공유

ร่ำลา

작가: 橙花
last update 게시일: 2026-05-25 17:00:07

หลังจากทั้งสี่คนส่งใบลงทะเบียนให้กับจูข่ายหนิงเ

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   ปู่พาไปบริษัท

    “ไม่มีปัญหา ฉันก็ต้องให้นายลองเกมส์ใหม่ที่ฉันจะสร้างด้วย” เซียวอวี้ตงพยักหน้ารับคำด้วยความเต็มอกเต็มใจ เขาดีใจที่มีเพื่อนอย่างหวังหมิงทงให้คอยคุยด้วยเกี่ยวกับเรื่องเรียนหลังมื้อเย็นของวัน ฉินจ้วงมานั่งคุยกับลูกหลานที่ห้องรับแขก วันนี้เขาเข้าบริษัทเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีตั้งแต่ปล่อยให้หลานชายดูแลธุรกิจ“ช่วงนี้งานในต่างเมืองมากขึ้นหลายเท่าเลยนะ คนที่หลานส่งไปไว้ใจได้แน่นะ” ฉินจ้วงหันไปถามฉินกวงที่วันนี้เข้าบริษัทตระกูลเวยทั้งวัน“ไว้ใจได้ครับคุณปู่ ผมให้พวกเขาตรวจสอบผู้จัดการที่โน่นด้วยจนกว่าโครงการจะแล้วเสร็จ น่าจะอีกหลายเดือนกว่าพวกเขาจะได้กลับเมืองหลวงครับ” ฉินกวงรายงานสิ่งที่เขาสั่งไปแล้ว“อืม...

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   ชอบใครหรือยัง?

    หลังจบมื้อเช้า คนอื่น ๆ ต่างออกไปทำงานกันหมด ตอนนี้เหลือเพียงเพ่ยหยูกับเวยฉิงที่นั่งเล่นกันอยู่ที่ห้องรับแขกสองคน“พี่สะใภ้ยังเวียนหัวอยู่ไหมคะ หนูจะได้หาเทียนหอมมาจุดให้” เพ่ยหยูกลัวว่าเวยฉิงจะแพ้ท้องขึ้นมาอีกหลังจากกินมื้อเช้า“ไม่แล้วจ๊ะ พี่กินยาที่หมอให้มาแล้วน่ะ ว่าแต่ร้านไอศกรีมของน้องเป็นยังไงบ้าง” เวยฉิงไม่ลืมว่าน้องสามีเป็นหุ้นส่วนร้านเค้กของเธอด้วย ซึ่งผลกำไรในแต่ละเดือนเธอก็ให้สามีฝากเข้าบัญชีให้เพ่ยหยูทุกเดือนไม่เคยขาด“พวกหนูกำลังจะขยายร้านกันค่ะพี่สะใภ้ เสียดายที่พี่กำลังท้องอยู่ ไม่อย่างนั้นหนูก็อยากชวนไปนั่งเล่นที่ร้านอยู่เหมือนกัน ที่นั่นบรรยากาศดีมากเลยนะคะ” เพ่ยหยูยิ้มกว้างบอก“รออีกสักสองเดือนพี่จะให้พี่กวงพาไปนะจ๊ะ&r

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   ข่าวดี

    “คุณนายน้อยไม่สบายน่ะครับ ทุกคนเลยพาเธอไปตรวจที่โรงพยาบาลเมื่อบ่ายนี้เอง” พ่อบ้านรายงานไปตามตรง เวยฉิงนั้นเวียนหัวตั้งแต่เช้าจึงพักผ่อนอยู่บ้าน แต่พอถึงตอนเที่ยง เธอก็อาเจียนออกมาก่อนจะได้กินมื้อเที่ยงเสียอีก ทำให้ฉินจ้วง ฉินเหวินและหลงเสวี่ยเวยที่อยู่บ้านด้วยกันรีบพาเวยฉิงไปตรวจทันที“อ้าว แล้วนี่พี่ใหญ่รู้หรือยังคะว่าพี่สะใภ้ไม่สบาย” เพ่ยหยูถามต่อด้วยสีหน้าเป็นห่วง“ทราบแล้วครับ ผมโทรไปบอกแล้ว” พ่อบ้านยิ้มตอบ“อืม...ถ้าอย่างนั้นหนูนั่งรอทุกคนที่นี่ก็แล้วกันค่ะ คุณลุงพ่อบ้านไปทำงานต่อเถอะ” เพ่ยหยูเห็นว่าในทีวีมีรายการน่าสนใจให้ดูอยู่จึงอยากผ่อนคลายหลังการสอบสักหน่อย“ได้ครับ ผมจะ

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   ขยายร้านไอศกรีม

    พวกเพ่ยหยูที่สอบเสร็จกันหมาด ๆ พากันไปที่ร้านไอศกรีมหลังมหาวิทยาลัย พอพวกเขาเห็นว่าลูกค้าในร้านเข้ามาจนแทบไม่มีที่นั่ง ทั้งสามจึงชวนกันไปคุยอย่างจริงจังเรื่องการขยายร้านไอศกรีมเพื่อรองรับลูกค้าซึ่งเพิ่มมากขึ้นทุกวัน“ฉันว่าขยายเลยก็ดีเหมือนกันนะเพ่ยหยู ยังไงห้องติดกันก็ยังไม่มีคนมาเช่า” หวังหมิงทงเอ่ยขึ้นมาหลังจากพวกเขาเข้าไปนั่งที่โต๊ะด้านในร้านซึ่งเป็นโต๊ะส่วนตัวของพวกเขา“ฉันเห็นด้วยกับหมิงทงนะ ถึงกำไรของเราจะยังไม่ครอบคลุมค่าใช้จ่าย แต่ถ้ารอต่อไปแล้วมีคนมาเช่าห้องติดกันก็คงไม่ดีเท่าไหร่” เซียวอวี้ตงพยักหน้าเห็นด้วยกับหวังหมิงทง“อืม...ตกลง ถ้าอย่างนั้นเราไปคุยกับลุงเจ้าของห้องเช่ากันดีกว่า หลังจากนี้ฉันยังต้องปรึกษาพี่ใหญ่เรื่องการปรับปรุงห้องใหม่ด้วย พวกนายอยากให้

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   สมควรแล้ว

    “ทำไมลูกพูดแบบนั้นล่ะ พวกเขาเป็นเพื่อนลูกนะ” เถียนไป่ฮวาคิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำพูดเย็นชาจากลูกสาวที่เธอสอนมาอย่างดีแบบนี้“พวกมันไม่ใช่เพื่อนหนู! หนูไม่มีเพื่อนเสแสร้งแบบนั้น!” ชางเจียวอยู่ ๆ ก็เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาเมื่อจำรอยยิ้มของหญิงสาวยากจนเหล่านั้นที่ดีใจเมื่อได้เข้าเรียนในห้องเดียวกับเธอ เธอเกลียดที่เห็นคนพวกนั้นมีความสุขทั้งที่ครอบครัวแทบไม่มีเงินจะส่งเสีย เธอเกลียดความมุ่งมั่นของเด็กผู้หญิงพวกนั้นที่อยากเรียนสูง ๆ เพื่อให้ครอบครัวมีชีวิตที่ดีขึ้น“หยุด! คุณพูดอะไรกับเธอ! ทำไมเธอถึงได้เป็นแบบนี้!” เจ้าหน้าที่หญิงสองคนได้ยินเสียงดังจึงรีบเข้ามาหยุดชางเจียวที่กำลังหัวเราะเหมือนกับคนบ้า ดวงตาดุร้า

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   ไม่มีประโยชน์

    พวกเขาต่างเห็นตรงกันว่าคนอย่างชางเจียวนั้นไม่สามารถกลับตัวได้อีกแล้ว นี่เป็นการตัดสินโทษที่หนักที่สุดสำหรับคนอายุเท่ากับชางเจียวเป็นครั้งแรกชางเจียวพอได้ยินคำตัดสินก็ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งบนเก้าอี้ น้ำตาของเธอไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เธอไม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำเมื่อตอนนั้นจะถึงกับทำให้เธอต้องถูกลงโทษหนักถึงขนาดนี้จริง ๆ ทั้งที่ชางเจียวคิดว่าตัวเองกลบร่องรอยได้มิดชิดแล้วแท้ ๆ แต่เธอไม่รู้เลยว่าคนของหลงไท่เวยนั้นมีความสามารถมากแค่ไหนเถียนไป่ฮวาเองก็ร้องไห้โฮอย่างไม่อายใครเช่นกัน เธอคิดไม่ถึงว่าโทษของชางเจียวจะหนักหนาสาหัสมากถึงขนาดนี้ มีเพียงทนายและคงถงเท่านั้นที่พอจะเดาตอนจบได้ พวกเขารู้ดีว่านี่คือเมืองหลวงไม่ใช่ซูโจวที่อำนาจนั้นไปไม่ถึง“ฮึก...ทนายคะ ฉันสามารถยื่นอุทธรณ์ได้หรือเปล่าคะ ฉันยั

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   น่าสนใจ

    “หนูจะตั้งใจเรียนค่ะอาจารย์ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หนูขอตัวกลับหอพักก่อนนะคะ” เพ่ยหยูที่หอบหนังสือหลายเล่มเอาไว้รีบบอก เธอไม่คิดว่าหนังสือจะหนามากขนาดนี้“ไปเถอะ มีอะไรสง

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   อัจฉริยะ

    จูข่ายหนิงคุยกับเพ่ยหยูไม่นานก็บอกให้ทุกคนแยกย้ายกันไปกิินมื้อเที่ยงให้เสร็จ เธอเองก็เดินหายลับไปเพื่อกินข้าวที่เจ้าหน้าที่เตรียมเอาไว้ให้ในห้องทำงานเหมือนกับทุกวันไป่หลิวกับซู่ฟางช

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   การเปลี่ยนแปลง

    “ครับ/ค่ะ” เสียงเด็กที่อยู่ในห้องต่างรับคำพร้อมกันทันที พวกเขาไม่เหมือนเด็กสามคนนั้นที่เพิ่งเข้ามาไม่กี่วันก็เอาแต่ก่อเรื่องแล้ว

  • เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง   ขยัน

    “ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องซักนะ พวกพี่จะมาซักตอนพักเที่ยง” ไป่หลิวกระซิบบอกเสียงเบาเช่นกัน“ใช่ ใช่ ของพี่ก็เหมือนกันนะ น้องสาวอย่าทำให้ตัวเองลำบากล่ะ” ซู่ฟางรู้ดีว่าเพ่ยห

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status