All Chapters of เจียวเจียวผู้นี้วาสนาดีกว่าใคร: Chapter 1 - Chapter 10

“ยายอ้วน จะช่วยใครก็ต้องดูน้ำหนักของตัวเองให้ดีก่อน ต่อไปอย่าได้ยุ่งเรื่องของคนอื่น ไม่อย่างนั้นอาจจะเอาชีวิตไม่รอด”ประโยคง่ายๆ เพียงประโยคเดียวนี้กลายเป็นฝันร้ายของนางมานานหลายปีท่านแม่ของนางเป็นคนตัวเล็กแต่มีนิสัยกล้าหาญไม่ยอมคน เป็นเลิศในเรื่องของการกิน กินได้ทุกอย่าง ยกเว้นการกินความเสียเปรียบ พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือท่านแม่ไม่เคยยอมให้ใครมาเอาเปรียบและไม่เคยเอาเปรียบใคร ท่านพ่อตกหลุมรักในความกล้าหาญชาญชัยของท่านแม่ ไม่สนใจการคัดค้านของครอบครัว ท่านพ่อจึงแต่งท่านแม่เข้ามาเป็นอนุภรรยาถ้าไม่ใช่เพราะท่านแม่ของนางรักท่านพ่อจนหมดหัวใจ ด้วยนิสัยของท่านแม่แล้วคงไม่มีทางยอมเป็นอนุให้ใคร แต่เมื่อรักแล้วก็คือรัก หลังจากแต่งงานกับท่านพ่อ ฮูหยินใหญ่ก็หาเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน ท่านแม่ก็ไม่ยอมแพ้ ทั้งครอบครัวจึงใช้ชีวิตกันอย่างครื้นเครงท่านพ่อรักท่านแม่มาก น่าเสียดายตอนที่ท่านแม่กำลังจะคลอดน้องชาย กลับขาดใจตายไปเสียเฉยๆ ท่านพ่อที่สูญเสียคนที่รักก็จมอยู่กับความเศร้า ไม่รู้ว่าเหม่อลอยกับเรื่องท่านแม่มากขนาดไหน ในที่สุดก็เดินพลัดตกเหวระหว่างออกไปทำธุระท่านพ่อกับท่านแม่ได้กลับไปอยู่ด้วยกันบนสวรรค์

สายลมฤดูร้อนพัดพากลิ่นหอมจางๆ ของดอกกุหลาบส่งกลิ่นหอมไปทั่วบริเวณ หงเสียเป็นคณะงิ้วที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเมือง ต่างจากคณะงิ้วทั่วไปที่มักจะแสดงเรื่องราวทั่วๆ ไป แค่เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย แต่หงเสียจะแสดงบทงิ้วที่เป็นตำนาน คนที่แสดงได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ทั้งการร้องและการรำ แต่ละคนล้วนมีฝีมือยอดเยี่ยมจ้าวเยี่ยนเจียวชอบคนงามและชอบดูงิ้ว วันเวลาที่อยู่กับป้าในหงเสียเต็มไปด้วยความสุข นางได้ดูงิ้ว ได้มองคนงามและแน่นอนว่าขาดไม่ได้ คือการได้กินของอร่อยๆบนเวทีงิ้วในห้องโถงที่นางคุ้นเคย เสียงกลองและฆ้องดังสนั่นทั้งวัน ที่นั่งด้านล่างเวทีเต็มแน่นไปด้วยผู้ชม เสียงปรบมือดังสนั่นไม่ขาดสาย ไม่ว่าตัวละครงิ้วดีร้ายจะเผชิญหน้ากันอย่างไร สุดท้ายแล้วความชั่วก็ไม่อาจเอาชนะความดีได้ นี่คือเหตุผลที่นางชอบดูงิ้วที่สุด เพราะความดีและความชั่วล้วนได้รับผลตอบแทนวันนี้ โรงงิ้วแสดงเรื่อง ‘ไป๋เหนียงจื่อต่อสู้กับฝ่าไห่’[1] เพื่อต้อนรับเทศกาลตวนอู่[2] นางเคยดูงิ้วเรื่องนี้มาแล้วไม่ต่ำกว่าแปดสิบครั้ง นักแสดงที่รับบทเป็นไป๋เหนียงจื่อเปลี่ยนไปแล้วสามคนแม้ว่าเรื่องราวจะเหมือนกัน แต่เมื่อนักแสดงต่างกัน ความรู้สึกท

แม้ว่าคุณชายสามเยว่จะดูเหมือนคนไม่เอาไหน ชอบแค่ดูงิ้ว ฟังเพลง แต่เขาก็มาจากจวนกั๋วกง เป็นบุตรชายคนที่สามของเยว่กั๋วกง เขามีพี่ชายสองคน คนโตเป็นเป็นแม่ทัพผู้มีชื่อเสียงในการทำสงคราม ส่วนคนที่สองเป็นเสนาบดีกรมโยธาที่ราชสำนักให้ความสำคัญ และพี่สาวคนเดียวของเขายังเป็นถึงไท่โฮ่ว ฮ่องเต้คนปัจจุบันยังต้องเรียกเขาว่าท่านอาสามในราชวงศ์ก่อน นักแสดงงิ้วถือเป็นชนชั้นต่ำต้อย แต่เนื่องจากฮ่องเต้องค์ก่อนและองค์ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันต่างก็โปรดปรานการฟังงิ้ว ฟังเพลง ในตอนที่ก่อตั้งแคว้น เนื่องจากมีนักแสดงงิ้วที่มีชื่อเสียงใช้อุบายล่อลวงฝ่ายตรงข้าม ช่วยให้ฮ่องเต้องค์ก่อนขึ้นครองราชย์ได้ ดังนั้นสถานะของนักแสดงจึงได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูงนักแสดงที่มีฝีมือดีบางคน เมื่อมีชื่อเสียงแล้ว ไม่เพียงแต่จะหลุดพ้นจากชนชั้นต่ำต้อยเท่านั้น แต่ยังร่ำรวยมหาศาล คุณชายสามเยว่ฟังเพลงมาตั้งแต่เด็กๆ กับฮูหยินผู้เฒ่าในจวน เขามีความรู้ความสามารถในการแสดงงิ้วเป็นอย่างดี และยังเขียนบทละครงิ้วเองมากมาย สุดท้ายจึงก่อตั้งคณะงิ้วขึ้นมาแม้ว่ากั๋วกงผู้เฒ่าจะอายุมากแล้ว แต่บารมียังคงมากล้น เขาย่อมไม่ปล่อยให้ลูกหลานทำตัวเหลวไหลได้ง่า

แม้ว่าจะส่งครูฝึกของหงเสียไปช่วยเด็กสาวฝึกร่างกายตั้งแต่เช้ามืด แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา แม้จะได้พละกำลังและวิชาไปบ้าง แต่รูปร่างก็ยังคงหนาอยู่ดี นางดูแลคณะงิ้วมาหลายปี นักแสดงหญิงที่อยู่ภายใต้การดูแลของนางแต่ละคนมีรูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ดังนั้นในใจก็คิดว่าถึงเวลาที่จะให้เด็กสาวตัวน้อยของนางควบคุมความอยากอาหารได้แล้ว“คุณหนูเจ้าคะ คุณหนู!” เมื่อเห็นเจียวเจียวออกมา สาวใช้คนหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้น พูดว่า “เมื่อกี้ข้าได้ยินจินจื่อบอกว่ามีคนเอาขนมดอกบัวชิ้นใหญ่มาให้คุณหนูหร่าน ไม่รู้ว่าทำอย่างไร แต่แต่ละชิ้นเหมือนดอกบัวจริงๆ สวยงามมากเลยเจ้าค่ะ คุณหนูหร่านกินไปชิ้นหนึ่งแล้วบอกว่าข้างในเป็นไส้ถั่วแดง รสชาติต้องดีมากแน่ๆ เลยเจ้าค่ะ”เมื่อจ้าวเยี่ยนเจียวได้ยินก็น้ำลายไหลทันที นางเร่งฝีเท้ารีบเดินไปข้างหน้าคังหมัวมัวดีกับจ้าวเยี่ยนเจียวมากจริงๆ ตั้งแต่วันแรกที่นางเข้ามาในคณะงิ้ว คังหมัวมัวก็พานางไปอยู่ด้วย อีกทั้งในตอนนั้นกำลังมีการซื้อคนเข้ามาในหงเสีย นางถูกใจพี่น้องคู่หนึ่ง บิดาของพี่น้องคู่นี้ชอบดื่มและเล่นการพนัน ตั้งใจจะขายบุตรสาวเข้าคณะงิ้ว พี่น้องทั้งสองแม้จะหน้าตาดี แต่ยังห

“ทราบแล้วเจ้าค่ะ” พูดแบบนั้น แต่ทันทีที่จินจื่อกับหยินจื่อกลับมา สาวน้อยทั้งสามคนก็เริ่มกินกันอย่างสนุกสนานเห็นพวกนางกินกันอย่างมีความสุข ฉินเยว่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก แค่รินน้ำชาให้พวกนางทั้งสามคน เพื่อให้พวกนางกินช้าๆฉินเยว่มองดูเด็กสาวทั้งสามคนก็ยิ้มอย่างมีความสุข ในวัยเด็ก ครอบครัวของนางฐานะยากจน การได้กินอิ่มนับว่าเป็นเรื่องยาก ตอนนี้เมื่อเห็นจ้าวเยี่ยนเจียวได้กินอิ่ม ใส่เสื้อผ้าที่อบอุ่น ในใจก็เต็มไปด้วยความซาบซึ้งแม้ว่าบางครั้งจ้าวเยี่ยนเจียวจะกินมากจนเกินไป นางอยากจะบอกให้หลานสาวลดการกินลงบ้าง แต่ทุกครั้งที่เห็นดวงตากลมโตเป็นประกายของนางมองมาที่ตน หัวใจก็อ่อนยวบยาบ ปล่อยให้กินตามใจครั้งแล้วครั้งเล่าตั้งแต่นางยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ก็ชอบกิน ชอบกินของอร่อยๆ เรื่องอื่นๆ ไม่ใส่ใจ ตอนเด็กๆ อ้วนกลมเหมือนไหใบย่อมๆ ตอนนี้... ตอนนี้เป็นไหที่ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าเหมือนน้องสาวของนางที่อ่อนกว่าหนึ่งปี แต่รูปร่างนั้น... เอาเถอะนางก็ไม่ถึงกับอ้วนพุงพลุ้ย แค่เอวตันไปหน่อยเท่านั้น แต่ผิวพรรณของนางไม่มีใครเทียบได้ อ่อนนุ่มเหมือนผิวทารก ไม่ว่าใครเห็นก็นึกอยากสัมผัสฉินเยว่ส่ายหน้า ไม่อยากคิด