LOGINความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ คนที่เขาจะรักอยู่เฉยๆเขาก็รัก แต่คนที่เขาหมดรักแลกมาด้วยลมหายใจก็ไร้ค่า ความรักที่เขาไม่ต้องการก็คงทำได้แค่ทำใจ เมื่อคนหนึ่งทำใจได้แต่อีกคนกลับไม่ให้ไป โปรดติดตาม
View Moreหนึ่งปีผ่านไปทุกอย่างผ่านเลยมาด้วยดี แพรวากับวิชิตนั้นได้ลูกชาย ตอนนี้อายุขวบหนึ่งเดือนแล้วกำลังจ้ำม่ำน่ารักน่าฟัด หัดเดิน หัดพูด หัดกินข้าวเอง อยากรู้ไปทุกอย่าง น้องชื่อว่า อชิแพรวาและวิชิตจึงต้องให้เวลากับลูกมากขึ้นกว่าเดิม งานทุกอย่างที่มีในมือจึงหาคนช่วยดูแลแทนไปก่อน แต่ยังตรวจดูงานตลอดสมัยนี้ไม่ต้องไปถึงที่ทำงาน ก็สามารถทำงานได้กล้องวงจรปิดทุกมุมของคาเฟ่ของแพรวา จึงมาอยู่ที่จอคอมพิวเตอร์ที่บ้าน ดูลูกไปด้วยดูร้านไปด้วย โดยไม่ต้องเดินทางไปมาส่วนเดซี่นั้นเพิ่งคลอดได้สองเข้าสามเดือน และแน่นอนว่าคุณพ่อมือใหม่จะต้องอยู่ไม่ห่างจากลูกน้อยแน่นอนนาวินลาออกจากงานราชการเพราะอยากมาอยู่กับลูกกับเมียนาวินได้ลูกสาวหน้าตาน่ารักน่าชังมากผิวขาวเหมือนแม่ แต่ตาคมเหมือนพ่อ โตมาต้องสวยแน่ ๆ สำหรับน้องลิลี่ลูกสาวพ่อวินแม่เดย์วันนี้วิชิตแพรวา นาวินเดซี่ ชานนท์มินตรา และที่ขาดไม่ได้คือ หนึ่งนารายณ์ รวมตัวกันที่ บ้านของนาวินซึ่งเป็นแบบนี้เป็นประจำในช่วงหลังมานี้ ตั้งแต่มีลูกก็รวมตัวตามบ้านสลับกันไปบ้านนั้นที่บ้านนี้ที เพราะต้องพาลูกพาเมียไปด้วยจึงงดเจอกันตามร้านเหล้า เข้าผับ หรือบาร์เมื่อมีครอ
60.หายเหนื่อยแล้ว 18+อืม~~เสียงครางทุ้มเล็ดลอดออกจากปากหนาไม่ต่างอะไรกับหญิงสาวที่ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อลิ้นเรียวยังทำงานไม่หยุด เธอบิดเร้าร้อนรุ่มไปทั้งทรวง" อ๊าส~ เฮีย~เดย์~ไม่ไหวพอก่อน "หญิงสาวอ่อนระทวยไปทั้งร่าง เสียงหวานครางกระเส่าเสียวซ่านจนต้องร้องขอให้เขาหยุดยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ลิ้นเรียวปาดเลียไม่เคยพอ นำนิ้วแกร่งผสมโรงออกงานหวังเพียงให้คนรักตรงหน้าได้เสร็จสมเขาอยากให้เธอมีความสุข ยิ่งเธอร้องเรียกยิ่งทำอารมณ์เขาคุกรุ่นละเลงเพลงรักจากปลายลิ้นและปลายนิ้วให้เธอเสร็จสมไปก่อนส่วนตัวเขารอได้ ถึงแม้จะรอมาทั้งวันแล้วก็ตาม"เฮีย อ้ายย~เดย์แตก ละแล้ว "ได้ยินแบบนั้นก็ต้องยกยิ้มที่มุมปาก ช่วยส่งเธอขึ้นสวรรค์ในทันทีเสียงหอบหายใจเหนื่อย ทำหน้าอกหน้าใจเธอกระเพื่อมไหวเรียกร้องให้คนใจอ่อนไหวอย่างเขาต้องรีบเข้าจัดการ ดูดเลียอย่างมูมมามสองมือประคองเต้าใหญ่บีบเคล้นแทบแหลกคามือ" อ๊าส เบาหน่อยค่ะเฮีย "เสียงหวานร้องบอก เขาเริ่มรุนแรงกับเธอมากเกินไปแล้ว" ครับ "และในที่สุดก็ต้องยอมผละออกจากความงามตรงหน้าอุ้มเธอลงจากเคาร์เตอร์ หญิงสาวอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัดเขาจึงจัดการอาบน้ำให้เธอโ
59.ข้าวใหม่ปลามันตุบๆมือบางๆ ของเดซี่กำแน่น ทุบไปที่หลังของนาวินไม่แรงนัก แต่ก็พอให้คนที่ถูกกระทำรู้สึกเจ็บได้"เป็นอะไร แปลกๆ "อยู่ๆ เขาก็จูบเธอกอดเธอ แล้วก็ยิ้มอย่างกับคนบ้า"ขอบคุณนะเดย์ "" ขอบคุณอะไรคะ "ยิ่งทำเดซี่งงมากกว่าเดิม เธอทำหน้านิ่วคิ้วขมวดมองนาวินอย่างเอาเรื่องเขาเป็นอะไร เธอยิ่งไม่เข้าใจ ถามอะไรก็เอาแต่ยิ้มนาวินพาเดซี่มาที่คลินิกที่ใกล้ที่สุด แค่คิดว่ากำลังจะมีลูกก็รู้สึกดีใจมากแล้วแต่ถ้าจะให้แน่ ให้ชัวร์ก็ต้องพาเธอมาตรวจดีที่สุด" ใครบอกเฮียว่าเดย์ท้อง""พนักงานแคชเชียร์ร้านเพชร บอกมา "นาวินตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ แววตาเป็นประกาย เห็นแล้วอดยิ้มตามไม่ได้แต่ก็อยากจะลองถามเขาดูว่าเชื่อแคชเชียร์คนนั้นเหรอ"แล้วเฮียเชื่อเขาเหรอคะ "" ไม่เลยครับ เฮียไม่เชื่อเลยสักนิด "ตอบกลับเดซี่ทันทีเมื่อจบคำถาม" ไม่เชื่อแล้วพามาตรวจทำไมคะ กลับเลยดีกว่า "เดซี่รู้สึกน้อยใจนาวินขึ้นมาดื้อ ๆ งอแงร้องกลับบ้าน อย่างกับเด็กสามขวบ" ไม่เชื่อก็เลยต้องพาเดย์มาตรวจไง "พูดจบนาวินก็ยิ้มแฉ่งตอบเดซี่อย่างภูมิใจ ด้วยหัวใจพองโตทำไมเขาจะไม่เชื่อ เขาทำอะไรไว้บ้างเขารู้ดีแก่ใจรอผลตรวจไม่นานก็รู้
58.ร้องขอชีวิต18+ความเข้าใจกัน ทำคนสองคนได้รักกัน คำหวานหูที่คนตัวโตกล่าวขาน ได้ฟังแล้วรู้สึกดีไปหมด สายตาคมมองลึกลงไปในดวงตาคู่หวาน"วันนั้นเฮียขอโทษเจ็บมากไหม "นาวินถามขึ้น เขานึกถึงวันที่เขารุนแรงใส่เธอในวันนั้นคนตัวเล็กที่ร้องไห้อ้อนวอนร้องขอให้เขาอ่อนโยนกับเธอหน่อย แต่เขากลับไม่คิดถึงความรู้สึกของเธอเลยคิดแล้วก็อยากไถ่โทษ ขอโอกาสนี้ทำให้เธอมีความสุขที่สุดเพื่อทดแทนแล้วกันถึงแม้ความรู้สึกอาจจะแลกกันไม่ได้ แต่เขาจะจำใส่ใจไว้ว่าจะไม่ทำร้ายเธอแบบนั้นอีกในตอนนี้ทั้งสองร่างเปลือยกายอยู่ด้วยกัน แต่คนตัวเล็กที่สายตาของเธอออกจะหวั่นๆ เหมือนกลัวอะไรบางอย่าง" เฮียเดย์จะเจ็บไหม "ได้ยินคำนี้นาวินรับรู้ได้ทันทีว่าเธอกังวลเรื่องอะไร เขานี่มันแย่จริงๆ" ยังเจ็บอยู่เหรอ ""อืม "เธอพยักหน้าเบา ๆ" ขอเฮียดูหน่อย "หญิงสาวถึงกับใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อได้ยินคำกล่าวขอของคนตัวโต" มะ ไม่ดีกว่าคะ "เธอเขินอายเกินกว่าจะให้เขาดูได้"ไม่ต้องอายเฮียทำเดย์เจ็บเฮียจะดูแลเดย์เอง "จบคำพูดเขาก็แทรกตัวเข้าตรงหว่างขา จับขาเรียวอ้าออกกว้าง ก้มลงมองดูรอยบอบช้ำที่เขาทำไว้นิ้วมือหนาค่อยๆ คลี่แบะกลีบดอกไม้สีช้ำ
reviews