เฟรชชี่น้องใหม่

"ชุดพร้อม"

"รอยยิ้มพร้อม"

"วันนี้ต้องเป็นวันที่ที่ดีอีกวันแน่ๆ"

'พราวตะวัน' พูดกับตัวเองที่พร้อมแล้วกับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัย เธอเป็นน้องเฟรชชี่ปีหนึ่งที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานและความสดใส ทุกสิ่งทุกอย่างในรั้วมหาลัยช่างตื่นตาตื่นใจ คณะที่เธอเลือกอัตราการสอบแข่งขันสูง เข้ายาก แต่เธอก็ทำได้ พอรู้ว่าสอบติดคณะวิศวะสมดังใจ ตอนนั้นเธอกรี้ดคอแทบแตกเลย

'คณะนี้มีแต่ผู้ชายนะ'

'ป๊าว่ามันไม่ปลอดภัย'

'ไปเรียนบริหารดีไหม'

ปะป๊าที่รักเธอดั่งแก้วตาดวงใจคัดค้านตอนที่เธอเลือกว่าจะเรียนคณะไหน ปะป๊าบอกว่าเธอไปเรียนบริหารและมาช่วยงานป๊าก็ได้ แต่นั่นมันไม่ท้าทายความสามารถของเธอนี่

'ไม่เอาค่ะ'

เธอปฏิเสธป๊าที่พยายามเอาทุกอย่างมาล่อให้เปลี่ยนใจแต่คำตอบที่ได้กลับมาก็คือ ไม่ ไม่ และไม่อย่างหนักแน่น ป๊าที่ทั้งหวงและห่วงพยายามหาของมาจูงใจนู่น นี่ นั่น แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นก็อย่างที่เห็นเลย

"หนูดูแลตัวเองได้ค่ะ"

"ป๊าต้องเชื่อใจหนูสิคะ"

"เดี๋ยวหนูจะรายงานป๊าทุกอย่างดีไหม"

คนเป็นป๊าได้แต่ถอนหายใจ พราวตะวันของป๊าน่ารักขนาดนี้จะไม่ห่วงได้ไง พอหันไปทางภรรยาหวังสะกิดให้ช่วยพูดให้ แต่สิ่งที่ได้ก็คือ

"คุณตามใจแกเถอะค่ะ"

ด้วยเหตุผลนี้พราวตะวันจึงได้เรียนคณะวิศวะสมใจ เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็ก น่ารัก ผิวขาวแบบสาวเกาหลี มีจุดเด่นที่รอยยิ้มสดใส ดวงตากลมโตเป็นประกาย พอใส่ชุดนักศึกษาแล้วโคตรของความน่ารักมองแล้วโซจึ้งจริงๆ

"เฮ้ย! น้องปีหนึ่งโคตรสดใสเลยว่ะ"

"คนซ้ายมือหลุดจาดนิตยาสารป่าววะ"

"โอ้ย! กูแสบตา ผิวขาวโอโม่จริงๆ"

คณะที่ดูจะครึกครื้นที่สุดในวันเปิดภาคเรียนก็คงไม่พ้นคณะวิศวะที่ดูจะตื่นเต้นเอามากๆ ปกติมาเรียนสาย โดนอาจารย์จิก อาจารย์ด่า แต่พอมีน้องใหม่เฟรชชี่เข้ามา แม่ง! พากันแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ไก่โห่มีอยู่จริง

"ปีนี้อยากได้น้องรหัสผู้หญิงว่ะ"

รุ่นพี่ปีสี่ที่ได้น้องรหัสผู้ชายมาสองปีซ้อนพูดขณะมองน้องปีหนึ่งที่น่ารักสดใส การได้น้องรหัสผู้ชายมันมองแล้วช่างห่อเหี่ยวหัวใจจริงๆ

"คงไม่ได้ว่ะ ปีนี้ต้องเป็นปีของกู"

เพื่อนอีกคนก็หวังไม่แพ้กัน ก่อนจะพูดต่อด้วยความมั่น เพราะเงินในกระเป๋าพร้อมมาก

"ถ้าได้พี่จะเปย์หมดหน้าตักเลย"

ในคณะที่มีแต่ผู้ชาย ผู้ชาย และผู้ชายเดินสวนกัน โอกาสการได้น้องรหัสเป็นผู้หญิงถือเป็นอัตราส่วนที่น้อยถึงน้อยมาก วันเปิดสายคือวันที่ผู้ชายในคณะให้ความสำคัญ บางคนถึงขั้นแต่งเสริมเติมหล่อเพื่อวันนี้เลย

"อย่างมึงไม่มีวาสนาหรอกเว้ย"

"มึงก็เหมือนกันนั่นล่ะ"

"อ้าวไอ้นี่ ปากวอนหาส้น"

คนยิ่งลุ้นก็ดันมาปากหมาซะนี่ อยากตบกะโหลกเพื่อนสักหนึ่งที ปีนี้กูต้องได้ต้องโดน

"น้องคนนั้นกูจอง"

"ไอ้สัด มึงไม่มีสิทธิ์เว้ย"

เป็นเรื่องปกติของรุ่นพี่ที่ลุ้นว่างานเปิดสายรหัสจะได้รุ่นน้องคนไหน โดยเฉพาะคณะวิศวะที่ประชากรส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชาย ย่อมต้องใฝ่ฝันอยากได้น้องรหัสที่น่ารักๆ สวยๆ จะได้มองแล้วเจริญหูเจริญตา อารมณ์แบบว่ากูเบื่อผู้ชาย!

"วันนี้ฉันจะได้พี่รหัสคนไหนนะ"

"หวังว่าจะเข้ากันได้"

"โอ้ย คิดแล้วก็ตื่นเต้น"

รุ่นพี่แอบมองรุ่นน้อง ส่วนรุ่นน้องก็แอบมองรุ่นพี่ ใครๆ ก็อยากได้พี่รหัสดีๆ ซึ่งข่าวลือของรุ่นพี่ก็ทำรุ่นน้องปีหนึ่งร้อนๆ หนาวๆ เหมือนกัน แต้มบุญใครจะมากกว่ากัน วันนี้คือวันชี้ชะตา

และ...

พราวตะวันก็เป็นหนึ่งในรุ่นน้องที่ลุ้นเช่นกัน ถ้าได้พี่รหัสที่ดี ชีวิตก็จะดี มีรุ่นพี่ดัน และเธอคงไม่รู้ด้วยว่าตนเองนั้นเด่นสะดุดตา ตัวเล็ก ผิวขาวออร่า รอยยิ้มมองแล้วแสบตา ทำให้เธอได้รับฉายาจากพวกรุ่นพี่ในคณะว่า 'น้องซันไชน์' ที่มีความหมายตรงตัวว่า 'โคตรสว่างสดใสเลย'

"นั่นน้องซันไชน์ใช่ไหม"

"วันนี้ก็น่ารักเต็มสิบอีกแล้ว"

"โอ้ย! ช่วยกูด้วย กูแสบตา"

ในห้องประชุมคณะวิศวะตอนนี้เต็มไปด้วยความตื่นเต้น รุ่นน้องปีหนึ่งนั่งหน้า ส่วนรุ่นพี่นั่งหลัง หนึ่งในธรรมเนียมของคณะวิศวะก็คือการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องทุกชั้นปี โดยมีการเลือกคู่ด้วยการจับสลากในไหใส่เหล้านั่นเอง

"จับเลยน้อง"

หนึ่งในน้องใหม่ปีหนึ่งก้าวขึ้นเวที และถูกรุ่นพี่สั่งให้ล้วงไหตรงหน้า หัวใจของหนุ่มแว่นตุ้มๆ ต่อมๆ ตั้งแต่นั่งดูเพื่อนจับแล้วได้พี่รหัสหน้าโหดอย่างกับยากูซ่า ปากก็พึมพำขณะเอามือล้วงไหว่า "อย่าได้เหมือนเพื่อนผมเลยนะครับ"

"น้องเด่นคุณ"

ชื่อของน้องปีหนึ่งถูกประกาศพร้อมรอยยิ้มที่ดูไม่น่าไว้ใจ น้องเด่นคุณลุ้นจนเยี่ยวแทบเล็ดว่าพี่รหัสจะเป็นใคร และตัวเลขที่น้องจับได้ก็คือ

"พี่รหัส 70 พี่เสือ ลงมาหาน้องด้วยครับ"

น้องแว่นเข่าแทบทรุดลงกับพื้นเมื่อได้ยินประกาศว่าตนเองจับได้พี่รหัสชื่อ 'เสือ' ที่มีข่าวลือว่าโหดสัด ดื่มเหล้าอย่างกับดื่มน้ำ แล้วคนอย่างเขาที่ดื่มนมบำรุงสมองทุกวัน จะเข้ากับพี่รหัสได้ยังไง พอพี่รหัสมาถึงก็เดินเข้าไปตบไหล่ยิ้มเหี้ยมให้ๆ คำทักทายคำแรกสำหรับรุ่นน้องก็คือ

"เดี๋ยวพี่เลี้ยงเหล้าเองไอ้น้อง"

เพื่อนคนแล้วคนเล่าผ่านไป ในที่สุดก็ถึงคิวของพราวตะวันสักที เธอเดินขึ้นเวทีด้วยใจที่ตุ้มๆ ต่อมๆ ไม่ต่างจากคนอื่นเหมือนกัน มือเรียวหยิบสลากในไหยื่นให้รุ่นพี่ตรงหน้า และรอฟังว่าชื่อพี่รหัสคือใครกันแน่

"คนสุดท้ายน้องพราวตะวัน"

รุ่นพี่อ่านรายชื่อเสียงดัง รุ่นพี่ที่อยากได้น้องรหัสหน้าตาน่ารักต่างจับจ้องที่กระดาษแผ่นนั้น เสียงรุ่นพี่เงียบกริบเพราะลุ้นกัน กระดาษถูกคลี่ออกพร้อมกับประกาศผ่านไมค์ให้รู้ทั่วกันว่า...

"น้องได้คู่กับพี่รหัส 59 พี่ไนท์ครับ"

ทันทีที่ชื่อ 'พี่ไนท์' ถูกประกาศออกมา เสียงซุบซิบก็ดังขึ้นในห้องประชุมทันที

"ไม่น้าาาา ม่ายยยยย"

"โอ๊ยย! น้องซันไชน์เจอพายุหิมะแล้ว"

"ใช่พี่ปีสามที่แว่วๆ ว่าหยิ่งโคตรป่ะ"

พราวตะวันไม่ได้สนใจข่าวลือของรุ่นพี่สักเท่าไหร่ เธอมัวแต่ตื่นเต้นกับชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย เมื่อได้ยินเสียงซุบซิบก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย พี่รหัสของเธอเป็นคนดังหรืออย่างไร ทำไมทุกคนถึงได้พูดถึงกันจัง ซึ่งข่าวลือที่เธอไม่รู้นั้นก็คือ

พี่ไนท์รหัส 59....

คือเจ้าของฉายา 'ไอซ์แลนด์แห่งวิศวะ' เป็นที่เลื่องลือว่าเรียนเก่งสุดๆ แต่ก็เย็นชาสุดๆ เช่นกัน เสน่ห์และหน้าตาสวนทางกับมนุษยสัมพันธ์ รอยยิ้มของเขาก็เป็นสิ่งที่มีค่าพอๆ กับเกรด A ในวิชา Thermo

เมื่อถึงเวลาที่รุ่นพี่รหัสมาปรากฏตัวตรงหน้า รุ่นน้องปีหนึ่งอย่างพราวตะวันย่อมตื่นเต้นเป็นธรรมดา พี่รหัส 59 จะเป็นคนแบบไหนนะ โอ้ย!! คิดแล้วก็ตื่นเต้น

ตึก ตึก ตึก...

เมื่อโดนเรียกชื่อก็ต้องไป รุ่นพี่ปีสี่เดินขึ้นเวทีโดยไม่สนสายตาใคร ออร่าความหล่อ ขาว ตี๋เรียกเสียงฮือฮาจากรุ่นน้องผู้หญิงได้ หากแต่สีหน้าของรุ่นพี่กลับไม่แสดงอารมณ์ใดๆ เขาเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของหญิงสาวโดยไม่มีร่องรอยของรอยยิ้มให้เห็นแม้แต่น้อยเลย

"พี่รหัส 59 ไนท์"

เป็นการแนะนำตัวที่ห้วนและกระชับมาก หน้าตาของพี่เขาไม่แสดงอารมณ์อะไรสักอย่าง ปกติพี่รุ่นพี่ต้องยิ้มต้อนรับ แต่ทำไมของเธอทำหน้าบูดอย่างกับตูดหมึกเนี่ย

"น้องรหัส 59 พราวตะวันค่ะ"

พราวตะวันแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงที่สดใส รอยยิ้มของเธอคืออาวุธที่ใช้ผูกมิตรกับคนอื่นได้ทุกครั้งไป แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะยิ้มเก้อจริงๆ

"หนูฝากตัวด้วยนะคะ"

รุ่นน้องปีหนึ่งเพิ่มเลเวลความสดใสด้วยการยื่นมือออกไป แต่ทำไมเธอถึงได้รู้สึกเหมือนกำลังพูดอยู่คนเดียวเลย

"อืม"

นั่นคือคำตอบเดียวที่เธอได้รับ ก่อนที่พี่ไนท์จะยกมือขึ้นแตะมือของเธอแค่เสี้ยววินาทีและเดินกลับไป ทิ้งให้เธอยืนงงอยู่ห้าวินาทีได้ เมื่อกลับมานั่งที่ของตัวเอง 'ส้มหวาน' เพื่อนใหม่ที่นั่งข้างๆ ทำหน้าเหยเกเหมือนเพิ่งกินมะนาวเข้าไป พี่ไนท์หล่อนะ แต่ไม่น่าเข้าใกล้ ขนาดพราวตะวันสวยตาแตกขนาดนั้นยังไม่สนใจ ผู้หญิงคนอื่นคงไม่ต่างอะไรจากฝุ่น pm 2.5 ที่ลอยในอากาศละมั้ง

"โอเคไหม"

เพื่อนกระซิบถาม

"โอเคสิ"

พราวตะวันยิ้มตอบเพื่อนที่ทำหน้าตกใจ เธอพูดอะไรผิดไปรึไง ทำไมหน้าของส้มหวานถึงได้ดูเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่เธอพูดเลย

"งั้นถามใหม่ แกเคยได้ยินฉายาไอซ์แลนด์แห่งวิศวะไหม"

"ไม่อ่ะ"

"นั่นไง ว่าแล้วเชียว!"

ส้มหวานตบเข่าตัวเองไปหนึ่งที ตอนซื้อหวยไม่เห็นจะเดาถูกเป๊ะๆ อย่างนี้ ส้มหวานทำหน้าที่ของเพื่อนที่ดีโดยเล่าทุกเรื่องที่ได้ยินให้ฟัง พราวตะวันถึงกับอ้าปากค้างเมื่อรู้ว่าจับสลากได้รุ่นพี่ "ตัวซีเคร็ท" เข้าแล้ว

"บางทีอาจจะเป็นแค่ข่าวลือก็ได้"

พราวตะวันพยายามคิดบวกสุดๆ

"แต่ฉันว่าข่าวมันมีมูลความจริงอยู่นะ"

ส้มหวานรู้สึกได้ถึงความเย็นชาและไม่สนใจใคร ในบรรดาพี่รหัสวันนี้ 'พี่ไนท์' คือหนึ่งในตัวเลือกที่เธอไม่อยากได้ ถึงพี่เขาจะหล่อมากๆ แต่บรรยากาศรอบตัวมันไม่ได้ ฉายาไอซ์แลนด์แห่งวิศวะช่างเหมาะสม อยากอวยยศให้คนที่ตั้งให้ สายตาที่มองก็ว่างเปล่าไม่แสดงความรู้สึกใดๆ สงสารเพื่อนที่จับได้พี่รหัสที่นิ่งยิ่งกว่า 'ตอไม้' เป็นการจับคู่รหัสที่ไม่มีอะไรเข้ากันได้

พราวตะวัน...

ที่แปลว่าดวงอาทิตน์สว่างสดใส

ต้องมาเจอกับ....

ก้อนน้ำแข็งเดินได้นี่นะ!!!