LOGINShare
บทที่ 1 ทางเลือกสุดท้าย
publish date:
2026-11-13 10:18:56ภายในบ้านไม้กลางเก่ากลางใหม่ ใต้ถุนยกสูงถึงระดับเอว มีบันไดเพียงห้าขั้นเท่านั้น ผู้คนหลายสิบคนกำลังนั่งรอคิวเพื่อดูดวงกับหมอดูชื่อดัง ซึ่งคนที่ต้องการให้แม่หมอดูดวงให้จะต้องเขียนชื่อสกุลและวันเดือนปีเกิดพร้อมกับค่าครูจำนวนหนึ่งร้อยเก้าสิบเก้าบาทใส่จานมาวางเรียงกันไว้ให้เรียบร้อย
แม่หมอหยิบกระดาษจากจานใบถัดไปแล้วอ่านชื่อสกุลของคนผู้นั้น “ธาม นิลวัฒน์” แม่หมอเอ่ยขึ้นเสียงไม่เบาไม่ดังจนเกินไป
วรายกมือขึ้น “ฉันเองค่ะ” เธอรีบคลานเข่าเข้าไปใกล้หมอดูซึ่งเป็นผู้หญิงอายุราว ๆ ยี่สิบเก้าสามสิบปีเท่านั้น ภายนอกดูไม่น่าเชื่อถือสักเท่าไร เพราะวราคิดว่าเธอยังเด็กนัก
แต่ในเมื่อคนพูดกันปากต่อปากว่าหมอดูผู้นี้ดูดวงแม่นอย่างกับตาเห็น อีกทั้งค่าครูยังถูกแสนถูกซึ่งเธอไม่เคยพบเจอจากที่ไหนมาก่อน วราจึงยอมมาที่นี่ ด้านหลังของเธอยังมีมาลี ซึ่งเป็นสาวใช้ในบ้านตามมาด้วย
หมอดูเหลือบมองวันเดือนปีเกิดของ ธาม นิลวัฒน์ ดวงตาข้างหนึ่งพลันกระตุกเล็กน้อย เธอถามผู้หญิงที่นั่งอยู่เบื้องหน้าว่า “ลูกชายคุณนายเหรอคะ”
“ใช่จ้ะ ฉันอยากรู้ว่าลูกชายฉันพอจะมีทางรักษา…”
วราพูดยังไม่ทันจบหมอดูก็เอ่ยแทรกขึ้นว่า “ผีแม่ม่ายต้องการลูกชายคุณนายไปอยู่ด้วยค่ะ หมอแผนปัจจุบันจึงหาสาเหตุการป่วยของเขาไม่เจอ” แม่หมอเอ่ยออกเสียงเรียบเรื่อย คนที่อยู่ใกล้ได้ยินต่างก็ตั้งใจฟังอย่างเงียบ ๆ
ดวงตาของวราเบิกกว้าง เดิมทีเธอก็เป็นคนชอบดูดวงเพื่อถามหาคู่ครองให้ลูกชายอยู่แล้ว ไม่คิดว่าคราวนี้จะได้มาดูหมอเพราะเรื่องอาการป่วยของลูกชาย “หมายความว่าลูกชายฉันกำลังจะตายอย่างนั้นเหรอคะ” แสดงว่าแม่หมอคนนี้ดูดวงแม่นจริง ๆ เธอยังไม่ได้พูดอะไรสักคำแต่หมอดูคนนี้ก็รู้ทุกอย่างแล้ว
หมอดูสาวไม่ได้ปฏิเสธหรือยอมรับ เพียงเอ่ยว่า “หากอยากมีชีวิตรอดก็ยังพอมีวิธีอยู่บ้าง”
ดวงตาของวราเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาราวกับดอกไม้ได้น้ำ “วิธีไหน แม่หมอรีบบอกมาเถอะจ้ะ ฉันยินดีทำตามทุกอย่าง” เพราะลูกชายเธอล้มป่วยมาเกือบสองเดือนแล้ว อีกทั้งหมอยังวินิจฉัยโรคไม่เจอดั่งคำที่แม่หมอว่า
“ลูกชายคุณนายต้องแต่งงานแก้เคล็ดค่ะ”
“แต่งงานแก้เคล็ดอย่างนั้นเหรอคะ” วรามีท่าทีตกใจไม่น้อย อย่าว่าแต่แต่งงาน แม้แฟนสักคนลูกชายยังไม่เคยพาเข้าบ้านเลย
“อืม” หลังจากนั้นแม่หมอจึงอธิบายรายละเอียดการแต่งงานแก้เคล็ดให้วราฟัง
วรามีสีหน้ายุ่งยากใจ “แล้วถ้าฉันไม่ทำตาม ลูกชายฉันจะอยู่ได้นานแค่ไหนคะ” ประเด็นคือไม่ใช่เธอไม่อยากทำ แต่บุตรชายของเธอจะยอมแต่งงานง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ
“เรื่องนั้นฉันคงพูดออกไปไม่ได้หรอกค่ะ” เพราะการทายชีวีวิบัติตัดชัณสาถือเป็นการผิดจรรยาบรรณขั้นร้ายแรง เธอคงกล่าวออกไม่ได้ ทว่าหมอดูยังพูดทิ้งท้ายไว้ว่า “เพียงแต่คุณนายต้องรีบตัดสินใจหน่อยนะคะ” เพราะเธอมองเห็นว่าลูกชายของผู้หญิงคนนี้จะมีชิวีตอยู่ไม่ถึงสามสิบสี่ปีด้วยซ้ำ
“หากฉันยอมทำตาม ฉันจะไปหาผู้หญิงที่ไหนมาแต่งงานกับลูกชายฉันล่ะคะ”
“ใครก็ได้ค่ะ ขอแค่จดทะเบียนสมรสกันถูกต้องตามกฎหมายก็พอ”
“ถ้าอย่างนั้นแม่หมอพอจะมีคนแนะนำให้ฉันบ้างไหมคะ” เพราะหมอดูมักมีทางแก้ไขให้ลูกดวงเสมอ เช่นนั้นเธออาจจะรู้จักผู้หญิงที่รับจ้างแก้เคล็ดพวกนั้น
หมอดูสาวนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาจึงทอประกายแวววาวขึ้นมา แต่ยังสามารถเก็บสีหน้าให้เป็นปกติไว้ได้ “ก็พอมีบ้างค่ะ”
“งั้นฉันขอเบอร์ติดต่อได้ไหมคะ” วราพูดออกด้วยท่าทางกระตือรือร้น
หมอดูสาวหยิบโทรศัพท์ข้างกายขึ้นมาแล้วส่งเบอร์ติดต่อให้กับหญิงวัยกลางคนผู้นั้น “คนนี้เขารับจ้างแต่งงานนะคะ หากคุณนายสนใจสามารถโทรสอบถามได้ตลอดเวลาเลยค่ะ”
“ขอบใจแม่หมอมากนะคะ”
“ยินดีค่ะ” เธอเผยรอยยิ้มจาง ๆ ให้กับลูกดวง
วราเดินลงมาจากบ้านไม้หลังนั้นด้วยท่าทางเหม่อลอย จนขาเกือบจะเหยียบขั้นบันไดพลาดไป
“ว้าย!”
“คุณนายระวังค่ะ” ยังดีที่สาวใช้เข้ามาประคองได้ทัน
ตอนเข้ามานั่งในรถแล้ว มาลีจึงถามเจ้านาย “คุณนายเชื่อเรื่องที่หมอดูคนนั้นบอกไหมคะ”
“เชื่อหรือไม่เชื่อเราก็ไม่มีทางเลือกแล้ว” วราเอ่ยวาจาคล้ายกับคนสิ้นหวัง
“หมายความว่าคุณนายจะ…”
“ฉันต้องกลับไปเกลี้ยกล่อมตาธามก่อน” หากวิธีนี้เป็นวิธีสุดท้ายแล้วที่จะทำให้ลูกชายหายป่วยและมีชีวิตรอด อย่างไรเธอก็ต้องทำให้ลูกชายยอมแต่งงานแก้เคล็ดให้ได้
“หนูว่าคุณธามต้องไม่ยอมแน่นอนเลยค่ะ” ผู้ชายที่มีความคิดเป็นของตัวเองเช่นธาม จะยอมแต่งงานเพียงเพื่อต้องการแก้เคล็ดได้อย่างไร
“แต่ชีวิตฉันมีเขาเพียงคนเดียว เขาน่าจะฟังฉันบ้าง” วราพูดเพียงเท่านั้นก็สั่งให้คนขับรถเคลื่อนรถออก
Latest chapter
เมียกำมะลอ บทที่ 7 เลือกชุดแต่งงาน
หนึ่งสัปดาห์ต่อมาวราก็นำสัญญามาให้พิชชญาดู สัญญามีทั้งหมดห้าหน้าพิชชญากวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็ว เธอจับใจความได้ว่า ต้องนอนร่วมเตียงเดียวกัน ใช้ชีวิตประหนึ่งสามีภรรยากันจริง ๆ แต่ตอนกลางวันเธอก็มีสิทธิ์ไปทำงานตามปกติได้ทุกอย่าง พิชชญาอ่านแล้วไม่เห็นความผิดปกติใด ๆ ในสัญญาฉบับนี้จึงไม่จำเป็นต้องแก้ไข เพราะเธอสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติอยู่แล้ว วราจ่ายเงินค่าจ้างไปครึ่งหนึ่งแล้วจึงพูดขึ้นอีก “วันแต่งงานป้าจะให้คนมารับไปแต่งตัวนะ” “ป้า?” พิชชญาทำหน้าไม่ถูกอยู่ครู่หนึ่ง ที่ได้ยินวราแทนตัวเองว่าป้ากับเธอ “อ้อ มันเรียกง่ายดีน่ะ อีกอย่างเดี๋ยวพายจะต้องเข้าไปอยู่ที่บ้านป้าแล้ว จะได้ชินยังไงล่ะ” เธอไม่อยากให้พิชชญารู้สึกอึดอัดและลำบากใจเมื่อเข้าไปอยู่ในบ้านนิลวัฒน์ จึงทำตัวเป็นกันเองกับเธอไว้ก่อน “ค่ะ” ป้าก็ป้าวะ อย่างไรคนไทยก็สนิทกันไวอยู่แล้ว “ว่าแต่ป้าขอถามอะไรอย่างได้ไหม” “ถามอะไรเหรอคะ” “พายมีแฟนหรือยัง” “ยังค่ะ ป้ามีอะไรหรือเปล่าคะ” “ไม่มีจ้ะ ป้าแค่ถามดูเฉย ๆ” เพราะเกรงว่าพ
เมียกำมะลอ บทที่ 6 มิจฉาชีพชัด ๆ
เมื่อวรากลับมาถึงบ้านก็เดินเข้าไปที่ห้องลูกชาย ธามยังนอนห่มผ้าแม้อุณหภูมิในห้องจะปรับเป็นยี่สิบแปดองศาแล้วก็ตามวราเอ่ยออกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเจือยินดี “แม่หาคนมาแต่งงานกับธามได้แล้วนะลูก” “ครับ” ตอนนี้เขาจะแต่งงานกับใครก็ไม่สำคัญ ขอให้การแต่งงานครั้งนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีก็พอ เพราะเขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่า เมื่อแต่งงานแล้วอาการป่วยเขาจะดีขึ้นหรือไม่ ธามถามออกเสียงเนือย ๆ “แล้วแม่จ่ายไปเท่าไรครับ” “สิบล้าน” “สิบล้าน? แค่ก ๆ ๆ ๆ ” คราวนี้ดวงตาของเขาเบิกโพลงด้วยความตกใจ พร้อมกับไอออกมาติด ๆ กัน “นี่มันมิจฉาชีพชัด ๆ แล้วนะครับแม่” ตอนแรกก็ไม่คิดจะยื่นมือเข้าไปแทรก แต่พอได้ยินเรื่องค่าจ้างจึงทำให้เขานิ่งต่อไปไม่ไหว “ทำไมแกถึงคิดอย่างนั้นล่ะ” “ก็แค่แต่งงานหลอก ๆ ยังแพงกว่าค่าสินสอดจริง ๆ อีกนะครับ” “แต่งหลอกก็เหมือนแต่งจริงนั่นแหละ แกลองคิดดูสิ หนูพายต้องย้ายมาอยู่ที่บ้านของเราอยู่กินกับแกฉันสามีภรรยาตั้งปีกว่า มิหนำซ้ำพอหย่าก็ต้องกลายเป็นแม่ม่าย แล้วถ้าวันหนึ่งหนูพายต้องแต่งงานจริง ๆ แล้วเธอจะได้
เมียกำมะลอ บทที่ 5 เจรจาสำเร็จ
น้ำตาของลูกชายก็หยดแหมะลงบนแผ่นหลังของมารดาเช่นกัน ทั้งสองร้องไห้อย่างเงียบ ๆ ธามคิดว่าหากเขาไม่ทำตามสิ่งที่มารดาขอร้อง ไม่ใช่แค่เขาไม่รักตัวเองแต่เขายังไม่รักมารดาด้วย และเขาจะกลายเป็นคนเนรคุณทันที เมื่อมีโอกาสแต่ไม่ทำเพื่อแม่ใช่ เขายังอยากมีชีวิตอยู่ อยากมีเวลาอยู่กับแม่ให้นานกว่านี้ อยากกอดแม่ให้แน่นกว่านี้ และเขายังรู้สึกผิดที่ยังตอบแทนพระคุณของแม่ได้ไม่ดีพอ และเขาไม่อยากเห็นน้ำตาแม่อีกแล้ว “ตกลงครับแม่ ผมจะแต่งงานแก้เคล็ดครับ” เขากล่าวออกเสียงขึ้นจมูกเพราะเพิ่งเช็ดน้ำตาหยดสุดท้ายไป วราผละร่างออกจากลูกชายเล็กน้อย ดวงตาทอประกายแวววาวแม้เพิ่งผ่านการร้องไห้มา “ธามพูดจริงเหรอลูก” มือสองข้างปาดน้ำตาออกอย่างลวก ๆ ดวงหน้ามีรอยยิ้มผุดขึ้นมาด้วยความดีใจ “ครับ แค่ก ๆ ๆ” เขารีบยกมือขึ้นปิดปากพร้อมกับเบือนหน้าหนีเพื่อไม่ให้น้ำลายกระเด็นถูกมารดา “งั้นธามนอนพักก่อนนะ ไม่สิ ลูกต้องกินยาแก้ไอก่อน” วรากุลีกุจอหายามาป้อนลูก เธอดีใจจนทำอะไรไม่ถูก “ไม่เป็นไรครับแม่ ผมกินเองก็ได้ครับ อีกอย่างแม่ไม่ต้องเรียกพยาบาลมานะครับ ผมอยากอยู่คนเดียวสัก
เมียกำมะลอ บทที่ 4 อาการไม่ดีขึ้นเลย
เพราะไม่อยากให้คนที่บ้านเป็นห่วงเธอจึงไม่กล้าเล่าความทุกข์ให้พวกเขาฟังทั้งหมด อีกอย่างครอบครัวของเธอรับราชการกันทุกคน พ่อกับแม่เคยบังคับให้เธอสอบข้าราชการ แต่เธอก็ยังดึงดันที่จะเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง เงินก้อนแรกที่เปิดบริษัทยังเป็นเงินพ่อกับแม่ครึ่งหนึ่ง พอบริษัทมีปัญหาเธอจึงไม่กล้าไปรบกวนท่านทั้งสองอีก ถึงแม้ในรายชื่อผู้ถือหุ้นจะมีพ่อกับแม่ถือหุ้นอยู่คนละยี่สิบเปอร์เซ็นต์ก็ตาม “ฉันก็อยากจะมีเงินให้แกยืมอยู่หรอกว่ะ แต่ติดปัญหาว่าฉันไม่มีให้แกจริง ๆ” ถึงแม้ในหนึ่งเดือนลลิตาจะมีรายได้เป็นแสน แต่รายจ่ายก็มากตามเช่นกัน เพราะค่าใช้จ่ายในครอบครัวเธอต้องรับผิดชอบทั้งหมด “ถึงแกมีฉันก็ไม่มีทางยืมเงินเพื่อนหรอกน่า” ทั้งสองรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเสร็จ หลังจากนั้นต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เย็นวันเดียวกันเมื่อพยาบาลบอกให้สาวใช้มาบอกว่าธามตื่นแล้ววราจึงรีบขึ้นไปหาลูกชายที่ห้อง พยาบาลกับสาวใช้ออกไปแล้ว เหลือเพียงธามที่กำลังนั่งเอนกายซับเหงื่อให้ตัวเองเบา ๆดวงตาของผู้เป็นแม่ดูเศร้าหมอง ใบหน้าที่เคยดูอวบอิ่มกลับดูซูบไปหลายส่วน “เป็นอะไรไปทำไมเหงื่อออก
เมียกำมะลอ บทที่ 3 รับจ้างแต่งงาน
กล่าวถึงหมอดูสาวเมื่อเวลาถึงบ่ายสามโมงครึ่งเธอก็เลิกงานทันที เพราะตอนนี้เธอก็เคลียร์ลูกดวงจนหมดแล้ว ในหนึ่งวันเธอจะรับดูดวงเพียงยี่สิบคนเท่านั้น ร่างสูงเพรียวสวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์เข้ารูปเดินตรงไปที่รถยนต์ส่วนตัว แล้วขับออกไปจากบ้านหลังนั้นอย่างชำนาญ ราวสี่สิบนาทีหมอดูสาวคนนั้นก็เลี้ยวรถเข้ามาจอดหน้าอาคารพาณิชย์สามชั้นแห่งหนึ่ง ซึ่งเพื่อนของเธอได้เช่าทำเป็นสำนักงานเมื่อสี่ปีก่อน หมอดูสาวดับเครื่องยนต์ ก้าวขาลงมาจากรถยนต์แล้วเดินเข้าไปในสำนักงานโดยไม่ต้องขออนุญาตใครก่อน “สวัสดีค่ะคุณฟ่าง” ชลนิภา ผู้ช่วยเจ้าของบริษัทเอ่ยทักทาย พนักงานคนอื่น ๆ ที่กำลังนั่งทำงานอยู่ก็เงยหน้ามาส่งยิ้มให้เช่นกัน บริษัทนี้มีพนักงานราว ๆ สามสิบคน “สวัสดีจ้ะ พายอยู่ข้างในเหรอ” ลลิตาถาม “ค่ะ เชิญคุณฟ่างด้านในเลยค่ะ” ชลนิภาผายมือไปทางห้องของเจ้านาย ลลิตาเดินตรงไปยังห้องทำงานของเพื่อน เคาะประตูสามครั้งแล้วเปิดเข้าไป “พาย”เจ้าของบริษัทเงยหน้าขึ้นมองทันทีเมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นหู “อ้าวฟ่าง เลิกงานแล้วเหรอ” พิชชญาหมายถึงงานดูดวงนั่นแห
เมียกำมะลอ บทที่ 2 ลางบอกเหตุ
พอกลับมาถึงโรงพยายาบาล วราก็รีบเล่าเรื่องที่ไปดูหมอมาให้ลูกชายฟังอย่างตื่นเต้น แต่เมื่อลูกชายได้ฟังมารดาเล่าจนจบ แทนที่เขาจะตกใจกลับถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อนธามพูดออกด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง “ที่แม่หายไปนาน ๆ ก็เพราะไปดูดวงมาเหรอครับ เมื่อไรแม่จะเลิกเชื่อเรื่องพวกนี้สักที แม่ยังไม่เข็ดอีกเหรอครับ” ก่อนหน้านี้แม่ของเขาชอบดูดวงเพื่อหาเนื้อคู่ให้เขา หมอดูหลายเจ้าบอกว่าเขาจะเจอเนื้อคู่ภายในปีนี้ แต่เขากลับล้มป่วยแทน ไม่เห็นจะเจอเนื้อคู่อย่างที่หมอดูว่าสักนิด อีกอย่างเขาก็ไม่อยากแต่งงานด้วยเขาเว้นหายใจไปครู่หนึ่งจึงพูดขึ้นอีก “อีกอย่างผมก็ไม่ใช่พระเอกในซีรีส์จีนที่ต้องแต่งงานแก้เคล็ดแล้วจะหายป่วยนะครับ”“แต่ธามป่วยมานานแล้วนะลูก แม่ก็ไม่รู้ว่าต้องทำวิธีไหนแกถึงจะหายป่วย แม่ก็เลยต้องหันไปพึ่งหมอดูยังไงล่ะ” วรากล่าวพลางน้ำในตาก็พลันรื้นขึ้นมา “ธาม แม่ทำทุกอย่างเพื่อลูกนะ แกก็รู้ว่าแม่เหลือแกเพียงคนเดียวเท่านั้น ถ้าแกเป็นอะไรขึ้นมาแม่จะอยู่กับใคร” สิ้นคำน้ำตาก็ไหลเอื่อย ๆ ออกมา คนตัวใหญ่ที่น้ำหนักลดไปหลายกิโลกรัมได้แต่ทอดถอนใจ “ถ้าดวงผมถึงฆาตจริง ๆ อะไรก็รั้งไม่อยู่หรอกค
You May Also Like
เคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว87.3K viewsรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา81.4K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี149.2K viewsน้องเมียเอามัน
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.3M viewsห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น330 viewsสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn126 viewsบัญชีรัก ฉบับ นายช่าง
เหนือ กว่าความคาดหมาย89 viewsท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!
จี้เสียวหน่วน2.0K views
