ข้าชอบคุณชายรอง

“คุณหนูเจ้าคะ ท่านเก่งจริงๆ เลย” เมื่อก้าวออกจากห้อง หยินจื่อก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาแล้วยิ้มอย่างมีความสุข

จ้าวเยี่ยนเจียวยิ้ม แต่บนใบหน้ากลับไม่มีท่าทีลำพองใจ “ฮูหยินเว่ยตอนนี้มีเรื่องต้องขอร้องข้า นางเลยต้องทนและยอมลงให้ พวกเจ้ามาในครั้งนี้ ท่านป้าคงบอกพวกเจ้าแล้วถึงการตัดสินใจของข้า”

จินจื่อกับหยินจื่อมองหน้ากัน ความสุขในดวงตาของพวกนางก็หายไป ได้ยินจากป้าฉินว่าคุณหนูจะแต่งงานแทนเพื่อเข้าจวนโหวพวกนางไม่อยากเห็นเจ้านายแต่งงานกับคนป่วยเพื่อที่จะต้องเป็นหม้ายไปตลอดชีวิต

จ้าวเยี่ยนเจียวเห็นความกังวลในใจของพวกนางก็ไม่ได้พูดอะไรมาก พาพวกนางกลับไปที่เรือนเหมยหลิน เดินเข้าไปในห้องด้วยกัน

“คุณหนูเจ้าคะ” จินจื่อหยิบถุงผ้าขนาดใหญ่ออกมาทันทีที่เข้ามาในห้อง “นี่คือของที่ป้าฉินให้บ่าวเอามาให้คุณหนูเจ้าค่ะ”

จ้าวเยี่ยนเจียวรับมาแล้วรีบเปิดออก ข้างในนอกจากรองเท้าสองคู่ที่ป้าของนางทำเองแล้ว ส่วนใหญ่ก็เป็นขนมที่จ้าวเยี่ยนเจียวชอบกิน

“ยังเป็นป้าที่รักข้าที่สุด” จ้าวเยี่ยนเจียวทำหน้าซึ้งใจ ความคิดถึงในใจก็ท่วมท้นขึ้น

จินจื่อมองออกว่าจ้าวเยี่ยนเจียวคิดอะไรอยู่ในใจ รีบพูดขึ้นว่า “คุณชายสามเยว่ทำตามความต้องการของคุณหนู เรียกเงินค่าไถ่ตัวจากตระกูลจ้าวมาอย่างหนัก เงินจำนวนนี้มากพอที่จะให้หงเสียซื้อคนใช้มาได้อีกหลายคน คุณชายสามเยว่ได้กำชับแล้วว่าจะให้คังหมัวมัวช่วยป้าฉินเลือกคนใช้ให้ ต่อไปจะมีคนคอยดูแลป้าฉินแล้ว คุณหนูจะได้ไม่ต้องกังวลอีก”

จ้าวเยี่ยนเจียวกะพริบปล่อยวางความคิดถึงในใจลง นี่เป็นแค่การแยกจากกันชั่วคราวเท่านั้น เมื่อนางแต่งงานเข้าจวนโหวแล้ว นางจะพาท่านป้าของนางออกมาจากหงเสียและดูแลนางข้างกายอย่างใกล้ชิดแน่นอน

“คุณชายสามเยว่อยู่ที่หงเสียนานมากแล้ว ยังไม่กลับเมืองหลวงอีกหรือ?”

“บ่าวก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ แต่ได้ยินผู้อาวุโสคุยกับป้าฉินว่า คุณชายสามเยว่น่าจะกลับภายในไม่กี่วันนี้ มีข่าวมาจากเมืองหลวงว่าท่านแม่ทัพเยว่จะกลับจวนก่อนสิ้นปี หลังจากไม่ได้กลับเมืองหลวงมาห้าหกปีแล้ว คุณชายสามเยว่ต้องกลับไปเพื่อต้อนรับท่านแม่ทัพอย่างแน่นอน”

เยว่ฉีอวิ๋นกับท่านแม่ทัพเยว่เป็นพี่น้องกัน ความสัมพันธ์ของพวกเขาย่อมไม่ต้องสงสัย การกลับไปต้อนรับพี่ชายก็เป็นเรื่องที่สมควร

“คุณหนูเจ้าคะ คุณชายสามเยว่ฝากบ่าวมาบอกว่าจวนโหวมีเรื่องราวซับซ้อนและลึกซึ้ง คุณชายใหญ่ก็ยังคงไร้วี่แวว เรื่องแต่งงานครั้งนี้ คุณหนูควรจะคิดให้ดี”

“ข้ารู้”

“คุณหนูเจ้าคะ ในเมื่อคุณหนูรู้ถึงความร้ายกาจของพวกเขาแล้ว ทำไมไม่ลองยกเลิกการแต่งงานไปเลยล่ะเจ้าคะ?”

จ้าวเยี่ยนเจียวเหลือบมองจินจื่อ “นี่เป็นความคิดของเจ้า หรือความคิดของคุณชายสามเยว่?”

จินจื่ออึ้งไป “คุณชายสามเยว่ต้องการให้คุณหนูคิดให้ดี แต่จินจื่อก็คิดว่าสิ่งที่เขาพูดมีเหตุผล”

เยว่ฉีอวิ๋นยิ่งคบหาด้วยก็ยิ่งมองไม่เห็นว่าเขาเป็นคนอย่างไร ภายนอกดูเหมือนเป็นห่วงนาง แต่ภายในกลับมีการวางแผนบางอย่าง

“จินจื่อ เจ้าคงไม่รู้ว่าเป่าชิ่งโหลวเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของคุณชายรองใช่ไหม?”

จินจื่ออึ้งไป “บ่าวไม่ทราบจริงๆ เจ้าค่ะ แต่ถึงเป่าชิ่งโหลวจะเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของคุณชายรองแล้วอย่างไรหรือเจ้าคะ?”

“ในอนาคตก็จะเป็นของข้า” จ้าวเยี่ยนเจียวพูดพลางกินขนมไปด้วย ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความพอใจ “ในอนาคต อาหารจานเด็ดของเป่าชิ่งโหลว อยากกินเมื่อไหร่ก็ได้เมื่อนั้น และยังไม่ต้องจ่ายเงินด้วย เจ้าคิดว่าชีวิตแบบนี้ดีไหม?”

จินจื่อไม่ได้ตอบอะไร แต่หยินจื่อกลับพยักหน้าอย่างแรง หลังจากอยู่กับจ้าวเยี่ยนเจียวมานาน หยินจื่อก็กลายเป็นคนชอบกินไปแล้ว

เมื่อเห็นหยินจื่อพยักหน้า จ้าวเยี่ยนเจียวก็มีความสุข นางป้อนผลไม้ดองให้หยินจื่อชิ้นหนึ่ง แล้วหัวเราะไปด้วยกัน

จินจื่อมองสองนายบ่าวอย่างพูดไม่ออก “คุณหนูจะเอาอนาคตของตัวเองไปเสี่ยงเพื่ออาหารที่เป่าชิ่งโหลวหรือเจ้าคะ?”

“นี่ไม่ใช่การพนัน ข้าชอบคุณชายรอง”

หยินจื่อได้ยินก็เห็นด้วย “แน่นอนว่าคุณหนูต้องชอบสิเจ้าคะ คุณชายเขยหล่อมากจริงๆ”

จินจื่อเหลือบมองน้องสาวของนางอย่างหงุดหงิด ตอนนี้ถึงกับเรียกเขาว่าคุณชายเขยแล้ว

“หยินจื่อที่น่ารักของข้า” จ้าวเยี่ยนเจียวลูบใบหน้ากลมๆ ของหยินจื่อที่กลมเหมือนกับนาง “จำไว้ว่าครั้งหน้าถ้าเจอคุณชายรองก็เรียกเขาว่าคุณชายเขยหลายๆ ครั้ง เขาจะต้องดีใจและให้รางวัลเจ้าอย่างแน่นอน”

ดวงตาของหยินจื่อเป็นประกายพยักหน้าหงึกๆ

จ้าวเยี่ยนเจียวเห็นจินจื่อยังคงทำหน้ากังวลก็ยิ้ม “จินจื่อ เจ้าสบายใจเถอะ! ดูเจ้าสิ อายุน้อยกว่าข้าไม่กี่ปี แต่กลับทำตัวเหมือนคนแก่แล้ว คุณชายรองอาจจะสุขภาพไม่ดี แต่เชื่อข้าสิ ข้าจะไม่ปล่อยให้เขาต้องเป็นอะไรไปแน่นอน” จินจื่อมองเจ้านายของนางที่ดูมั่นใจมากก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก เมื่อเห็นจ้าวเยี่ยนเจียวจะควานหาขนมในถุงผ้าอีก นางจึงช่วยหยิบกล่องอาหารออกมาให้ ในนั้นมีขนมเถาซู[1] ขนมกุ้ยฮวาเกา[2] และขนมวู่ฝู[3]ที่จัดเรียงไว้เต็มไปหมด

[1] เป็นคุกกี้จีนโบราณที่มีส่วนผสมหลักคือแป้ง ไข่ และถั่ว มักมีรูปร่างแบนกลมและกรอบ

[2] ขนมดอกหอมหมื่นลี้ เป็นขนมหวานโบราณที่มีส่วนผสมของดอกกุ้ยฮวา (ดอกหอมหมื่นลี้) มีลักษณะเป็นวุ้นหรือขนมเค้กเนื้อนุ่ม

[3] เป็นขนมมงคลชนิดหนึ่งที่สื่อถึงพรห้าประการ (อายุยืน, ร่ำรวย, สุขภาพดี, มีคุณธรรม, มีความสุขในบั้นปลาย)