ตอนที่ 49 ตามง้อ 1

หวงลี่ฟางไม่ตอบรับ แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธเช่นกัน เพียงถาม “พูดเรื่องของข้ามากแล้ว ไฉนไม่พูดเรื่องพี่สาวหลันบ้าง”

หลันฮวาหัวเราะ “อันใดกัน ท่านอยากรู้เรื่องข้าหรือ”

“อืม...พี่สาวหลันมาพำนักอยู่กับมารดาข้าตลอดเวลาเช่นนี้ ไม่คิดกลับบ้านตัวเองบ้างหรือ?”

อย่างน้อย หวงลี่ฟางก็ไม่เรียกรุ่ยเหยียนว่า ‘สตรีผู้นั้น’ อย่างห่างเหินแล้ว หลันฮวาให้นึกพึงพอใจอย่างยิ่ง นางจึงยอมเล่า

“เดิมทีข้าเคยมีสามี อยู่กินกับสามีที่เมืองทางใต้ สามีข้าหล่อเหลาเปี่ยมเสน่ห์บาดตา มีบรรดาหญิงสาวหมายปองไม่เว้นวัน มีคุณหนูคนหนึ่งถึงขั้นใช้สิทธิ์ญาติผู้น้องฝั่งมารดามาขอพำนักในจวนอย่างหน้าไม่อาย ด้วยเหตุผลมักง่าย ฝากข้าช่วยเลือกคู่ครอง”

หวงลี่ฟางให้นึกสนใจขึ้นมา จึงตั้งใจฟังเงียบๆ สีหน้าจริงจัง

หลันฮวาเล่าต่ออีกว่า “ด้วยวัยที่ต่างฝ่ายยังหนุ่มยังสาว ข้ากับสามีจึงมีปากเสียงกันบ้างเป็นครั้งคราว เพียงแต่ครั้งสุดท้าย ข้ากับเขาทะเลาะกันรุนแรงมาก เขาไล่ข้าออกจากเรือน ข้าน้อยใจจึงออกมาจากจวนเสียเลย คืนนั้น สามีโกรธมาก ด่าว่าข้าถือดี หยิ่งจองหอง จึงไม่ออกตามหา ข้าเองก็ถือทิฐิก็ไม่ยอมกลับไป ใครจะคาดว่าญาติสาวห่าง