เด็กนายใหญ่ ตอนที่ 2 งานเข้า

เพล้ง !

โอ๊ย !

เสียงแก้วแตกดังบาดหูผสานเสียงร้องครวญครางและเสียงตื่นตระหนกของทุกคนที่อยู่ในห้อง SVIP ก่อนที่ความโกลาหลจะเริ่มขึ้น

พุดพิชญาไม่รอดูผลงาน หญิงสาวผลักร่างหนาหนักที่ทรุดฮวบลงบนตัวเธอออก ดีดตัวเองขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว ตั้งท่าจะวิ่งออกจากห้อง แต่ยังช้ากว่าบอดี้การ์ดของอีกฝ่าย

“จับมันไว้ อย่าให้มันหนีไปได้” เสียงเจ็บปวดที่แปรเปลี่ยนเป็นโมโหตวาดลั่นห้อง บอดี้การ์ดทั้งในห้องและนอกห้องต่างกรูกันเข้ามาหาพุดพิชญาที่กำลังหันรีหันขวางหาทางออกจากห้อง

 หญิงสาวยืนหอบมือไม้สั่นไม่ต่างกับแววตาตื่นตระหนกยามเห็นเลือดแดงฉาดไหลหยดมาตามข้อมือของอีกฝ่ายที่พยายามพยุงตัวเองขึ้นมาช้า ๆ ดวงตาเปี่ยมไปด้วยเพลิงโทสะจ้องเขม็งมาที่เธอ

“มึงกล้ามาก รู้ไหมว่ากูเป็นใคร”

“จะเป็นใครก็ไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับคนที่ไม่ได้เต็มใจ”

“มึงเอาตัวมาทำงานแบบนี้ ก็กะหรี่ดี ๆ นี่แหละว้า จะเล่นตัวอัพราคาเหรอ ถุย ! กูไม่จ่าย แล้วกูนี่แหละจะเป็นคนทำให้มึงจดจำให้ขึ้นใจว่าอย่าสะเออะมามีเรื่องกับคนอย่างกู พวกมึงจับมันมาให้กู” พุดพิชญาดิ้นเต็มแรง ทิ้งตัวลงกับพื้น ไม่ให้บอดี้การ์ดทั้งคู่หิ้วปีกเธอไปได้ เมื่อไม่ได้ผลเลยก้มกัดไปบนแขนของหนึ่งในนั้นไปจมเขี้ยวจนมันสะบัดมือเร่า ๆ

“โอ๊ย อีนี่วอนซะแล้ว” หญิงสาวฉวยจังหวะนี้เตะเข้ากลางหว่างขาของอีกคน จนทรุดตามเพื่อนลงไป จากนั้นก็วิ่งไม่คิดชีวิตจนเกือบจะพ้นจากประตูอยู่แล้วแต่กลับชนเข้ากับกำแพงเนื้อแข็งแกร่งของผู้ชายคนหนึ่งที่เข้ามายืนขวางหน้าประตูจนเธอหงายหลังไปกองกับพื้นอีกรอบ

“เกิดอะไรขึ้น ?” เสียงห้าวดุดันดังอยู่บนหัวเธอ พุดพิชญาเห็นเพียงปลายรองเท้าหนังมันปลาบที่ค่อย ๆ ก้าวเข้ามาในห้อง

“มันตีหัวกู มึงมาก็ดีแล้วไอ้เพลิง ลากมันมาให้กูหน่อย กูจะสั่งสอนมัน”

“เห็นจะไม่ได้หรอกครับ” คำตอบของผู้มาใหม่ทำให้พุดพิชญาเงยหน้าขึ้นมองเขาเต็มตาอีกครั้ง เธอเคยเห็นเขานับครั้งได้ และเคยเห็นเพียงระยะไกล ๆ เท่านั้น

ชายหนุ่มเป็นคนสนิทของนายใหญ่ เขาชื่อ อัคราหรือคุณเพลิง เป็นคนที่นายใหญ่ไว้ใจมากที่สุด  

“มึงก็ขัดคำสั่งกูอีกคนเหรอ” 

“แล้วทำไมผมต้องรับคำสั่งของคุณป้องด้วยล่ะครับ”   อัคราเคลื่อนตัวเข้ามาในห้อง มือแข็ง ๆ ของชายหนุ่มช่วยดึงร่างของพุดพิชญาขึ้นมายืนข้างตัว ใบหน้านิ่งเรียบดุดันส่งสายตาบังคับให้เธอตามมา หญิงสาวสัมผัสได้ถึงความปลอดภัยบางอย่าง จึงยอมเดินตัวลีบติดกับอีกฝ่าย แถมยังเกาะแขนแกร่งไว้แน่น ตอนยืนประจันหน้ากับคนที่เธอเพิ่งฟาดหัวจนเลือดอาบไหลย้อยไปทั้งตัว

“มึงมันก็แค่ขี้ข้า อย่ามาอวดดีไปหน่อยเลย ส่งอีนั่นมาให้กู”

“ก่อนจะทำตามคำสั่งคุณป้อง ผมก็ต้องรู้ก่อนสิครับว่าเด็กทำผิดเรื่องอะไร ?”

“มันทำร้ายร่างกายกู มึงตาบอดหรือไง เลือดท่วมตัวกูขนาดนี้ แหกตาดูซะบ้าง”

“เธอ ทำร้ายคุณป้องทำไม ?” ชายหนุ่มหันกลับไปถามหญิงสาวที่ยืนสั่นงกข้างตัว

“เขาลวนลามฉัน”

“อีตอแหล มึงนั่นแหละที่อ่อยกู แล้วขออัพค่าตัว พอไม่ได้ก็ไม่พอใจ เอาขวดฟาดหัวกูเนี่ย”

“ไม่จริง คุณอย่าไปเชื่อนะคะ”

“เอาล่ะ ผมว่าก่อนอื่นคุณป้องไปหาหมอก่อนดีไหมครับ ส่วนเรื่องที่เด็กทำผิด ผมจะเป็นคนจัดการตามกฎของผับเอง”

“ไม่ได้ กูจะเอานังนี่ไปจัดการเอง มึงไม่ต้องมายุ่ง เป็นแค่ขี้ข้าก็อยู่ส่วนของมึงไป ส่งมันให้คนของกู”

“ผมคงต้องยืนยันคำตอบเดิม”

“พวกมึง ไปเอาตัวมันมา” บอดี้การ์ดของปกป้องมองหน้ากันเลิกลัก พุดพิชญาถอยกรู หลบอยู่หลังของอัคราโดยอัตโนมัติ มือบางกำแขนคนสนิทของนายใหญ่แน่น ส่ายหน้าส่งสายตาวิงวอนให้ช่วยเธอจากบอดี้การ์ดทั้งหมดของปกป้องที่ตั้งท่าจะเข้ามาจับตัวเธออีกครั้ง

“เธอไปรออยู่กับเพื่อนก่อน เดี๋ยวฉันเคลียร์ให้” ชายหนุ่มดึงแขนเธอออก ส่งไปกองรวมอยู่กับสอง PR สาว หญิงสาวใจเต้นระทึก เมื่อเห็นอัครายืนนิ่งตั้งรับบอดี้การ์ดทั้งหมดที่กำลังเดินปรี่เข้ามาหา

“ล้มฉันได้ ก็เอาเด็กไป” พุดพิชญาอยากจะร้องกับคำท้าของคนสนิทนายใหญ่ เขาคนเดียวกับบอดี้การ์ดร่างยักษ์สี่คน ดูแล้วยังไงเธอก็ไม่รอดแน่ ๆ

ความชุลมุนย่อย ๆ เริ่มขึ้น หญิงสาวลุ้นใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ร่างหนาของอัคราปราดเปรียวว่องไว ชายหนุ่มสามารถหลบหมัดศอก เท้า ของคู่ต่อสู้ได้อย่างคล่องแคล่ว นอกจากนี้ยังสามารถ สวนหมัดเท้าใส่อีกฝ่ายได้อย่างหนักหน่วงไม่แพ้กัน

พุดพิชญาเผลอส่งเสียงเชียร์ในตอนที่ชายหนุ่มสวนหมัดกลับบนใบหน้าการ์ดคนหนึ่ง จากนั้นก็ถีบอีกคนที่ตามเข้ามาจนล้มกระแทกไปกับพื้น คนที่เหลือยังตามเข้าแต่ชายหนุ่มก็สามารถรับมือได้อย่างไม่น่าเชื่อ  

ขณะที่กำลังชุลมุนให้ลุ้นจนหัวใจแทบวายอยู่นั้น ประตูห้องรับรองก็ถูกเปิดผางเข้ามา พร้อมกับร่างสูงใหญ่และเสียงทรงอำนาจที่ดังกลบทุกสิ่งให้เงียบงันจนได้ยินเสียงเต้นของหัวใจตัวเอง

“พวกมึงทำบ้าอะไรกัน !”