เทพมังกรที่เห็นหัวแต่ไม่เห็นหาง

จ้าวเยี่ยนเจียวเม้มปาก การทำความดีความชอบอะไรนั่นไม่สำคัญ ขอแค่อย่าให้เจ้านั่นบ้าจี้มาหาเรื่องให้นางชดใช้ก็พอแล้ว

“เจียวเจียว” ฉินเยว่พูดเบาๆ “เจ้าตีม้าของเขาตายจริงๆ หรือ?”

จ้าวเยี่ยนเจียวเห็นฉินเยว่ถามอย่างระมัดระวังก็รู้สึกผิดเล็กน้อย นางเป็นเด็กดีมาตลอด อย่างน้อยก็ต่อหน้าท่านป้าของนาง “ท่านป้าเจ้าคะ มันเป็นอุบัติเหตุเจ้าค่ะ ข้าก็แค่รีบช่วยคนเท่านั้น”

“แต่การที่เจ้าตีม้าของเขาตายเป็นเรื่องจริง” ฉินเยว่คำนวณในใจ “เรื่องที่ต้องชดใช้ก็ต้องชดใช้ เราไม่ติดค้างบุญคุณใคร”

ฉินเยว่เป็นคนเชื่อเรื่องเวรกรรม นางเชื่อว่าถ้ามีหนี้ติดค้างก็ต้องชดใช้ ไม่เช่นนั้นจะต้องไปชดใช้ในชาติหน้า

“แต่ว่า...” จ้าวเยี่ยนเจียวไม่เต็มใจ “ข้าช่วยชีวิตเขาเอาไว้นะเจ้าคะ”

“ป้ารู้ แต่เจ้าก็ตีม้าของเขาตาย” ฉินเยว่คำนวณเงินเก็บของพวกนางสองคนในใจ รู้สึกกลุ้มใจขึ้นมา “เงินสดของเรามีแค่ร้อยกว่าตำลึง บวกกับเครื่องประดับก็พอจะให้ได้สองร้อยห้าสิบตำลึง แต่ก็ยังห่างจากพันตำลึงอยู่มาก ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ป้าใช้เงินในการตามหาสามีมากเกินไปจริงๆ”

เห็นท่าทางเอาจริงเอาจังของฉินเยว่ นี่คือตั้งใจจะชดใช้จริงๆ แล้ว จ้าวเยี่ยนเจียวถอนหายใจอย่างจนปัญญา อยากจะห้ามแต่ก็รู้ดีว่าด้วยนิสัยของฉินเยว่ ถ้าตัดสินใจอะไรไปแล้วนางจะเดินหน้าไปจนสุดทาง ไม่ว่าใครก็ห้ามไม่ได้

“ท่านป้าวางใจเถอะเจ้าค่ะ เรื่องเงินท่านไม่ต้องเป็นห่วง ข้าจะหาวิธีเอง ตอนที่ท่านไปที่สวน ช่วยเลือกปลาให้ผู้อาวุโสด้วย แล้วก็ช่วยพี่ซานเลือกปลาเพิ่มอีกสักตัวฝากท่านลุงหลินทำน้ำแกงปลาอร่อยๆ ไปให้แขกคนสำคัญคนนั้น ถือเป็นการขอโทษ เผื่อว่าเขาอารมณ์ดีขึ้นมาแล้วจะไม่ถือสา”

ฉินเยว่คิดว่ามีเหตุผล แต่แล้วก็ถอนหายใจอีกครั้ง “แต่ฟังจากที่อาซานพูด แขกคนนั้นไม่ชอบกินอาหาร ไม่เหมือนเจ้าที่เป็นคนตะกละ ดังนั้นการให้อาหารอาจจะไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีก็ได้”

จ้าวเยี่ยนเจียวมองดวงตาที่ใสซื่อของฉินเยว่อย่างมึนงง ดูสิ ใครบอกว่าป้าของนางไม่ฉลาด เวลาที่นางคิดได้อย่างชัดเจน แม้แต่ตัวเองก็ยังรับมือไม่ไหว

“อย่างไรนี่ก็เป็นโอกาส” ก่อนที่จ้าวเยี่ยนเจียวจะได้ตอบอะไร ฉินเยว่ก็ก้มหน้าลงอีกครั้ง “ป้าจะต้องเลือกให้ดีๆ เพื่อเป็นการขอโทษแทนเจ้า”

เมื่อเห็นฉินเยว่ยอมที่จะไม่เอาเงินไปให้ จ้าวเยี่ยนเจียวก็โล่งใจขึ้นมา รีบฉวยโอกาสพูดต่อว่า “เพื่อแสดงความจริงใจ ท่านป้าควรไปช่วยท่านลุงหลินทำอาหารด้วยนะเจ้าคะ”

ฉินเยว่ไม่เคยปฏิเสธที่จะทำอะไรเพื่อจ้าวเยี่ยนเจียวจึงพยักหน้าทันที “ควรทำอยู่แล้ว”

จ้าวเยี่ยนเจียวเห็นฉินเยว่ตอบตกลงก็ยิ้มอย่างมีความสุข พอเงยหน้าขึ้นเห็นเฉียวติ่งซานมองด้วยแววตารู้ทัน นางจึงขยิบตาให้เขาอย่างซุกซน

จ้าวเยี่ยนเจียวตั้งใจที่จะเป็นแม่สื่อให้ท่านป้าของนางกับหลินอี้ ป้าของนางขี้อายและเก็บตัว เวลาไปซื้อของเสร็จก็จะรีบกลับหงเสียทันที เพื่ออนาคตของท่านป้า นางจึงต้องทำหน้าที่เป็นแม่สื่อ หาโอกาสคนทั้งสองได้อยู่ด้วยกันให้มากขึ้น

ท่านลุงเขยที่นางไม่เคยเจอหน้า ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นตายร้ายดีอย่างไร นางไม่มีความอดทนมากพอที่จะรอไปตลอดชีวิตเหมือนท่านป้าของนาง

หลินอี้เป็นคนดี และยังเป็นพ่อครัวใหญ่ที่เป่าชิ่งโหลวให้ความเคารพ เขาให้ความสำคัญกับท่านป้าของนางมาก ถ้าท่านป้าของนางสามารถปล่อยวางอดีตได้ อนาคตข้างหน้าต่อไปก็จะไม่ลำบาก

อาหารของเป่าชิ่งโหลวจะซื้อวัตถุดิบมาจากสวนหมิงเยว่ที่ตั้งอยู่นอกเมือง จ้าวเยี่ยนเจียวเคยได้ยินเฉียวติ่งซานบอกว่าเจ้าของเป่าชิ่งโหลวและเจ้าของสวนหมิงเยว่เป็นคนคนเดียวกัน มาจากเมืองหลวง มีกิจการใหญ่โต ทั้งร้านเหล้าและร้านน้ำชาชื่อดังมากมาย ล้วนมีเขาเป็นเจ้าของ

แต่คนคนนี้ช่างลึกลับนัก ราวกับเป็นเทพมังกรที่เห็นหัวแต่ไม่เห็นหาง[1] อาจเป็นเพราะยิ่งร่ำรวยยิ่งต้องทำตัวเงียบๆ นอกจากคนดูแลเป่าชิ่งโหลวแล้ว ก็ยังไม่มีใครมีโอกาสได้พบเขา

สวนหมิงเยว่มีพื้นที่กว้างใหญ่และมีผลผลิตมากมาย มีผัก ผลไม้ สัตว์เลี้ยง สมุนไพรครบครัน พวกเขาซื้อวัตถุดิบกลับมาเต็มเกวียน ตอนที่กลับมาถึงในเมืองตะวันตรงหัวพอดี

ทันทีที่เกวียนหยุด เฉียวติ่งซานก็โบกมือเรียก มีคนงานจากห้องครัวหลายคนเข้ามาช่วยขนของ

หลินอี้ไม่ได้สนใจที่จะดูของ ปากพูดกับจ้าวเยี่ยนเจียวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่สายตากลับจับจ้องอยู่ที่ฉินเยว่ว่า “ข้านึ่งขนมจีบหยกที่เจ้าชอบเอาไว้ เดี๋ยวค่อยเอากลับไปกินที่หงเสียได้เลย”

จ้าวเยี่ยนเจียวยิ้มอย่างมีความสุข ดึงฉินเยว่ให้เข้าไปใกล้เพื่อพูดคุย “ขอบคุณเจ้าค่ะลุงหลิน ข้าคิดถึงขนมจีบของลุงหลินทุกวัน ฝีมือของท่านยอดเยี่ยมเป็นอันดับหนึ่งในใต้หล้าเลยนะ”

หลินอี้ได้ยินคำชมก็หัวเราะเสียงดัง แล้วมองฉินเยว่ “ช่วงนี้ดูแลท่านผู้เฒ่าคังคงจะเหนื่อยแย่ ดูสิ ท่านผอมไปเยอะเลย ข้าต้มโจ๊กไป๋เหอ[2]ไว้แล้ว เอาไปให้ผู้อาวุโสกินนะ เจ้าก็อย่าลืมกินด้วยล่ะ”

[1] คือ การเปรียบเทียบคนที่ปรากฏตัวยาก, ลึกลับ, ไม่อยู่เป็นที่ หรือหายตัวไปอย่างรวดเร็วจนยากจะพบเจอ

[2] ดอกลิลลี่