เพื่อนร่วมรุ่นชวนลุ้นรัก(live broadcast)

ณ มหาวิทยาลัยxxx

ร่างบางสวมใส่เสื้อนักศึกษาตัวโคร่ง กระโปรงพลีทยาวกรอมเท้า ทำให้ดูตัวใหญ่เทอะทะมากกว่าที่ควรจะเป็นและยังใส่แว่นตาหนาเตอะบดบังดวงตาคมสวยคู่นั้นอีกด้วย มองโดยรวมๆแล้วบอกได้คำเดียวว่าเฉิ่มสุดๆ

"เฮ้อ...ตึกคณะอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ย" ร่างบางถอนหายใจเพราะเธอเดินวนไปวนมาในมหาลัยได้สักพักแล้ว ก็ยังหาตึกคณะไม่เจอสักที

"พี่คะๆ" ร่างบางร้องเรียกนักศึกษาคนอื่นที่เดินผ่านมา พร้อมกับวิ่งเข้าไปหา

"ว่าไงคะ?" นักศึกษาคนนั้นตอบ

"ขอถามหน่อยค่ะ ตึกคณะการท่องเที่ยวอยู่ตรงไหนคะ?"

"ตึกนั้นไงคะ" นักศึกษาคนนั้นชี้ไปยังตึกที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตรงที่ร่างบางอยู่

"ขอบคุณค่ะ" ร่างบางพนมมือไหว้ แล้วรีบเดินไปยังจุดมุ่งหมาย

เมื่อมาถึงตึกคณะก็มีรุ่นพี่รออยู่ด้านหน้า พาลงทะเบียนแล้วเข้าห้องประชุมเพื่อรอปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่

ร่างบางเดินไปนั่งแถวหลังสุด แล้วลอบมองเพื่อนๆคนอื่นๆ บางคนรู้ตัวก็หันมายิ้มให้ บางคนก็หันมาขมวดคิ้วใส่ ร่างบางจึงเปลี่ยนเป็นฟุบหน้าลงบนโต๊ะแทน

ผ่านไปครู่ใหญ่ ก็เริ่มการปฐมนิเทศ มีการแนะนำหลักสูตร แนะนำอาจารย์ แชร์ประสบการณ์จากรุ่นพี่สู่รุ่นน้องและอื่นๆ จากนั้นก็พูดเรื่องกิจกรรมรับน้อง

อาจารย์ให้พี่ปี4แนะนำตัวทีละคน และไล่ตามลำดับลงมาเรื่อยๆจนถึงปี1

"สวัสดีค่ะ ชื่อซูพรีมนะคะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ" เมื่อมาถึงคิวก็แนะนำตัวเอง พร้อมกับก้มโค้ง นักศึกษาคนอื่นๆก็ปรบมือกันเบาๆ

"สวัสดีครับ...ผมชื่ออคิราห์ครับ" ร่างสูง ใบหน้าคมเข้ม ผิวขาว หุ่นลีนแบบคนออกกำลังกายพูดจบ เสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดกร๊าดของนักศึกษาสาวก็ดังขึ้น

"อะ...ไอ้คิ" ร่างบางชี้ไปที่ร่างสูงด้วยความดีใจ ก่อนจะโบกมือแล้วยิ้มทักทาย ร่างสูงจึงพยักหน้าตอบเป็นเชิงทักทาย

"ฟู่ว~ ในที่สุด...ก็มีเพื่อนแล้ว" ร่างบางถอนหายใจด้วยความโล่งอก เพราะร่างสูงเป็นเพื่อนต่างห้อง สมัยมัธยมศึกษาตอนปลายของเธอ แม้จะไม่ได้สนิทถึงขนาดกินข้าวด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน แต่ก็ถือว่ารู้จักกันแหละนะ

เมื่อร่างสูงเดินกลับมานั่งที่ ร่างบางก็รีบวิ่งเข้าไปนั่งข้างๆเขา

"ไอ้คิ...กูอยู่ด้วยได้ไหม...ไม่รู้จักใครเลยอ่ะ" ร่างบางเอามือประกบกันแล้วทำท่าอ้อนวอน

"ได้" ร่างสูงตอบ

"ขอบใจมาก" ร่างบางยิ้มกว้าง ไม่ได้รับรู้ถึงสายตาอิจฉาจากผู้หญิงคนอื่นๆเลย

หลังจากปฐมนิเทศจบ อาจารย์ก็ปล่อยนักศึกษากลับบ้าน

"กลับยังไง?" ร่างสูงหันมาถาม เมื่ออยู่หน้าตึกคณะฯ

"น่าจะเรียกรถแหละ"

"โอเค งั้นพรุ่งนี้เจอกัน"

"ได้...งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะ" ร่างบางตอบ ในขณะที่กำลังจะจากไปพลันนึกขึ้นได้ จึงหันกลับมาเรียกร่างสูงอีกครั้ง

"ไอ้คิๆ"

"หืม?"

"ขอช่องทางการติดต่อหน่อยสิ"

"ไปไล่หาในกลุ่มดิ"

"แค่บอกมันจะเสียเวลาแค่ไหนกันเชียว" ร่างบางบ่นอุบ

"พูดแบบนี้...จะไม่แอดมา?" ร่างสูงเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

"แอดสิ เดี๋ยวกูไปหาเองก็ได้ แค่นี้แหละ กลับบ้านไปได้แล้ว บัย~" ร่างบางโบกมือ ก่อนจะหันหลังเดินออกไป

"ชิ! ถ้าไม่คิดว่ารู้จักมันคนเดียวนะ คิดว่าคนอย่างซูพรีมจะง้อเหรอ" ร่างบางบ่นอีกครั้ง แถมยังปล่อยหมัดไปด้านหน้า ชกความว่างเปล่านั้นอีกด้วย

"ว้าย~" ร่างบางใส่อารมณ์มากเกินไป จึงเผลอใช้เท้าเตะกลางอากาศ และด้วยความที่กระโปรงยาวจึงทำให้สะดุดกระโปรงของตัวเอง ถลาล้มไปนอนแผ่อยู่บนพื้น ท่าทางดูไม่จืดเลย แถมตรงนี้ก็เป็นหน้าตึกคณะอีกด้วย(⁠T⁠T⁠)

"อุ๊บ!" ร่างสูงกลั้นขำหันหน้าไปอีกทางเพื่อปรับอารมณ์ ก่อนจะทำหน้านิ่งๆเดินเข้ามาหา

"โอ๊ย...ช่วยด้วย" ร่างบางหน้าแดงด้วยความอับอาย พร้อมกับโบกมือขอความช่วยเหลือ

"คิกๆ" เสียงคนอื่นๆหัวเราะ พร้อมกับชี้มาที่เธอ

"เจ็บไหมเนี่ย?" ร่างสูงถาม พร้อมกับดึงร่างบางให้ลุกขึ้น

"ว้าย~" ร่างบางถลาเข้าไปอยู่ในอ้อมอกของร่างสูง เนื่องจากเจ็บแปลบที่ข้อเท้า

"เป็นอะไร?" ร่างสูงถาม

"สงสัยเท้าแพลงอ่ะ"

"ล้มแรงซะขนาดนั้น...ก็สมควร"

"ว้าย~ จะทำอะไรเนี่ย" ร่างบางกรีดร้อง เมื่อร่างสูงอุ้มเธอขึ้นมา

"จะพาไปห้องพยาบาลไง"

"เดินไปก็ได้ ไม่ต้องอุ้มหรอก...แต่ว่า...ไอ้คิ...ทำไมมึงน่ารักจังวะ...ขอบคุณที่มาเรียนคณะเดียวกับกูนะ"

"ไม่ต้องมาพูด...เมื่อกี้มึงยังบ่นและทำท่าเตะกูอยู่นี่"

"เห็นเหรอ?"

"เออ ก็มองอยู่"

"แหะๆ" ร่างบางหัวเราะเจื่อนๆ

หลังจากไปห้องพยาบาล ก็ได้พันผ้ายืดและได้ยามากิน

"ให้ไปส่งไหม?" ร่างสูงถาม

"ไปๆ งั้นขอรบกวนวันนึงนะ" ร่างบางตอบ

"งั้นรอที่หน้าตึกเดี๋ยวขับรถมารับ"

"โอเค" ร่างสูงพูดจบ ก็พยุงร่างบางไปนั่งรอที่เก้าอี้ด้านหน้าตึกคณะ แล้วจึงขับรถมารับ

หลังจากที่เขามาส่งถึงหน้าหอพัก ร่างบางก็หันไปบอกเขาว่า "ขอบคุณนะ"

"ไม่เป็นไร...ว่าแต่เดินไหวไหม ให้กูขึ้นไปส่งไหม?"

"ไม่เป็นไร แค่นี้ก็รบกวนมากแล้ว กูยังเดินไหว"

"งั้นตามใจ"

"งั้นพรุ่งนี้เจอกัน"

"พรุ่งนี้ถ้าไม่ไหวก็บอก เดี๋ยวกูมารับ"

"ไอ้คิ"

"อะไร?"

"ฮือ~ใจดีจังเลยอ่ะ"

"ไปได้แล้ว อย่ามาเวิ่นเว้อ" ร่างสูงใช้นิ้วชี้ทิ่มหน้าผากร่างบาง

"งั้นไปแล้ว บ๊ายบาย~"

"เค" เมื่อร่างสูงรับคำ ร่างบางจึงเดินลงจากรถ แล้วค่อยๆเดินกะเผลกเข้าไปในหอพัก เมื่อร่างบางเดินลับไป ร่างสูงจึงออกรถ