Share

บทที่ 15

last update Last Updated: 2026-02-09 19:41:27

 “แป้ง...ยาดองของแป้งมันเล่นงานป๋าเข้าให้แล้วละ”

“เล่นงานอะไร? ”

เธอถามเสียงแผ่วและสั่นเครือ ทั้งที่ก็รู้สึกว่าถูกฤทธิ์เช่นเดียวกันนี้เล่นงาน เมื่อได้จ้องตาเขาป๋องแป้งรู้สึกว่าป๋าวรรธน์หล่อและมีเสน่ห์มาก ดวงตาคมเวลานี้มีแววหวานเชื่อม คิ้วเข้ม สันจมูกโด่งริมฝีปากหยักได้รูปไม่หนาหรือบางเกินไป ปากของเขาจะอุ่นหรือไม่ หากเขาประกบจูบลงมาจะดีหรือเปล่า

เธอคิดไปไกลแล้ว คิดแค่นี้ก็เผลอกลืนน้ำลายเหนียวลงคออึกใหญ่ พลันพวงแก้มทั้งสองก็แดงก่ำ วินาทีนี้ทุกอย่างรอบตัวเงียบงันจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน

ในใจป๋าวรรธน์เช่นกันเขามองว่าป๋องแป้งสวยน่ามอง และทรวดทรงองเอวน่าฟัดมาตั้งแต่วันแรกที่พบแล้ว แต่ด้วยเธอไม่มีท่าทียั่วยวนเขาเลยสักนิด อีกทั้งสาวๆ ของเขาทุกคน ต้องไม่ใช่ไก่วัด ไม่ใช่เด็กในปกครอง ทว่าครั้งนี้อดใจไม่ไหวแล้วจริงๆ

 “ช่วยไม่ได้นะแป้ง”

 พูดกับเธอแค่นั้นก็จับร่างเล็กกดลงบนโซฟา

“ป๋า จะทำอะไร ปล่อยแป้งนะ”

“ป๋าอยากลองจูบแป้งดู”

ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะจู่โจมแบบนี้ ริมฝีปากร้อนโฉบลงประกบกับปากเรียวเล็ก ด้วยไม่เคยจินตนาการอะไรแบบนี้กับป๋าเลย ทำให้รู้สึกสับสนมาก ความร้อนวูบวาบแผ่ซ่าน เมื่อถูกพาจูบเล่นงาน อารมณ์กำหนัด น่าจะมาจากชายร่างใหญ่ที่จูบเธอ มากกว่ามาจากเหล้าแก้วเล็กๆ

เธอเบี่ยงใบหน้าหลบได้

“ถ้าเกิดอารมร์ก็เรียกเด็กสิ อย่ามาทำกับแป้ง แบบนี้”

“ป๋าบอกว่า อยากลองทำกับแป้งไง”

“ทำไมคิดอะไร ถึงอยากทำกับแป้ง”

“เพราะป๋า เกิดอารมณ์ตอนนี้ จะหาใครได้ ไหนๆ แป้งก็ไม่มีใครใช่ไหมละ เราลองทำมันดูไหม”

ป๋องแป้งลังเล แน่นอนเธอไวต่อสัมผัส และค่อนข้างมีความต้องการสูง ซึ่งสิ่งนี้ถูกกดไว้ด้วยการทำหน้าที่แม่เลี้ยงเดี่ยว จะเที่ยวมีใครต่อใครไปทั่วไม่ได้ และเคยคิดแม้กระทั่งว่าจากนี้ไปจะไม่มีเลย แต่จูบของป๋าวรรธน์ ปลุกเร้าอารมณ์เธอเสียแล้ว ทั้งยังมือเขาที่ลูบแคล้นที่บั้นท้ายเธอ

“ไม่ดีกว่า หยุดเถอะ อื้ม...”

เขาไม่ฟังเสียงห้ามปิดปากเธอด้วยจูบอีกหน ริมฝีปากที่พยายามเม้นปิดกั้นต้านไม่อยู่ ก็ไล่ต้อนลิ้นเล็กของให้มาเกี่ยวพันกัน

เส้นประสาททั่วร่างกายถูกกระตุ้นไปด้วยจูบของเขา ร่างเล็กถูกตรึงบนโซฟา ก็ว่าอยู่ทำไมโซฟาห้องพิเศษใหญ่จัง ที่แท้มันถูกใช้เป็นเตียงนอนในสถานการณ์แบบนี้ ป๋องแป้งสูดหายใจเอาอากาศเข้าปอด เมื่อเขาจูบไล่ลงไป ปากร้อนผ่าวของป๋าดูดหนักๆ ไปตามผิวอันบอบบางของลำคอ

ทำเอาคนตัวเล็กสะท้านสะอื้นกระสันออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ไม่กี่นาทีต่อมาเสื้อยืดก็หลุดลงไปกองกับพื้น ตามมาด้วยบราเซียร์

“ป๋า อย่า”

น้ำเสียงห้ามปรามของเธอแผ่วลง เต้าอวบหนึ่งข้างถูกดูดและอีกข้างถูกขยำอย่างหนัก ทำเอาหญิงสาวถึงกับครางแผ่ว แทรกมือขยุ้มเส้นผมของเขาตามจังหวะที่ถูกจู่โจม

“ป๋า ยะ หยุดเถอะ แป้งไม่...ไม่ไหวแล้ว”

หนึ่งในความรู้สึกคือต่อต้าน แต่ส่วนลึกแล้วพึงพอใจและชื่นชอบความรู้สึกซ่านเสียวนี้เหลือเกิน ป๋าวรรธน์เบียดส่วนตุงเข้ากลางหว่างขาของเธอ กดกระแทกเข้าใส่ทั้งที่ยังสวมกางกางกันทั้งคู่ เพียงเท่านี้ความชื้นในกายสาวก็ซึมเปียกกางเกงชั้นในไปหมดไปแล้ว

“ให้ป๋าหยุดจริงเหรอ” เขากระซิบ

“ค่ะ ป๋าหยุดเถอะ ถ้าเราเกินเลย คนเขาจะว่าได้”

“เสียงไม่มั่นใจเลย ให้หยุดแล้วอ้าขาให้ป๋าทำไม รู้ตัวหรือเปล่าว่าแป้งกำลังยั่ว...ป๋าสุดๆ คนยั่วต้องโดนแบบนี้”

ป๋าวรรธน์เลื่อนมือปลดตะขอกางเกงของเธอแล้วรูดซิป ก่อนสอดมือข้างนั้นผ่านหัวกางเกงตัวจิ๋วเข้าไปสัมผัสจุดอ่อนนุ่ม เขายิ้มพอใจเมื่อขยับมือจนเกิดเสียงจากความเปียกลื่น นิ้วกลางทั้งนิ้วแทรกล่วงล้ำและเกี่ยวภายใน

“ป๋า อะ อา”

เสียงของป๋องแป้งแผ่วเบาจนกลายเป็นเสียงคราง เวลานี้เธอดิ้นพล่านใส่มือเขาอย่างไม่สนอะไรทั้งแล้ว

“เอามากกว่านี้ไหมแป้ง”  

“ถ้าทำขนาดนี้ ก็แล้วแต่ปะ ป๋า...”

“ไม่เอาคำว่าแล้วแต่ป๋า พูดมาว่าจะเอาของป๋า”

เธอกัดริมฝีปากล่างแน่น ถ้าพูดออกไปเท่ากับว่าเป็นฝ่ายร้องขอนะสิ “แป้ง” เขากระซิบอย่างจงใจพ่นลมหายใจอุ่นรดใบหู

“อะไร? ”

“บอกสิว่าจะเอาของป๋า ข้างในตอดนิ้วป๋าใหญ่แล้ว” ไม่อยากจะเชื่อว่าจุดกลางกายของป๋องแป้งจะให้ความรู้สึกคับแคบขนาดนี้ อย่างกับไม่เคยมีลูกมาก่อน

ตั้งแต่รู้จักกันมาสามสี่เดือนมานี้ ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนเคยรุกลำเข้าไปแน่นอน

“อ้า ป๋าสองนิ้วแล้วนะ ปะ เป็นตะขอหรือไง เกี่ยวจนแป้งจะ...อา...”

“จะอะไร จะเสร็จ หรือจะแตกบอกป๋าสิ”

ใบหน้าฟินจัดของป๋องแป้งทำให้เขารู้สึกไม่ไหวเหมือนกัน มือหนาถูกชักออกมาก่อนที่เธอจะแตะขอบฟ้า เขารูดกางเกงของหญิงสาวจนล่อนจ้อน

ป๋องแป้งหลับตาปี๋ แต่รับรู้ว่าป๋ากำลังถอดกางเกงของเขาอย่างรีบร้อน มาถึงขนาดนี้เธอไม่มีหน้าห้ามหรือขัดขืนแล้ว ร่างกายกำยำโน้มลงมาทาบทับ แล้วป๋าวรรธน์ก็จูบปากเธออย่างเรียกร้อง

เข่าของเขาแทรกตรงกลางแบะขาเรียวเล็กอ้ารับแกนกายลำใหญ่ที่แข็งราวกับท่อนไม้ ป๋าใช้มือช่วยในการจับจ่อและบดเบียดเข้าในทันที ในจังหวะกระแทกเขาเปิดปากให้เธอหวีดร้องเพราะเสียวจัด เพื่อตอกย้ำว่าชนะในการปลุกเร้าจนเธอยินยอม

“แน่นยังกับสาวบริสุทธิ์เลยแป้งจ๋า”

เขากระชิบชื่นชม ชักออกสุดแล้วกระทั้นเข้าสู่แรงๆ หลายครั้ง ก่อนจะซอยรัวแบบนับจังหวะไม่ได้ ป๋องแป้งสอดมือเข้าภายในเสื้อสัมผัสแผงอกของเขา ท้ายที่สุดป๋าวรรธน์ก็ถอดมันโยนทิ้งไป กายเปลือยเปล่าร้อนผ่าวทั้งสองเสียดสีกันแนบแน่น บดเบียดแผ่นหลังเนียนของหญิงสาวไถลบนโซฟ้าหุ้มหลังดังเอี๊ยด

แต่ละท่วงท่านานจนพอใจแล้วจึงถูกจัดท่าใหม่ เขาให้เธอคว่ำหน้าแล้วยกปั้นท้ายสูง เห็นรีโมตอยู่ข้างคนตัวเล็ก เขาคว้ามาเร่งเสียงเพลงต่อเนื่องที่ตั้งไว้ให้ดังขึ้นอีก เพราะกิจกรรมที่ทำมันต้องใช้เพลงกลบ เพื่อให้เขาและเธอครางได้สุดเสียง   

คนตัวเล็กเคลื่อนกายสอดรับการเข้าสู่จากด้านหลัง เธอเปล่งเสียงครางอันแสนสุขในทุกจังหวะสอดใส่ ต่างจากหญิงคนอื่น ที่พยายามกลั้นความรู้สึกเอาไว้ ผู้หญิงบางคนทำให้เขาถึงกับเสียความมั่นใจเลยทีเดียว ป๋องแป้งกำลังทำให้เขาอยากจะคลั่งขึ้นอีกระดับ เธอขมิบรัดเขาแน่น

"สุดยอดไปเลยแป้งจ๋า แน่นอะไรอย่างนี้ ตอดป๋าไม่หยุดเลย จะ ไม่ ไหว แล้ว"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เพียงข้ามคืนเหงา   บทส่งท้าย

    “สวัสดีครับป๋า สวัสดีครับแม่ริวคิดถึงแม่แป้งจังเลย”เสียงแตกเนื้อหนุ่มแหบพร่าของหนุ่มน้อยวัยสิบสามปีบนเตียงนอน ร้องทักทายแม่และป๋าวรรธน์ผ่านวิดิโอคอลในช่วงหัวค่ำวันพุธหลังเจ้าริวไปเรียนวันที่สาม“แม่ก็คิดถึงลูกมาก เป็นยังไงบ้างลูก”“เป็นไงบ้างพ่อหนุ่มกรุงเทพฯ ” ป๋าวรรน์ ถามพร้อมกับภรรยา“อากาศที่นี่ร้อนมากเลยครับป๋า แล้วตอนไปโรงเรียนรถก็ติดมากด้วย ริวต้องตื่นตั้งแต่ตีห้าทุกวันเลย แต่ห้องเรียนที่นี่กว้างและสะอาดมาก มีห้องแอร์ด้วยครับ”“ก็ยังดีนะ แล้วมีเพื่อนใหม่เยอะเลยละสิ”“ครับป๋า เพื่อนชอบเข้ามาคุยกับริวหลายคนครับ”“สาวๆ ด้วยใช่ไหม” ป๋องแป้งแซวลูกชาย เพียงแค่นั้นหนุ่มน้อยริวก็ทำหน้าเขิน เพราะเป็นปกติอยู่แล้วเรียนที่แม่ฮ่องสอนก็มีเพื่อนสาวๆ คอยไลน์มาหา ทำทีถามการบ้าน ตอนนี้เจ้าริวยิ่งโตก็ยิ่งหล่อคิ้วหนาตาคม เหมือนธนามากขึ้นทุกที“ผู้ชายก็มีครับแม่”“เอาละแม่ไม่แซวแล้ว แม่ฝากคิดถึงคุณปู่แซมกับย่าดาด้วยนะ”“ครับ วันอาทิตย์ที่แล้วปู่แซมพาริวไปหาพ่อกับน้องๆ ด้วย” “ดีจัง น้องๆ เป็นยังไงบ้างจ้ะ”ป๋องแป้งถามถึงลูกสาวทั้งสองคนของธนา“น้องน่ารักดี น้องเบนซ์ก็ไม่ซนเท่าไหร่ครับ ส่วนเจ้ามิ้นท์ไม

  • เพียงข้ามคืนเหงา   ตอนที่ 31

    “เมียเหรอ”เธอทวนคำนั้น วรรธน์มองเข้าไปในดวงตาของป๋องแป้งด้วยความจริงใจ "แป้ง" เขาเริ่มด้วยเสียงอ่อนโยน"ป๋าเองก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบนะ เพราะป๋ามีลูกไม่ได้ และที่ผ่านมาป๋าผ่านผู้หญิงมามากมาย แต่ไม่เคยมีใครที่ป๋าอยากอยู่ด้วยตลอดเวลาเหมือนแป้งเลย วันนี้ถึงรู้แล้วว่า...ป๋ารักแป้งจริง ๆ อยากให้แป้งและเจ้าริวอยู่กับป๋า ลูกของแป้งจะเป็นลูกชายคนเดียวที่เดิมทีป๋าไม่สามารถมีได้ด้วยซ้ำ เรามาเติมเต็มให้กันและกัน มาสร้างครอบครัวกันดีไหม? "ป๋องแป้งฟังคำสารภาพด้วยหัวใจที่พองโต น้ำตาคลอเบ้า เธอรู้สึกถึงความจริงใจจากวรรธน์ และรู้ว่าเขาพร้อมจะดูแลเธอและลูก "ป๋านี่ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม ผู้หญิงรอบตัวป๋ามีแต่สาวสวยไม่เคยมีลูกทั้งนั้น แต่ป๋าขอให้แป้งมาสร้างครอบครัวด้วยกัน"“ใช่ ป๋าเลือกแป้ง ดีซะอีกได้ทั้งเมียทั้งลูกเลย ป๋าน่ะเอ็นดูเจ้าริวนะ อาจเพราะว่ารักแม่ก็เคยพลอยเอ็นดูลูกแป้งไป”“ขอบคุณนะคะป๋า”เธอพยักหน้าแล้วยิ้มเขาไม่ได้สารภาพรักแบบหวานชื่นๆ แต่ในประโยคที่พูดมีคำว่ารักเธออยู่ในนั้น ทั้งสองยิ้มให้กันดวงตาของป๋าวรรธน์ที่มองมานั้นช่างแสนอบอุน จู่ๆ ความรู้สึกตื้นตันก็เอ่อท้น จนป๋องแป้งกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

  • เพียงข้ามคืนเหงา   บทที่ 30

    ร่างอุ่นๆ ของป๋าวรรธน์นอนลงเคียงข้างตรงฟูกหนากลางห้อง ป๋องแป้งที่กำลังหลับเคียงกายลูกชายตัวน้อยถึงกับสะดุ้งและหันขวับไปที่คนตัวโต “ป๋าเข้ามาทำไม เดี๋ยวน้องริวก็เห็นหรอก”“เห็นก็บอกไปสิ ว่าเราเป็นอะไรกัน”“เราเหรอ แป้งกับป๋าเป็นอะไรกันเหรอ” เธอขยับตัวลุกนั่งมองหน้าเขาในความมืด ที่มีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องสว่างผ่านมุ้งลวดหน้าต่างห้องนอน“ป๋ามาคิดๆ แล้ว ป๋าว่า ป๋าควรจะมีใครสักคน”เขาพูดแบบนี้เหมือนจะบอกว่าอยากมีเธอในชีวิต แต่มันฟังแล้วกำกวมไม่ชัดเจนเอาเสียเลย“ป๋ามีลูกน้อง มีลูกจ้างตั้งหลายคน นอกจากนี้...เกสร อิงอร ละมัย ถ้าหมายถึงคนที่จะพามาหลับนอน ผู้หญิงของป๋ามีตั้งสามคนเลยนะ มันเกินกว่าใครสักคนมาถึงสองคนด้วยซ้ำ”“สามคนที่ไหนกัน...สี่คนต่างหาก แป้งไม่นับตัวเองด้วยละ”ทำไมไม่รู้ ได้ฟังแล้วรู้สึกโกรธเขาชะมัด และผิดหวังตรงที่เขารวมเธอเป็นผู้หญิงในฮาเร็มด้วย“อย่ามานับแป้งเลย แป้งจะหนีไปมีผัวแล้วละ ไม่อยากแย่งกับผู้หญิงคนอื่น” น้ำเสียงกระเง้ากระงอด บ่งบอกเธอกำลังงอนเขา นั่นทำให้วรรธน์ยิ่งอารมณ์ดี“ผู้ชายคนไหนกล้าเอาเมียป๋าไปละก็ ศพไม่สวยแน่” เขาพูดเหมือนจริงจัง และจริงที่สะดุดหูคือเขาใช้คำ

  • เพียงข้ามคืนเหงา   ตอนที่ 29

    “พี่ธนาบอกว่าเมื่อเช้าแอบไปคุยกับพี่แป้งมาเหรอคะ”เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่น “มายด์…พี่…ตอนนั้นพี่กระวนกระวายใจมากเรื่องลูก พี่อยากรู้ความจริง จะได้รู้ว่าจะทำยังไงต่อ” “พี่ไม่น่าทำอะไรที่ดูเหมือลับๆ ล่อๆ ถ้าพี่ไม่มีใจกับพี่แป้งจริง” มายด์พูดตรงๆ ทั้งน้ำตาคลอ“ไม่เลยมายด์ พี่ยืนยันว่าพี่กับพี่แป้งเราไม่ได้รักกัน คืนก่อนมายด์บอกพี่เองว่าเห็นพี่แป้งจูบกับป๋า”มายด์พยักหน้าช้าๆ น้ำตาไหลอาบแก้ม ผู้หญิงที่เคยนอนกับธนา ตอนนี้รักกับป๋าวรรธน์ และจะกลายเป็นญาติผู้ใหญ่ของเธอ ถ้าแค่เคยนอนด้วยกันเฉยๆ ยังพอมองข้ามได้ แต่นี่คือเขาทั้งสองมีลูกด้วยกัน“มายด์ว่า...เราเลื่อนงานแต่งไปก่อนดีไหม มายด์อยากขอทบทวน”“ไม่นะมายด์ พี่ไม่เลื่อนเด็ดขาด พี่ไม่ได้ลังเลใจเลยที่จะแต่งกับมายด์ พี่รักมายด์มากนะครับ”“แต่พี่ยังไม่ได้เคลียร์เรื่องของลูก พี่จะทำยังไงกับเรื่องนี้ พี่คิดหรือเปล่าว่าจะรับผิดชอบเขา”เวลานี้มายด์ไม่รู้ควรรู้สึกอย่างไรดี แต่ที่แน่ๆ เธอขาดความมั่นใจว่าธนายังรู้สึกหวั่นไหวกับป๋องแป้งหรือไม่ จู่ๆ ก็รู้สึกอยากมีเวลานานกว่านี้ค่อยแต่งกับเขา ทั้งที่ผ่านๆ มาอยากให้ถึงวันแต่งเร็วๆ หลังจากพูดคุยกันมายด์ก็

  • เพียงข้ามคืนเหงา   ตอนที่ 28

    หลังจากที่กินมื้อเที่ยงกันแล้ว ทุกคนก็แยกย้ายกันพักผ่อนกับเดินถ่ายรูปมุมต่างๆ ในสวนส้ม ป๋องแป้งกับพรช่วยกันล้างจาน ระหว่างนั้นมายด์เดินถือจานชามของเธอกับธนามาที่จุดชะล้างที่เป็นแผ่นไม้วางไว้ที่ก๊อกน้ำ มีกะละมังสี่ใบวางใช้งานแตกต่าง ป๋องแป้งยื่นมือรับ“เอามานี่เลยค่ะคุณมายด์”“อุ้ย อย่าเรียกหนูว่าคุณเลยคะพี่แป้ง”เธอท้วงพร้อมกับยื่นจานที่ปัดเศษอาหารทิ้งแล้วให้ป๋องแป้ง เหมือนว่ามายด์อยากพูดอะไร แต่รอให้อีกฝ่ายล้างจานเสร็จ พอเห็นป๋องแป้งว่างและนั่งพักจึงเดินเข้าไปหา“พี่แป้งคะ มายด์อยากปรึกษาหน่อยได้ไหม”“อ่อ ได้ค่ะ ปรึกษาพี่เรื่องอะไรคะ”เพราะมีความลับที่ปกปิดอยู่ทำให้ ป๋องแป้งนึกระแวงมายด์ยิ้มทางทางเขิน“มายด์อยากถามว่าตอนตั้งท้องน้องริว พี่แป้งรู้ตอนไหนว่าท้อง แล้วมันจะมีอาการเตือนยังไงก่อนคะ”คำถามแบบนี้ฟังแล้วรู้สึกได้ว่าคนถามกำลังจะเช็กอาการตัวเองว่าอาจจะตั้งครรภ์ ทำให้ผู้ต้องตอบคำถามนี้คิดถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา ช่วงที่เธอเกิดตั้งท้องแล้วบอกพ่อของลูกไม่ได้ แตกต่างจากหญิงสาวตรงหน้าที่คงรอคอยจะบอกข่าวดีนี้กับว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ“พี่คัดเต้านมมากจนเจ็บ คิดว่าเป็นช่วงมีรอบเดือน แต่เมนไม

  • เพียงข้ามคืนเหงา   ตอนที่ 27

    “ถามตัวเองก่อนเถอะ ว่าถ้าวันนั้นธนารู้ว่าพี่ท้อง จะมองพี่เป็นคนยังไง จะไม่คิดหรือว่าพี่ท้องกับคนอื่นแล้วตั้งใจจับเธอ เพราะหลังจากมีอะไรกันเธอก็ทำเรื่องไปเรียนต่อต่างประเทศ แสดงออกชัดเจนว่าเธอรับไม่ได้ และอยากหนีไปให้พ้น”เขาเถียงไม่ออก ต้องยอมรับว่าตอนนั้นคิดแบบนี้จริงๆ“แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ทำไมพี่ถึงไม่บอกผมเราจะได้แก้ปัญหากัน…เอ่อ...”“อย่าแม้แต่คิดและอย่าพูดออกมานะธนา น้องริวคือเลือดเนื้อเชื้อไขของพี่ เป็นแก้วตาดวงใจของพี่ ในความผิดพลาดที่พี่ทำให้เขาเกิด แต่น้องริวก็เหมือนเป็นรางวัลจากสวรรค์ เป็นของขวัญที่พี่รักที่สุดในชีวิต”“ยอมรับว่าผมรู้สึกแย่ที่พี่อาจจะมีใครต่อใครตอนอยู่ที่เกาะ แต่เมื่อท้องก็ควรบอกผมสิ จะได้ตรวจ DNA เกือบห้าปีที่ผ่านมา ผมไม่เคยรู้เลยว่าผมมีลูก…”เมื่อพูดคำว่าลูก ใบหน้าเด็กชายก็แวบเข้ามาทำให้เขารู้สึกใจสั่นไหวอย่างรุนแรง ถ้าเขารู้วันนั้นและหากผลตรวจเป็นลูกของเขา เขาไม่มีวันที่จะคิดทำลายเด็กแน่นอน ป๋องแป้งหันไปเช็ดน้ำตาลวกๆ ก่อนจะตอบ“ก่อนอื่นเลยนะ พี่ไม่อยากถูกเข้าใจผิดในเรื่องยาคุมกำเนิด พี่ไม่ได้กินเอง พี่ซื้อให้ผู้หญิงของนายหัวมาร์ก ในช่วงเวลานั้นพี่ไม่เคย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status