LOGIN“สุดยอดไปเลยแป้งจ๋า แน่นอะไรอย่างนี้ ตอดป๋าไม่หยุดเลย จะ ไม่ ไหว แล้ว"
เธอแซ่บและเซ็กซี่อย่างที่เขาคิดเอาไว้เมื่อวันแรกที่พบกันไม่ผิด จังหวะที่ตอกอัดเข้าสู่ร่องรักก็ขมิบรัดความเป็นชาย เขาถึงกับขบฟันกรามจนเกิดเสียงเสียดสีดังกรอดในช่องปาก อยากจะอดกลั้นให้อึดกว่านี้สักหน่อยแต่ดูท่าจะไม่ไหว เขาจับเธอหงายขึ้นและตัวเองลงยืนกับพื้น ยกสองขาของป๋องแป้งขึ้นไว้ที่แขนพับ แล้วกระหน่ำโจนจ้วงเข้าใส่สุดกำลัง
“อะ อา ปะ ป๋า” ป๋องแป้งถึงกับครางไม่เป็นส่ำ
"สุดยอดจริงแป้ง จะ ไม่ไหวแล้ว"
วรรธน์พึมพำแล้วโน้มหน้าลงมาจูบแลกลิ้น ก่อนจะดูดหนักๆ ในจังหวะที่เร่งเร้าราวกับกำลังวิ่งให้เร็วสุดเมื่อถึงจุดตั้งหน้าเข้าเส้นชัย ป๋องแป้งใช้มือทั้งสองกันแผงอกเกร่งของเขาไว้
"ป๋า ยะ อย่านะ อ้า"
ยิ่งห้ามกลับกระทุ้งลึกสุดแล้วเปล่งเสียงครางกระเส่า เมื่อปลดปล่อยน้ำอุ่นภายในกายเธอ ป๋องแป้งรับรู้ถึงของเหลวทะลักเข้าสู่ช่องท้องด้วยแรงดันสูง เขายิ่งบดเบียดส่งน้ำเข้าสู่เธอทุกหยาดหยด
ประสบการณ์ตั้งครรภ์ไม่พร้อมทำให้ป๋องแป้งรู้สึกตระหนกไม่น้อย ชายหนุ่มซุกหน้าลงดูดผิวเนื้อบนเนินอกอวบซุกไซ้ไล่ไปซอกคอกระซิบข้างใบหูด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อย
“ไม่ท้องหรอกสบายใจได้”
จากประสบการณ์พลาดพลั้งที่ผ่านมา จะให้เธอสบายใจได้หรือ ยิ่งเขาปล่อยลึกเสียนาดนั้น
“ป๋าเป็นหมัน”
‘เป็นหมัน’ นั่นยิ่งน่าห่วงหรือเปล่า ป๋าไม่มีโอกาสทำให้ผู้หญิงท้อง เขาอาจประมาทไม่ใส่ถุงยางอนามัยกับผู้หญิงแบบนี้ไหมนะ
“งั้นที่ผ่านมากับคนอื่นๆ ป๋าไม่ได้ป้องกันแบบนี้เหรอ”
“ไม่เคยไม่ป้องกันเลยจริงๆ นะ แต่กับแป้ง…ป๋าไม่คิดว่าเราจะมีอะไรกัน เลยไม่ได้เตรียม”
ป๋าวรรธน์หัวเราะในลำคอ หว่างระบายยิ้มออกมา ตัวเขาเองไม่อยากจะเชื่อว่าจะทำแบบนี้ลงไป ตอนชวนมาทำงานด้วยป๋องแป้งคือผู้หญิงที่ละไว้ว่าจะเป็นเพียงพี่น้อง ถ้าจะโทษอะไร คงต้องโทษยาดองและตัวเขาเองนี่ละที่ผิดต่อความตั้งใจของตน
ชายหนุ่มขยับตัวขึ้นเหนือคนตัวเล็ก จับจ้องใบหน้าสวยด้วยแววตาลึกซึ้งอย่างที่เธอไม่เคยเห็นจากเขามาก่อน ระหว่างนั้นความใหญ่โตยังคงเคลื่อนเสียดสี
ป๋องแป้งครางเสียงกระเส่า ใบหน้าหวานแดงซ่าน แต่แล้วแกนกายที่ยังปึ๋งปั๋งก็เด้งออกมากจุดคับแคบทำเอาทั้งคู่เปล่งเสียงครางออกมา หญิงสาวถึงกับเขินที่ได้เห็นขนาดของเขาชัดเจน แบบนี้สินะถึงได้รู้สึกคับแน่นและลึกจนจุกทำเอาปวดร้าวไปทั่วช่องท้อง
“ถ้าไม่ลงแบบนี้ คืนนี้ทั้งคืนแน่”
ถึงยังอยากต่อแต่ป๋าวรรธน์คิดว่าต้องหยุดทำในห้องนี้ก่อนที่เด็กในร้านจะมาเห็นเข้า
“ทั้งคืนกับใคร” แค่ได้เป็นเมียหมาดๆ เธอก็หึงเสียแล้ว
“แป้งต้องรับผิดชอบ” “เรื่องไร แป้งจะนอนกับลูก”
เธอทำทีทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ พร้อมขยับตัวลุกนั่ง ที่สุดก็ถูกผลักลงกับโซฟาใหม่แล้วยังโดนรวบข้อมือทั้งสองตรึงไว้
“แค่ไปดูลูกแล้วรีบมาที่ห้องป๋า ไม่งั้นจะตามเข้าไปจัดหนัก” “นี่ป๋าขู่แป้งเหรอเหรอ”
“เปล่าขู่สักหน่อย แค่ต้องรับผิดชอบที่ยาดองของเธอทำให้ป๋าแข็งไม่หยุด”
เขาป้ายความผิดกันชัดๆ แต่เท่าที่เธอรู้สึกปั่นป่วนอยู่ตอนนี้ก็น่าจะมาจากยาดองเช่นกัน แล้วยิ่งได้จ้องนัยน์ตาเจ้าเล่ห์ของป๋า แล้วเธอรู้สึกว่าเขาดูมีเสน่ห์เพิ่มขึ้นเป็นกอง ที่ผ่านมาป๋องแป้งมองว่าป๋าวรรธน์ดูดีมาโดยตลอด และบางมุมดูหล่อมาก แต่เวลานี้เขาเทียบได้กับเทพบุตร ให้ตายเหอะนอนด้วยแค่ครั้งเดียว ถึงกับโดนตกจนติดกับเขาแล้วหรือ
“ก็ได้” เธอจำต้องตอบรับก่อนที่เขาจะต่ออีกรอบในห้องนี้ ป๋าวรรธน์เก็บเสื้อผ้ามาสวมแล้วออกจากร้านไป แต่ป๋องแป้งต้องเก็บเหล้าและอาหารในห้องนี้ จากนั้นจึงทำเป็นขอตัวกลับไปดูลูกก่อนเวลา
น้องริวมักจะหลับสนิททุกคืน ขนาดแม่เปิดประตูเข้าไปห่มผ้าให้ยังใม่รู้สึกตัว ใจหนึ่งอยากจะนอนกับลูกเพราะไม่อยากให้เขาว่าได้ว่าเธอเป็นฝ่ายเข้าไปหาในห้องถึงเขาเป็นคนชวนก็เหอะ แต่อีกใจก็กลัวป๋าจะเข้ามาในนี้จริงๆ ก็ที่นี่เป็นบ้านของเขาคงมีกุญแจทุกห้องและสำคัญห้องป๋องแป้งกับลูกไม่ใส่กลอนประตูด้วย
หญิงสาวอาบน้ำใหม่ เพราะเนื้อตัวมีแต่กลิ่นอาหารแล้วจึงย่องเปิดประตูออกมากวาดสายตาโดยรอบว่าจะมีใครเห็นหรือเปล่า ทำไมต้องมาทำตัวลับๆ ล่อๆ แบบนี้ด้วยก็ไม่รู้ เธอบิดลูกบิดเข้าไปในห้องป๋าและรีบปิดประตูอย่างไว
“ใจร้อนเหรอ”
ไม่ถามเปล่าแต่ยังคว้าคนตัวเล็กเข้ามากอด สูดดมกลิ่นหอมที่ไหล่บอบบาง
“ใจร้อนอะไร แค่กลัวคนอื่นจะเห็น”
“ไม่มีใครกล้าเอาเรื่องของป๋าไปพูดหรอกน่า”
“น้อยไปละสิ ใครๆ ก็พูดถึงป๋าทั้งนั้น”
“มีด้วยเหรอ เขาพูดถึงป๋าลับหลังกับแป้งยังไงบ้าง”
ที่พูดถึงเขาก็มีแต่พวกผู้หญิงที่เคยขึ้นเตียงทั้งนั้น สิ่งที่ได้ยินมาจะบอกเขายังไงดีละ คนตัวเล็กหันหน้าเข้าหาเขา ลูบคลำแผงอกหนา มองเขาด้วยสายตาสุดเซ็กซี่
“ไว้แป้งทำไปบอกไปดีกว่า”
พูดไปก็ดันหน้าอกเขาให้ก้าวถอยหลังแล้วนั่งลงที่ข้างเตียง เธอโน้มหน้าจูบก่อน โดยที่ป๋าวรรธน์เป็นฝ่ายยอมให้เธอนำและได้รู้ว่าชั้นเชิงในกลกามรักของหญิงสาวไม่ธรรมดา
ปลายลิ้นเรียวเล็กแสนน่ารักตวัดเรียกร้องให้เขาตอบรับ จูบจนแทบหายใจหายคอไม่ทันแล้วก็เปลี่ยนมาซุกไซ้ข้างแก้มซอกคอ จนกระทั่งละเลงลิ้นวนรอบหัวนมของเขา เหนือความคาดหมายยิ่งกว่าคือมือน้อยที่ซุกซนใช่เล่นลูบไล้ไปจนถึงขอบกางเกงแล้วล้างจับคอขวดเข้า
“อ่า ดี รูดเร็วขึ้นอีกหน่อย อะ โอเค แบบนั้นแหละ อืม”
ไม่รู้ว่าไปฟังอะไรจากพวกผู้หญิงมาบ้างถึงได้รุกขนาดนี้ หรือหญิงสาวพวกนั้นจะเอาเรื่องที่เขาชอบให้พวกหล่อนปรนเปรอมาเล่าต่อ แล้วเธอใจกล้ากว่าผู้หญิงทุกคนเสียด้วย
ไม่เคยมีใครกล้าผลักอกป๋าลงเตียง จู่โจมจูบลูบคลำแล้วยังลากปลายลิ้นวนรอบยอดอกซ้ายขวา และต่ำลงมาจนถึงแกนกายอุ่นที่เหยียดตรง ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มเข้ากับส่วนหัวมน พลางช้อนตาขึ้นมองเขา
ป๋าวรรธน์สูดปากระบายความซ่านเสียวสลับกับกัดริมฝีปากล่างข่มอารมณ์ไว้ อยากเป็นฝ่ายคุมเกม แต่รอดูเธอก่อนว่าจะทำอะไรบ้าง
“สวัสดีครับป๋า สวัสดีครับแม่ริวคิดถึงแม่แป้งจังเลย”เสียงแตกเนื้อหนุ่มแหบพร่าของหนุ่มน้อยวัยสิบสามปีบนเตียงนอน ร้องทักทายแม่และป๋าวรรธน์ผ่านวิดิโอคอลในช่วงหัวค่ำวันพุธหลังเจ้าริวไปเรียนวันที่สาม“แม่ก็คิดถึงลูกมาก เป็นยังไงบ้างลูก”“เป็นไงบ้างพ่อหนุ่มกรุงเทพฯ ” ป๋าวรรน์ ถามพร้อมกับภรรยา“อากาศที่นี่ร้อนมากเลยครับป๋า แล้วตอนไปโรงเรียนรถก็ติดมากด้วย ริวต้องตื่นตั้งแต่ตีห้าทุกวันเลย แต่ห้องเรียนที่นี่กว้างและสะอาดมาก มีห้องแอร์ด้วยครับ”“ก็ยังดีนะ แล้วมีเพื่อนใหม่เยอะเลยละสิ”“ครับป๋า เพื่อนชอบเข้ามาคุยกับริวหลายคนครับ”“สาวๆ ด้วยใช่ไหม” ป๋องแป้งแซวลูกชาย เพียงแค่นั้นหนุ่มน้อยริวก็ทำหน้าเขิน เพราะเป็นปกติอยู่แล้วเรียนที่แม่ฮ่องสอนก็มีเพื่อนสาวๆ คอยไลน์มาหา ทำทีถามการบ้าน ตอนนี้เจ้าริวยิ่งโตก็ยิ่งหล่อคิ้วหนาตาคม เหมือนธนามากขึ้นทุกที“ผู้ชายก็มีครับแม่”“เอาละแม่ไม่แซวแล้ว แม่ฝากคิดถึงคุณปู่แซมกับย่าดาด้วยนะ”“ครับ วันอาทิตย์ที่แล้วปู่แซมพาริวไปหาพ่อกับน้องๆ ด้วย” “ดีจัง น้องๆ เป็นยังไงบ้างจ้ะ”ป๋องแป้งถามถึงลูกสาวทั้งสองคนของธนา“น้องน่ารักดี น้องเบนซ์ก็ไม่ซนเท่าไหร่ครับ ส่วนเจ้ามิ้นท์ไม
“เมียเหรอ”เธอทวนคำนั้น วรรธน์มองเข้าไปในดวงตาของป๋องแป้งด้วยความจริงใจ "แป้ง" เขาเริ่มด้วยเสียงอ่อนโยน"ป๋าเองก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบนะ เพราะป๋ามีลูกไม่ได้ และที่ผ่านมาป๋าผ่านผู้หญิงมามากมาย แต่ไม่เคยมีใครที่ป๋าอยากอยู่ด้วยตลอดเวลาเหมือนแป้งเลย วันนี้ถึงรู้แล้วว่า...ป๋ารักแป้งจริง ๆ อยากให้แป้งและเจ้าริวอยู่กับป๋า ลูกของแป้งจะเป็นลูกชายคนเดียวที่เดิมทีป๋าไม่สามารถมีได้ด้วยซ้ำ เรามาเติมเต็มให้กันและกัน มาสร้างครอบครัวกันดีไหม? "ป๋องแป้งฟังคำสารภาพด้วยหัวใจที่พองโต น้ำตาคลอเบ้า เธอรู้สึกถึงความจริงใจจากวรรธน์ และรู้ว่าเขาพร้อมจะดูแลเธอและลูก "ป๋านี่ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม ผู้หญิงรอบตัวป๋ามีแต่สาวสวยไม่เคยมีลูกทั้งนั้น แต่ป๋าขอให้แป้งมาสร้างครอบครัวด้วยกัน"“ใช่ ป๋าเลือกแป้ง ดีซะอีกได้ทั้งเมียทั้งลูกเลย ป๋าน่ะเอ็นดูเจ้าริวนะ อาจเพราะว่ารักแม่ก็เคยพลอยเอ็นดูลูกแป้งไป”“ขอบคุณนะคะป๋า”เธอพยักหน้าแล้วยิ้มเขาไม่ได้สารภาพรักแบบหวานชื่นๆ แต่ในประโยคที่พูดมีคำว่ารักเธออยู่ในนั้น ทั้งสองยิ้มให้กันดวงตาของป๋าวรรธน์ที่มองมานั้นช่างแสนอบอุน จู่ๆ ความรู้สึกตื้นตันก็เอ่อท้น จนป๋องแป้งกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
ร่างอุ่นๆ ของป๋าวรรธน์นอนลงเคียงข้างตรงฟูกหนากลางห้อง ป๋องแป้งที่กำลังหลับเคียงกายลูกชายตัวน้อยถึงกับสะดุ้งและหันขวับไปที่คนตัวโต “ป๋าเข้ามาทำไม เดี๋ยวน้องริวก็เห็นหรอก”“เห็นก็บอกไปสิ ว่าเราเป็นอะไรกัน”“เราเหรอ แป้งกับป๋าเป็นอะไรกันเหรอ” เธอขยับตัวลุกนั่งมองหน้าเขาในความมืด ที่มีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องสว่างผ่านมุ้งลวดหน้าต่างห้องนอน“ป๋ามาคิดๆ แล้ว ป๋าว่า ป๋าควรจะมีใครสักคน”เขาพูดแบบนี้เหมือนจะบอกว่าอยากมีเธอในชีวิต แต่มันฟังแล้วกำกวมไม่ชัดเจนเอาเสียเลย“ป๋ามีลูกน้อง มีลูกจ้างตั้งหลายคน นอกจากนี้...เกสร อิงอร ละมัย ถ้าหมายถึงคนที่จะพามาหลับนอน ผู้หญิงของป๋ามีตั้งสามคนเลยนะ มันเกินกว่าใครสักคนมาถึงสองคนด้วยซ้ำ”“สามคนที่ไหนกัน...สี่คนต่างหาก แป้งไม่นับตัวเองด้วยละ”ทำไมไม่รู้ ได้ฟังแล้วรู้สึกโกรธเขาชะมัด และผิดหวังตรงที่เขารวมเธอเป็นผู้หญิงในฮาเร็มด้วย“อย่ามานับแป้งเลย แป้งจะหนีไปมีผัวแล้วละ ไม่อยากแย่งกับผู้หญิงคนอื่น” น้ำเสียงกระเง้ากระงอด บ่งบอกเธอกำลังงอนเขา นั่นทำให้วรรธน์ยิ่งอารมณ์ดี“ผู้ชายคนไหนกล้าเอาเมียป๋าไปละก็ ศพไม่สวยแน่” เขาพูดเหมือนจริงจัง และจริงที่สะดุดหูคือเขาใช้คำ
“พี่ธนาบอกว่าเมื่อเช้าแอบไปคุยกับพี่แป้งมาเหรอคะ”เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่น “มายด์…พี่…ตอนนั้นพี่กระวนกระวายใจมากเรื่องลูก พี่อยากรู้ความจริง จะได้รู้ว่าจะทำยังไงต่อ” “พี่ไม่น่าทำอะไรที่ดูเหมือลับๆ ล่อๆ ถ้าพี่ไม่มีใจกับพี่แป้งจริง” มายด์พูดตรงๆ ทั้งน้ำตาคลอ“ไม่เลยมายด์ พี่ยืนยันว่าพี่กับพี่แป้งเราไม่ได้รักกัน คืนก่อนมายด์บอกพี่เองว่าเห็นพี่แป้งจูบกับป๋า”มายด์พยักหน้าช้าๆ น้ำตาไหลอาบแก้ม ผู้หญิงที่เคยนอนกับธนา ตอนนี้รักกับป๋าวรรธน์ และจะกลายเป็นญาติผู้ใหญ่ของเธอ ถ้าแค่เคยนอนด้วยกันเฉยๆ ยังพอมองข้ามได้ แต่นี่คือเขาทั้งสองมีลูกด้วยกัน“มายด์ว่า...เราเลื่อนงานแต่งไปก่อนดีไหม มายด์อยากขอทบทวน”“ไม่นะมายด์ พี่ไม่เลื่อนเด็ดขาด พี่ไม่ได้ลังเลใจเลยที่จะแต่งกับมายด์ พี่รักมายด์มากนะครับ”“แต่พี่ยังไม่ได้เคลียร์เรื่องของลูก พี่จะทำยังไงกับเรื่องนี้ พี่คิดหรือเปล่าว่าจะรับผิดชอบเขา”เวลานี้มายด์ไม่รู้ควรรู้สึกอย่างไรดี แต่ที่แน่ๆ เธอขาดความมั่นใจว่าธนายังรู้สึกหวั่นไหวกับป๋องแป้งหรือไม่ จู่ๆ ก็รู้สึกอยากมีเวลานานกว่านี้ค่อยแต่งกับเขา ทั้งที่ผ่านๆ มาอยากให้ถึงวันแต่งเร็วๆ หลังจากพูดคุยกันมายด์ก็
หลังจากที่กินมื้อเที่ยงกันแล้ว ทุกคนก็แยกย้ายกันพักผ่อนกับเดินถ่ายรูปมุมต่างๆ ในสวนส้ม ป๋องแป้งกับพรช่วยกันล้างจาน ระหว่างนั้นมายด์เดินถือจานชามของเธอกับธนามาที่จุดชะล้างที่เป็นแผ่นไม้วางไว้ที่ก๊อกน้ำ มีกะละมังสี่ใบวางใช้งานแตกต่าง ป๋องแป้งยื่นมือรับ“เอามานี่เลยค่ะคุณมายด์”“อุ้ย อย่าเรียกหนูว่าคุณเลยคะพี่แป้ง”เธอท้วงพร้อมกับยื่นจานที่ปัดเศษอาหารทิ้งแล้วให้ป๋องแป้ง เหมือนว่ามายด์อยากพูดอะไร แต่รอให้อีกฝ่ายล้างจานเสร็จ พอเห็นป๋องแป้งว่างและนั่งพักจึงเดินเข้าไปหา“พี่แป้งคะ มายด์อยากปรึกษาหน่อยได้ไหม”“อ่อ ได้ค่ะ ปรึกษาพี่เรื่องอะไรคะ”เพราะมีความลับที่ปกปิดอยู่ทำให้ ป๋องแป้งนึกระแวงมายด์ยิ้มทางทางเขิน“มายด์อยากถามว่าตอนตั้งท้องน้องริว พี่แป้งรู้ตอนไหนว่าท้อง แล้วมันจะมีอาการเตือนยังไงก่อนคะ”คำถามแบบนี้ฟังแล้วรู้สึกได้ว่าคนถามกำลังจะเช็กอาการตัวเองว่าอาจจะตั้งครรภ์ ทำให้ผู้ต้องตอบคำถามนี้คิดถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา ช่วงที่เธอเกิดตั้งท้องแล้วบอกพ่อของลูกไม่ได้ แตกต่างจากหญิงสาวตรงหน้าที่คงรอคอยจะบอกข่าวดีนี้กับว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ“พี่คัดเต้านมมากจนเจ็บ คิดว่าเป็นช่วงมีรอบเดือน แต่เมนไม
“ถามตัวเองก่อนเถอะ ว่าถ้าวันนั้นธนารู้ว่าพี่ท้อง จะมองพี่เป็นคนยังไง จะไม่คิดหรือว่าพี่ท้องกับคนอื่นแล้วตั้งใจจับเธอ เพราะหลังจากมีอะไรกันเธอก็ทำเรื่องไปเรียนต่อต่างประเทศ แสดงออกชัดเจนว่าเธอรับไม่ได้ และอยากหนีไปให้พ้น”เขาเถียงไม่ออก ต้องยอมรับว่าตอนนั้นคิดแบบนี้จริงๆ“แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ทำไมพี่ถึงไม่บอกผมเราจะได้แก้ปัญหากัน…เอ่อ...”“อย่าแม้แต่คิดและอย่าพูดออกมานะธนา น้องริวคือเลือดเนื้อเชื้อไขของพี่ เป็นแก้วตาดวงใจของพี่ ในความผิดพลาดที่พี่ทำให้เขาเกิด แต่น้องริวก็เหมือนเป็นรางวัลจากสวรรค์ เป็นของขวัญที่พี่รักที่สุดในชีวิต”“ยอมรับว่าผมรู้สึกแย่ที่พี่อาจจะมีใครต่อใครตอนอยู่ที่เกาะ แต่เมื่อท้องก็ควรบอกผมสิ จะได้ตรวจ DNA เกือบห้าปีที่ผ่านมา ผมไม่เคยรู้เลยว่าผมมีลูก…”เมื่อพูดคำว่าลูก ใบหน้าเด็กชายก็แวบเข้ามาทำให้เขารู้สึกใจสั่นไหวอย่างรุนแรง ถ้าเขารู้วันนั้นและหากผลตรวจเป็นลูกของเขา เขาไม่มีวันที่จะคิดทำลายเด็กแน่นอน ป๋องแป้งหันไปเช็ดน้ำตาลวกๆ ก่อนจะตอบ“ก่อนอื่นเลยนะ พี่ไม่อยากถูกเข้าใจผิดในเรื่องยาคุมกำเนิด พี่ไม่ได้กินเอง พี่ซื้อให้ผู้หญิงของนายหัวมาร์ก ในช่วงเวลานั้นพี่ไม่เคย







