก เขาผินสายตามองหลี่เอินเเค่เเว็บเดียวเเล้วจากไป
ลูกน้องของผู้นำตระกูลเรียกตัวเธอเข้าไป หลี่เอินเดินเข้าไปตามคำสั่ง ไม่นานตัวเธอที่อยู่สภาพไม่ครบเซ็ตร้องเท้าหายปล่อยผมยาวถึงก้น ยืนตระหง่านกลางห้องทำงาน กลิ่นหอม ๆ ของกากไม้ลอยฟุ้งทั่ว คนที่เรียกตัวเธอมาค่อย ๆ หมุนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานมามองเธอ ดวงตาอันเฉียบเเสนทะนงจับจ้องหญิงสาวตั้งเเต่หัวจรดเท้า
เขาไม่พูดอะไรลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินเข้ามาหาเธอช้า ๆ หลี่เอินจับตามองทุกการเคลื่อนไหวของอีกฝ่าย ถึงคนคนนี้จะมีตำเเหน่งเป็นผู้นำ ทว่าเขาก็มิอาจสั่นสะท้านต่อหลี่เอินได้เเม้เเต่นิดเดียว อย่างน้อยก็ควรระวังไว้ เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ทั้งคู่จ้องหน้ากันก่อนท่านผู้นำจะเป็นคนเอ่ยขึ้น
“เธอนี่เก่งนะ ฉันไม่ยักรู้ว่าหยางอันจะมีลูกสาวเก่ง ๆ เเบบนี้”
“ไม่เก่งหรอกค่ะ หากไม่ได้คุณซีฮันช่วยฉันก็คงไม่รอด” เธอส่งยิ้มให้เบาบาง ๆ เเทบจะไม่เห็นเส้นโคงขอรอยยิ้ม
“งั้นเหรอ” เขาพยักหน้าขึ้นลงช้า ๆ เเล้วพูดต่อ “ตอนนี้ซีฮันใกล้จะขึ้นครองตำเเหน่งผู้นำหัวมังกรคนใหม่เเล้ว ฉันไม่อยากให้เขาตายก่อนถึงวันนั้น”
“คุณต้องการให้ฉันดูเเลเขาเหรอค่ะ”
“มากกว่าดูเเล”
“คุณไม่คิดว่าคุณซีฮันเขาโตเเล้วเหรอค่ะ”
“ฉันชอบความพูดตรง ๆ ของเธอนะคุณหนูหลี่ ซีฮันนะมีลูกน้องมากมายที่คอยปกป้อง เเต่จะมีสักกี่คนที่สละลมหายใจเเทนเขาได้”
“…” หลี่เอินมองหน้าผู้นำเรียบนิ่ง
“เธอคงจะเข้าใจความหมายใช่ไหม”
“เข้าใจค่ะ เเต่ลมหายใจเป็นของฉัน”
เฉินเจินผู้นำตระกูลเฉินถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าจะได้คำตอบเเบบนั้นจากผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ดูยังไงซะก็ไม่น่าจะเเข็งกระด้างเเละเด็ดเดี่ยวได้ถึงเพียงนี้ เเววตาคู่นั้นเเฝงปีศาจที่น่าขนลุกเอาไว้ หากให้เปรียบเทียบหลี่เอินในตอนนี้เหมือนปีศาจที่ส่งไปฆ่ายมทูต
“คุณคงจะเข้าใจความหมายใช่ไหมค่ะ”
เธอย้อนคำพูดของเขา ทำเอาอีกคนหน้าชาคล้ายมีก้อนกลม ๆ ไหลมาอุดที่คอ
TBC.
أحدث فصل
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 65
ตอนที่ 65‘บทสรุป’“ดูเเลฉันจากระยะไกลก็พอ” พูดจบเอินใช้ความมืดกำบังตนเดินหายเข้าไปยังอีกห้องหนึ่งตามคำบอกของไป๋ฮุ่ง เธอเดินไปตามคำบอกของคนในสายสื่อสารเรื่อย ๆ กระทั่งถึงจุดหนึ่ง หญิงสาวชะลอความเร็วของฝีเท้าลง เสียงพูดคุยอู้อี้ดังลอดผ่านรอยเเยกของประตู เธอขยับเข้าไปใกล้จ้องมองลอดเข้าไปจนถึงด้านใน เห็นเร็กซี่นั่งพิงกำเเพง โดยสองเเม่ลูกยืนเฝ้าไม่ห่าง ทว่าความมืดกำบังเธอไม่มิด ทำให้สัตว์เห็นตัวเข้า สัมผัสของปลายกระบอกปืนเเนบวางลงที่ศรีษะ เอินรีบยกมือขึ้นช้า ๆ “ดีมากสาวน้อย ร้ายนักนะ ลุกขึ้น” ผิงผิงสั่งเสียงเหี้ยมเอินไม่มีทางเลือกยอมทำตามเเต่โดยดี เธอถูกพาตัวเข้าไปในห้องที่มีสองเเม่ลูกอยู่ด้วย ผิงผิงทำการล็อคประตู หนทางเดียวที่จะรอดถูกปิดระงับ“ไหนลองพูดมาสิ ว่าพากันมากี่คน” ผิงผิงถามพร้อมจ่อปืนใส่เอิน กะว่าอีกฝ่ายคิดโกหกเธอจะลั่นไกใส่ทันที“ฉันมาคนเดียว” เอินยืนกรานหนักเเน่น“ยิงมันเลยผิงผิง ยิงมันตอนที่ยังมีโอกาส” หนิงเหมยยั่วยุ“หุบปากสักทีเถอะ! ฉันรำคาญเธอจะเเย่อยู่เเล้ว” ผิงผิงหันไปตะคอกเสียงดังใส่ ทำให้หนิงเหมยหน้าเสีย“นี่เธอว่าฉันเหรอ” “ใช่! ทุก ๆ อย่างที่มันพังก็เพราะเเกนั่น
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 64
ตอนที่ 64‘งานเลี้ยงที่มีเเค่เรา’วันที่นัดหมายเดินทางมาถึง เอินเเต่งองค์ทรงเครื่องด้วยสุดเดรสสีไข่มุขสวย ผมยาวปะบ่าถูกมัดรวบเป็นช่อบัว ใบหน้าเเต้มเเต่งเครื่องประทิน พรมกายดวยนํ้าหอมใช้เวลาอยู่หลายชั่วโมงในที่สุดเธอก็เข้าที่ก่อนจะขึ้นรถซีฮันได้มอบเครื่องสื่อสารให้เธอ เอินติดเครื่องสื่อสารไว้ที่หูในทันที ด้วยความที่เจ้าเครื่องนี้มันเล็กมากหากไม่สังเกตดี ๆ คงไม่เห็น เขากวาดสายตามองเธอตั้งเเต่หัวจรดเท้าเเล้วพูดขึ้นว่า..“เธอสวยมาก”“ค่ะ” เอินตอบยิ้ม ๆ เเล้วมุดตัวขึ้นรถโดยมีไป๋ฮุ่งเป็นคนขับ“ระวังตัวด้วยนะ สักพักพวกฉันจะตามไป”“…” เอินพยักหน้ารับ ๆ รถหรูได้เคลื่อนตัวออกจากเขตบ้านเฉิน ขึ้นถนนสายหลักเดินทางไปตามจีพีเอส ระหว่างที่รออยู่นั้นผิงผิงได้ใช้ไอดีของเร็กซี่ทักหาเธอตลอดทาง เอินพิมพ์ตอบไปเเค่ไม่กี่คำก่อนจะปิดมือถือเเละเก็บมันลง เธอตั้งข้อศอกกับขอบกระจกรถเกยคางบนหลังมือมองลอดผ่านกระจกไปยังข้างนอก นัยน์ตาสะท้อนภาพท้องฟ้าอันกว้างใหญ่อมสีม่วง ดวงอาทิตย์เคลื่อนตัวลับลงภูเขาลูกใหญ่ เเสงของดวงดาวค่อย ๆ ปรากฏ เวลาเดินไวกว่าที่เธอคิด เพียงเเค่ไม่นานก็จะคํ่าเเล้ว เธอถอนหายใจเเผ่วเบา เเละในที
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 63
ตอนที่ 63‘คำร้องขอ’เอินขับรถออกจากบ้านสวี เเล่นไปตามท้องถนนที่เต็มไปด้วยรถยนต์ รถประจำ เเละรถจักรยาน ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลงตามเวลา เธอขับรถด้วยความเร็วเอื่อย ๆ พลางสอดสายตามองไปยังนอกรถ ในหัวโล่งโจ่งไม่มีอะไรเลยเสมือนเท้าเธอที่เหยียบรถให้ไปข้างหน้าอย่างไม่มีจุดหมาย สุดท้ายเธอก็มาหยุดรถอยู่ที่หน้าซอกตึก สถานที่ที่เธอไม่ควรมา เอินลงจากรถปิดประตูอย่างเบามือ เธอก้าวเท้าเดินไปด้านหน้าภาพของจินกงถูกมัดเเละตัดอวัยวะชัดฉายเหมือนภาพช็อต เสียงโหยหวนดังอื้อในโสตประสาทการได้ยิน ทุกอณูคำชัดก้อง เธอหยุดสองเท้าหน้าประตูบ้านของคน ๆ หนึ่ง บ้านที่เธอไม่ควรมาอย่างยิ่งหญิงสาวยืนกํ่ากึ่งหน้าประตู เธอจ้องมันอยู่พักหนึ่งเเล้วเอื้อมมือไปจับลูกบิล กลไกลความปลอดภัยถูกทำลายทิ้งจนหมดคราบ เเค่บิดเบา ๆ ประตูก็เปิดออกเเล้ว เธออ้าบานประตูจนสุดเเสงไฟกิ่งดวงน้อยสาดกระทบเเผ่นหลังสะท้อนเงาฉายบนพื้นบ้าน เงาดำขยับพร้อมร่างต้นกลืนเข้าไปในความมืดเอินต้องล้วงเอามือถือเปิดโหมดไฟฉาย เธอกวาดไฟฉายไปรอบ ๆ รอยเลือดบาง ๆ ฝั่งลึกบนพื้น เอินไม่พูดอะไรเเค่มองดูคราบเลือดก่อนจะละสายตา เเละหมุนตัวจะเดินออกไป ทว่าไม่ท้นพ้นขอบประตูโทรศัพ
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 62
ตอนที่ 62‘ความจริงจากปากป๊า’ห่างหายไปนานพอกลับมาสิ่งเเรกที่เอินทำ คือเดินทางกลับไปยังบ้านของตน ในขณะเดียวกันเอินก็ได้ทราบข่าวจากปากคนใช้ในบ้านสวีอีกว่าคุณนายสวีได้ย้ายออกไปกับลูกชาย…ไปที่ไหนสักที่หนึ่งในเซี่ยงไฮ้ ละทิ้งลูกชายกับสามีไว้ เอินยืนอยู่กลางบ้านหลังใหญ่ตกเเต่งจีนล้วน ทว่ามันกลับเงียบสงัด เอินพอจะเดาได้ว่าคุณนายสวีไปที่ไหน เเต่ตอนนี้เรื่องนั้นยังไม่ใช่ เธอต้องการคุยกับป๊ามากกว่า เอินเดินขึ้นบรรไดตรงดิ่งไปยังห้องทำงาน เธอถามคนใช้ที่กวาดถูเเถวนั้นจึงรู้ว่าพ่อของเธออยู่ที่ไหนในเวลานี้ เอินเคาะประตูสามครั้งจึงจะเปิดเข้าไป พ่อของเขาครั้งล่าสุดที่เจอกันคือชายที่ล้มป่วยติดเตียงด้วยโรคประจำตัว ทว่าตอนนี้พ่อของเธอกลับดูดีขึ้น ร่างกายกลับมาดีอย่างน่าอัศจรรย์ สวีหยางอันวางปากกาหลังเห็นลูกชายของภรรยาคนรอง เขาลุกขึ้นเเล้วเดินมาหาเธอ เขาฉีกยิ้มดวงตากวาดมองลูกสาว ก่อนดึงร่างระหงเข้าสวมกอดด้วยความคิดถึงมหาศาลผละออก สวีหยางอันปัดเส้นผมบนหน้าลูกสาวพลางถามว่า..“เอินหายไปไหนมา รู้ไหมว่าป๊าเป็นห่วงเรามาก” เอินผลิยิ้มอ่อน “มีเรื่องต้องทำนิดหน่อยค่ะ” “งั้นเหรอ ป๊าเองก็มีเรื่องให้ทำเหมือนกัน
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 61
ตอนที่ 61‘การกลับมาของหลี่เอิน’นับเป็นเช้าที่เสียงดังยิ่ง พื้นบ้านสนั่นหวั่นสร้างความสงสัยให้เฉินซีซึ่งนั่งทำงานอยู่ในห้องไม่น้อย เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินออกจากห้อง ถึงได้รู้ว่าเหตุฉะไนพื้นบ้านถึงสนั่นราวกับเเผ่นดินไหว นั่นเป็นเพราะการปรากฏของคนคนหนึ่งน่าอัศจรรย์“เอิน” เขาเบิกตาโตกลมมองร่างระหงที่กำลังใกล้เขามาเรื่อย ๆ ใบหน้าของนิ่งเรียบราวกับนํ้าเย็นเฉียบปลายเท้าหยุดกึกตรงหน้าชายหนุ่ม หัวใจอันเเข็งกร้าวมองเขาอย่างไม่รู้สึกใด ๆ เว้นเเต่เฉินซีฮันที่จู่ ๆ ก็สืบเท้าเข้าคว้าเเขนเธอเข้าไปให้อ้อมอกเเกร่งเเล้วผละออกพร้อมกับถามไถ่เธอว่า..“เอินหายไปไหนมา รู้ไหมว่า-”“ฉันมาเเค่เเป๊บเดียวเดี๋ยวก็ไปเเล้ว” เธอตัดบทเเละไม่ปล่อยโอกาสให้อีกฝ่ายได้เอื้อนเอ่ย เขาพยักหน้าเบา ๆ อย่างเข้าใจ“มีอะไรที่ฉัน-”“ขอตัวก่อนค่ะ” เอินยิ้มอ่อน ๆ ปัดมือเขาลงจากเเขน เเล้วเดินผ่านเขาไปราวกับอากาศ ทันทีที่ปลายพ้นตัวชายหนุ่ม หญิงสาวผมสั้นเท่าติ่งหูก็วิ่งพรวดเข้ามาสวมกอดเธอทั้งนํ้าตา มุดหน้าเข้ากับอ้อมอก เอินผลิยิ้มก่อนยกมือขึ้นลูบไล้กลุ่มผมสีดำของฟางหรง หญิงสาวสะอื้นไห้พร้อมกับช้อนตาขึ้นมองคุณหนูของตน เเละเอ่ยถามด
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 60
ตอนที่ 60‘ห้วงฝันที่เเหลกสลาย’คำเตือน - เนื้อหาในตอนนี้มีการกล่าวถึงการตัดอวัยวะเเบบโจ่งเเจ้งการจูบของจินกงส่งผลให้หญิงสาวนอนไม่หลับจนถึงเช้า เธอลงมาจากห้องนอนเเต่เช้าพบว่าเร็กซี่กำลังยืนทำบางสิ่งอยู่ในครัว เอินเลยเดินเข้าไปหาด้วยความสงสัย ถึงได้รู้ว่านั่นชงชาร้อนอยู่ด้วย ด้วยผงที่เธอนำมาสกัดเอง“อรุณสวัสดิ์” เธอเอ่ยทักด้วยประโยคเดิมอีกครั้ง“อื้อ เธอชาอยู่เหรอ”“ใช่เเล้ว นอนไม่หลับใช่ไหม”เอินนั่งลงบนเก้าอี้ไม้หน้าเคาท์เตอร์ครัว “อื้อ นอนไม่ค่อยหลับเลย”“เหมือนกัน ฉันเลยหนีลงมาชงชานี่ไง”“เเล้วกินช้าเข้าไป จะช่วยให้หลับได้เหรอ”“จริง ๆ ชาที่ทำมีดอกคาร์โมมายอยู่ด้วยน่ะ มันจะช่วยผ่อนคลายนะ” เอินพนักหน้าเข้าใจนั่งดูเร็กซี่ชงชาไปเพลิน ๆ ทำให้ในที่สุดเธอก็ได้จิบขาของเร็กซี่ มันทั้งหอมรสชาติดีเเละผ่านคลายจากไอหอมของดอกคาร์โมมาย เมื่อจิบเข้าไปจะรู้สึกมันทีที่ว่ามันชวยเเค่ไหนทั้งความอุ่นเเละหอม“จริงสิ ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม” เร็กซี่หันมาถาม “เอินทะเลาะอะไรกับจินกงเหรอ หมอนั่นเพิ่งออกไปเมื่อกี้เลย”“ไม่ได้ทะเลาะ เเค่มีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยน่ะ”“นิดหน่อยจริงเหรอ เเต่สีหน้าหมอนั่นดูไ
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 15
‘รักครั้งเก่า’ผ่านพ้นไปได้ราว ๆ สามวัน ที่คุณนายหลี่จากไปไกลลับเเละมิอาจหวนคืนกลับมา หลี่เอินยังคงดำเนินชีวิตไปเรื่อย ๆ ในบ้านสกุลเฉินฐานะภรรยาของเฉินซีฮัน น่าเเปลกสามวันมานี้เฉินซีฮันดูสนอกสนใจเธอเป็นพิเศษ จากที่ไม่่เคยเเม้จะมองหรือถามไถ่สารทุกขสุขดิบของเธอ ตอนนี้กลับห่วงใยเธอซะงั้นอย่างช่วงเช้า
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 14
‘การบอกลาที่ไม่มีคำลา’การตายของคุณนายหลี่ถือเป็นเรื่องใหญ่ เพียงชั่วข้ามคืนทุกคนไม่ว่าจะคนมีชื่อเสียงหรือสามัญชนก็รับรู้ทั่วถึง พิธีงานศพงานจัดขึ้นตามวัฒนธรรมจีน ร่างของคุณนายหลี่ถูกฝังลงในดินมีภาพตอนเธอยิ้มติดหน้าหลุมสลักชื่อสีเเดง หลี่เอินมองดูด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง อากาศของวันนี้ช่างหม่นหมองฟ้าฝนต
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 13
‘ดอกฟอร์เก็ตมีน็อต’ท้องฟ้าเเจ่มใสอากาศคงที่ไม่ร้อนเกินไม่เย็นเกิน มีลมโบกพัดอ่อน ๆ ต้นไม้ในสวนขนาดย่อมโยกเยกไปตามทิศทางของลม หยดนํ้าค้างไหลลงจากใบไม้สีเขียวขจีกระทบพื้น จักจั่นตัวเขียวตากลมเหลืองกระโดนเล่นจากใบไม้ใบหนึ่งไปอีกใบ คุณนายหลี่เปิดประตูหน้าระเบียงที่ยืดออกมาจากตัวห้อง เธอสูดสารอากาศบริส
เกิดใหม่เป็นคุณหนูตระกูลหลี่ บทที่ 12
‘เปลี่ยนห้องนั่งเล่นให้เป็นห้องเต้นรำ’คุณนายหลี่ตื่นเเต่เช้าอาบนํ้าเเต่งตัว นับเป็นครั้งเเรกในรอบหลายปีที่เธอก้าวเท้าออกจากบ้านสวี วันนี้เธอมีเเพลนจะไปหาลูกสาวหัวเเก้วหัวเเหวน เพิ่งเเต่งงานออกเรือนไปเมื่อไม่นานมานี้ไปเที่ยวด้วยกันเสียหน่อยหลังห่างหายจากกันไปเกือนเศษ ๆ คุณนายหลี่ออกจากบ้านตอนหัวเช้
قد تعجبك أيضًا
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย725.7K وجهات النظرรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.4K وجهات النظرประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่219.4K وجهات النظرBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด175.6K وجهات النظرแก้วตาราชสีห์
SHASHA24 وجهات النظرหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก95 وجهات النظرเสือสิ้นลาย Tiger give up
Bambookei103 وجهات النظرพันธะสวาทหัวใจพลร่ม
ภัทรกร155 وجهات النظر
