MasukShare
บทที่ 19
Tanggal publikasi:
2026-09-08 15:34:23เช้าวันต่อมา...
ในขณะที่ชีคอัมรานและพันไมล์กำลังนั่งรับประทานอาหารมื้อเช้า เขาสังเกตเห็นเธอแอบชำเลืองมองเขาอยู่หลายครั้ง คล้ายกับว่าอยากจะพูดอะไรแต่ก็ไม่พูด
‘คนอะไรยามปกติก็ดูเย็นชา ยามดุก็ดูร้ายซะจนไม่น่าเข้าใกล้ หยิ่ง ยโส โอหัง และบ้าอำนาจ’
พันไมล์นึกค่อนขอดและแอบนินทาชายหนุ่มอยู่ในใจ
“มีเรื่องอะไรจะพูดก็พูดมา”
พันไมล์ซึ่งกำลังรอจังหวะนี้อยู่รีบพูดสวนกลับไปทันที “ฉันอยากจะขออนุญาตคุณไปที่สนามฝึก”
อัมรานหันไปจ้องมองเธอด้วยสายตาคมดุ ทำให้หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบชี้แจง
“ฉันทราบดีค่ะว่าที่นั่นมีกฎห้ามคนนอกเข้า ฉันถึงได้มาขออนุญาตจากคุณก่อน และขอรับรองด้วยเกียรติของพันไมล์ว่าจะไม่ไปสร้างปัญหาที่นั่นเด็ดขาด แค่อยากจะไปออกกำลังกายยืดเส้นยืดสายเท่านั้น”
แต่เมื่อเธอเห็นว่าชีคหนุ่มยังคงเอาแต่จ้องมองเธอ โดยไม่ยอมเอ่ยปากพูดอะไร ทำให้เธอหันมาใช้ไม้ตายที่เธอเคยใช้ได้ผลกับคนอื่นมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง
“นะคะ...อนุญาตให้ฉันไปนะ...ถ้าคุณยอมทำตามคำขอร้องของฉัน...ฉันจะยอมทำทุกอย่างตามที่คุณต้องการโดยไม่มีข้อแม้”
อัมรานแปลกใจที่อีกฝ่ายเปลี่ยนกลยุทธ์ แต่วิธีนี้มันใช้ไม่ได้ผล เพราะกฎก็ต้องเป็นกฎ
“ทำไมเงียบไป...ตกลงคุณอนุญาตให้ฉันไปที่สนามฝึกได้แล้วใช่ไหมคะ” พันไมล์สรุปเข้าข้างตัวเองเสร็จสรรพ
“ยังไม่เข็ด...”
อัมรานพูดพร้อมตำหนิเธอด้วยสายตา ที่เธอดูจะไม่ลดละความพยายามที่จะแหกกฎของเขา
หญิงสาวหน้าหงิกทันทีเมื่อได้ยินประโยคนั้น แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดปฏิเสธออกมาตรงๆ แต่เธอก็เดาความคิดของเขาได้ไม่ยาก พันไมล์ตวัดตาคมค้อนเขาด้วยความไม่พอใจ พร้อมกับแอบบ่นพึมพำเบาๆ
“นึกอยู่แล้วว่าต้องตอบแบบนี้”
“นินทาอะไร!”
พันไมล์ค้อนขวับเขาอีกครั้ง ก่อนจะก้มหน้าบ่นพึมพำเบาๆ “หูดีจริงๆ...”
“ในเมื่อรู้ว่าผมได้ยินก็เลิกบ่นพึมพำได้แล้ว”
“ห้ามแม้กระทั่งคำพูด...ปากฉันอยากจะพูดอะไรตอนไหนก็พูด ใครจะทำไม” พันไมล์ก้มหน้าบ่นเบาๆ ด้วยความคับแค้นใจ
“พันไมล์!” อัมรานปรามเสียงเน้นหนัก
“โอเค...ไม่พูด ไม่บ่น ไม่ทุกอย่างเลย...จะให้เป็นง่อยตายอยู่แต่บนห้องก็ได้” คราวนี้เจ้าตัวโวยขึ้นอย่างมีโมโหแทบจะกระโดดกัดคอจอมเผด็จการตรงหน้า
“ใครจะปล่อยให้คุณว่าง...”
"แล้วคุณจะให้ฉันทำอะไร..." เธอเอ่ยถามด้วยความหวาดระแวง
ที่เขาสั่งให้เธอไปร้อยดอกไม้คราวที่แล้ว เธอยังเข็ดอยู่เลย
"ไปทำงาน...กับฟาร์ฮา"
"งานอะไร...ไม่เอาร้อยดอกไม้เหมือนครั้งที่แล้วนะ"
อัมรานมองเหมือนจะถามว่าเธอมีปัญหากับคำสั่งเขาอย่างนั้นหรือ
พันไมล์หลบตาพร้อมกับบอกว่า "ก็ฉันไม่ถนัดงานร้อยดอกไม้"
"คราวนี้ไม่มีดอกไม้...แต่ให้ไปฝึกงานกับฟาร์ฮา เขาจะสอนคุณเอง"
อัมรานส่งสัญญาณ ไม่นานหญิงชราร่างผอมบาง แต่ใบหน้าใจดีก็ปรากฏกายขึ้น
หลังจากนั้นชีคอัมรานก็ลุกออกไปพร้อมกับวาคิม ทิ้งให้พันไมล์อยู่กับหญิงชราที่มีนามว่าฟาร์ฮาตามลำพัง
พันไมล์มองตามจนเขาลับสายตาไป เธอทุบโต๊ะอาหารด้วยความเจ็บใจ
“จอมบงการ!! ดีแต่ออกคำสั่ง อย่าให้ถึงทีของฉันบ้างแล้วกัน คอยดูนะ ถึงเวลานั้นเมื่อไรจะเอาคืนให้หนักเป็นสองเท่า”
แม้ว่าฟาร์ฮาจะไม่เข้าใจภาษาไทย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มขันท่าทางเคียดแค้นขึงขังของอาคันตุกะสาว ที่ต้องมารับหน้าที่สาวใช้กิตติมศักดิ์ประจำตัวท่านชีคพ่วงท้ายอีกตำแหน่งหนึ่ง ข่าวที่ได้ยินมาไม่ผิดจากที่ได้เห็นในวันนี้
ดูเหมือนว่าหญิงสาวชาวไทยคนนี้จะเป็นคนแรกที่กล้าต่อกร และไม่ยอมลดราวาศอกให้กับชีคอัมรานง่ายๆ
เข้าทำนอง...ขิงก็รา ข่าก็แรง ทำนายล่วงหน้าได้เลยว่างานนี้สนุกแน่
เมื่อพันไมล์หันกลับมาสบตาฟาร์ฮา ซึ่งกำลังจ้องมองตรงมาที่เธอ ก็ถึงกับทำหน้าไม่ถูกที่ตนเองเผลอหลุดปาก พูดอาฆาตแค้นท่านชีคต่อหน้าคนของเขา และเลือกที่จะหันกลับมาใส่ใจอาหารมื้อเช้าตรงหน้าแทน
ฟาร์ฮาพบชีคอัมรานครั้งแรก ตั้งแต่เขามีอายุเพียงแค่สองขวบ และเธอก็รับหน้าที่ดูแลเขาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เธอเลี้ยงเขามาตั้งแต่เล็ก และรู้นิสัยของท่านชีคดีว่ากว่าใคร แม้จะวางอำนาจ เอาแต่ใจ แต่สิ่งหนึ่งที่ชีคอัมรานไม่เคยยอมเลยคือให้ผู้หญิงอื่นมายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของเขา เหมือนที่สั่งให้หญิงสาวสายเลือดไทยมาเรียนรู้งานจากเธอ ด้วยสายตาที่ผ่านร้อนหนาวมานาน
ฟาร์ฮารู้ดีว่าหญิงสาวตรงหน้าย่อมเป็นคนที่มีความสำคัญต่อชีคหนุ่มอย่างไม่ต้องสงสัย
“สวัสดีค่ะ...คุณพันไมล์” ฟาร์ฮาย่อตัวทักทาย
พันไมล์ทำหน้าปั้นยาก ยกมือไหว้หญิงชราเป็นการทักทายเช่นกัน
“พร้อมหรือยังคะ” ฟาร์ฮาถามขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวรวบช้อน
พันไมล์พยักหน้า ดื่มน้ำและลุกขึ้น
“ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปกันเถอะค่ะ...” ว่าแล้วหญิงชราก็เดินนำเธอตรงไปยังห้องนอนของผู้นำบารัซ
สีหน้าของพันไมล์ในตอนนี้ราวกับกำลังจะเดินเข้าแดนประหาร แทนที่จะเป็นห้องนอนของชีคอัมราน
Bab terbaru
เดือนประดับทราย บทที่ 108
หลังจากพาลูกๆ เข้านอนแล้ว พันไมล์ก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอนของตนเองอีกครั้ง เธอพบว่าสามีเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ “แม่ตัวยุ่งหลับแล้วหรือพาย” “สิ้นฤทธิ์ไปแล้วค่ะ วันนี้ซนจนหมดแรง แถมยังเจอเรื่องที่ทำให้ตื่นเต้นตกใจ ก็เลยหลับไวกว่าทุกวัน” พันไมล์ตอบพร้อมกับเดินไปช่วยเช็ดผมให้เขาด้วยความตั้งใจ ทั้งคู่สบตากันผ่านกระจกเงาบานใหญ่ “เชอรีนทั้งซนและดื้อเหมือนใครนะ” พันไมล์ตวัดตาคมค้อนสามีที่เขากระเซ้าเย้าแหย่เธอ ก่อนจะเอ่ยแย้ง “ที่ลูกเป็นแบบนี้เพราะพ่ออย่างคุณให้ท้ายมากกว่าค่ะ ฉันว่าทาซัสและมัสซาร์ดูจะเรียบร้อย ไม่ซนและดื้อมากเท่าเชอรีน เพราะคุณรักและตามใจเชอรีนมากเกินไป ลูกถึงได้ใจอยากทำอะไรก็ทำ” รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้นำบารัซ เขากุมมือเรียวบางของภรรยาขึ้นมาแนบริมฝีปาก ก่อนจะลุกจากเก้าอี้และหมุนตัวกลับไปสวมกอดเธอไว้ พันไมล์สวมกอดเขาไว้เช่นกัน เธอแนบหน้าซุกแผงอกล่ำสัน เพราะอายเกินกว่าจะกล้าสบตาแพรวพราวคู่นั้น อัมรานกอดกระชับร่างบางในอ้อมแขน จมูกโด่งรังแกแก้มนวลของเธอตามแต่ใจปรารถนา พร้อมกับกร
เดือนประดับทราย บทที่ 107
“นอกจากแม่จะลิบอาวุธของลูกแล้ว ลูกยังต้องคัดลายมือ ก-ฮ หนึ่งร้อยจบ โดยห้ามมิให้ใครช่วยเด็ดขาด และจะออกไปไหนไม่ได้จนกว่าจะคัดเสร็จ” “หนูต้องโดนกักบริเวณด้วยเหรอคะ” “จะพูดแบบนั้นก็ได้” ทุกคนต่างรู้ดีว่าคุณหนูเชอรีนชื่นชอบการออกไปวิ่งเล่นซุกซนกลางแจ้ง มากกว่าที่จะอุดอู้อยู่แต่ในห้อง แต่เมื่อถูกมารดาสั่งกักบริเวณ แม่หนูน้อยก็หันไปสบตาบิดาเพื่อขอความช่วยเหลือ “พ่อคะ” อัมรานไม่ยอมสบตาลูก เพราะถ้าเขาสบตาเป็นต้องยอมแพ้แม่หนูน้อยเชอรีนแน่ และคงอดไม่ได้ที่จะหันไปพูดขอร้องภรรยาให้ลดหย่อนโทษให้บุตรสาว ที่สำคัญเขาเห็นด้วยกับพันไมล์ในการทำโทษเชอรีนในครั้งนี้ ลูกจะได้หลาบจำและไม่กล้าทำอะไรเช่นนี้อีก เชอรีนจำต้องยอมรับบทลงโทษของมารดาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเริ่มจากการกล่าวคำขอโทษทหารองค์รักษ์ทุกคนที่เธอยิงลูกแก้วใส่ ซึ่งก็รวมถึงหน่วยสวาททั้งสามคนของบิดาด้วย แต่ในเมื่อยังไม่ได้กลับไปที่จัสตินพาเลซ เธอจึงทำได้แค่กล่าวคำขอโทษคุณอาทั้งสาม “ขอโทษนะคะที่เชอรีนยิงลูกแก้วใส่พวกคุณอา เชอรีนแค่อยากรู้ว่าอาวุธที่ลุง
เดือนประดับทราย บทที่ 106
“ช่วยด้วยค่ะ...ช่วยด้วย...เกิดเรื่องใหญ่แล้ว” หนูน้อยเชอรีนร้องขอความช่วยเหลือจากแม่เฒ่า ก่อนที่ร่างปราดเปรียวจะปรากฏตัวให้เห็น เมื่อไปถึงจึงรู้ว่าแม่เฒ่าไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แต่กำลังนั่งคุยอยู่กับบิดามารดาของตนเอง พร้อมด้วยสามองครักษ์หนุ่มที่เชอรีนมักจะขนานนามพวกเขาว่า “หน่วยสวาท” “เกิดอะไรขึ้น! ทำไมลูกถึงได้วิ่งหน้าตาตื่นมาแบบนี้” อัมรานเอ่ยถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แม่หนูน้อยเมื่อเห็นบิดา ก็เหมือนพระมาโปรด วิ่งถลาเข้าสู่อ้อมกอดของพ่อทันที “พ่อจ๋า” อัมรานเห็นดวงหน้าเล็ก อ่อนใสของลูกสาว ก็แทบจะลืมเลือนเรื่องยุ่งๆ ที่บุตรสาวก่อไว้จนหมดสิ้น ได้แต่ดึงลูกมาหอมแก้มแดงใสไปมาด้วยความรักใคร่ หลังจากเชอรีนหอมแก้มสากระคายของบิดาทั้งสองข้างแล้ว เหมือนจะนึกอะไรได้ ดวงตากลมโตที่ถอดแบบบิดามาแทบทุกอย่างเบิกกว้างราวกับนึกอะไรได้ “โอ๊ะ! พ่อจ๋า มีคน มีคนอยู่...” ปากเล็กๆ สีแดงเรื่อกำลังจะบอกพ่อ พันไมล์ซึ่งมองเห็นท่าทีร้อนรนของลูกสาว ก็เอ่ยทะลุกลางปล้องขึ้นมาว่า “ไปก่อเรื่องอะไรไว
เดือนประดับทราย บทที่ 105
“หางนกยูง!!” ชีคอัมรานอุทานเสียงสูง “ใช่แล้วค่ะหางนกยูงตัวโปรดของคุณ” “คุณเชอรีนแต่งให้ผมครับท่านพ่อ เธอบอกว่าจะได้เหมือนกับพวกอินเดียแดง” จาบรินนิ่งไปเมื่อได้ยินคำตอบของลูกชาย “ตอนนี้แม่ของเจ้าอยู่ที่ไหน” ทันใดนั้นเองซันเดได้มาปรากฏตัวในห้องดังกล่าว พร้อมกับเอ่ยถามเจ้านายสาวด้วยความร้อนใจ “พบตัวคุณหนูเชอรีนหรือยังคะท่านชายา” “ยังไม่พบแต่รู้แล้วว่าหนีไปหลบอยู่ที่ไหน” ซันเดอุทานเมื่อเหลือบไปเห็นใบหน้าของบุตรชาย “ชาคินหน้าของเจ้า...” “ไม่ต้องห่วงนะซันเด เดี๋ยวฉันจะไปจัดการกับแม่ตัวยุ่งให้เธอเอง ตอนนี้เธอพาชาคินไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน” “ค่ะท่านชายา” ซันเดรับคำสั่ง ก่อนจะหันไปพูดกับลูกชายของตนเอง “ชาคินเจ้าตามแม่มานี่” ทันทีที่เชอรีนรู้ว่าบิดามารดากำลังเดินทางมารับตัวเธอที่วิหารแห่งนี้ ทำให้ต้องรีบไปหาที่หลบซ่อนตัว เพราะก่อนหน้าที่จะเดินทางมาที่นี่เธอได้ทำเรื่องวุ่นวายไว้หลายเรื่อง ทั้งจับตัวน้องชายฝาแฝดและชาคินมาแต่งตัวเลียนแบบพวกอินเดียแดง โดยนำลิปสติกแ
เดือนประดับทราย บทที่ 104
“ดีค่ะ ไล่ออกให้หมด....” พันไมล์โต้ตอบกลับไป เมื่อเดินตามมาสมทบ “ไล่ฉันออกด้วยนะคะ” เธอบอกพร้อมตวัดสายตาคมมองผู้เป็นสามีอย่างกล่าวหา “พาย!” อัมรานเรียก เดินเร็วเข้าไปหา ดึงมือเล็กมากุมไว้อย่างเอาใจ “ใครจะกล้าไล่คุณออกกันเล่า....แต่พวกนี้สิบังอาจทำเชอรีนหาย มันน่าถูกไล่ออกให้หมด” “ใครทำเชอรีนหายคะ” เธอย้อนถามเสียงเย็น คราวนี้ชีคหนุ่มเริ่มจะรู้ถึงความผิดปกติ เพราะแม้พันไมล์จะเป็นมารดาที่เข้มงวด แต่ก็รักลูกสาวสุดหัวใจเช่นกัน “อ้าว...” ชีคหนุ่มมีอาการงุนงง “ก็มีคนไปแจ้งผมว่าเชอรีนหายตัวไป ไม่ใช่ถูกลักพาตัวไปหรอกหรือ” เขาถาม กวาดสายตามองทุกคนในห้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่มีใครกล้าสบตาเขาสักคน “ตกลงเรื่องราวมันเป็นอย่างไรกันแน่” ชีคหนุ่มเอ่ยถามโดยไม่ได้เฉพาะเจาะจงว่าถามใคร พันไมล์ตวัดตาคมค้อนให้อีกรอบ “จะอะไรซะอีกล่ะคะ นอกเสียจากหลบหนีความผิดของตัวเอง” “ความผิด!!” อัมรานย้อนถามอย่างจับต้นชนปลายไม่ถูกจริงๆ หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจ ตัดสินใจลากตัวสามีไปดูผลงานของเชอรี
เดือนประดับทราย บทที่ 103
หลังจากพันไมล์ย้ายมาอยู่ที่ห้องพักฟื้นวีไอพี สองหนุ่มสาวต่างก็ถกเถียงกันถึงเรื่องของลูก แต่เป็นการถกเถียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข “คุณคอยดูนะ ฉันจะฝึกฝนให้ลูกของเรา เก่งทางด้านการต่อสู้ทุกรูปแบบเหมือนฉัน” “ไม่ได้เด็ดขาด คุณควรเลี้ยงให้ลูกเติบโต เป็นผู้หญิงที่อ่อนหวานน่ารักสิถึงจะถูก รู้ไหมว่าผู้ชายเขาไม่ชอบผู้หญิงที่เก่งกล้าเกินตัว” “ไม่ชอบแบบนี้จริงหรือคะ” อัมรานหัวเราะ ขยี้ศีรษะยุ่งๆ โยกไปมา “ไม่จริง!...” เขาปฏิเสธเสียงจริงจัง จนคนฟังยิ้มแก้มปริ ก่อนจะมาหงิกงอเมื่อเขาพูดต่อด้วย “มันช่วยไม่ได้หลงผิดไปแล้ว จะให้กลับตัวกลับใจตอนนี้คงไม่ทัน คงต้องปล่อยเลยตามเลย” พันไมล์ฟังแล้วทั้งฉุนทั้งขำ มือบางจึงแจกขนมตุ้บตั้บไปหลายที “โอ๊ย! ทำไมชอบซ้อมสามีอยู่เรื่อย เดี๋ยวก็ช้ำในตายกันพอดี” พันไมล์ค้อนขวับ กับความช่างพูดเกินจริงของอีกฝ่าย “อย่ามาเฉไฉ...จากนี้ไปคุณต้องเปลี่ยนทัศนคติ ในเรื่องของความไม่เท่าเทียมกันระหว่างชายหญิงซะใหม่ เพราะผู้หญิงก็มีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชายอกสามศอกอย่างพวกคุณ
Anda juga akan menyukai
![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet177.7K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C150.5K Dibacaเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก251.2K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat68.6K Dibacaนอสทัลเจีย...ครั้งนั้นผมยังไม่ลืม (20+)
GeneSis9191 Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (10) NC20+
Beefy Cat375 Dibacaลูกชายแม่ค้าหน้าเหมือนท่านประธานคิณ
มะที763 Dibacaเด็กเลี้ยงของผู้กองภัทร์
มนต์ศิขริน376 Dibaca
