เข้าสู่ระบบแชร์
คำซุบซิบในหมู่บ้าน
วันที่เผยแพร่:
2026-08-23 00:13:12
บทล่าสุด
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน คนที่ท่านทอดทิ้งไม่ได้
คำตอบนั้นทำให้นาลินนิ่งไป จาซูเพิ่งยืนยันสิ่งที่นางเข้าใจมาตลอดทางกลับบ้าน"เห็นหรือไม่ สุดท้ายก็เป็นเพราะมีข้าอยู่""นาลิน...""ถ้าไม่มีข้า ท่านก็คงรับนางกลับมา""พี่ไม่ได้พูดเช่นนั้น""แต่ทุกคำที่ท่านพูดหมายความแบบนั้น""พี่รักเจ้า""รักข้าหรือเลือกข้าเพราะแม่ของท่านต้องการกันแน่" จาซูขมวดคิ้ว"เหตุใดจึงเอาเรื่องแม่มาพูด""ตอนแรกท่านไม่ได้ต้องการข้า คนที่อยากให้ข้าเข้ามาอยู่ในครอบครัวคือแม่ของท่าน ท่านเพียงทำตามที่นางต้องการ""ตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกัน""ไม่เหมือนอย่างไร""ตอนแรกพี่ยอมรับว่าไม่ได้รักเจ้า แต่หลังจากอยู่ด้วยกัน พี่ก็เลือกเจ้าแล้ว""ท่านเลือกข้าเพราะไม่มีทางอื่น เนลีแต่งกับทามอกับบูรันไปแล้ว ส่วนข้าก็กลายเป็นเมียของพวกท่าน หากตอนนั้นเนลียังอยู่ ท่านอาจไม่เคยมองข้าด้วยซ้ำ""พี่ไม่เคยคิดแบบนั้น""เพราะท่านไม่เคยต้องเลือก""พี่เลือกเจ้าอยู่ทุกวัน""หากเลือกข้าจริง ท่านคงไม่ปล่อยให้เนลีเข้ามาทำลายครอบครัวเราถึงขนาดนี้" เลอต้าวางของในมือลง ก่อนขยับเข้ามาใกล้"พวกท่านใจเย็นก่อนเถอะ""ข้าใจเย็นอยู่" นาลินตอบโดยไม่หันไปมอง "ข้าเพียงอยากรู้ว่าผัวของข้ามีหัวใจเหลือให้หญิงอื่น
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน เมียที่กลายเป็นอุปสรรค
นาลินวางตะกร้าผักลงข้างทางก่อนกลับถึงบ้าน นางเดินเข้าไปโดยไม่พูดกับใคร จาซูซึ่งนั่งอยู่ตรงชานเรือนเงยหน้าขึ้นทันที"ผักของเจ้าอยู่ที่ไหน""ข้าทิ้งไปแล้ว""เกิดอะไรขึ้น""ข้ามีเรื่องอยากถามท่าน" จาซูวางมีดที่ใช้เหลาไม้ลง เลอต้า ปาโก้และมูก้าซึ่งกำลังทำงานอยู่ใกล้ๆ ต่างหันมามอง แต่นาลินไม่ได้สนใจ"หากไม่มีข้าอยู่ ท่านจะเลือกเนลีหรือไม่"จาซูชะงักไปทันที"เหตุใดจึงถามแบบนี้""ตอบมา""ไม่มีเจ้าหมายความว่าอย่างไร""ไม่มีข้าอยู่ในครอบครัวนี้ ไม่มีข้าคอยหึงหวง ไม่มีข้าขวางไม่ให้ท่านรับนางเป็นเมีย หากเป็นเช่นนั้น ท่านจะเลือกเนลีหรือไม่" จาซูมองหน้านางอยู่นานจนปาโก้กับมูก้าหันมองกัน แม้เป็นเวลาเพียงครู่เดียว แต่สำหรับนาลินกลับนานพอจะได้คำตอบแล้ว"ท่านต้องคิดนานขนาดนั้นเลยหรือ""พี่เพียงไม่เข้าใจว่าเจ้ากำลังพูดอะไร""ข้าถามชัดเจนแล้ว""แต่มันไม่มีวันเกิดขึ้น เจ้าก็อยู่ตรงนี้""เพราะข้ายังอยู่ ท่านจึงตอบไม่ได้สินะ""ไม่ใช่""แล้วเหตุใดไม่ตอบทันทีว่า ต่อให้ไม่มีข้า ท่านก็ไม่เลือกนาง""พี่ไม่ได้คิดจะรับเนลีเป็นเมีย""ข้าไม่ได้ถามว่าตอนนี้ท่านคิดหรือไม่ ข้าถามว่าหากไม่มีข้า ท่านจะเลือกนางหรือเปล่า"
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน คนที่ขวางอยู่
"นาลินไม่เคยเป็นฝ่ายเลือกพวกพี่ตั้งแต่แรก นางถูกฉุดมา""แต่ตอนนี้นางก็รักพวกท่านทุกคนแล้วไม่ใช่หรือ" เนลีมองหน้าเขา "หากนางสามารถรักผัวสี่คนได้ ท่านก็สามารถรักเมียสองคนได้เหมือนกัน""พี่ไม่ได้คิดจะมีเมียเพิ่ม""หรือไม่กล้าเพราะกลัวพี่นาลิน" จาซูถอนหายใจ ก่อนลุกขึ้นยืน"กลับบ้านไปเถอะ พี่ไม่อยากคุยเรื่องนี้อีก" เนลีลุกตาม"ท่านยังไม่ได้ตอบข้าเลยว่าหากไม่มีพี่นาลิน ท่านจะเลือกข้าหรือไม่""คำถามนั้นไม่มีประโยชน์ นาลินเป็นเมียพี่ และนางอยู่ในครอบครัวนี้""ท่านไม่กล้าตอบเพราะคำตอบคือเลือกข้าใช่หรือไม่""พี่ไม่ได้พูดเช่นนั้น""แต่ท่านก็ไม่เคยพูดว่าไม่รักข้า" จาซูมองนางนิ่ง เขาอ้าปากเหมือนจะตอบ แต่สุดท้ายกลับพูดเพียงว่า"มันผ่านมานานแล้ว""นานแค่ไหนก็ไม่สำคัญ หากหัวใจของเรายังเหมือนเดิม""หัวใจของพี่ไม่ได้เหมือนเดิม""เช่นนั้นบอกมาสิว่าท่านไม่เหลือความรู้สึกให้ข้าแล้วแม้แต่น้อย และต่อให้ไม่มีพี่นาลิน ท่านก็ไม่มีวันรับข้าเป็นเมีย"จาซูเงียบไป คำพูดของน้องชายทั้งสามคนเมื่อวานดังขึ้นในหัว เขารู้ว่าควรปฏิเสธให้ชัดเจน แต่เมื่อเห็นเนลียืนรอคำตอบด้วยน้ำตาคลอ เขากลับไม่อาจพูดรุนแรงออกมาได้"ข้าไม่ต้
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน สิทธิ์เลือกของแม่หม้าย
เนลีวางตะกร้าหัวมันลงข้างจาซู ขณะที่เขากำลังนั่งซ่อมรั้วอยู่ตรงขอบไร่ ชายหนุ่มเงยหน้ามองนาง ก่อนหันไปดูรอบๆ"เจ้ามาทำอะไรที่นี่""ข้าเห็นท่านทำงานอยู่คนเดียวจึงเอาหัวมันมาให้""พี่ไม่ต้องการ เจ้าเอากลับไปเถอะ""ข้าไม่ได้เอามาขอความช่วยเหลือ" เนลีนั่งลงบนท่อนไม้ใกล้ๆ "ท่านไม่ต้องกลัวว่าพี่นาลินจะโกรธ""ถ้ารู้ว่านางไม่พอใจ เจ้าก็ไม่ควรมาหาพี่ตามลำพัง""ข้าเพียงอยากพูดกับท่านให้รู้เรื่อง""มีอะไรก็พูดมา แล้วรีบกลับบ้านเจ้าไป""ท่านรังเกียจข้าถึงเพียงนั้นเลยหรือ""พี่ไม่ได้รังเกียจ แต่ไม่อยากให้คนอื่นเข้าใจผิดอีก""หรือไม่อยากให้พี่นาลินเห็น" จาซูวางเชือกในมือลง แล้วหันไปมองเนลีตรงๆ"นาลินเป็นเมียพี่ พี่ย่อมต้องคิดถึงความรู้สึกของนาง""แล้วความรู้สึกของข้าเล่า""เจ้าไม่ควรถามพี่เช่นนี้""เหตุใดจะถามไม่ได้" เนลีขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม "ตอนที่ท่านรักข้า ท่านเคยบอกว่าจะไม่ยอมให้ผู้ใดฉุดข้าไปเป็นเมีย แต่สุดท้ายท่านกลับทำอะไรไม่ได้ ข้าต้องแต่งกับทามอกับบูรันและทนอยู่กับพวกเขาจนเกือบตาย""เรื่องมันผ่านไปแล้ว""สำหรับท่านอาจผ่านไปแล้ว แต่สำหรับข้ามันไม่เคยผ่าน""ตอนนี้เจ้าหลุดพ้นจากพวกเขาแล้ว ไ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน สิ่งสำคัญกว่าเนลี
"ข้าก็ไม่คิดว่าเนลีต้องการเพียงความช่วยเหลือ หากนางอยากได้ข้าวหรือของใช้จริง นางขอใครก็ได้ แต่นางเรียกหาพี่ใหญ่ทุกครั้ง""แล้วเจ้าเล่า" จาซูถามเลอต้า"ข้าไม่รู้ว่าแผลบนมือของเนลีเกิดขึ้นอย่างไร" เลอต้าวางเมล็ดพืชในมือลง "แต่เมื่อวานข้าบอกนางแล้วว่าข้าทำแผลให้ได้ นางกลับยื่นมือไปหาท่าน นางไม่ได้ต้องการเพียงคนช่วยทำแผล นางต้องการให้ท่านเป็นคนทำ""นางคงคิดว่าพี่ทำแผลเก่งกว่า""นี่แหละที่พวกข้ากำลังพูด" เลอต้าตอบ "ไม่ว่าเนลีทำอะไร ท่านก็หาเหตุผลแทนนางได้เสมอ""พี่เพียงไม่อยากกล่าวหานางโดยไม่มีหลักฐาน""แต่ท่านกลับมองว่านาลินคิดมากทุกครั้ง ทั้งที่สิ่งที่นางเห็นอยู่ตรงหน้า""พี่ไม่เคยบอกว่านาลินคิดมาก""ท่านไม่ต้องพูดออกมา สิ่งที่ท่านทำก็ชัดพอแล้ว" จาซูหยิบมีดขึ้นมาอีกครั้ง แต่ไม่ได้กลับไปเหลาไม้ เขากำด้ามมีดแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้น"พวกเจ้าต้องการให้พี่ทำอย่างไร ไล่เนลีออกจากหมู่บ้านหรือ""พวกข้าไม่มีสิทธิ์ไล่นาง" เลอต้าตอบ "แค่ต้องการให้ท่านเลิกใจอ่อนกับนางเสียที""นางไม่มีใคร""นางมีพ่อแม่ มีพี่ชาย มีหัวหน้าเผ่า และยังมีคนทั้งหมู่บ้าน" ปาโก้พูดขึ้น "นางไม่ได้ไม่มีใคร นางเพียงเลือก
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน นางไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือ
มูก้ากระแทกมัดไม้ไผ่ลงบนพื้นจนฝุ่นฟุ้ง จาซูที่กำลังเหลาไม้ทำด้ามหอกเงยหน้าขึ้นมองน้องชายทันที"เจ้าจะวางดีๆ ไม่ได้หรือ""ข้าก็วางดีแล้ว""ถ้าวางดี ไม้คงไม่กระเด็นไปถึงตรงนั้น""เช่นนั้นพี่ใหญ่ก็มาวางเองสิ" มูก้าตอบ ก่อนเดินไปนั่งข้างปาโก้ซึ่งกำลังสานตาข่ายอยู่จาซูมองท่าทางของน้องชายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนก้มหน้าทำงานต่อ เลอต้าที่นั่งคัดเมล็ดพืชอยู่ใกล้ๆ รู้ดีว่ามูก้าไม่ได้หงุดหงิดเพราะไม้ไผ่ แต่ยังไม่ทันพูดอะไร ปาโก้ก็เอ่ยถามขึ้นก่อน"เมื่อคืนพี่นาลินให้พี่ใหญ่นอนตรงไหน" มือของจาซูที่ถือมีดอยู่หยุดลง"เรื่องของพี่""แสดงว่าไม่ยอมให้เข้าห้องอีกแล้วสินะ""เจ้าจะถามทำไม""ข้าเพียงอยากรู้""ถ้ารู้แล้วก็ทำงานของเจ้าไป" ปาโก้ก้มหน้าสานตาข่ายต่อ แต่มูก้ากลับไม่ยอมเงียบ"พี่นาลินตัดสิทธิ์พี่ใหญ่เข้าหอแล้ว ต่อให้พี่ใหญ่ไปง้อ นางก็คงไม่ยอมง่ายๆ หรอก""นางบอกเจ้าเองหรือ""ข้าได้ยินตอนนางพูดเมื่อวาน""ได้ยินแล้วก็ไม่ต้องเอามาพูดซ้ำ""หากพี่ใหญ่ไม่ชอบฟัง แล้วเหตุใดต้องทำให้นางพูดด้วย" จาซูวางมีดลงแล้วหันไปมองมูก้า"เจ้ามีอะไรก็พูดมา""ข้าไม่ชอบที่เนลีมาวุ่นวายกับบ้านเรา""นางเพิ่งย้ายมาอยู่คนเดียว ย่อ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ไม่เด็กแล้วล่ะ
“พูดแบบนี้หมายความว่าไง? พี่เชื่อมันงั้นรึ?” นาลินโวยขึ้นอย่างไม่พอใจ เมื่อจาซูหันมาถามเธอแบบนั้น“ข้าพูดตามที่เห็น” จาซูตอบอ้อมแอ้ม“อ๋อ...ก็ใช่น่ะสิ พี่กับมันเคยรักกันมาก่อน จะเข้าข้างกันก็คงไม่แปลกหรอก” นาลินพูดประชดประชัน“อย่ามาพูดแบบนี้นะนาลิน ข้าเห็นแบบไหน ข้าก็พูดแบบนั้น ดูสภาพเจ้ากับสภาพเน
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน อริตัวเป้ง
แจมในร่างของนาลินตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเพลียเล็กน้อย แต่ร่างกายกลับดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นกว่าวันแรกมาก วันนี้เธอตั้งใจจะออกไปเดินเล่นรอบ ๆ หมู่บ้านเพื่อสำรวจลู่ทางและดูสภาพแวดล้อมรอบตัวเสียหน่อย เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เธอก็อยู่แต่ในกระท่อมบำเรอความสุขให้ผัวทั้งสองคนจนแทบไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันห
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ผัวรอง
หลังจากคืนเข้าหอผ่านพ้นไปแล้ว แจมในร่างของนาลินก็เริ่มต้นใช้ชีวิตตามปกติในชนเผ่าโดยไม่มีท่าทีขัดขืนอีกเลย และเธอก็พบว่าชีวิตใหม่ในร่างนี้มันช่างสบายเสียจริงๆเพราะจารีตของตระกูลนี้กำหนดไว้ว่า สตรีที่เป็นเมียร่วมของสี่พี่น้อง ถือเป็นสมบัติล้ำค่าที่ต้องได้รับการดูแลเอาใจใสอย่างดีที่สุด ผัวทั้งสี่คนเ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน นาลิน
กลิ่นสาบดิน กลิ่นเหงื่อไคลชวนสะอิดสะเอียน และกลิ่นเหล้าต้ม อบอวลอยู่ภายในกระท่อมไม้ไผ่หลังย่อม เสียงเฉลิมฉลองอย่างบ้าคลั่งของพวกผู้ชายในชนเผ่าดังก้องอยู่ข้างนอก สลับกับเสียงหัวเราะรื่นเริงของผู้คนในครอบครัวฝ่ายเจ้าสาวที่เพิ่งจะนับเงินค่าน้ำนมเสร็จสิ้น... เงินค่าน้ำนมที่แลกกับตัวเธอ‘นาลิน’ เด็กสาวว
บางทีคุณอาจจะชอบ
สตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง คือฉายาที่ข้าปั้นแต่ง
ซูเล่อเหยียน4.0K viewsพลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย
คุณแม่แฝดสาม3.4K viewsข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค4.9K viewsOMG!! ฉันย้อนเวลากลับมาเจอปะป๊าตอนเขาอายุ14
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.7K viewsเหตุใดตัวร้ายถึงหน้าตาดีกว่าพระเอก
ซูเล่อเหยียน1.4K viewsเกิดใหม่เป็นองค์หญิงวิปลาส
ฉินหลานฮุย3.5K viewsเสวี่ยอิ๋ง แมวร่านราคะ NC20+
0I0VIII1.2K viewsหวนคืนฝืนชะตารัก
กัญจารีย์2.3K views
