MasukShare
6
Terakhir Diperbarui:
2025-12-11 11:48:17“เรียบจบแล้วไม่ใช่ว่าจะทำอะไรก็ได้ ดูสภาพบ้านเรา เหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาที่ไหน ลูกสาวคนนึงท้องกลับบ้านมา ทิ้งหลานให้ตายายเลี้ยงค่อยกลับไปสานต่อความฝันเป็นสก๊อย อีกคนเล่นรุ่นใหญ่... ดีนะที่เป็นพีระพงษ์ เพื่อนแม่”
คุณแม่ไม่ติดขัดอะไรกับเพื่อนร่วมรุ่น แต่คุณพ่อเห็นจะอับอายกับลูกแต่ละคนเหลือเกิน จำเป็นต้องส่งแขก แถมดึกแล้วแต่ละคนยังส่งเสียงดัง รู้สึกเกรงใจเพื่อนบ้าน ถึงที่ผ่านมาจะลงทุนทำกำแพงผนังแบบอย่างดี ไม่ให้เสียงดังรบกวนเพื่อนบ้าน
ลูกชายคนโตสุดยังไม่วายเดินตามน้องสาว ส่งเสียงอ้อแอ้เพราะเมาแอ๋ ลูกชายอีกคนเข้ามากอดคอน้อง ดึงแขนลากพาให้ไปส่งคุณอาถึงหน้าบ้าน
“หน้าตาดีนะเรา สวยสุดในบ้านแล้วต้องหาผัวรวย ๆ แบบอาพีนี่แหละ เชื่อพี่ชาย พี่ว่าเขยคนนี้ผ่าน”
“บ้านไม่ต้องนอนไอ้น้อง... นอนกับเพื่อนพ่อเพื่อนแม่นี่แหละ อย่าให้เสียชื่ออิงฟ้า เล่นทั้งทีต้องเล่นรุ่นใหญ่! คุณอาขา...” เสียงดัดแหลมเล็กของพี่ชายทำอิงฟ้ามองตาขวาง
วรรณภาทนไม่ไหวหันไปตะโกนว่าแบบเหมารวมยกเข่ง “ไอ้ห้อย ไอ้เปี๊ยก อิงฟ้า พวกมึงนี่นะ อยากโดนสักทีไหม!”
--------------
อย่าไปยุ่งวุ่นวายกับครอบครัวนี้เด็ดขาด อุตส่าห์ย้ายบ้านมาทั้งที ขอใช้ชีวิตอย่างสงบสุขดีกว่า…
ถึงพีระพงษ์จะตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าคงช่วยเหลือรุ่นพี่แค่พอไม่ให้เดือดร้อนตนเอง ไม่ควรหาเรื่องใส่ตัว บรรดาสาวน้อยใหญ่ที่พร้อมกระโดดขึ้นเตียงนายพี บริการงานเสียวให้อย่างถึงอกถึงใจก็มีตั้งเยอะแยะ อิงฟ้าไม่ใช่ผู้หญิงน่าสนใจมากมาย แค่ขาวสวย ตัวเล็ก แก้มกลมตัวนุ่มนิ่ม
นั่นแหละ... คิดเท่านั้น
คุณอาทนเห็นสาวน้อยลำบากไม่ไหว ใจไม่รักดีหวนคิดถึงใบหน้าสวยหวานยามหลับใหล ท่าทางเง้างอนของสาวน้อย อายุน้อยกว่าถึงสิบหกปี!
มิหนำซ้ำผีห่าซาตานตนไหนไม่รู้ ดลใจให้ไปจอดรถแถวหน้าหมู่บ้านแต่เช้าตรู่ ชะเง้อคอมองหาแม่สาวน้อย กระทั่งร่างบางในเดรสกระโปรงยาว คลุมทับด้วยเสื้อสูทบาง ๆ เดินออกมายืนรอรถสองแถว เขาจึงลดกระจกลงเรียก
“อิงฟ้า... ขึ้นมาครับ…”
“รอแกร้บวินค่ะ รถติด เดี๋ยวไปทำงานสาย”
“อามีมอเตอร์ไซค์ ขึ้นมา…”
ในน้ำเสียงเด็ดขาดสั่ง แม้ถูกปฏิเสธมาแล้วมากกว่าหนึ่งครั้ง รอบนี้คุณอาเพื่อนบ้านคงไม่ยอม พอสาวน้อยทำท่าจะไม่ไปกับเขาแค่เลิกคิ้วว่า
“ยังไม่ขึ้นมาอีก...?”
ว่าง่าย ๆ คือข่มขู่!
ร่างบางในเดรสทำงานตัวสวยรีบสะบัดกระโปรงแหวกข้างของเธอ เปิดประตูเข้าไปนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถคุณอา คนขับรถหักพวงมาลัยเลี้ยวกลับเข้าบ้านไป สลับรถยนต์เปลี่ยนเป็นรถจักรยานยนต์ ถอดเสื้อสูทออกพับเก็บเอาไว้ใต้เบาะ ส่งหมวกนิรภัยให้
พีระพงษ์ยอมขี่รถจักรยานยนต์ไปทำงาน ทั้งที่ไม่ได้ใช้บ่อยนัก เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีอ่อนสะอาดตา บางวันก็ใส่สูท ไม่ชอบให้มีกลิ่นฝุ่นควันติดไปทั้งวัน หากการจราจรไม่ติดขัดหรือไม่ตื่นสายจริง ๆ คงไม่อยากขี่รถจักรยานยนต์ Honda PCX ไป แต่เป็นเพราะเห็นใจสาวน้อย กลัวว่าเธอจะไปทำงานสาย
อิงฟ้าใส่กระโปรงสีขาวยาวถึงตาตุ่ม เป็นกระโปรงผ่าข้างสูงถึงหัวเข่า เธอยกมือจับชายกระโปรงวางพักไว้เหนือน่องขาว ๆ นั่งหันไปด้านข้าง ถึงรถจักรยานยนต์คันใหญ่ไม่ใช่บิ๊กไบค์ กำลังเหมาะสมกับชายรูปร่างกำยำ สูงกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร พื้นที่สำหรับคนโดยสารข้างหลังก็นั่งสบายกว่าวินมอเตอร์ไซค์หน้าหมู่บ้าน การที่รถหยุดเป็นระยะ เธอคงไม่ถนัด
“จับไหล่คุณอาไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?”
“เอาเลยตามสบาย คนเคยนอนกอดกันมาทั้งคืน อยากจับตรงไหนก็จับไปเถอะ”
คุณอาจิกกัดเธอ! ทั้งคำพูดและที่หยุดรถอย่างกระชั้นชิดจนกระเด็นติดแผ่นหลังกว้าง เขายังลอบยิ้มโดยที่เธอแอบเห็นตอนตกใจรถที่เฉียดผ่านไปเมื่อสักครู่
อิงฟ้าใช่ว่าจะจดจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้ ความทรงจำของเธอขาดช่วงอย่างคนเมา ทว่ายังมีสติหลงเหลืออยู่ เธอถือแก้วเหล้ากอดแขนชายหนุ่มแปลกหน้าอย่างสนิทสนม หัวเราะคิกคักอย่างสนุกสนานเท่าไร เวลานี้ดันมาทำเป็นไร้เยื่อใย
คุณอาคงไม่พอใจเป็นธรรมดา แต่เธอจำต้องสงบเสงี่ยมเจียมตัวเมื่อรับรู้สถานะตนเอง
“ซอยข้างหน้านี้ค่ะอาพี จอดตรงนี้ก็ได้...”
ได้ยินผู้โดยสารสาวสวยบอก พีระพงษ์ตั้งใจขี่รถเลยจุดหมายปลายทางไปเล็กน้อย รอให้สาวน้อยลงจากรถ ส่งหมวกคืนให้เขาก็รีบถาม
“เลิกงานกลับบ้านเลยหรือเปล่า? หรือไปเที่ยวอีกครับ”
“กลับค่ะ แต่คงไม่รบกวนคุณอา ขอบคุณนะคะที่มาส่ง”
“กินข้าวหรือยัง?”
“ยังค่ะ…”
“ทำไมไม่ตื่นเช้า ๆ ล่ะครับ ไม่กินข้าวเช้าจะเอาแรงที่ไหนไปทำงาน”
“เรื่องของฟ้าเปล่า...”
ชายหนุ่มรู้ตัวว่าเขาดันทำตัวไม่ต่างจากคุณพ่อ สาวน้อยคงคิดว่าเธอกำลังถูกควบคุมพฤติกรรม มากเสียกว่าจะคิดว่าเขาอาจถูกใจเธอขึ้นมา
“เข้างานกี่โมงครับ?”
“เก้าโมงค่ะ”
“งั้นไปกินโจ๊กตรงนี้ อาพาไป”
“คือ… ฟ้า… เกรงใจค่ะ”
“ทำไมต้องเกรงใจ กินเหล้ากินได้ กินข้าวก็ต้องกินได้”
สายตาของพีระพงษ์ราวกับว่าบังคับให้เธอต้องไปกินข้าวเช้ากับเขา ยิ่งเห็นแก้มใส ๆ ใต้เครื่องสำอางอ่อน เปลือกตาขาวมีสีเหลือบส้มชมพู เธอแต่งหน้ามาทำงานอย่างน่ารัก สบตาใสแป๋วมองกลับมา หนุ่มรุ่นพ่อหัวใจอ่อนยวบ
“ตอนนี้คงไม่เหมาะสมแล้วค่ะ ฟ้าไม่รู้ว่าอาพีเป็นเพื่อนกับพ่อแม่ฟ้า คืนนั้นฟ้าเองก็เมา อาพีช่วยคิดเสียว่าเราสองคนไม่เคยพบกันมาก่อน... นะคะ...”
‘ดูแก้มป่อง ๆ นั่นสิ กลัวมีผู้ปกครองเพิ่มอีกคนมากกว่า’
พีระพงษ์ยังนั่งคร่อมรถจักรยานยนต์ด้วยรอยยิ้ม เมื่ออิงฟ้าแสนดื้อรั้นไม่ยอมเขาเลยสักทาง ใช้ข้ออ้างว่าเธอไม่อยากเข้างานสาย ในที่สุดเขาเลยตัดสินใจ ไม่ยอมละทิ้งโอกาสให้สาวน้อยก้าวหนีเขาไปอีก ตะโกนเรียก
“อิงฟ้า... เลิกงานแล้วแวะมาดูกล้องที่บ้านอาหน่อยไหม”
Bab terbaru
เพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อ 38
คุณอาหนุ่มกลับรับรู้เพียงว่าหวาน... อะไร ๆ ในปากอิงฟ้าก็หวานไปหมดสำหรับเขาไม่ใช่เพียงน้ำลายและปลายลิ้นที่ให้ความสุขในอารมณ์ ความสัมพันธ์อันหอมหวานของหนุ่มสาวต่างวัยราวกับว่าไม่มีที่สิ้นสุดการมีแฟนเป็นคุณอา อายุห่างกันตั้งสิบหกปีไม่ใช่อุปสรรคกับสาวรุ่นลูกสาวอย่างอิงฟ้าจากนี้และตลอดไปเรื่องอายุวัยก็คงไม่ใช่ปัญหาโดยเฉพาะคุณอาเพื่อนบ้านสำหรับเธอแล้วใช่ก็คือใช่...: พิเศษส่งท้าย 2 : รถไฟเหาะ“ฟ้าปวดขาไปหมดแล้วอาพี” เสียงหวานบ่นออดแอด มือกอดท่อนแขนเป็นล่ำสัน แนบแก้มร้อนผ่าวลงบนนั้น พร้อมด้วยสีหน้าเหนื่อยล้าอ่อนเพลีย“ให้อาอุ้มไหมล่ะ?”คุณอาหนุ่มสบมองดวงตาสุกใสเปล่งประกาย แทนคำตอบว่าได้! อุ้มเธอเลย เธออยากให้เขาอุ้ม แต่เป็นเพราะว่าคนเยอะ พื้นที่ก็ค่อนข้างกว้างใหญ่ คุณอาหน้าสลด“อากลัวทำเธอหล่นล่ะเป็นเรื่อง ดิสนีย์แลนด์ไม่ใช่เล็ก ๆ เอารถเข็นคนแก่ไปนั่งเล่นดีกว่า อิงฟ้า”“แค่นี้อุ้มไม่ได้ ฟ้าสิต้องเหนื่อย ลูกก็ลูกใคร...” เธอส่ายหน้างอน เลื่อนมือลงกอดกุมหน้าท้องเนินนูนเล็กน้อยขณะมือหนาเลื่อนลงสอดประสานปลายนิ้วเรียวยาวแนบแน่น ก้มหน้าลงมองใบหน้าแดงซ่านเอียงอาย ท่ามกลางฝูงชนที่ต่อแถวรอเล่นเ
เพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อ 37
: พิเศษส่งท้าย 1 : คุณอาเพื่อนบ้านที่รักคนร้ายถูกจับกุมในข้อหาทำร้ายร่างกาย มียาเสพติดในครอบครอง ยากจะหลุดจากคุกออกมาง่าย ๆ คดีความเรื่องสิทธิปกครองเด็กได้รับคำสั่งศาลให้เป็นที่สิ้นสุด ให้เป็นของคุณตาคุณยายคอยดูแลเรื่องทุกอย่างจบลงด้วยดี แม้นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นของชีวิตคู่ระหว่างสองหนุ่มสาวต่างวัย หลังส่งการ์ดเชิญให้กับเพื่อน ๆ พ่อแม่พี่น้องหญิงสาวคงจัดงานแต่งงานเล็ก ๆ แค่พอให้รู้ว่าเป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฎหมาย แต่ตัวน่ะย้ายมาอยู่กับคุณอาตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล จากเคยเป็นคนดูแล ตอนนี้เธอเป็นฝ่ายได้รับการดูแล เอาอกเอาใจเสียจนใคร ๆ ต่างอิจฉา ทำไมยัยอิงฟ้าถึงได้มีสามีหล่อเหลาเอาใจเก่ง รักเมียขนาดนี้[ดีใจด้วยนะยะหล่อน]“มึงต้องมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวนะ เตรียมชุดให้พร้อมนังเปรี้ยว” เสียงหวานย้ำ มือวางโทรศัพท์ลงบนเคาน์เตอร์ครัว ร่างบางในชุดลำลองอยู่บ้านสวมผ้ากันเปื้อนลายดอกไม้หวาน พอได้ยินเสียงฝีเท้าก้าวมาจากข้างหลัง เธอหันไปบอก“อาพี... วันนี้ฟ้าทำข้าวกล่องให้ อาจะอายลูกน้องไหมคะถ้าเอาข้าวไปกินที่ทำงาน”“อายอะไรล่ะ กับข้าวฝีมือเมีย อาว่า... มีแต่คนอิจฉา อยากกินกับข้าวอา... อร่อย” ร่างส
เพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อ 36
อิงฟ้าได้รับการดูแลเป็นอย่างดี ทั้งป้อนข้าวป้อนน้ำ ถึงแม้ว่าเปลี่ยนชุดผู้ป่วยยังเป็นหน้าที่ของพยาบาลหนึ่งอาทิตย์กับการพักฟื้น นายแพทย์หนุ่มใหญ่ยังเข้ามาประเมินอาการผู้ป่วย นับว่าเธอโชคดีที่ไม่ถูกอวัยวะส่วนสำคัญ ไม่งั้นเธอคงตายคาที่และด้วยความที่ทางบ้านของเธอเป็นครอบครัวใหญ่ พอจะมีญาติห่าง ๆ มาอยู่ช่วยเลี้ยงเจ้าตัวเล็กอีกแรง เธออาจไม่ต้องเหนื่อยหลังจากนี้ คุณอาเพื่อนบ้านยังเสนอตัวด้วยว่าจะออกเงินค่าพี่เลี้ยงเด็กให้เป็นรายเดือน ซึ่งคุณพ่อคงไม่ได้เดือดร้อนอะไรขนาดนั้น บ้านของพวกเขาก็พอมีเงิน หากไม่สะดวกหรือว่าเหนื่อยกันจริง ๆ คงส่งเจ้าตัวเล็กเข้าเนอสเซอรี่ใกล้บ้านหญิงสาวได้พูดคุยกับครอบครัวเรียบร้อยดีในเรื่องนี้ ก่อนที่พวกเขาจะขอตัวกลับไปดูแลหลาน เอามาโรงพยาบาลด้วยนาน ๆ คงไม่สะดวกนัก สองคนในห้องยังลอบส่งสายตาให้กันเหมือนว่าอยากอยู่ตามลำพัง“กินอีกคำนะ คำสุดท้าย”“คำสุดท้ายมากี่คำแล้วอาพี... ฟ้าพุงจะแตกตายอยู่ละ อามาหลอกฟ้าอีกคำ ๆ อยู่ได้ ฟ้าไม่ใช่เด็กเล็กรึเปล่า...”“กินอีกคำเร็ว คนเก่ง” เสียงทุ้มคะยั้นคะยอ ถ้วยข้าวต้มที่มีควันลอยฉุยถูกเป่าอย่างระวัง ขณะยื่นช้อนเข้าไปใกล้ ๆ คนป่วย “กิ
เพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อ 35
“เอ้อ... ไม่เป็นไรนะ พี น้องมาถึงมือหมอไวอยู่ ยังไงก็ขอบใจ ๆ ไม่ได้แกคงแย่”กลายเป็นคุณพ่อ ดันรู้สึกว่าควรขอโทษหรือเปล่า!? เมื่อรุ่นน้องไม่พูดจากับเขาเลยแม้สักคำเดียวคุณอาเพื่อนบ้านทำยังกับว่าตัวเองเป็นพ่อ ส่วนคุณพ่อตัวจริงกลายเป็นคนนอกซึ่งมีส่วนทำให้เธอบาดเจ็บเพราะเลี้ยงดูลูกสาวไม่ดี ถึงได้เป็นแบบนี้ แม้เจ้าตัวไม่ได้พูดออกมา แต่ท่าทีเมินเฉย หน้าตาเศร้าหมองระคนคับแค้นใจ ใครก็มองเห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวใต้สูทตัวโตเปื้อนเลือดสีแดงฉาน แม้แต่มือหนายังมีกลิ่นคาวเลือดแม้ว่าเขาจะพยายามล้างมือหลาย ๆ รอบ ปลายจมูกกลับยังได้กลิ่นอันเจ็บปวดราวกับว่าเขาโดนทำร้ายเสียเองในขณะที่คุณอากำลังนั่งรออยู่ข้างเตียงท่ามกลางญาติหลายคนของหญิงสาว เจตนิพัทธ์เองก็เข้ามาเยี่ยม ช่วยประสานงานกับทางตำรวจให้อีกแรง“ทางนั้นหมวดเขาตามอยู่ ไม่เป็นไรนะพี แกทำใจดี ๆ จับคนร้ายได้แน่”“ให้มันอยู่ในคุกนาน ๆ คงดี...” แววตาคมเข้มเย็นชาประกาศอารมณ์ออกมาชัดเจน เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตาพี่ชาย พยักหน้าว่า “รู้... เดี๋ยวจัดการให้”เก้าอี้สีขาวข้างเตียงผู้ป่วย คุณอายังคงไม่ลุก ไม่ยกให้ใครนั่ง พี่ชายคนดีเลยขอตัวไปเป็นธุระให้อิงฟ้า ซึ่งต้องนั
เพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อ 34
คุณพ่อกลอกตาไปมา แต่คุณแม่หัวเราะชอบใจ เสนอความคิดเห็น“เราพาหลานไปเที่ยวกันดีกว่านะพ่อนะ หลานไม่เคยได้ไปไหนเลย อยู่แต่ในคอกเด็ก น่าสงสารออก”“เอ๊ะ... เห็นมีคนชวนคราวก่อน...”“ไปสิครับพี่ยศ” ปลายเสียงไม่ได้บอกว่าจะออกค่าตั๋วให้หรือเปล่า คุณพ่อมีสีหน้าครุ่นคิด พอถามรายละเอียดจากเจ้าตัวเรื่องสถานที่ท่องเที่ยว ลูกสาวเองก็ไม่เคยได้ไปไหนไกลกว่าบ้าน มหาวิทยาลัย พวกเขาตัดสินใจได้“... เดี๋ยวผมจองที่พักเพิ่มเป็นห้องครอบครัว มีของเล่นเด็กน้อยในห้องด้วย โชกุนน่าจะชอบแน่ ๆ เอ๊ะ... แล้วเรื่องพาสปอร์ตหลานล่ะครับ?”“ทนายเขาเดินเรื่องอยู่น่ะ เรื่องสิทธิปกครองเด็ก คดีใกล้ถึงที่สุดแล้วล่ะ”“อีกหน่อยไม่ต้องรอพ่อแม่แกมาเซ็นอะไรแล้วนะ เข้าโรงเรียนได้สบาย ๆ หลานรักของยาย”ด้วยความเห็นของศาลที่เคารพมองผลประโยชน์ที่ตัวเด็กเป็นหลัก คุณยายควรเป็นคุณแม่ได้ แต่ถ้าหากว่าไม่ไหวจริง ๆ ยังมีอิงฟ้า มีลูกสาวลูกชายคอยช่วยเหลืออีกแรง อาจรวมถึงคุณอาเพื่อนบ้าน ซึ่งกำลังจะมาเป็นลูกเขยของพวกเขา“โชกุนนี่โชคดีนะครับ มีคุณตาคุณยายคอยดูแลไม่ห่าง... คุณอาก็มีของขวัญให้ด้วยนะ” คุณอานั่งยองลง เอื้อมมือไปหยิกแก้มนุ่มเบา ๆ อย่างม
เพื่อนบ้านรุ่นคุณพ่อ 33
เมื่อคนในอดีตพยายามที่จะกลับมาพูดคุยกัน ทั้งส่งข้อความไลน์มา เฟซบุ๊ค ไอจี แทบทุกช่องทางติดต่อผ่านโซเชียล อิงฟ้าจำต้องบอกเขาไปว่ามันไม่มีโมเม้นนั่งคุยโทรศัพท์กันนาน ๆ เป็นชั่วโมง เม้าท์เรื่องสัพเพเหระไปหัวเราะไป ต่อให้เขาจะเล่าเรื่องตลกอะไรเธอก็ไม่สามารถหัวเราะออกมาได้เหมือนเมื่อก่อน เธอไม่มีเวลาสำหรับเขาอีกแล้ว“ทุกอย่างมันสายไปแล้วอะพี่บิ๊ก พี่จะกลับมาหรือไม่กลับมา ยังไงฟ้าก็ไม่เลิกกับอาพี...”[เอ้อ... พี่ก็... ขอให้ฟ้ามีความสุขนะ]“สุขสุดโลกสุดเหวี่ยง ไม่ต้องห่วงนะไอ้บิ๊ก ขอให้โชคดีย่ะ อโหสิ ไม่สาป เพื่อนสาวเจอของเด็ดกว่าแก ฮ่า ๆ” เสียงหัวเราะของเพื่อนสาวดังกรอกเข้าไปในสายระบบส่งข้อความเสียง ปริญขอโทษขอโพยยกใหญ่ บอกว่าเขาไม่ตั้งใจปิดบังเรื่องครอบครัว ซึ่งบอกให้ลูกชายไปช่วยงานคุณพ่อที่เมืองนอกเพื่อตัดขาดกับอิงฟ้า แต่เขาก็แสดงความยินดีกับเธอแสดงความยินดีด้วยจริงหรือเปล่า ไม่มีใครรู้ หญิงสาวคงเก็บเพียงเรื่องน่าจดจำ ความทรงจำที่ดีระหว่างเธอและคนในอดีต ทิ้งมันเอาไว้ตรงนั้นวางสายเขาแล้วเธอยังนั่งอยู่กับเพื่อนในบ้าน บนโซฟาสีขาวกลางห้องรับแขก สีหน้าเป็นกังวลของวิทยา เป็นเดือดเป็นร้อนไปด้ว
Anda juga akan menyukai
บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น83.8K Dibacaขย้ำรักเลขา NC-20
C421.3K Dibacaท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น572.5K Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ144.1K Dibacaคลั่งรักเด็กเลี้ยง
เฮียกังฟู1.0K Dibacaเหนือการควบคุมของใจ
ประตูฟ้ายั่งยืน184 Dibacaป๊าคะ... ได้โปรดอย่าเรียกหนูว่าลูก
หลูซื่อเต๋อ139 Dibacaรักที่ปรารถนา
พ่รรณพสา65 Dibaca
