LOGIN“อย่าห้ามผมเลย” เขาเอ่ยพร้อมกับจ้องมองเธอนิ่งนาน
อะไรบางอย่างจากแววตาของเขาที่จ้องมองมาที่เธอนั้น ทำให้ณชญาดายกมือโอบรอบคอเขาพร้อมกับโน้มคอเขาลงมา ริมฝีปากเยี่ยงอิสตรีตะปบจูบเรียวปากสีกุหลาบนั้นทันที เขาจูบเธอราวกับโหยหามาช้านาน
มือเรียวของเขาล้วงเข้าไปใต้เสื้อยืดที่เธอสวมใส่ พร้อมกับปลดตะขอบราที่อยู่ด้านหน้าด้วยความชำนาญ และไม่รอช้าที่จะคลึงเคล้าทรวงอกคู่งาม ทันทีที่มันเป็นอิสระจากพันธนาการของอาภรณ์ชิ้นจ้อย อกอวบของณชญาดาซึ่งไม่เคยต้องมือชายมาก่อน ลุกสู้ชูชันท้าทายสัมผัสรักจากเขา แต่แค่เค้นคลึงด้วยมือคงจะไม่ทำให้เขาและเธออิ่มเอมมากพอ
ธนวรรธน์ถอดเสื้อผ้าของหญิงสาวออกด้วยความว่องไว เจ้าของร่างบางก็ให้ความร่วมมือกับเขาเป็นอย่างดี ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงไปหาทรวงอกอวบอิ่มโดยไม่รอช้า เขาซุกไซ้เนินอกนุ่มคู่งามจนหญิงสาวเผลอส่งเสียงครางออกมา
ด้วยความซาบซ่านไปกับสัมผัสแปลกใหม่ซึ่งเธอไม่เคยคุ้นมาก่อน ธนวรรธน์รู้สึกได้ถึงยอดอกที่ชูชันขึ้นตอบรับการทักทายของเขา แต่ก็ยังคงเล้าโลมทรวงอกอวบอิ่มได้รูปของเธอด้วยมือและริมฝีปากอย่างต่อเนื่อง
เขาไล้ลิ้นวนไปรอบ ๆ ยอดอกของเธอ พร้อมกับการขบเม้มอย่างหยอกล้อ มืออีกข้างของเขาเกาะกุมคลึงเคล้าไปบนทรวงอกอีกข้างของเธอ จากนั้นก็เปลี่ยนมาดูดเม้มทรวงอกคู่งามนั้นสลับกันไปมา
ณชญาดาแอ่นตัวขึ้นหาชายหนุ่มอย่างลืมตัว เสียงครางแว่วหวานรัญจวนใจที่หลุดรอดออกมาจากริมฝีปากบางของเธอนั้น ปลุกเร้าอารมณ์ของธนวรรธน์ให้ลุกโชน ความเป็นชายของเขาตอบสนองความต้องการทางอารมณ์ ด้วยการตื่นตัวเต็มที่ภายใต้กางเกงเข้ารูปที่เขาสวมใส่
เจ้าของไร่หนุ่มยังคงปลุกเร้าทุกอณูของผิวกายเธอให้ตื่นกับเพศสัมผัสของเขา ทั้งจมูก ปาก และมือที่ลูบไล้สัมผัสไปทั่วร่างกายเธอ โดยเฉพาะในยามที่เขาฝังจมูกซอกซอนความหอมหวานจากเนื้อนวลตรงเนินอกอิ่ม และไล้ต่ำลงมาเรื่อย ๆ เธอเม้มปากเพื่อกลั้นเสียงครวญคราง แต่สุดท้ายเธอก็ยังคงเรียกชื่อเขาเหมือนใจจะขาด ไปกับการเล้าโลมที่เขาสัมผัสไปตามร่างกายของเธอ
ทุกที่ที่มือของเขาลากผ่านสัมผัสลงบนตัวเธอ มันสร้างกระแสความร้อนในร่างกาย ให้เพิ่มอุณหภูมิไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ แต่ณชญาดาไม่ได้ต้องการเพียงแค่นั้น ไม่ใช่แค่เล้าโลมเธอด้วยสัมผัสเช่นนี้ สัมผัสของเขาทำให้เธอเร่าร้อนก็จริง แต่ก็สร้างความทรมานให้เธอเช่นกัน เธอจึงต้องการให้เขาร่วมรักกับเธอ
“อย่าแกล้งกันแบบนี้สิคะ”
ณชญาดาหลับตาส่ายหน้าไปมาบนหมอนก่อนจะชะงักไป เมื่อเจ้าของไร่หนุ่มผละจากร่างเพรียวบางของเธออย่างกะทันหัน เธอลืมตามองทำให้รู้ว่าเขาผละไปเพื่อถอดเสื้อผ้าออก จากนั้นก็ตามลงมากกกอดแนบชิดร่างเปลือยเปล่า ธนวรรธน์จูบเธออย่างหิวกระหาย
เขาสำรวจร่างกายเธอทุกซอกทุกมุม ผ่านการสัมผัสด้วยมือ จมูก และริมฝีปาก สายตาของเขานั้นบ่งบอกถึงความปรารถนาที่เขามีต่อเธอโดยไม่มีการปิดบัง
ความต้องการทางกายอันแรงกล้าของทั้งสองฝ่าย เริ่มผลักดันเพื่อให้ได้รับการปลดปล่อย ณชญาดาตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างคนขาดประสบการณ์ ธนวรรธน์ถึงกับส่งเสียงครางออกมาด้วยความพึงพอใจ เขาใช้นิ้วสำรวจเรือนร่างงดงามเย้ายวน ก่อนจะไล้ริมฝีปากจูบตามลงไปอย่างหลงใหล หญิงสาวแอ่นกายขึ้นรับสัมผัสนั้นอย่างเผลอไผล พร้อมกับส่งเสียงครางออกมาเป็นระยะ
ธนวรรธน์เคลื่อนริมฝีปากต่ำลงมาเรื่อย ๆ จากอกอุ่นไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ ลงไปจนถึงจุดที่ไวต่อการสัมผัส หญิงสาวสะดุ้งเฮือกกระเถิบหนีโดยอัตโนมัติ แต่เขาไม่ปล่อยให้เธอทำเช่นนั้น เขาใช้ความชำนาญและลีลาที่เร่าร้อน ปลุกเร้าอารมณ์ของฝ่ายตรงข้ามเพื่อให้ลุกโชนขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เมื่อความต้องการทางกายถึงขีดสุด ธนวรรธน์เผลอเร่งร้อนเอาแต่ใจ เขาสอดประสานเป็นหนึ่งเดียวกับร่างบางโดยไม่ทันได้บอกกล่าว ณชญาดาสะดุ้งเฮือกเมื่อร่างกายของเธอถูกรุกล้ำจากสิ่งที่ไม่คุ้นเคย ธนวรรธน์ยุติความเคลื่อนไหวอยู่เพียงแค่นั้นเป็นการชั่วคราว เพื่อให้ร่างบางรู้สึกคุ้นชิน พร้อมกับปลอบประโลมร่างในอ้อมแขนด้วยจุมพิตอ่อนหวาน เพื่อเอาอกเอาใจจนเธอเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสของเขาอีกครั้ง
เมื่อร่างบางรู้สึกคุ้นชินกับการที่เขาได้ครอบครองเธอไว้ทั้งร่าง ธนวรรธน์จึงเริ่มขยับสะโพกแข็งแรงเข้าออกช้า ๆ เป็นจังหวะอีกครั้ง มือเรียวบางทั้งสองข้างโอบรัดไปรอบต้นคอชายหนุ่ม ณชญาดาค่อย ๆ แอ่นสะโพกขึ้นตอบรับเขาไปตามจังหวะที่เขาควบคุม ทั้งสองร่างพยายามบดเบียดแนบชิดกันให้มากที่สุด เล็บแหลมคมจิกลงบนแผ่นหลังกว้างจนเป็นรอยแดง เขาเริ่มเร่งจังหวะการขยับสะโพกเข้าออกให้เร็วและแรงขึ้น
อุณหภูมิที่หนาวเย็นในช่วงฤดูหนาว กลับไม่เป็นปัญหากับร่างกายเปลือยเปล่าของคนทั้งคู่ ที่กำลังกกกอดแนบชิดกัน เมื่อห้องทั้งห้องร้อนเร่าไปด้วยเพลิงเสน่หา ที่ชายหนุ่มบรรจงมอบให้หญิงสาวอย่างมิรู้เบื่อ ดังคลื่นทะเลที่ถาโถมจู่โจมฝังอย่างมิรู้จบระลอกแล้วระลอกเล่า ทั้งรุนแรงและนุ่มนวล รวดเร็วและอ้อยอิ่ง ดุดันและอ่อนหวานสลับผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป
และเมื่อความรู้สึกปลดปล่อยใกล้จะมาถึง ชายหนุ่มก็พาหญิงสาวล่องลอยไปจนพบกับความสุข โดยถึงจุดหมายปลายทางพร้อมกัน ณชญาดาพึงพอใจกับรสรักที่เขาปรนเปรอให้ เพราะมันสนองความต้องการของเธอได้อย่างดีเยี่ยม เมื่อทะเลสวาทกลับคืนสู่สภาวะปกติ ไฟรักอันรุ่มร้อนจึงมอดดับ พร้อมกับร่างกายที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อแห่งสมรภูมิรัก ธนวรรธน์ซบหน้าลงกับทรวงอกอวบอิ่มอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะผละกายลงจากร่างบาง แล้วดึงตัวสาวเจ้ามากอดไว้กับอกแกร่งกำยำแต่ทว่าอบอุ่น
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั







