로그인@10 ปีผ่านไป...
"สวยแล้วจ้าเมียจ๋า ไม่ว่าจะแต่งเสื้อโอเวอร์ไซส์ตัวใหญ่โคร่งหรือเสื้อหรูดูดีระดับแบรนด์ดังเมียจ๋าของผัวก็สวยไม่เคยเปลี่ยน" อาคมเดินเข้าไปหอมซอกคอภรรยาสาวสุดสวยที่กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งด้วยความหลงใหล วันนี้เมียของเขาคงจะสวยเป็นพิเศษ...เพราะแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศ ใส่ชุดเดรสสีแดงสดคล้องคอเว้าหน้าอกเห็นร่องอวบอูมเล็กน้อยพร้อมกับกระโปรงระบายด้านล่างแหวกขึ้นมาเพื่ออวดขาอ่อนเรียวยาวที่ขาวนวลซึ่งเขาคือผู้ที่โชคดีคนนั้นที่ได้มีโอกาสสัมผัสแล้วดอมดมทุกซอกทุกมุม "พี่อาคมนี่ก็ชมเกินจริงนะคะ ปีนี้หนู 30 กว่าแล้วนะคะ คงจะไม่สดไม่สวยเหมือนตอนแรกๆ" "สวยสิเมียจ๋าของผัวสวยที่สุด ต่อให้อายุมากกว่านี้ก็ยังสวยสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เนอะเมียจ๋า" แม้จะแต่งงานอยู่กินกันมา 10 ปีเสร็จแล้วแต่ความรักของทั้งสองคนยังหวานฉ่ำชื่นมื่นเหมือนเมื่อ 14 ปีก่อนไม่มีผิดเพี้ยน ซ้ำตอนนี้ยังมีโซ่ทองคล้องใจถึง 4 คน...นั่นก็คือคนโต อาทิตย์ และ ตะวันชายหนุ่มฝาแฝดรูปหล่อวัย 9 ขวบ น้อง เพียงดาว เด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มที่ถอดโครงแม่มาอย่างเป๊ะๆเพิ่งจะอายุครบ 8 ขวบ และน้อง เพียงฟ้า น้องเล็กของบ้านที่มักจะถูกตามใจจากพวกพี่ๆซึ่งปีนี้อายุ 7 ขวบ... นับได้ว่าสองผัวเมียผลิตลูกหัวปีท้ายปีไม่ให้ได้พักผ่อนหย่อนมดลูกกันเลยทีเดียว... เมื่อคลอดคนที่ 4 ขึ้นฉ่ายถึงกับสั่งสามีเบรก แล้วขอร้องอ้อนวอนให้หมอช่วยทำหมันไม่เช่นนั้นหากปล่อยไว้เช่นนี้เรื่อยๆเธอคงได้ออกลูกเป็นครอกจนกระทั่งตั้งทีมฟุตบอลได้อย่างที่เขาคาดไว้จริงๆ "ปากหวานจริงๆเลยนะคะ ปากหวานกับทุกคนหรือเปล่าเนี่ย?" แววตาเมียจ๋าของอาคมเริ่มคาดโทษ "ผัวปากหวานกับเมียจ๋าคนเดียวนั่นแหละจ้า" และอาคมก็ได้เข้าสู่สมาคมคนกลัวเมียอย่างเป็นทางการซ้ำร้ายอาจจะเป็นหัวหน้าแก๊งเลยก็ว่าได้ "ออกไปข้างนอกกันเถอะค่ะป่านนี้ทุกคนคงรอแย่แล้ว" ไม่ต้องสงสัยนี่เป็นงานเลี้ยงครบรอบแต่งงาน 10 ปีของอาคม ที่เล่นใหญ่เวอร์วังแจกการ์ดเชิญคนรู้จักถ้วนหน้าแล้วจัดงานอย่างอลังการภายในรีสอร์ทหรู 5 ดาว จ้างวงดนตรีที่ค่าจ้างแพงหูฉีก เลี้ยงอาหารแบบบุฟเฟ่ต์ตักไม่อั้นล้วนมีแต่วัตถุดิบดีๆส่งตรงจากต่างประเทศที่จ้างเชฟมืออาชีพระดับมิชลิน 5 ดาวมาปรุงให้โดยเฉพาะ! "จ้ะเมียจ๋า" และโรงแรมรีสอร์ทหรูระดับ 5 ดาวที่เขาว่าถึงนั่นก็คือรีสอร์ทที่มีชื่อของอาคมเป็นเจ้าของตั้งอยู่ ณ จังหวัดภูเก็ต ... ... อาคมพาเมียรักของตัวเองเดินรอดซุ้มดอกไม้ที่ถูกจัดตกแต่งและประดับประดาไว้อย่างสวยงามกลางหาดทรายที่ได้ยินเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังครืนๆเป็นเพลงกล่อมเกลาอารมณ์ โดยจุดมุ่งหมายด้านหน้านั่นก็คือเค้กก้อนโต 8 ชั้น เขาหยิบมีดเล่มยาวที่มีลักษณะคล้ายๆดาบขึ้นมาก่อนจะให้ภรรยาจับโดยมีฝ่ามือของเขาประคองอยู่รอบๆ จากนั้นจึงเริ่มปาดตั้งแต่ด้านบนยอดสุดลงมาถึงด้านล่างเป็นอันว่าเสร็จสรรพ ทำทุกอย่างราวกับตอนแต่งงานไม่มีผิดเพี้ยน! อาคมนี่มันคนเห่อเมีย 2022 จริงๆ "เมียผมครับเมียผม" เขาประกาศใส่ไมค์ "คนเขารู้กันหมดแล้วค่ะว่าหนูเป็นเมียพี่!" ขึ้นฉ่ายกรอกตามองบนให้กับความเวอร์วังอลังการของเขา "คุณพ่อคุณแม่ครับ..." เด็กชายฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนกันราวกับโคลนนิ่งรีบวิ่งมาหาผู้เป็นพ่อและผู้เป็นแม่ด้วยรอยยิ้มแย้ม "วันนี้คุณแม่สวยจังเลยครับ" ตะวันรีบพูดเอาอกเอาใจช่างประจบประแจงเหมือนพ่อเขาไม่มีผิด "สวยเหมือนฝรั่งที่ใส่ชุดบิกินี่คนนั้นที่คุณพ่อแอบมองหรือเปล่าล่ะตะวัน" อาทิตย์ทิ้งระเบิดลูกเบ้อเร่อใส่หัวผู้เป็นพ่อก่อนที่จะรีบเดินไปคีบอาหารบุฟเฟ่ต์อีกฝั่งหนึ่ง "ใครคะพี่อาคม!" ขึ้นฉ่ายมองหน้าผัวตาเขียวปั๊ดด้วยแรงอาฆาต "ไม่มีเลยจ้าเมียจ๋า สายตาของผัวมีไว้มองเมียคนเดียวเท่านั้น" พลางนึกในใจว่าไอ้ลูกเวรมันเล่นกูแล้วไง! "มานี่เลยค่ะ!" ขึ้นฉ่ายจับหมับเข้าที่ติ่งหูของอาคมแล้วรีบลากไปเคลียร์ด้านนอก "ไหนอธิบายมาทีสิคะว่าแม่ฝรั่งที่ใส่บิกินี่คนนั้นเป็นใคร นมตู้มหรือเปล่าละหึ" "ผัวไม่ได้ทำจริงๆนะจ๊ะเมียจ๋า เมียจ๋าต้องเชื่อผัวนะจ๊ะ" อาคมรีบซบลงบนเนินอกของภรรยาแล้วถูไถเบาๆเพื่อออดอ้อนออเซาะคล้ายกับลูกแมวเหมียว "ถ้าไม่มีแล้วตาอาทิตย์มันจะพูดมาได้ยังไง?" "เมียจ๋าก็รู้ว่าตาอาทิตย์มันชอบทิ้งระเบิดไว้ให้ผัวมากแค่ไหน เมียจ๋าต้องเชื่อผัวนะจ๊ะ เพราะว่าผัวคนนี้ถอดเขี้ยวถอดเล็บแล้วยอมเป็นแมวเหมียวให้กับเมียจ๋าคนเดียวไปตั้งแต่ 14 ปีก่อนหน้านี้แล้วจะเมียจ๋า" ว่าแล้วก็กระชับกอดเรือนร่างบางแน่นจนเธอแทบจะหายใจหายคอไม่ออก "เชื่อแล้วค่ะเชื่อแล้ว" "เอ...คุณพ่อกับคุณแม่มายืนสวีทกันอยู่ตรงนี้นี่เองว่าทำไมดาวกับฟ้าถึงได้หาคุณพ่อกับคุณแม่ไม่เจอ" ลูกสาวของพวกเขาทั้งสองคนเดินเข้ามาทักทาย "ถ้าเกิดฟ้าจะมีแฟนฟ้าจะหาแฟนแบบคุณพ่อเนี่ยแหละค่ะ ดูโรแมนติกแล้วก็อบอุ่นตลอดเวลาทุกครั้งที่อยู่กับคุณแม่" ตั้งแต่เล็กจนโตเพียงดาวและเพียงฟ้าก็เห็นพ่อแม่ของหล่อนรักใคร่และมักจะสวีทหวานโรแมนติกกันอยู่ทุกๆครั้งที่มีโอกาสไม่เว้นแม้กระทั่งตอนป้อนข้าวลูก "ไม่ได้นะเพียงฟ้า พ่อไม่ยอมให้หนูมีแฟนเด็ดขาด!" หากลูกโตกว่านี้อาคมก็คงจะกลายเป็นคุณพ่อที่ขี้หวงและคอยตามเฝ้าลูกตอนที่ไปเรียนมหาวิทยาลัยแน่ๆ...เพราะนี่เพียงฟ้าและเพียงดาวเพิ่งจะอายุ 7-8 ขวบ เขายังแสดงท่าทีรีบขวางกั้นกันผู้ชายทุกคนที่เข้าใกล้ลูกสาว... แต่เพียงฟ้าและเพียงดาวเป็นเด็กน้อยที่หน้าตาจิ้มลิ้มได้แม่ หากโตขึ้นคงจะหน้าตาจะสวยกว่านี้เป็นอีกหลายร้อยเท่า เพียงเท่านั้นแหละคฤหาสน์อินทรีขาวคงจะหัวกระไดไม่แห้งมีทั้งหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มาเวียนกันส่งขนมจีบไม่ขาดสาย! "พี่อาคมคะลูกยังเด็ก" "ก็พี่หวงลูกนี่ขึ้นฉ่าย" "ครอบครัวนี้มาแอบยืนคุยอะไรกันเนี่ย?" เสียงหวานๆของอารยาที่กำลังอุ้มลูกน้อยวัย 1 ขวบเดินเข้ามาทักทาย อารยากับกรมีลูกตัวน้อยๆด้วยกัน 3 คน นั่นก็คือ คนโตชื่อเพลินฝัน อายุ 9 ขวบรุ่นราวคราวเดียวกับตะวันและอาทิตย์ห่างกันเพียงเดือนเท่านั้น ส่วนคนกลางชื่อแพงขวัญ อายุ 7 ขวบ เจ้าตัวน้อยอายุ 1 ขวบที่อยู่ในอ้อมอกแม่ชื่อน้อง เพลงพิณ "แอบมายืนสวีทกับเมียอยู่แต่ดันมีลูกมาขัดจังหวะซะก่อน" อาคมตอบกลับด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ "แหม! อายุก็ปาเข้าเลข 4 แล้วนะครับพี่อาคม เรื่องนั้นน่ะเพลาๆลงบ้างเดี๋ยวจะหายใจไม่ทันตายคาอกยายขึ้นฉ่ายซะก่อน" กรแซว "ถึงฉันจะอายุเข้าเลข 4 แต่เอวฉันก็ 5g เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน! บอกไว้ก่อนเลยร้อยท่าใน 5 นาทียังจิ๊บๆ" อาคมยักคิ้วหลิ่วตาโอ้อวดสรรพคุณชวนเชื่อของตนเองให้แก่ลูกพี่ลูกน้องอย่างกรได้ฟัง "แหม! จ้าพ่อเอว 5g" "หรือจะลองดูไหมจ๊ะเมียจ๋า" เขาทำหน้าทะเล้น "พอเลยค่ะพี่อาคม เข้าไปในงานกันดีกว่า" บรรยากาศในงานวันนี้อบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของเหล่าแขกที่มาร่วมแสดงความยินดีครบรอบการแต่งงานของอาคมกับขึ้นฉ่ายเป็นครั้งที่ 10 ซึ่งจะถูกจัดขึ้นทุกๆปีเป็นประจำ! ... และ...ทางฝั่งของผักบุ้ง เพิ่งจะแต่งงานกับสามีฝรั่งไปเมื่อ 5 ปีก่อน ซึ่งตอนนี้ก็ย้ายไปอยู่นิวยอร์กประเทศอังกฤษกับสามีเป็นการถาวรโดยพาพิมพาผู้เป็นมารดาไปด้วย...ซ้ำยังมีลูกน้อยๆด้วยกันอีก 2 คนเพิ่มขึ้นมาจากของขวัญ"ได้นอนกอดเมียแบบนี้ทุกคืนชื่นใจจังเลย" อาคมกระชับกอดเรือนร่างบางของภรรยาอย่างแนบชิดสนิทกาย ก่อนที่มือปลาหมึกของเขาจะเริ่มไล้ขึ้นไปใต้ทรวงอกแล้วช้อนความนุ่มนิ่มเข้าครอบครอง "หื่นอีกแล้วนะคะ!" "หรือว่าเมียจ๋าไม่ชอบ?" อาคมเลิกคิ้วถามด้วยใบหน้าเล่นหูเล่นตา "ว่าไงคะคนดี" แล้วกระซิบกระซาบข้างๆใบหูเล็กแกมน้ำเสียงแหบพร่าซาบซ่านไปทั้งกาย "ชอบสิคะ ชอบมากด้วย" ขึ้นฉ่ายดันเขาให้นอนราบลงบนเตียงนอนนุ่ม ก่อนจะยกขาก้าวขึ้นคร่อมแล้วใช้ฝ่ามือนุ่มนิ่มลูบไล้วนเวียนบริเวณแผงอกแกร่งกำยำของผู้เป็นสามี จากนั้นจึงปลดกระดุมเสื้อนอนออกทีละเมฺ็ดทีละเม็ด "..." อาคมชอบภรรยาตอนนี้เหลือเกิน เธอเหมือนมีใครอีกคนหนึ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ตัวตนมาสิงสถิต ณ เรือนร่าง จนเขาอยากจะจับอัดลงเตียงแล้วกระแทกเน้นๆให้รู้แล้วรู้รอดสมใจอยากไป "อุ้ย!" มือเล็กไล่ต่ำลงไปเรื่อยไปจนถึงเป้าตุงๆของเขาที่ตอนนี้เจ้าหนอนน้อยคงจะสำแดงอานุภาพขยายพองตัวพร้อมพ่นพิษใส่เธอเต็มที่แล้ว "อ่าห์ อย่าทรมานพี่สิคะคนดี" อาคมเริ่มจะทนไม่ไหว เมื่ออีกฝ่ายกำลังนั่งบนเป้าตุงๆแล้วขยับสะโพกปล่อยให้เนินโหนกอวบอิ่มครูดถูกับความแข็งขืนของเขาโดยที่ไม่ยอมสอดใส่เสีย
@10 ปีผ่านไป..."สวยแล้วจ้าเมียจ๋า ไม่ว่าจะแต่งเสื้อโอเวอร์ไซส์ตัวใหญ่โคร่งหรือเสื้อหรูดูดีระดับแบรนด์ดังเมียจ๋าของผัวก็สวยไม่เคยเปลี่ยน" อาคมเดินเข้าไปหอมซอกคอภรรยาสาวสุดสวยที่กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งด้วยความหลงใหล วันนี้เมียของเขาคงจะสวยเป็นพิเศษ...เพราะแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศ ใส่ชุดเดรสสีแดงสดคล้องคอเว้าหน้าอกเห็นร่องอวบอูมเล็กน้อยพร้อมกับกระโปรงระบายด้านล่างแหวกขึ้นมาเพื่ออวดขาอ่อนเรียวยาวที่ขาวนวลซึ่งเขาคือผู้ที่โชคดีคนนั้นที่ได้มีโอกาสสัมผัสแล้วดอมดมทุกซอกทุกมุม "พี่อาคมนี่ก็ชมเกินจริงนะคะ ปีนี้หนู 30 กว่าแล้วนะคะ คงจะไม่สดไม่สวยเหมือนตอนแรกๆ" "สวยสิเมียจ๋าของผัวสวยที่สุด ต่อให้อายุมากกว่านี้ก็ยังสวยสวยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เนอะเมียจ๋า" แม้จะแต่งงานอยู่กินกันมา 10 ปีเสร็จแล้วแต่ความรักของทั้งสองคนยังหวานฉ่ำชื่นมื่นเหมือนเมื่อ 14 ปีก่อนไม่มีผิดเพี้ยน ซ้ำตอนนี้ยังมีโซ่ทองคล้องใจถึง 4 คน...นั่นก็คือคนโต อาทิตย์ และ ตะวันชายหนุ่มฝาแฝดรูปหล่อวัย 9 ขวบ น้อง เพียงดาว เด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มที่ถอดโครงแม่มาอย่างเป๊ะๆเพิ่งจะอายุครบ 8 ขวบ และน้อง เพียงฟ้า น้องเล็กของบ้านที่มักจะ
3 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก...ตอนนี้ทั้งลดา มีนา กร และขึ้นฉ่ายก็เรียนจบปริญญาตรีกันเรียบร้อยแล้ว ซึ่งวันนี้เป็นวันพระราชทานปริญญาบัตรรับจากทางมหาวิทยาลัยโดยตรงทำให้ภายในรั้วมหาวิทยาลัยค่อนข้างครึกครื้นไปด้วยนิสิตและคนที่มาแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม..."ในที่สุดพวกเราก็จบสักที!!!!" แก๊งเพื่อนรักกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจในขณะที่ตนเองกำลังสวมชุดครุยมหาวิทยาลัยอย่างมีเกียรติ "กอดคอพากันจบจนได้ แต่ก็ต้องขอบคุณหัวสมองยายขึ้นฉ่ายจริงๆที่เป็นแม่พระแล้วก็ทำให้พวกกู 3 คนจบพร้อมคนอื่นเขา""เอาพวงมาลัยมาไหว้ฉันเลยเดี๋ยวนี้!" ว่าจบทั้งสี่คนก็หัวเราะร่อมีความสุข "แล้วพวกมึงคิดไว้หรือยังจบปุ๊บจะไปทำอะไรกัน" กร หลังจากที่ผิดหวังจากขึ้นฉ่ายเขาก็พักใจยาวๆจนกระทั่งได้ไปลงเอยกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งมีอายุมากกว่าประมาณ 4-5 ปี... ทั้งสองคนเจอกันครั้งแรกที่นิวยอร์กประเทศอังกฤษ...ตอนนั้นเขาจำได้ว่าเขากะจะไปพักใจเรื่องขึ้นฉ่ายในช่วงปิดเทอมของมหาวิทยาลัยแล้วบังเอิญเจอกันพูดคุยกันถูกคอแล้วค่อยๆพัฒนาขยับความสัมพันธ์ขึ้นมาเรื่อยๆ ผู้หญิงคนนั้นก็คืออารยา..."กูก็คงจะกลับไปเปิดร้านตัดเย็บเล็กๆที่แถวบ้านนั่นแห
"..." คุณทรงอำนาจนิ่งเงียบ..."พ่อรู้ไหมว่าความหวังดีของพ่อมันทำให้ผมเป็นทุกข์มากแค่ไหน" น้ำใสๆของลูกผู้ชายเอ่อล้นคลอเบ้าด้วยอารมณ์ที่ยากจะกักเก็บเอาไว้อยู่ "หลังจากที่แม่ตายพ่อก็ไม่เคยมาดูดำดูดีหรือเอาใจใส่ผมอย่างที่พ่อคนอื่นทำเลยสักครั้ง...ฮึก ตอนมีงานวันพ่อที่โรงเรียนผมได้แต่ยืนมองดูเพื่อนคนอื่นๆกราบเท้าพ่อโอบกอดพ่อแล้วก็บอกรักพ่อ แต่ด้านหน้าของผมมีเพียงแค่เก้าอี้พลาสติกสีน้ำเงินที่แสนว่างเปล่าไร้แม้กระทั่งเงาของพ่อ พ่อรู้หรือเปล่าว่าผมรู้สึกยังไง...ฮือ" อาคมพูดด้วยน้ำเสียงติดๆขัดๆเพราะการกลั้นลมหายใจไม่เป็นจังหวะของเขา ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาอาคมพยายามเก็บซ่อนไอ้ความรู้สึกแย่ๆเหล่านี้ให้ฝังและจมดินไปตลอดแต่สุดท้ายก็ไม่สามารถทำได้..."อะ...อาคม" คุณทรงอำนาจไม่เคยรู้เลยว่าความหวังดีของตนจะไปทำร้ายลูกชายเพียงคนเดียวของเขาขนาดนี้ "พอผมโตขึ้น...ฮึก ผมอยากเรียนอยากได้ดีไปทางวาดรูปแต่พ่อก็ไม่เคยสนับสนุน พ่อเอากระดาษ เอาสีเอาพู่กันของผมไปทิ้งเพราะพ่อมองว่ามันไร้สาระ...พ่อบังคับให้ผมเรียนห้องคิงที่เป็นห้องส่งเสริมความสามารถพิเศษด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ พอมัธยมศึกษาตอนปลายพ่อก็ส่งผม
"เธอรู้หรือเปล่าว่าตอนที่ฉันเห็นเธอเจ็บหัวใจของฉันมันเหมือนถูกมือใครสักคนบีบให้แหลกละเอียด ฉันอยากจะเจ็บแทนเธอ อยากไปนอนอยู่บนเตียงนี้แล้วใส่สายน้ำเกลือแทนเธอ อยากป่วยไข้แทนเธอ และทุกครั้งที่ฉันคิดว่าหากฉันต้องเสียเธอไปฉันจะอยู่ยังไง...เมื่อก่อนฉันเป็นผู้ชายเละเทะไม่เอาไหน ใช้ชีวิตเรื่อยๆไปวันๆแทบไม่สนใจความรู้สึกใคร อยากจะทำอะไรก็ทำ แต่พอฉันได้มาเจอเธอจุดหมายปลายทางของฉันมันก็เริ่มมีความหมาย..." ทุกสิ่งทุกอย่างที่อาคมพูดออกมาล้วนจากใจจริงจากสิ่งที่เขารู้สึกจริงๆไม่ใช่ใส่สีตีไข่ให้สวยหรูดูดี "เธอทำให้ฉันอยากเป็นคนที่ดีขึ้น เธอทำให้ฉันอยากเป็นคนที่ดีพอที่จะยืนข้างๆเธอและสามารถดูแลเธอได้ เธอทำให้ผู้ชายคนนี้คนที่ไม่เอาไหนและไม่เคยคิดจะวาดฝันอนาคตหรือจริงจังมีครอบครัวกับใคร อยากสร้างอนาคตร่วมกับเธอโดยที่ที่ตรงนั้นต้องมีเธออยู่ข้างๆกาย ฉันรักเธอนะขึ้นฉ่าย" น้ำใสๆเอ่อล้นอาบสองพวงแก้มด้วยความปลื้มปริ่มใจชนิดที่ว่าไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ เธอไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไงเพราะตอนนี้ในใจมันเต้นโครมครามตื่นเต้นไปหมด "แล้วเธอล่ะรักฉันหรือเปล่า?" อาคมถามอย่างมีความหวัง "แต่ถ้าเธอบอกว่าเธอ
รุ่งเช้าวันถัดมา...อาคมกำลังนั่งป้อนข้าวต้มกุ้งตัวโตๆให้กับหญิงสาวร่างบอบบางด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความห่วงใยเธอ "คุณอาคมทานบ้างสิคะ..." "แค่ฉันเห็นเธอกินฉันก็อิ่มแล้ว" อาคมไม่รู้เหมือนกันว่าความรู้สึกพวกนี้มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่และเกิดขึ้นตอนไหนนานแล้วหรือยัง แต่ทุกครั้งยามที่เขามีเรื่องทุกข์กายทุกข์ใจอะไรพอได้กลับมาเพนท์เฮ้าส์แล้วเห็นใบหน้าจิ้มลิ้มของขึ้นฉ่ายที่มีแต่รอยยิ้มพิมพ์ใจมอบให้แก่เขา เขาก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว...เขารู้สึกว่าตัวเองได้ค้นพบคำตอบของหัวใจตั้งแต่ครั้งแรกที่นั่งมองเธอผ่านกระจกสีดำยามส่งลูกน้องคนสนิทไปเหมาทั้งข้าวเหนียวหมูปิ้งและพวกขนมไทยหน้าโรงเรียนที่เธอมักจะมาตั้งโต๊ะขายเป็นประจำ จนตอนนี้ลูกน้องของเขาแทบทุกคนคงจะต้องพาไปตรวจร่างกายประจำปีที่โรงพยาบาลเพื่อเช็ควินิจฉัยดูว่ามีน้ำตาลในเลือดเกินกว่ามาตรฐานหรือไม่ "เธอรู้หรือเปล่าว่าเราเจอกันครั้งแรกตอนไหน..." จู่ๆอาคมก็หลุดปากถามคำถามนี้ออกไป "ก็ตอนที่ลูกน้องของคุณจับตัวหนูมาที่เพนท์เฮ้าส์ยังไงล่ะคะ" "เปล่า...เธอจำผู้ชายที่ชอบไปเหมาข้าวเหนียวหมูปิ้งและสั่งพวกขนมทีละหลายกิโลได้ไหม"







