LOGINShare
เงินฝากจำนวนมาก
publish date:
2026-08-28 05:30:18เมื่อฉินจ้วงพูดจบ ทุกคนต่างลุกขึ้นเดินตามหลังเข
Latest chapter
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง เงินฝากจำนวนมาก
เมื่อฉินจ้วงพูดจบ ทุกคนต่างลุกขึ้นเดินตามหลังเขาเพื่อไปขึ้นรถยนต์ที่จอดรออยู่หน้าประตูบ้านเซี่ยเยี่ยนทันที หลังจากทุกคนแยกกันขึ้นรถทั้งห้าคันแล้ว ขบวนรถก็เคลื่อนออกไปทันทีโดยมีจุดหมายปลายทางคือธนาคารที่บอสตันฝั่งตรงข้ามแม่น้ำชาลส์ ซึ่งที่นั่นเป็นธนาคารขนาดใหญ่และสามารถทำบัตรวีซ่ารวมถึงบัตรเดบิตให้ได้ถ้ามีเงินมากพอระหว่างทางไปยังธนาคาร หวังหมิงทงมีสีหน้าเศร้าอยู่ตลอดเวลาจนทำเอาเซียวอวี้ตงที่นั่งมาข้างกันอดถามเพื่อนไม่ได้ว่าเขาเป็นอะไรกันแน่“ฉันกังวลว่าเงินของฉันจะไม่พอทำบัตรกดเงินสดได้น่ะ” หวังหมิงทงรู้แต่แรกว่าตระกูลเซียวเองก็มีเงินรวมกันทั้งหมดเพียงหนึ่งหมื่นดอลลาร์เท่านั้น แต่ก็ยังเป็นตัวเลขที่หวังหมิงทงคิดว่าเซียวอวี้ตงสามารถทำบัตรกดเงินได้แน่นอนอยู่แล้ว“นายอย่าเพิ่งคิดมากเลยนะหมิงทง อย่างมากฉันก็จะขอแบ่งเงินจากพ่อแม่ค
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง มากเกินไปแล้ว
“ได้สิ เอาอย่างที่เสี่ยวเยี่ยนบอกก็ได้ เด็ก ๆ จะได้มีเวลาพักผ่อนอีกสักหลายวันพอดี” ฉินจ้วงพยักหน้ารับคำแทนหลานสาวกับเพื่อน ๆ เขาไม่อยากให้ทุกคนคร่ำเคร่งเกินไป เพราะฉินจ้วงรู้ดีว่าหลานสาวกับเพื่อนคอยทบทวนบทเรียนกันมาตลอดสองปีที่ผ่านมาเพื่อเตรียมตัวสอบหลังจากทานอาหารกันเสร็จได้ประมาณสองชั่วโมง ผานฟงก็กลับเข้ามาที่บ้านพร้อมกับบอดี้การ์ดซึ่งขับรถอีกสี่คันกลับมา เซี่ยเยี่ยนบอกพวกเขาไปกินข้าวกันให้เรียบร้อย จากนั้นค่อยพาทุกคนไปยังบ้านเช่าหลังใหม่ที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านหลังนี้นัก แน่นอนว่าเซี่ยเยี่ยนจะไปกับทุกคนด้วยเพื่อช่วยดูแลและอำนวยความสะดวกเกี่ยวกับสิ่งของในบ้านหลังนั้นกว่าที่รถยนต์ห้าคันจะขับตามกันออกไปจากบ้าน พระอาทิตย์ก็ตกดินไปนานกว่าหนึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว เพราะบอดี้การ์ดทั้งสิบคนมีหลายคนที่ยังเวียนหัวกันอยู่ ทำให้พวกเขาไม่ค่อยอยากตื่นขึ้นมาจากการปลุกของเพื่อนร่วมงาน แต่ด้วยคำสั่งของฉินจ้วง ทุก
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง จัดแจงที่พัก
ฉินจ้วงหันไปบอกบอดี้การ์ดให้ไปกับผานฟงด้วยสี่คนทันที เขายังกำชับให้ทุกคนขับรถอย่างระมัดระวัง เพราะแต่ละคนเพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรก ฉินจ้วงจึงเป็นห่วงมาก“คุณพ่อคะ เราจะให้ใครไปอยู่บ้านเช่าหลังใหม่กันบ้างคะ” หลงเสวี่ยเวยรู้แล้วว่าบ้านหลังนี้มีห้องนอนแค่สี่ห้องเท่านั้น ซึ่งไม่เพียงพอสำหรับคนทั้งหมดแน่ ๆ“เสี่ยวเยี่ยน บ้านเช่ามีกี่ห้องเหรอลูก” ฉินจ้วงหันไปถามเซี่ยเยี่ยนที่นั่งฟังเงียบ ๆ อยู่“บ้านหลังนั้นมีเจ็ดห้องครับ” เซี่ยเยี่ยนบอกไปตามที่ถามเพื่อนมา เพราะบ้านหลังนั้นปกติจะปล่อยเช่าเป็นห้องห้องไป เพียงแต่คนที่เช่าเกิดเรียนจบพร้อมกันเลยทำให้บ้านว่างทุกห้อง“อืม...ถ้าอย่างนั้นก็ให้พวกลูกกับคุ
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง หาบ้านเช่า
“พี่เซี่ยมองฉันทำไมกันคะ” เพ่ยหยูเอ่ยถามเสียงเบา เธอกลัวว่าถ้าพูดเสียงดังเพื่อนจะตื่น“พี่แค่กลัวว่าน้องจะเจ็ทแลคน่ะครับ” เซี่ยเยี่ยนบอกไปตามตรง ถึงสีหน้าเขาจะเย็นชาแต่ดวงตาของเขาบอกเพ่ยหยูว่าเขาเป็นห่วงเธอมาก“ฉันดีขึ้นมากแล้วค่ะ ตอนนั่งรถก็เวียนหัวอยู่เหมือนกัน” เพ่ยหยูบอกพร้อมรอยยิ้มบาง“เฮ้อ เป็นพี่ที่ดูแลพวกน้องได้ไม่ดีเองครับ” เซี่ยเยี่ยนอดถอนหายใจออกมาเสียงดังไม่ได้“อย่าโทษตัวเองสิคะ ฉันรู้ว่าพี่พยายามช่วยพวกเราเต็มที่แล้ว” เพ่ยหยูปลอบใจ“ขอบคุณนะครับที่ไม่ถือโทษพี่” เซี่ยเยี่ยนยังคงรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง คนเยอะเกินไป
“ได้ค่ะคุณแม่” เพ่ยหยูรีบเดินไปประคองแขนอีกข้างของฉินจ้วงและเดินตามเซี่ยเยี่ยนเข้าไปภายในรั้วบ้านหลังขนาดกลางตรงหน้า เธอไม่รู้หรอกว่าห้องนอนอยู่ส่วนไหน“คุณชายให้พวกเขาช่วยกันดูดฝุ่นในห้องนั่งเล่นได้ไหมครับ ผมจะขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนให้นายท่านผู้เฒ่าฉินสักครู่” ผานฟงหันไปคุยกับเซี่ยเยี่ยน“อืม...นายรีบไปเถอะ” เซี่ยเยี่ยนพยักหน้ารับคำ จากนั้นเขาก็หันไปเรียกบอดี้การ์ดของฉินจ้วงให้มาช่วยกันทำความสะอาดภายในบ้านชั้นหนึ่งก่อน“พาคุณปู่ไปนั่งพักก่อนดีไหมคะพี่เซี่ย ที่นี่มีโซฟาไหม” เพ่ยหยูหันไปถามเซี่ยเยี่ยน ตอนนี้พวกเธอยังคงยืนกันอยู่หน้าประตูบ้านภายในแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะเดินไปทางไหน เพราะในบ้านยังไม่ได้เปิดหน้าต่างให้แสงเข้ามาภายในเลย
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง เมืองเคมบริดจ์
หลังจากพวกเขาทานข้าวและเข้าห้องน้ำกันเรียบร้อยแล้ว ฉินจ้วงก็พาทุกคนไปนั่งรอเครื่องบินเพื่อบินไปต่อเครื่องที่สนามบินนาริตะ จากนั้นยังต้องต่อเครื่องจากนิวยอร์กไปยังบอสตัสอีกครั้ง เมื่อถึงบอสตันก็ยังต้องต่อรถไปยังเมืองเคมบริดจ์โดยข้ามสะพานผ่านแม่น้ำชาลส์ ซึ่งฉินจ้วงคิดจะจ้างรถที่สนามบินบอสตันเพื่อความสะดวกสำหรับทุกคน“เฮ้อ ไม่รู้ว่าเดินทางครั้งนี้จะเหนื่อยมากแค่ไหนกันนะ กว่าจะไปต่อเครื่องอะไรอีก” เซียวอวี้ตงหันไปบ่นกับหวังหมิงทงที่นั่งข้างกัน“เอาน่า ยังไงพวกเราก็ต้องไปนี่นา นายก็อดทนหน่อย” หวังหมิงทงที่เคยเดินทางด้วยรถไฟกลับบ้านเกิดของตัวเองให้กำลังใจเพื่อนสนิทที่ไม่ค่อยเดินทางไกล“ลูกอย่าบ่นมากนักเลยอวี้ตง ไปถึงที่โน่นแล้วค่อยนอนพักยาว ๆ” เซียวเจิ้งพ่อของเซียวอวี้ตงได้ยินเสียงบ่นของลูกชายจึงชะโงกหน้าผ่านร่าง
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง สถานพักพิงชั่วคราว
“อยู่ที่นี่อาหยูต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะ ลุงจะมาเยี่ยมบ่อย ๆ” ตำรวจที่พามาอดสงสารเพ่ยหยูขึ้นมาไม่ได้ เพราะสภาพความเป็นอยู่ที่นี่ไม่ค่อยสู้ดีนัก ยังดีที่เขากับเพื่อนเก็บสิ่งของมีค่าของเพ่ยหยูซ่อนไว้ในกระเป๋าให้เธอแล้ว
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ชื่ออะไร?
เมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ปี 1975 สภาพผู้คนในเมืองที่เงียบเหงาแห่งนี้ไม่ต่างจากทุกวันที่ผ่านมา เมืองริมคลองที่มีสภาพทรุดโทรมยังคงอยู่ ผู้คนในเมืองต่างไม่สนใจชีวิตของคนอื่น พวกเขาต้องการเพียงเอาตัวรอดไปวัน ๆ ในยุคข้าวยากหมากแพงและการถูกควบคุมจากทางการอย่างเข้มงวดก็ไม่อาจทำให้พวกเขามีชีวิตอย่างอิสระได้
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง น่าสนใจ
“หนูจะตั้งใจเรียนค่ะอาจารย์ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หนูขอตัวกลับหอพักก่อนนะคะ” เพ่ยหยูที่หอบหนังสือหลายเล่มเอาไว้รีบบอก เธอไม่คิดว่าหนังสือจะหนามากขนาดนี้“ไปเถอะ มีอะไรสง
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง อัจฉริยะ
จูข่ายหนิงคุยกับเพ่ยหยูไม่นานก็บอกให้ทุกคนแยกย้ายกันไปกิินมื้อเที่ยงให้เสร็จ เธอเองก็เดินหายลับไปเพื่อกินข้าวที่เจ้าหน้าที่เตรียมเอาไว้ให้ในห้องทำงานเหมือนกับทุกวันไป่หลิวกับซู่ฟางช
You may also like
เสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่131.0K viewsยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น275.2K viewsข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว40.6K viewsยาจกยอดมารดา
ไห่ถาง44.3K viewsตายแล้วเกิดใหม่ ดันเป็นฮ่องเต้
อักษราลัย31 viewsทะเลาะกันไปเถิด ข้าชมดูอยู่ห่างๆ ก็พอ!
หรงเย่า / นาย่า522 viewsแม่ทัพตัวร้าย พ่ายรักนักฆ่า
PANYAPON2.5K viewsไม่สิ้นวาสนา
หนามชมพู277 views
