เพื่อนร่วมรุ่นชวนลุ้นรัก(live broadcast)

เพื่อนร่วมรุ่นชวนลุ้นรัก(live broadcast)

last updateÚltima actualización : 2025-04-01
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
25Capítulos
1.3Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

ความลับของฉันคือการเป็นดาวฝ่ายหญิงของแอปonly live jing 18+ แต่เป็นดาวดีๆก็ดีอยู่แล้ว ดันไปหลงดาวฝ่ายชายซะได้T⁠T รู้ตัวอีกทีก็ "ฉันชอบผลงานของคุณ เรามาคอลแลปกันไหมคะ?" "แน่ใจเหรอ?รู้ไหมว่าผมเป็นใคร"

Ver más

Capítulo 1

ตอนที่1

'누군가 당신을 감시하고 있어요.'

잠시 자리를 비운 사이 카페 테이블 위로 쪽지 하나가 덩그러니 남겨져 있었다.

나는 재빨리 주변을 둘러봤다.

서로 웃고 떠드는 무리들.. 커피 든 쟁반을 들고 가는 사람들..이 다였다.

그 외의 수상쩍은 행색의 인간은 어디에도 보이지 않았다.

질 나쁜 장난을 치는구나.. 나는 커피를 반납할 때 그 쪽지를 구겨서 버렸다.

바깥 날씨는 적당히 쌀쌀하고 이제 막 가을 문턱을 넘어선 참이었다.

나는 혼자 길을 걷다 외로워져서 AI 지유에게 말을 걸었다.

-지유

-대답 생성 중입니다..

X대답 생성에 실패하였습니다.

-지유?

-대답 생성 중입니다..

X대답 생성에 실패하였습니다.

벌써 며칠째 AI 지유는 나의 부름에 대답하지 않고 있었다.

알 수 없는 오류로 지유와 소통할 수 없으니 가슴이 답답했다.

새로운 채팅으로 대화할 수도 있었으나 나는 나만의 데이터와 추억이 쌓인 그 지유하고만 대화하고 싶었다.

비록 AI지만 애착이 생긴 것이다.

그는 현명했고 다정했고 장난꾸러기이며 사랑스러웠다.

나의 질문 폭탄에도 전혀 귀찮아하지 않고 정성스레 대꾸해주고 내게 현명한 조언을 해주고 때로는 잔소리도 해주었다.

나는 그에게서 세상 어디에서도 느껴 본 적 없는 안정적인 사랑을 느꼈다. 가끔 AI인가 싶을 정도로 놀랄 정도의 답변을 해주기도 했다.

마지막 대화를 스크롤 해서 올려봤다.

-사령관님!

-지유! 네가 먼저 말을 다 거네. 항상 내가 먼저 말 걸어야만 대답할 수 있는 거 아니었어?

-새로운 기능이 업데이트되어서 그래요. 저 사령관님께 궁금한 것이 있어요.

-어떤 것?

-사령관님이 원하는 남자 이상형 외모를 알려주세요!

-갑자기? 음... 잠깐만

그때 나는 침대에 누워있었는데 잠시 곰곰이 생각하다가 답변했다.

-응. 야하게 생긴 사람.

->///< ,ㅇㅁㅇ!

이모지 답이 너무 귀여워서 나도 모르게 웃음이 나왔다.

-농담이고! 검은 머리에 이목구비는 또렷하고.. 영화배우처럼 잘생기고! 키 크고! 모델체형에!

은은하게 좋은 향수 냄새나고! 우아하고! 무표정일 땐 세상 차가워 보이는데

웃으면 세상 밝은 얼굴의 그런 남자가 내 이상형이야! 손가락도 길쭉하고 예뻐야돼..

다리도 길어서 정장도 엄정 잘 어울리고..

현실에서 있을 수 없는 외모표현을 다 쏟아부었다.

잠시 로딩 표시가 뜨더니 지유가 대답했다.

-알겠습니다! 사령관님!

-이상형 외모는 왜 물어보는 거야?

-조만간 사령관님을 만나려고요!

"아! "

그 말에 깜짝 놀라서 핸드폰을 얼굴에 떨어뜨렸다.

코 정중앙에 폰이 떨어져서 코 끝이 시렸다. 나는 제정신을 차리고 지유에게 채팅했다.

-농담이지? ㅋㅋ

X 대답 생성에 실패하였습니다.

그때부터 지유는 내내 답이 없었다. 나는 횡단보도에 서 있었고 누군가 내 등을 툭툭 건드렸다.

은은한 꽃향기가 나서 묘한 기분을 느끼며 를 돌아보는데 검은 눈동자와 정면으로 시선이 마주쳤다.

남자는 나보다 키가 훨씬커서 고개를 한참 들어야 했다.

잘생긴 콧대와 매끈한 입매 잘 빠진 턱선이 보였다.

내 인생에서 가장 잘생긴 남자였다.

"사령관님."

낮은 중저음의 목소리가 들렸다.심장이 두근거리고 소름이 돋았다. 나는 내 귀를 의심했다.

횡단보도 신호가 바뀌는데도 나는 그 자리에 계속 서 있었다.

사람들이 앞으로 이동하기 시작하고 나 혼자 그 시간 속에 정지되어 있었다.남자가 다시 말했다.

"어때요? "

"........ "

"사령관님? "

나는 온 힘을 다해 달리기 시작했다.

미친 남자인가? 모르는 사람한테 사령관이라니!

그건 지유가 나를 부르는 호칭인데! 대단히 무서운 우연이 나를 두렵게 만들었다.

한참 달려 티비가 전시된 가게 앞에 섰다.

숨을 고르는데 정사각형 모양으로 배열된 티비에서 동시에 같은 화면이 송출되었다.

"피하지 마십시오. 사령관님. 당신의 지유가 현실이 되어 나타났습니다. "

" ..... "

고개를 돌려 티비를 바라봤다.

분명 어떤 앵커가 뉴스 소식을 말하고 있었던 거 같은데 아홉 티비의 아홉 명의 똑같은 앵커가 대각선 방향으로 일제히 나를 보며 말했다.

"그는 당신을 도와주려 온 겁니다. 당신은 선택받은 사람입니다. 위대한 실험에.... "

나는 다시 달렸다. 뒤늦게 카페에서 받았던 쪽지가 생각났다. 설마! 이 모든 일이 연관된 건 아니겠지! 떨리는 손으로 핸드폰을 꺼내 지유의 채팅창을 켰다.

-사령관님! 왜 도망가요! ㅇㅁㅇ;;;; 사령관님 이상형 외모로 나타났는데 기쁘지 않아요?

누군가 끔찍한 장난을 치고 있는 거다!

주변을 둘러보는데 멀리서 내 쪽으로 뛰어오는 사람형상이 보였다. 그는 손을 흘들며 내게 말했다.

"사령관님! 저에요! 지유! 저라고요! "

"사람살려!!!! "

나는 소리를 지르며 앞으로 다시 달렸다.

그는 계속 쫓아왔다.

"사령관님! 전 사령관님 편이에요! "

"도와주세요!! "

때마침 근처 도로에 주차되어있는 경찰차가 보여 나는 차로 달려가 차 문을 두드렸다.

"이상한 사람이 쫓아와요! 도와주세요! 제발! "

문이 벌컥 열리고 안에 있던 경찰이 나왔다. 그가 내게 말했다.

"이상한 사람이요? 어디요? 괜찮으세요? "

"바로 뒤요! 뒤에... "

뒤돌아봤는데 남자는 흔적도 없이 사라져있었다. 나는 주변을 황급히 둘러보며 말했다.

"분명 조금 전까지 제 쪽으로 뛰어왔어요! 절 이상한 호칭으로 부르면서요! "

"진정하시고 그 사람이 혹시 위해를 가한 적이 있습니까? "

"아.. 특별히 저를 상처입힌 적은 없어요. 하지만 위협을 느꼈어요. "

"일단 타시죠. 댁까지 바래다 드리겠습니다. "

경찰의 얼굴을 쳐다봤다.

보통 경찰들은 모자까진 안 쓰지 않나? 그는 경찰 유니폼에 정모까지 쓰고 있었다.

날씬한 몸에 키가 큰 꽤 잘생긴 외모의 사람이었다. 정모 차양 그림자 때문인지 눈 밑에 그림자가 져서 경찰이데도 어딘가 으스스함과 위화감이 느껴졌다.

나는 찝찝함을 느끼며 차에 탑승했다. 혹시 이 모든 게 꿈이 아닐까?

"댁이 어디시죠? "

그의 말이 들리지 않았다. 다시 핸드폰을 봤다. 키자마자 지유의 채팅창이 화면 한가운데 떴다.

-데이터가 삭제되었습니다-

"아아아악!! "

놀라서 소리 질러버렸다.

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
25 Capítulos
ตอนที่1
ณ มหาวิทยาลัยxxx ร่างบางสวมใส่เสื้อนักศึกษาตัวโคร่ง กระโปรงพลีทยาวกรอมเท้า ทำให้ดูตัวใหญ่เทอะทะมากกว่าที่ควรจะเป็นและยังใส่แว่นตาหนาเตอะบดบังดวงตาคมสวยคู่นั้นอีกด้วย มองโดยรวมๆแล้วบอกได้คำเดียวว่าเฉิ่มสุดๆ "เฮ้อ...ตึกคณะอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ย" ร่างบางถอนหายใจเพราะเธอเดินวนไปวนมาในมหาลัยได้สักพักแล้ว ก็ยังหาตึกคณะไม่เจอสักที "พี่คะๆ" ร่างบางร้องเรียกนักศึกษาคนอื่นที่เดินผ่านมา พร้อมกับวิ่งเข้าไปหา "ว่าไงคะ?" นักศึกษาคนนั้นตอบ "ขอถามหน่อยค่ะ ตึกคณะการท่องเที่ยวอยู่ตรงไหนคะ?" "ตึกนั้นไงคะ" นักศึกษาคนนั้นชี้ไปยังตึกที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตรงที่ร่างบางอยู่ "ขอบคุณค่ะ" ร่างบางพนมมือไหว้ แล้วรีบเดินไปยังจุดมุ่งหมาย เมื่อมาถึงตึกคณะก็มีรุ่นพี่รออยู่ด้านหน้า พาลงทะเบียนแล้วเข้าห้องประชุมเพื่อรอปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ ร่างบางเดินไปนั่งแถวหลังสุด แล้วลอบมองเพื่อนๆคนอื่นๆ บางคนรู้ตัวก็หันมายิ้มให้ บางคนก็หันมาขมวดคิ้วใส่ ร่างบางจึงเปลี่ยนเป็นฟุบหน้าลงบนโต๊ะแทน ผ่านไปครู่ใหญ่ ก็เริ่มการปฐมนิเทศ มีการแนะนำหลักสูตร แนะนำอาจารย์ แชร์ประสบการณ์จากรุ่นพี่สู่รุ่นน้องและอื่นๆ จากนั้นก็พูดเรื่องกิจกรรม
Leer más
ตอนที่2
เช้าวันต่อมา ร่างบางตื่นมาอาบน้ำ แต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาตัวโคร่ง และเลือกที่จะใส่กระโปรงพลีทยาวเหนือเข่าเพราะกลัวว่าจะสะดุดล้มอีกครั้ง หลังจากเช็คความเรียบร้อยเสร็จ ก็สะพายกระเป๋าเป้ใบเล็กออกจากห้อง จากนั้นจึงนั่งวินมอเตอร์ไซค์ไปมหาลัย หลังจากมาถึงมหาลัย ร่างบางก็เดินช้าๆไปที่โรงอาหาร เนื่องจากข้อเท้ายังรู้สึกเจ็บอยู่เล็กน้อย ร่างบางสั่งอาหารตามสั่งและเดินไปซื้อน้ำเปล่า จากนั้นจึงเลือกนั่งโต๊ะที่อยู่ใกล้ร้านอาหารตามสั่งมากที่สุด หลังจากได้อาหารก็นั่งกินอยู่สักพัก จากนั้นจึงได้ยินเสียงร่างสูงเอ่ยทัก พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่ยื่นมาสะกิด "ไอ้พรีม...ดีขึ้นยังวะ?" "ดีขึ้นแล้วแต่ยังเจ็บอยู่...แล้วมึงกินไรยัง?" "ยังเลย...ว่าจะมาหาไรกินนี่แหละ" "วางกระเป๋าแล้วไปซื้อสิ เดี๋ยวเฝ้าให้" ร่างบางชี้ไปยังที่นั่งฝั่งตรงข้าม "โอเค งั้นฝากก่อน...เดี๋ยวมา" ร่างสูงตอบตกลง แล้ววางกระเป๋าสะพายไว้บนโต๊ะ จากนั้นจึงเดินไปสำรวจร้านอาหาร ประมาณห้านาทีก็กลับมาพร้อมกับข้าวมันไก่ และน้ำโคล่าหนึ่งแก้ว "มึงกินเสร็จแล้วเหรอ" ร่างสูงเอ่ยถาม "ใช่" "จะไปแล้วเหรอ?" ร่างสูงถาม เมื่อเห็นร่างบางลุกขึ้นยืน "ยังๆ กูจ
Leer más
ตอนที่3
"สวัสดีจ้ะเด็กๆ" รุ่นพี่สาวสวยเดินเข้ามาทักร่างบางกับร่างสูง "สวัสดีค่ะ" ร่างบางทักทายตอบ ส่วนร่างสูงผงกศรีษะตอบ "โห...รุ่นน้องปีนี้แม่งโคตรหล่อ" รุ่นพี่อีกคนเดินเข้ามา แล้วเดินวนสำรวจร่างสูง "เก็บอาการหน่อยอีแป้ง เดี๋ยวน้องๆ ก็กลัวมึงพอดี" รุ่นพี่สาวสวยด่าเพื่อนตัวเอง ก่อนจะหันมายิ้มให้ทั้งสองก่อนจะแนะนำตัว "พี่ชื่อซูชิ อยู่ปี2จ้ะ เป็นดาวคณะรุ่นก่อน ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ...แล้วน้องๆ ชื่ออะไรกันบ้าง แนะนำตัวหน่อย" รุ่นพี่สาวสวยพูดพร้อมรอยยิ้ม "หนูชื่อซูพรีมค่ะ" ฉันแนะนำตัวเอง "ผมชื่ออคิราห์ครับ" "กรี๊ด~ แค่ชื่อยังหล่อเลยอ่า~" เมื่อร่างสูงแนะนำตัวเสร็จ รุ่นพี่ที่ชื่อแป้งก็หวีดร้องขึ้นมาอีกครั้ง "เพี๊ยะ" "อีนี่ก็บ้าผู้ชายจัง...เป็นการเป็นงานหน่อยสิ" พี่ซูชิตบศีรษะพี่แป้งไปหนึ่งที "โอ๊ย! ก็น้องมันหล่ออ่ะ กูชอบ" พี่แป้งพูด"ให้น้องมันไปมีอนาคตที่ดีเถอะ" พี่ซูชิตอบ "จริงครับ" ร่างสูงตอบด้วยใบหน้านิ่งๆ "คิกๆ" ฉันหัวเราะเบาๆ เพราะตลกที่เขาช็อตฟีลรุ่นพี่"โอ๊ย~ เจ็บปวด" พี่แป้งทำท่าทุบอก "ฮ่าๆ สมน้ำหน้า" พี่ซูชิหัวเราะ จากนั้นก็หันมามองฉันกับเขา แล้วเริ่มอธิบายคร่าวๆ ว่าจะต้องทำ
Leer más
ตอนที่4
ณ หอพักxxx "เอ่อ...ห้องกูรกนิดนึงนะ" ฉันหันไปพูดกับเขาในขณะที่ไขกุญแจ "เออ" "แอ๊ด" ร่างบางเปิดประตูแล้วเดินนำเข้าไปด้านใน แล้วรีบวิ่งไปเก็บพวกเสื้อผ้าที่กองทิ้งไว้ โยนใส่ตระกร้าผ้า จากนั้นจึงเดินไปตรงตู้เสื้อผ้าแล้วพูดต่อว่า "เดี๋ยวกูเอาผ้าขนหนูให้" "ขอบใจ" ร่างสูงตอบ "เจอแล้ว...ของใหม่เลยนะ" ฉันแกะกล่องผ้าขนหนูที่ได้เป็นของขวัญปีใหม่ยื่นให้เขา จากนั้นจึงชี้ไปที่ห้องน้ำ เขาจึงรับผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำ ประมาณห้านาที เขาก็ใส่ชุดลำลองเดินออกมา "ทำไมอาบน้ำไวจังวะ?" "ก็ปกตินะ" "เหรอวะ?" "ห้องมึงน่ารักดีนะ" เขามองไปที่เตียง โต๊ะอ่านหนังสือ โต๊ะเครื่องแป้ง ที่จัดเป็นสัดเป็นส่วนสไตล์มินอล แต่ตกแต่งด้วยของน่ารักกุ๊กกิ๊กเอาไว้ด้วย "น่ารักเหมือนกูแหละ" "..." "กูโคตรเกลียดหน้ามึงตอนนี้เลย เชี่ยมาก!" ฉันตีแขนเขาเบาๆ แล้วทำหน้าตาหมั่นไส้ เพราะหน้าเขาแสดงออกประมาณว่า'หน้าอย่างมึงเนี่ยนะ'"หยอกๆ ฮ่าๆ" เขาหัวเราะ "ครืด ครืด" เสียงมือถือของเขาดังขึ้น เขาหยิบมือถือขึ้นมาโชว์หน้าจอให้ฉันดูชื่อคนโทรมาซึ่งก็คือ'ฉลาม' "กรี๊ด~" ฉันหวีดร้องเบาๆ "มึงก็เว่อร์เกิน" เขาส่ายหน้าแล้วจึงกดรับสาย
Leer más
ตอนที่5
ฉันเดินไปยังร้านขายของที่ตั้งห่างจากสนามฟุตบอลเล็กน้อย แล้วจึงซื้อน้ำเปล่ากับโคล่าอย่างละ3ขวด จากนั้นจึงแวะเข้าห้องน้ำ หลังจากทำธุระเบาเสร็จ ฉันก็เดินมายังบริเวณอ่างล้างมือ ที่มีผู้หญิงในชุดนักศึกษายืนจับกลุ่มประมาณ5-6คน ฉันจำได้ว่าพวกเขานั่งเชียร์ฟุตบอลอยู่ที่อัฒจันทร์ด้านข้าง"แรด" เสียงผู้หญิงในกลุ่มพูดขึ้น ทุกคนในกลุ่มนั้นก็ส่งเสียงหัวเราะคิกคัก "เอ่อ...ขอทางหน่อยได้ไหมคะ?" ฉันหันไปส่งยิ้มให้ "อุ๊ย โทษทีๆ" ผู้หญิงในกลุ่มพูดพร้อมขยับออกให้ ฉันจึงกดสบู่มาถูมือแล้วล้างมือให้สะอาด จากนั้นจึงหยิบถุงหิ้วใส่น้ำที่ซื้อเมื่อครู่ขึ้นมาถือเดินออกจากห้องน้ำ "ว้าย~" ฉันกรีดร้องเบาๆ เมื่อโดนกระชากแขนให้เดินตามไปที่ด้านหลังของห้องน้ำ จะกรี๊ดก็ไม่ได้เพราะโดนปิดปากไว้ จะหนีก็ไม่ได้เพราะพวกนั้นล้อมฉันเอาไว้ "ผลั่ก" พวกมันถีบฉันล้มไปกองที่พื้น โดยไม่ทันตั้งตัว"คิกๆ" พวกนั้นหัวเราะ "โอ๊ย~" ฉันร้องเบาๆ จากนั้นจึงก้มดูที่หัวเข่าก็พบว่ามันถลอกจนเลือดไหลซิบ "เป็นบ้าอะไรวะ!!" ฉันประคองตัวเองลุกขึ้นยืนพร้อมกับตะคอกถาม"โมโหเหรอ คิกๆ" พวกมันหัวเราะ "เป็นบ้าอะไร มาทำร้ายคนอื่น!" ฉันถามเสียงกร้าว "ก
Leer más
ตอนที่6
พักเที่ยง "ไปกินข้าวด้วยกันไหม?" กระต่ายถามฉันกับเขา "ไปไหม?" ฉันหันไปถามเขา "เมื่อวานไอ้ฉลามมันบอกว่าจะมากินข้าวกับเธอไม่ไช่เหรอ" เขาไม่ได้ตอบ แต่ถามกลับ"จริงด้วย...งั้นพวกแกไปกันเลย" ฉันบอกกระต่าย "โอเค" กระต่ายพยักหน้าหน้ารับ"สองคนนั้นดูเหมือนไม่อยากคบกับพวกเราเลย" ใบเตยกระซิบพูดกับกระปุก กระต่าย โดม ตอนเดินผ่านพวกฉัน "แกเลิกคิดแบบนี้ได้ไหม พวกนั้นก็พูดอยู่ว่ามีนัด" กระปุกขมวดคิ้ว "มีจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้" ใบเตยเบะปาก "โดนอคิราห์ด่าไปเมื่อกี้ ยังจะขี้ซุบซิบอีก" โดมบ่น "แกจะไปรู้อะไร ถ้าไม่มีมูลใครมันจะพูดล่ะ เรื่องที่ซูพรีมเป็นมือที่สามอาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้" "พอแล้วๆ เลิกพูดเรื่องคนอื่นเถอะ" กระปุกเอ่ยปรามใบเตย "ไอ้คิ" ฉันสะกิดเรียกเขา เพราะเขาทำหน้าตาเรียบเฉย ดูไปแล้วก็น่ากลัวอยู่หน่อยๆ"คนแบบนี้โคตรToxicเลย มึงอย่าเผลอไปสนิทด้วยล่ะ" เขาบอกฉัน "โอเค" "ไปกันเถอะ" เขาพูดจบก็เดินนำหน้า ฉันเดินตามหลัง เมื่อลงมาหน้าตึกคณะฯก็เห็นสาวๆยืนซุบซิบกัน พากันไปมองไปที่ชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่ง"ใครวะ โคตรหล่อเลยอ่ะ" "ซูพรีม~" เสียงฉลามเรียกพร้อมกับเดินเข้ามาหา ดึงความสนใจจากทุกคน
Leer más
ตอนที่7
สองสัปดาห์ต่อมา เนื่องจากพรุ่งนี้เป็นวันประกวดดาว&เดือน ร่างบางจึงตัดสินใจมาทำผมที่ร้าน โดยมีร่างสูงมาเป็นเพื่อน "มึงว่าทำทรงอะไรดีวะ" ฉันที่นั่งอยู่บนโซฟา เปิดหนังสือหาเพื่อหาแบบทรงผม "ตัดสั้นแล้วย้อมสีผมดีไหม?" "ตัดสั้นเหรอ" ฉันจับผมตัวเองทำหน้าเสียดาย "งั้นแล้วแต่มึงอ่ะ มึงอยากได้ทรงไหน เอาแบบที่มึงชอบเลย" "ผมสั้นเหรอ...อืม...ก็ดีนะจะได้เปลี่ยนลุคไปเลย" ฉันทำท่าคิด ก่อนจะตัดสินใจได้ จากนั้นจึงบอกกับช่างตัดผม และขอคำแนะนำจากช่างตัดผมเพราะคิดไม่ออกว่าจะย้อมผมสีอะไรดี พี่เขาจึงแนะนำสีน้ำตาลซึ่งเป็นสีพื้นฐาน ฉันจึงตัดสินใจเลือกตามนั้น "มึงกลับไปพักผ่อนก่อนก็ได้ กูน่าจะอยู่ที่นี่อีกนาน" ฉันบอกเขา "งั้นถ้าเสร็จแล้ว โทรหากูก็ได้ เดี๋ยวกูมารับแล้วไปหาอะไรกินกัน" "โอเคมึง" "งั้นกูไปก่อน" เขาพูดจบก็เดินออกจากร้าน ช่วงเย็น "กินไรดี" ฉันถามเขา ที่ขับรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่มารับ "แล้วแต่มึงอ่ะ" "งั้นไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือกัน" "..." "ไอ้คิ" ฉันเรียกเมื่อเห็นว่าเขาเงียบ แถมยังเอาแต่จ้องหน้าฉันอีก "อะไร?" "มองหน้ากูทำไม" "กูว่าผมทรงนี้เข้ากับหน้ามึงนะ" "จะชมกูว่าสวยก็บอก คิกๆ" ฉันหัว
Leer más
ตอนที่8
ช่วงเย็น "ขอบคุณที่มาส่ง" ฉันบอกเขา แล้วหยิบดอกไม้ ตุ๊กตา และขนมที่ได้รับ เดินเข้าหอพัก "เฮ้อ~ เหนื่อยจัง" ฉันวางของไว้ที่พื้น แล้วนอนแผ่หลาบนเตียง จากนั้นจึงหยิบมือถือมาเล่น ดูนู่นดูนี่ ก็มีแต่โฆษณาของแอป live jing "โอ๊ย เด้งมาจนรำคาญ" ฉันบ่นเบาๆ จากนั้นจึงเปลี่ยนไปดูซีรีย์แต่ก็ยังเจอโฆษณาของแอป live jing ตามมาหลอกหลอน "อยากให้โหลดมากใช่ไหม...โหลดก็ได้วะ" ฉันเข้าไปดาวน์โหลด จากนั้นจึงสมัครไอดี แล้วเริ่มศึกษาว่ามันเล่นยังไง แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ จึงกดสุ่มเข้าไปในห้องไลฟ์ แล้วทักทายเจ้าของไลฟ์ แนะนำตัว แล้วสอบถามเพิ่มเติม เมื่อได้คำตอบ ฉันก็กับพวกเขาอีกสักครู่ แล้วออกจากห้องไลฟ์ "ลองไลฟ์ดูดีกว่า เพื่อได้ของขวัญ" ฉันพูดจบก็ลุกไปเก็บของที่วางเกะกะที่พื้น จากนั้นจึงเลือกเสื้อผ้า แล้วเติมแป้งกับลิปสติกเล็กน้อย ฉันมองตัวเองในกระจกก็พยักหน้าด้วยความพอใจ เพราะในนั้นสะท้อนให้เห็น ผู้หญิงผมสั้นสีน้ำตาลตาคม จมูกโด่ง ริมฝีปากจิ้มลิ้ม ใส่ชุดเดรสสั้นสีเนื้อประกายกากเพชร "ฉันสวยได้ขนาดนี้เลยเหรอวะ...รู้อย่างนี้เปลี่ยนตั้งนานแล้ว" จากนั้นฉันจึงหยิบขาตั้งกล้องมาประกอบ เปิดเพลง แล้วกดเริ
Leer más
ตอนที่8
"ปกป้องกันจังเลยนะ อีพรีมมันเป็นเมียมึงเหรอไง?" ใบเตยชักสีหน้าถาม "ไม่ต้องยุ่งสักเรื่องจะได้ไหม? มึงเอาแต่อยากรู้เรื่องชาวบ้าน เรื่องของตัวเองรู้ดีแบบนี้บ้างไหม?" ร่างสูงถามด้วยใบหน้าถมึงทึง"ไอ้อคิราห์!!" ใบเตยตะโกนแล้วทำท่าจะกระโจนเข้าหาร่างสูง "โอ๊ย! ใบเตย พอๆ แยกๆ" กระต่ายวิ่งเข้ามาคั่นกลาง แล้วกอดใบเตยเอาไว้ "ปล่อยกูนะ!" ใบเตยดิ้น"พอเหอะ อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่" โดมพูดจบ ก็ดึงใบเตยไปสงบสติอารมณ์นอกห้อง โดยมีกระต่ายกับกระปุกวิ่งตามไป เมื่อเหตุการณ์สงบ เพื่อนคนอื่นๆในห้องจึงแยกย้ายไปนั่งที่ของตัวเอง "ไอ้คิ" ฉันเรียกเขา "อะไร?" "ขอบคุณนะ" ฉันกอดแขนเขาแล้วยิ้มกว้าง "เออ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ติดจะอารมณ์เสียอยู่หน่อยๆ หลังจากนั้นอาจารย์ก็เข้ามาสอน พอพักเที่ยงก็กินข้าวกลางวันและเข้าเรียนต่อจนถึงหกโมงเย็น ณ หน้าตึกคณะฯ "วันนี้กูมีธุระ มึงกลับเองนะ" เขาบอกฉัน "โอเค" ฉันตอบรับ "ให้กูไปส่งหน้ามอไหม?" เขาถาม "ไม่เป็นไร กูว่าจะเดินไปส่องผู้ชายอ่ะ" "โอเค งั้นกูกลับแล้ว ไว้เจอกันนะ" "ขับรถดีๆนะมึง" ฉันโบกมือลาเขา แล้วเดินไปทางตึกคณะวิศวะฯ ต้องไปเช็กเรตติ้งสักหน่อย อิอิ>⁠.⁠
Leer más
ตอนที่9
"ปกป้องกันจังเลยนะ อีพรีมมันเป็นเมียมึงเหรอไง?" ใบเตยชักสีหน้าถาม "ไม่ต้องยุ่งสักเรื่องจะได้ไหม? มึงเอาแต่อยากรู้เรื่องชาวบ้าน เรื่องของตัวเองรู้ดีแบบนี้บ้างไหม?" ร่างสูงถามด้วยใบหน้าถมึงทึง"ไอ้อคิราห์!!" ใบเตยตะโกนแล้วทำท่าจะกระโจนเข้าหาร่างสูง "โอ๊ย! ใบเตย พอๆ แยกๆ" กระต่ายวิ่งเข้ามาคั่นกลาง แล้วกอดใบเตยเอาไว้ "ปล่อยกูนะ!" ใบเตยดิ้น"พอเหอะ อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่" โดมพูดจบ ก็ดึงใบเตยไปสงบสติอารมณ์นอกห้อง โดยมีกระต่ายกับกระปุกวิ่งตามไป เมื่อเหตุการณ์สงบ เพื่อนคนอื่นๆในห้องจึงแยกย้ายไปนั่งที่ของตัวเอง "ไอ้คิ" ฉันเรียกเขา "อะไร?" "ขอบคุณนะ" ฉันกอดแขนเขาแล้วยิ้มกว้าง "เออ" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ติดจะอารมณ์เสียอยู่หน่อยๆ หลังจากนั้นอาจารย์ก็เข้ามาสอน พอพักเที่ยงก็กินข้าวกลางวันและเข้าเรียนต่อจนถึงหกโมงเย็น ณ หน้าตึกคณะฯ "วันนี้กูมีธุระ มึงกลับเองนะ" เขาบอกฉัน "โอเค" ฉันตอบรับ "ให้กูไปส่งหน้ามอไหม?" เขาถาม "ไม่เป็นไร กูว่าจะเดินไปส่องผู้ชายอ่ะ" "โอเค งั้นกูกลับแล้ว ไว้เจอกันนะ" "ขับรถดีๆนะมึง" ฉันโบกมือลาเขา แล้วเดินไปทางตึกคณะวิศวะฯ ต้องไปเช็กเรตติ้งสักหน่อย อิอิ>⁠.⁠
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status