เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 194
วันที่เผยแพร่:
2026-06-29 16:32:30ลุคคากลับถึงบ้านกลางดึก บ้านทั้งหลังยังคงห
บทล่าสุด
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 194
ลุคคากลับถึงบ้านกลางดึก บ้านทั้งหลังยังคงหรูหรา สะอาด และเงียบเหมือนทุกวัน ต่างกันเพียงคนที่เดินเข้ามาในบ้านวันนี้เขาเหนื่อยกว่าทุกวัน ชายหนุ่มถอดเนกไทโยนลงบนโซฟา ก่อนทรุดตัวนั่ง ปล่อยให้ศีรษะเอนพิงพนักภาพสุดท้ายที่ติดอยู่ในหัว...คือรถของวรรณนรีที่ค่อยๆ แล่นออกไปและคำว่า ...สายไปแล้ว ที่ยังดังซ้ำอยู่ในโสตประสาทเขาหลับตาลงอกด้านซ้ายหน่วงหนักจนหายใจไม่ทั่วท้องเช้าวันต่อมาชีวิตยังต้องเดินต่อลุคคาเข้าประชุม เซ็นเอกสาร ตัดสินใจโปรเจกต์ใหม่ พูดคุยกับลูกค้าเหมือนทุกวันทุกอย่างยังเหมือนเดิม
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 193
วรรณนรีออกจากร้าน เดินมายังที่จอดรถ อารมณ์ราบเรียบเงาหน้าเลือนรางสะท้อนผ่านตัวรถ หญิงสาวผวาเฮือก หันกลับไปมองด้านหลังอย่างใจหายใจคว่ำ“คุณ!”ตอนแรกนึกว่าผี หรือไม่ก็โจรผู้ร้าย แต่พอเห็นว่าเป็นคนรู้จักก็วางใจขึ้นมาแวบหนึ่ง แค่แวบเดียวเท่านั้น“ลุคคา... คุณจะทำอะไร” สายตาดุดันยากจะคาดเดาที่เขามองมา เธอรู้สึกไม่ไว้ใจ ถอยหลังชิดประตูรถ จ้องเขาด้วยสายตาหวาดระแวงชายหนุ่มมองท่าทางที่เธอทำเหมือนเขาเป็นคนร้ายแล้วก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ฝ่ามือหนายกขึ้นยันกับประตูรถ อีกฝั่งเป็นกระจก จึงดูเหมือนว่าเธอถูกขังกลายๆ“นี่...” ใบหน้าหวานฉายแววเครียดเกร็ง ยกมือขึ้นผลักอกแกร่งตามสัญชาตญาณ “คุณ! ถอยไปไหน ทำบ้าอะไรเนี่ย โรคจิตหรือไง”“กับไอ้วีร์เรียกพี่”“ฮะ?”วรรณนรีชะงักไปเล็กน้อย มองใบหน้าหล่อเหลาที่ยังคงบึ้งตึงไม่คลาย หัวใจเธอสั่นระรัว สับสนกับการกระทำของคนตรงหน้า นี่เขาไล่ต้อนเธอ ขังเธอกับรถ ก็เพราะว่าติดใจเรื่องแค่นี้งั้นเหรอ“เป็นบ้าอะไรของคุณ” วรรณนรีลั่นเสียงในหัวดังออกมากระทบโสตชายหนุ่มดวงตาของลุคคาวาวโรจน์ขึ้นทันที กรามแกร่งขบแน่นจนเห็นสันนูน“ใช่! ผมกำลังบ้า”น้ำเสียงเข้มต่ำ
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 192
“....” วรรณนรีกับลุคคามองสบตากัน ห่างเพียงแค่โต๊ะกั้น ความบังเอิญที่น่าตกใจนี้... ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงจะดีใจจนเนื้อเต้น โห่ร้องตะโกนด้วยความปลาบปลื้มว่าคือพรหมลิขิต ทว่าตอนนี้กลับทำให้เธอรู้สึกกระอักกระอ่วนแทน เธอละสายตาออกมา เป็นเวลาเดียวกับที่เสียงทักของพิมพ์ชนกกับอานนท์ดังขึ้น “มาแล้วเหรอ...” พิมพ์ชนกเอ่ยขึ้นคนแรก น้ำเสียงลิงโลด โล่งใจที่เพื่อนมาสักที ปล่อยให้รอตั้งนาน ยังพูดกับอานนท์อยู่เลยว่าวรรณนรีเทพวกเราหรือเปล่า “รอตั้งนาน ทำไมช้าจัง” วรรณนรียิ้มอ่อน ไม่มองโต๊ะตรงข้ามอีก ดึงเก้าอี้ตัวที่อยู่ติดกับพิมพ์ชนกออกนั่ง ซึ่งเป็นตำแหน่งที่หันหน้าเข้าหาโต๊ะของพวกลุคคา และบังเอิญลุคคาก็นั่งเก้าอี้ฝั่งที่หันหน้ามาทางเธอเช่นกัน ทำให้ทั้งคู่เผชิญหน้ากันแม้จะไม่อยากก็ตาม “สะดุดพื้น เลยต้องเปลี่ยนรองเท้าน่ะ ก็เลยมาช้า” “เป็นอะไรมากหรือเปล่า” อานนท์ถามแทรกด้วยความเป็นห่วง วรรณนรีส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย “นี่... คือยังไม่ได้กินกันเหรอ” บนโต๊ะมีอาหารวางอยู่จนเต็ม แต่ละจา
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 191
วรรณนรียื่นกุญแจรถให้ลุคคาแบบงงๆ ระหว่างนั่งรอเขาไปหยิบรองเท้าคู่ใหม่มาให้ วรรณนรีอยู่ตามลำพังบนม้านั่ง ความคิดว้าวุ่นในหัวก็ค่อยๆ ตกตะกอน เธอสงบจิตสงบใจ รอเขากลับมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ร่างหนาถือรองเท้าแบบสวมของผู้หญิงส้นไม่สูงมากเดินตรงมาทางนี้ วรรณนรีมองภาพหายากตรงหน้าแล้วเกิดความคิดแปลกๆ มือคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายภาพเขาเอาไว้ แชะ... นี่มัน... เธอมองภาพบนจอ หัวใจสั่นระรัว ลุคคาชะลอเล็กน้อยเมื่อเห็นหญิงสาวบนม้านั่งยกโทรศัพท์ขึ้นมา ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะรีบตะโกนบอกว่าห้ามถ่ายเด็ดขาด... แต่ว่าตอนนี้เขากลับไม่ได้ทำแบบนั้น เขาเลือกที่จะเปิดใจกว้าง และคิดอย่างรอบครอบว่าบางทีเธออาจจะแค่เอาขึ้นมาทำอย่างอื่นก็ได้ใครจะไปรู้ ขืนแหกปากตะโกนออกไป ดีไม่ดีคนที่เสียหน้าอาจจะเป็นเขาก็ได้ ชายหนุ่มเดินมาถึงเก้าอี้ ถึงจะยังติดใจเรื่องโทรศัพท์แต่สิ่งแรกที่เขาทำคือย่อตัวลงใส่รองเท้าให้เธอ “อ๊ะ... ไม่ต้องค่ะ ฉันใส่เอง” วรรณนรีชักเท้าหลบทันควัน แต่ไม่พ้นเงื้อมมือลุคคาอยู่ดี เขาคว้าข
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 190
หญิงสาวในชุดเดรสสั้นเรียบหรูก้าวลงจากรถพร้อมกับรองเท้าส้นสูงที่เพิ่งเปลี่ยนเสร็จ เธอพลางแชตถามโต๊ะกับเพื่อนไปด้วย วรรณนรี : ถึงแล้ว นั่งโต๊ะไหนกัน พิมพ์ชนก : วีไอพีแปด รีบมาเลย ของกินพร้อมแล้วข้อความตอบกลับมาแทบจะทันที วรรณนรียิ้มกำลังจะพิมพ์ตอบ ส้นรองเท้าดันสะดุดกับอะไรสักอย่างบนพื้นเข้าพอดี เสียหลักคะมำไปข้างหน้า โทรศัพท์ลื่นหลุดมือ ดวงตาเรียวคมเบิกโต ร้องเสียงหลง“ว้าย!”หัวใจร่วงไปอยู่ตาตุ่ม ทว่าวินาทีที่คิดว่าต้องเจ็บตัวแน่แล้ว ดันมีมือใครสักคนคว้าท่อนแขนเธอได้ทันเวลา กระชากกลับไป แต่เหมือนว่าจะออกแรงมากเกินจำเป็น ทำให้ร่างของเธอลอยหวือไปอยู่ในอ้อมกอดของเขา ใบหน้ากระแทกกับแผ่นอกกว้างเข้าจังๆกลิ่นนี่...วรรณนรียังไม่ทันหายจากอาการใจหายใจคว่ำ ก็ต้องใจเต้นไม่เป็นส่ำเพราะกลิ่นอันคุ้นเคยจากเจ้าของร่าง ใบหน้ามนเงยขึ้นมองสันกรามเด่นชัด ผิวแก้มละมุนปัดบลัชออนสีนู้ดพลันแดงระเรื่อดูมีเลือดฝาดทันตาเห็นลุคคา...“คุณ!”วรรณนรีผวาผลักอกแกร่งออกห่างเมื่อพบว่าเขาคือคนที่เธอไม่อยากเจอมากที่สุด เพียงแต่ข้อเท้าดันเจ็บแปลบแบบไม่คาดคิด ลำพังแค่จะยืนเองยังไ
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 189
“ผมกับจีน่าเราเป็นเพียงเพื่อนร่วมงานกัน ไม่มีอะไรนอกเหนือจากนั้น” ลุคคาตอบข้อสงสัยของอานนท์อย่างใจเย็น สายตามองวรรณนรี อยากรู้ว่าเธอคิดยังไง หลังฟังคำยืนกรานจากปากเขาแล้ว วรรณนรีไม่สนใจด้วยซ้ำ เธอหันไปคุยเรื่องอื่นกับพิมพ์ชนกหน้าตาเฉย ลุคคาขมวดคิ้ว อานนท์มองตาม มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย เห็นชัดๆ ว่าลุคคากำลังคาดหวังบางอย่างจากวรรณนรี “แค่กๆ” ลุคคากระแอมไอ สายตาของทุกคนในวงหันมามองเขาทันทีรวมถึงวรรณนรีด้วย “ผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณ วรรณนรี... ขอเวลาสักครู่ได้ไหม” “เรื่องอะไรคะ” วรรณนรีมองอีกฝ่าย ทว่าลุคคาไม่ตอบ เขาต้องการที่จะคุยกับเธอตามลำพัง วรรณนรีอึดอัดเล็กน้อย “มีอะไรก็คุยกันตรงนี้เลยค่ะ” เธอพยายามโน้มน้าว ทว่าลุคคากลับยืนยันหนักแน่น “ผมอยากคุยกับคุณตามลำพัง” “....” บรรยากาศในวงสนทนาเงียบลงทันควัน ทั้งที่รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงเซ็งแซ่ของแขกเหรื่อ แต่จุดที่พวกเขาอยู่กลับเงียบงันราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอก วรรณนรีมองตอบสายตาจริงจังของลุคคา ก่อนจะมองไปรอบๆ สบตาอานนท์ที พิม
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 130
เวลาผ่านไปพักหนึ่งวรรณนรีก้าวออกมาจากห้องลองชุดอย่างระมัดระวัง มือหนึ่งจับชายกระโปรงเอาไว้เล็กน้อยราวกับยังไม่คุ้นชินกับชุดราตรียาวกรอมเท้าภายในร้านเงียบลงโดยไม่รู้ตัวหญิงสาวยืนอยู่ใต้แสงไฟสีอุ่น ชุดราตรีสีเข้มขับให้ผิวของเธอดูสว่างขึ้นอย่างประหลาด แนวผ้าถูกตัดเย็บเข้ารูปพอดี เผยให้เห็นส่วนโค้งเ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-05เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 119
ราวกับโดนมนตร์เสน่หาเข้าครอบงำ พริบตาที่กางเกงหลุดจากเอวหนา ร่างบางก็ย่อตัว คุกเข่า มือล้วงแก่นลำออกมาจากกางเกงในแบรนด์เนม กำรูดจนแข็ง ก่อนจะอมเข้าไปในปาก เรียวลิ้นอ่อนห่อใต้ลำเนื้อร้อน ดูดดุนไม่หยุด เสียงครางต่ำเล็ดลอดผ่านลำคอแกร่ง เรียวขาหยัดเกร็ง ฝ่ามือใหญ่จับ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-04เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 118
จากมื้อกลางวัน สู่โรงงานใช้เวลาเพียงไม่นานดวงตาอ่อนหวานแฝงไว้ด้วยความกังวลช้อนมองคนข้างๆ ขณะเดินไปตามทางที่ทอดตัวออกนอกอาคารของโรงงานตัดเย็บ เรื่องงานเป็นเพียงข้ออ้าง และตอนนี้ก็เคลียร์เสร็จเรียบร้อยแล้ว รวดเร็วกว่าที่คิด เวลาที่ได้อยู่ด้วยกันก็สั้นตามไปด้วย
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-03เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 117
ไถฟีดอยู่ดีๆ ภาพถ่ายรวมกลุ่มเพื่อนของลุคคาก็เด้งขึ้นมา โดยที่ลุคคาถูกแท็กโพสต์สาธารณะ คนที่เป็นเพื่อนกับเขาจึงเห็นภาพนี้ด้วย นิ้วหัวแม่มือที่กำลังจะปัดผ่านชะงัก สายตาจ้องมองภาพบนจอนิ่ง แม้จะเป็นภาพถ่ายรวมที่มีเกือบสิบคน แต่คนที่อยู่ตรงกลางคือลุคคากับเพื่อนผู้หญิง
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-03
บางทีคุณอาจจะชอบ
หย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย90.3K viewsดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย55.2K viewsแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน
ลานิรินน์93.4K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว97.6K viewsGardener คนสวนชวนแซ่บ
กาสะลอง4.2K viewsเรียนรักสาวฮอตเนิร์ด
เย้ายวน23 viewsม่านหมอก
นิยายของเนม182 viewsว่าไงครับคุณเพื่อนสนิท
จูนเน็กซ์289 views
