LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ภารกิจสำคัญ -------------------------------------------------------------------------- “อะ...อยุธยา หมายถึงจังหวัดพระนครศรีอยุธยาใช่ไหม?” “เอ่อ...ที่นี่คือกรุงศรีอยุธยา อาณาจักรของชนชาติไทยสยาม เป็นราชธานีหรือเรียกว่า เมืองหลวง อย่างที่คนอนาคตเขาเรียกกันน่ะขอรับ” ดินพูดแจ้งความจริงกับผู้ที่ยังสงสัยมึนงง “คนอนาคต? อาณาจักรไทยสยามเหรอ? ราชธานี? ช่วยพูดให้เข้าใจง่ายกว่านี้หน่อยได้ไหม สรุปว่าฉันยังไม่ตายใช่หรือเปล่า หรือว่าตายไปแล้ว?” “คุณเขมยังมีชีวิตอยู่ ยังมิตายขอรับ” “ถ้ายังไม่ตาย งั้น ทำไมทุกคนที่นี่ดูแปลกกันไปหมด ยังกับข้ามเวลามาจากยุคสมัยก่อน เดี๋ยวนะ...” “เกือบใช่แล้วขอรับ แต่ว่า คนที่ข้ามเวลามา…คือคุณเขมต่างหากขอรับ” “...” เขมนิ่งไปเพียงคู่ ใบหน้าเข้มกระตุกขำออกมาอย่างเหลือเชื่อ “ทุกคนที่นี่ ล้วนแล้วแต่อยู่ในที่และช่วงเวลาของพวกเราขอรับ มีเพียงคุณเขมเท่านั้นที่ข้ามเวลามา...” “...นี่มัน เรื่องบ้าอะไรเนี่ย นายโกหกฉันใช่ไหม!? ข้ามเวลาบ้าบออะไรมันไม่มีจริงหรอก คิดว่าฉันเป็นเด็กสิบขวบหรือไงถึงได้เอาเรื่องแบบนั้นมาหลอก” เขมพูดอย่างใส่อารมณ์ เพราะสิ่งที่ได้ยินจากชายแปลกหน้า มันเหลือจะเชื่อ เป็นใครก็คงคิดไม่ต่างจากที่เขาคิด “ใจเย็น ๆ นะขอรับ” “จะให้เย็นได้ยังไง ที่นี่ที่ไหนก็ไม่รู้...ฉันจะกลับบ้าน พาฉันออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!” “มิได้ขอรับ...” “...” “หากภารกิจยังมิสำเร็จ คุณเขมก็กลับไปมิได้ขอรับ...” “...พูดบ้าอะไรอีก ภารกิจบ้าบออะไร” “แม้ท่านจะลืมสิ้น ว่าเคยมีไอ้ดิน บ่าวรับใช้คนนี้เป็นสหาย แต่ดวงจิตมิอาจลืมกันขอรับ...” ใบหน้าของดินบ่งบอกว่าเขาดีใจที่ได้พบเจอกับเขม ซึ่งก็เป็นออกหลวงเขมอินทราเจ้านายของเขาที่เดินทางมาจากโลกในอนาคต “หมายถึงอะไร?” “คุณเขมกลับมาที่นี่ เพื่อแก้ไขสิ่งที่ผิดให้เป็นถูกขอรับ...” “ฉันไม่เคยมาที่นี่ แล้วจะทำผิดกับใครได้?” “กระผม เป็นเพียงผู้เดียวที่จะชี้นำทางท่านได้ ว่าจะกลับไปยังที่ที่จากมาได้เช่นไรขอรับ...” ดินรู้วิธีการที่จะทำให้เขมกลับไปในโลกปัจจุบันได้ แต่เขาต้องทำภารกิจสำคัญให้ลุล่วงทันเวลาเสียก่อน ซึ่งตอนนี้นาฬิกาของภารกิจได้เริ่มนับเวลาเดินถอยหลังแล้ว “แล้วนายรู้ได้ยังไง?” “ผมรู้ได้ เพราะชะตากำหนดให้รู้ขอรับ” “หมายถึง นายเป็นหมอดูหรือหมอผีอะไรแบบนั้นเหรอ?” “เปล่าขอรับ แต่ผมเป็นผู้รู้อนาคต รู้ในสิ่งที่เบื้องบนอนุญาตให้รู้ขอรับ” คำพูดของดินที่เขมได้ยินเป็นสิ่งที่ยากจะเชื่อ จนเขาต้องหยุดนิ่งไปพักใหญ่เพื่อตั้งสติ ทบทวนกับสิ่งที่เกิดขึ้น “…” เปรี๊ยะ! “เชี่ย! เจ็บ” เขมทำเรื่องบ้า ๆ เช่นการทำร้ายตัวเองเพื่อเพิ่มความมั่นใจ “คุณเขมตบหน้าตัวเองทำไมขอรับ” “เฮ้อ แผลก็ยังเจ็บอยู่ แล้วกูจะตบหน้าตัวเองหาอะไรอีกวะ?” “นี่มิใช่ฝันขอรับ มิใช่ภาพลวงตา สิ่งที่คุณเขมเห็นเวลานี้ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องจริงขอรับ…ไอ้ดินคนนี้ จักช่วยคุณเขมเองขอรับ” ผมไม่รู้ว่านี่มันเรื่องบ้าอะไร แต่ถ้าสิ่งที่ผมเจออยู่ตอนนี้เป็นอย่างที่ไอ้หนุ่มนี่บอก ผมก็ต้องการออกไปจากที่นี่ “…งั้นก็บอกมา ฉันจะกลับบ้านได้ยังไง?” “ก่อนอื่นกระผมต้องแนะนำตัวอีกครั้ง กระผมชื่อดินขอรับ เป็นบ่าวรับใช้คนสนิทของออกหลวง...” “ออกหลวง?” “ก็คุณเขมนั่นแหละขอรับ ชื่อเต็มคือ ออกหลวงเขมอินทรา” “นายกำลังจะบอกว่าออกหลวงเขมอินทรา คือฉันที่กลับชาติมาเกิด แล้วฉันที่เกิดในชาติใหม่ ก็ย้อนกลับมาที่นี่อีกงั้นเหรอ...ทำไม?” สีหน้าของเขมดูมึนงง เมื่อพูดเรื่องการเกิดใหม่และย้อนกลับไปกลับมาอะไรนั่น “เพราะท่านต้องกลับมาแก้ไขเรื่องที่ผิดให้ถูกต้องขอรับ...” “แล้วแก้ไขเรื่องอะไร ก็พูดมาสิวะ” “ท่านถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ ทรยศแผ่นดินขอรับ…” กบฏงั้นเหรอ ท่าจะเรื่องใหญ่ “…กล่าวหา ก็แสดงว่าไม่ใช่ความจริง” “ขอรับ...มีเพียงแค่ท่านเท่านั้นที่รู้ว่ามันมิใช่ความจริง” “งั้น...หมายความว่า ออกหลวงเขมอินทราตายอย่างไม่ถูกต้อง ฉันเลยต้องกลับมาช่วยตัวเองในอดีตใช่ไหม?” “ใช่แล้วขอรับ” “แก้ไขสิ่งที่ผิด ให้เป็นถูก คงหมายถึงเรื่องนี้สินะ” “ยังมีอีกนะขอรับ...วันที่ถูกประหารโทษ ท่านเกิดกลัวตายขึ้น จึงทำเรื่องผิดบาปมหันต์ขอรับ” “อะไร” “...ท่านกล่าวโทษว่าแม่บัวเป็นผู้อยู่เบื้องหลังของการก่อกบฏ เพื่อเอาตัวลอด หวังว่าตนจะได้รับโทษน้อยลง ท่านทำให้คนรักที่รักท่านอย่างบริสุทธิ์ใจ ต้องมาตายไปด้วยคำกล่าวโทษของท่าน แต่สุดท้ายท่านก็มิลอดโทษประหารขอรับ” “...” “จนถึงเพลานี้ ก็ยังมิมีผู้ใดล่วงรู้ว่ากบฏตัวจริงคือใครขอรับ คุณเขมจึงต้องกลับมาที่นี่เพื่อสืบหาความจริง นำตัวคนผิดมารับโทษให้จงได้ เพื่อมิให้ตัวท่านและแม่บัวต้องมีอันเป็นไปขอรับ” “แม่บัวคือใคร?” “เมียคนที่สิบสองของออกหลวงขอรับ” “สะ...สิบสองเหรอ ฉันมีเมียสิบสองคนเหรอ ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย?” ใบหน้าที่ก่อนตึงเครียด เปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เขมรู้สึกมีเรี่ยวมีแรงและกระปรี้กระเปร่าขึ้นอย่างบอกไม่ถูก เมื่อได้ยินว่าออกหลวงเขมอินทรามีเมียมากถึงสิบสองคน “แม่บัว...หรือคุณบัว เป็นแม่หญิงที่ตามไปช่วยออกหลวงที่จวนเจ้าเมือง ในวันที่ออกหลวงถูกทรมานให้รับผิดไงขอรับ คนที่อยู่เฝ้าไข้ท่านสามวันสามคืนมิได้หลับได้นอน” “...” เขมนึกออกเพียงหญิงสาวคนเดียวในเวลานี้ “ยัยบีม ผู้หญิงคนนั้นที่หน้าเหมือนยัยบีม” “บะ...บีมหรือขอรับ?” “ใช่ มีผู้หญิงคนหนึ่ง ที่หน้าตาเหมือนกับคนที่เอายาพิษให้ฉันกิน ยัยนั่นคงไม่ได้ย้อนอดีตตามมาฆ่าฉันถึงที่นี่หรอกนะ...” “เราทุกคนล้วนแล้วแต่มีอดีต ปัจจุบัน และอนาคตกันทั้งนั้นขอรับ แต่ที่มิเหมือนเดิม อาจจะเป็นรูปลักษณ์...คนที่ท่านคิดว่าใช่ อาจจะมิใช่ก็ได้นะขอรับ” “ยังไง?” “กระผมชื่อดินขอรับ” “เออ! รู้แล้ว แกบอกฉันมาสามรอบได้แล้ว” เขาเริ่มหงุดหงิดเมื่อได้ยินประโยคแนะนำตัวเป็นรอบที่สาม “...กระผมในชาติของคุณเขม ก็มิได้มีรูปลักษณ์หน้าตาเช่นเดิม แต่ดวงจิตเป็นดวงเดิมขอรับ” “เฮ้อ พูดวนไปก็วนมา” เขมถอนหายใจออกมา เพราะคำที่ดินพูดนั้น ไม่ใช่ภาษาที่เขาสามารถเข้าใจได้ง่าย แถมยังพูดวกไปวนมาเรื่องเดิมไม่จบ “ในชาติของคุณเขม กระผมมีชื่อว่า ดินแดนขอรับ” “...” “กระผมเป็นสหายคนสนิท ที่ติดตามเฝ้ารับใช้คุณเขมมาหลายชาติแล้วขอรับ...” “ดะ...ดินแดน ไอ้แดนงั้นเหรอ?” “ขอรับ” “หมายถึง นายคือ...เพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อว่าดินแดนงั้นเหรอ?” เขมมีเพื่อนรักเพื่อนตายเพียงคนเดียวคือดินแดน คนที่เป็นนักสืบฝีมือดีอีกคนในบริษัทของเขา คนที่เป็นเพื่อนกันมาร่วมยี่สิบปี คนที่มีส่วนสำคัญในการช่วยเหลือเขาสารฝันการเป็นนักสืบมือหนึ่ง จนกระทั่งได้เปิดบริษัท “ใช่แล้วขอรับ แม้รูปลักษณ์มิใช่ แต่ดวงจิตดวง...” เดิม หมับ! เขมทิ้งตัวไปกอดดินบ่าวรับใช้ เพราะคิดว่าหากเขาคือดินแดนในอดีตชาติ ก็คงเป็นคนเดียวที่จะช่วยเหลือให้เขาอยู่ที่นี่ต่อไปได้ มันเป็นความรู้สึกอุ่นใจที่เหมือนมีเพื่อนรักมาร่วมชะตากรรมบ้า ๆ ที่เขาต้องเผชิญ “ไอ้แดน! ฮืออ ไอ้แดน! ช่วยกูด้วย” “คะ...คุณเขมขอรับ ใจเย็นก่อนขอรับ” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------“ขอน้ำหน่อย” เขมพูดเสียงแหบพร่าแทบฟังไม่ออกว่าเขาพูดขอสิ่งใด แต่ด้วยสัญชาตญาณของความเป็นเพื่อนสนิท ดินก็รู้ได้ว่าเขมต้องการน้ำดื่ม“อะ”“เฮ้อ กว่าจะฟื้นได้ ทำคนทั้งบ้านเป็นห่วงกันไปหมด เห็นหรือยังว่างานที่แกเลือกทำมันเสี่ยงอันตรายแค่ไหน”“อย่าว่ามันเลยครับพ่อ มันตื่นขึ้นมาก็ดีแล้ว” ดินพูดแก้ตัวให้เพื่อนรัก ที่ทำได้เพียงแค่นอนกระพิบตาปริบ ๆ ไม่มีแรงพอที่จะพูดเถียงพ่อเหมือนอย่างเคย“ถ้าไม่ได้ดินแดนมันช่วยไว้ แกจะได้ลืมตาขึ้นมาเห็นหน้าพ่อแม่พี่น้องอีกครั้งหรือเปล่า” เขาไม่อยากจะดุลูกชายกับการงานเสี่ยง ๆ ที่เขมเลือกทำ แต่มันก็อดไม่ได้เมื่อเห็นว่าเขาถูกปองร้ายจนเกือบถึงแก่ชีวิต และหากไม่ได้ดินแดนช่วยไว้เขาคงแย่“…” เขมดื่มน้ำจนชุ่มคอ ก่อนจะถามออกไปถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาไม่ได้สติ “เล่าให้ฟังที เกิดอะไรขึ้นบ้าง?”“วันนั้นกูกลับเข้าไปที่บริษัทพอดี แล้วก็เห็นว่ามึงหมดสติไป กูกับอีบีมก็เลยพามึงไปส่งโรงพยาบาล ตอนแรกกูก็ไม่ได้เอะใจว่าอีบีมมันเป็นคนทำใ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ปิดฉากหน้าประวัติศาสตร์--------------------------------------------------------------------------ในค่ำคืนนี้ เขมตั้งใจเขียนจดหมายถึงใครบางคน เขาเขียนด้วยภาษาที่ใช้กันแพร่หลายในสมัยอยุธยาด้วยความทรงจำเดิมที่เคยได้เรียนรู้มา และแน่ใจได้ว่าผู้รับสารจะเข้าใจในทุกตัวหนังสือที่เขาต้องการจะบอกกล่าว เป็นความในใจที่เขาต้องการจะบอกกับแม่นวลปราง หญิงงามคนแรกที่เขายกย่องให้เป็นเมีย...“…”เธอเป็นผู้หญิงที่ผมควรจะรักและทำดีด้วยมากที่สุด แต่ผมกลับผูกมัดเธอไว้ และทรมานเธอด้วยเรื่องชั่วช้ามากมาย สิ่งเดียวที่ผมจะทำเพื่อทดแทนสิ่งไม่ดีมากมายนั้น คงเป็นการยอมเข้าใจถึงสิ่งที่ชะตากำหนดให้ต้องเป็นไปก๊อก ๆ!“ข้าขอเข้าไป ได้ลือไม่เจ้าคะ?” เสียงขออนุญาตนั้นทำเขมใจสั่นเมื่อได้ยิน แต่ก็ยินดีให้เธอเข้ามาเพื่อพูดคุย“เข้ามาสิ”“วางไว้ตรงนี้ แล้วเจ้าก็ออกไป”“เจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้วางสำรับชาลงตามคำสั่งของนายหญิง ตอนนั้นเขมก็ปิดพับจดหมายที่เขาเขียนอยู่ลง และโฟกัสไปที่แม่นวลปรางเพียงเท่านั้น เพราะคิดว่าเธอคงมีธุระสำคัญจะพูดคุยด้วย“ข้านำชาร้อนมาให้เจ้าค่ะ กลัวว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง--------------------------------------------------------------------------แม่นวลปรางเจอทั้งการนอกใจ นอกกาย ผิดคำพูดผิดคำสัญญา อีกทั้งยังถูกทำร้ายทั้งกายและใจ หากว่าสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นอย่างที่ผมคิด มันก็สมควรแล้วที่ออกหลวงเขมอินทราจะได้รับบทเรียนแสนล้ำค่านี้จากเธอ…“เฮ้อ”“ยังมินอนอีกลือขอรับคุณเขม” ดินเอ่ยถามกับเจ้านายของเขา เมื่อตื่นขึ้นมาและเห็นว่าเขมยังคงนั่งอยู่ที่หน้ากองไฟ“กูนอนมิหลับ”“คิดถึงเรื่องอันใดอยู่ลือขอรับ?”“…เรื่องชั่ว ๆ ที่เคยทำไว้”“...”“ทั้งที่กูตบปากรับคำกับแม่นวลปราง ว่าจะดูแลแม่บัวเป็นอย่างดี หากว่าเธอยอมยกแม่บัวให้ แต่กูกลับไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้ แลทำร้ายทั้งแม่นวลปรางกับแม่บัวให้ต้องเจ็บช้ำ กูมันเลวระยำเสียยิ่งกว่าสัตว์นรก”“อย่าก่นด่าตัวเองเช่นนั้นเลยหนาขอรับ กระผมรู้ดีว่าออกหลวงมิได้เป็นคนชั่วร้ายโดยสันดาน ถ้ามิใช่เพราะ...”“เพราะอะไร?”ตุบ! เสียงเมื่อครู่ทำให้ทั้งสองคนมองไปหาจุดทิศทางที่มาของเสียง แต่ก็พบเพียงแค่ความมืดเท่านั้น“..!”“..!”มันโผล่มาแล้ว “มึงคิดว่าจะหลบหนีได้นานเท่าไหร่?”
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กบฎตัวจริง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ตั้งแต่คืนนั้นมา รอยยิ้มแสนสดใสของแม่บัวก็ค่อย ๆ จางหายไป และออกหลวงเองก็เริ่มเดินเกมส์ลุกเข้าหาแม่บัวหนักยิ่งขึ้น เพื่อให้เธอได้มาอยู่ในสถานะที่เขาจัดวางไว้...“แม่บัว”“..!”“ตกใจกะไร นี่ข้าเอง”“ออกหลวง” แม่บัวก้มหน้าลง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าของร่างสูงกำยำ ที่โอบรัดร่างนุ่มนิ่มบอบบางของเธอไว้แนบชิดกับลำตัวของเขา“ไอ้ดิน ไปดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเดินมาแถวนี้”“ขอรับ…” ดินเดินนำหน้าบ่าวรับใช้อีกสามคนออกไปจากพื้นที่ตรงนั้น เพื่อให้เจ้านายของพวกเขาได้ทำเรื่องที่ใจปรารถนา แม้เวลานี้จะเป็นช่วงที่ฟ้ายังสว่างอยู่ และพื้นที่บริเวณนั้นจะมีเพียงแค่ชายคายาวที่ปกคุมแต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหากับเรื่องที่ออกหลวงต้องการจะทำ“ข้าจักต้องรีบนำดอกไม้ขึ้นไปให้คุณพี่บนเรือนเจ้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความทรงจำของออกหลวงเขม Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ปล. ไรท์มีการเพิ่มเนื้อหาใน ep.1-20 ด้วยนะคะในช่วงที่พรานหลับตาลง นั่นเป็นเวลาที่เขาเริ่มทำงานให้กับผู้ว่าจ้างในอีกหน้าที่ที่เขาถนัดกว่าการเป็นพลานป่า ส่วนเขมก็ยังคงนั่งครุ่นคิดบางอย่างอยู่ที่หน้ากองไฟ ภาพเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมาที่เขาเคยสงสัย ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง กับความรักของเขาและแม่นวลปราง ซึ่งภาพความทรงจำที่เขาเห็นมันทำให้เขายิ่งกลัวว่าจะเป็นเธอ…อยุธยา พ.ศ. ๒๒๔๕ช่วงสองปีก่อนที่เขมจะเดินทางมาที่นี่ เวลานั้นออกหลวงเขมยังคงมีชีวิตอยู่ และเป็นตัวตนของเขาอย่างที่เคยเป็นมา ความมักมากในกามมีให้เห็นแม้ว่าเป็นช่วงกลางวันแสก ๆ บนพื้นที่กลางเรือน เรื่องบัดสีบัดเถลิงเช่นนั้นเกิดขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าจะพื้นที่หรือมุมไหนของบ้าน ออกหลวงเขมก็สามารถเสพ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกิดเหตุ!--------------------------------------------------------------------------พรานป่าเริ่มทำพิธีเปิดเนตรให้กับเขม โดยมีเจ้าป่าเจ้าเขาเป็นพยาน ซึ่งพื้นที่นี้ทั้งสงบและเหมาะแก่การทำพิธีมากกว่าที่ไหน ๆ และหลังจากที่พิธีกรรมเสร็จสิ้น เขมก็รับรู้ทุกเรื่องราว เกี่ยวกับตัวตนในอดีตชาติของเขาราวกับว่าเขมได้ความทรงจำเดิมในชาติปางก่อน ชาติที่เขาเคยเป็นออกหลวงเขมอินทรากลับคืนทั้งหมด และทุกความทรงจำนั้นก็มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีที่เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าพร้อมจะรับมัน ทว่าเมื่อเอาเข้าจริง ความทรงจำทั้งหมดของออกหลวงเขมอินทรากลับโหดร้ายกว่าที่เขาคิด นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขมรู้สึกเจ็บปวดจนร้องไห้ออกมาไม่หยุดในเวลานี้ ภาพทุกภาพ เหตุการณ์ทุกเหตุการณ์ มันทำเขมแหลกสลายจนยากจะรับมือกับอารมณ์เศร้าที่ปะทุล้นอยู่ภายในใจ...“ฮึก ฮืออ!”“คุณเขมขอรับ”“กูมิได้ทำผิดจริง ๆ กูมิได้เป็นกบฏไอ้ดิน”“กระผมรู้แล้วขอรับ ฮึก” บ่าวรับใช้อย่างดินที่เห็นแบบนั้นก็กั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขารับรู้ว่าผู้เป็นนายของเขาบริสุทธิ์เสมอมา และเขาเองก็ต้องการให้ออกหลวงเขมได้หลุดพ







