บทนำ

        

“พรุ่งนี้สิบโมงเช้า นายมีนัดคุยงานกับคุณเลวิสนะครับ”

เพทาย บอดี้การ์ดและผู้ช่วยคนสนิท เอ่ยรายงานตารางงานของเจ้านายเป็นครั้งสุดท้ายของวัน ก่อนที่ทั้งคู่จะแยกย้ายกันไปพักผ่อน

มิลเลอร์ละสายตาจากเอกสารในมือก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อตารางงานของเขาเริ่มชนกัน

“พรุ่งนี้กูต้องเข้าไปคุยงานแทน เฮียเอเดน มึงเลื่อนคุณเลวิสไปช่วงเย็นแทนก็แล้วกัน นัดที่ผับของเราก็ได้” ร่างสูงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงาน พลางหมุนปากกาในมือเล่นด้วยท่าทีสบาย

“ผมติดต่อไปแล้วครับ แต่ทางคุณเลวิสแจ้งว่าไม่สะดวก” เพทายตอบ

“ทำไม? ”

“ทางคุณเลวิสแจ้งว่า จะต้องพาภรรยาไปดินเนอร์ครับ”

คำตอบของบอดีการ์ดคนสนิท ทำเอามิลเลอร์ถอนหายใจออกมาอยู่หลายครั้ง ภรรยาของเลวิสก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหากแต่เป็นสาวรุ่นน้องคนสนิท ในแก๊งของเขาอีกนั้นแหละ

ยัยบ้า โอลิเวีย นั้นก็เอาแต่ใจไม่น้อย ก่อนโยนปากกาลงบนโต๊ะอย่างหมดความอดทน

“แม่ง...” มิลเลอร์สถบออกมาด้วยความหัวเสีย “เหตุผลของไอ้พวกมีเมียแต่ละคน ”

เพทายเม้มริมฝีปากกลั้นยิ้ม กับท่าทีเกรี้ยวกราดของผู้เป็นนาย

สาเหตุเป็นเพราะช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้ ตารางงานของมิลเลอร์แทบไม่มีช่องว่างให้หายใจ อีกอย่างมันไม่ใช่เพราะงานส่วนตัวของมิลเลอร์เลย แต่เป็นเพราะอีกฝ่ายต้องวิ่งทำงานแทนรุ่นพี่คนอื่นๆ ในแก๊งแทบทุกคน

ฟรานซิส ก็มาพาเมียไปดูแข่งรถที่ต่างประเทศ ส่วน เอเดน พาเมียไปฮันนีมูนรอบที่แสนล้าน ไปแม่งอยู่นั้นจะฮันนีมูนอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ส่วน ต้นกล้า ก็ไปง้อเมียอยู่ที่อเมริกา

สุดท้ายภาระงานทั้งหมดก็มากองอยู่ที่เขาคนเดียว

“แล้วเฮียลูอิส ล่ะ” พี่ชายตนเองคือที่พึ่งสุดท้าย

เพทายเปิดแท็บเล็ตเช็กกำหนดการ ก่อนตอบเสียงเรียบ

“คุณลูอิสพาคุณจันทร์เจ้าไปญี่ปุ่นครับ กำหนดกลับอีกทีอาทิตย์หน้า”

มิลเลอร์พ่นลมหายใจออกทางจมูก ระบายความหงุดหงิดในใจ

“สรุปคือ... คนอื่นได้ใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุข แต่กูต้องมานั่งทำงานแทนพวกมันทุกคนแบบนั้นเหรอวะ ”

เพทายพยักหน้าตอบช้า ๆ กับคำถามของเจ้านาย

“ประมาณนั้นครับ”

“เวรเอ๊ย” ไม่รู้ว่ารอบที่เท่าไหร่ ที่คำหยาบหลุดออกมาจากปากของมิลเลอร์

“คราวหน้าถ้าใครในแก๊งแม่งโยนงานให้กู เพราะเหตุผลปัญญาอ่อนอย่างพาเมียไปเที่ยวอีก กูจะคิดค่าเสียเวลาแม่งให้หมดทุกคน เอาให้พวกแม่งล้มละลายไปข้างเลย”

มาเฟียหนุ่มเงยหน้ามองเพทายพร้อมรอยยิ้มมุมปาก ดวงตาฉายชัดถึงความเจ้าเล่ห์ออกมาชัดเจน

“แบบนี้ก็รวยแย่น่ะสิครับ เพราะทั้งแก๊งเหลือนายโสดอยู่แค่คนเดียว” เพทายหลุดหัวเราะออกมา

“ พลังบวกเชิงลบมากไอ้สัส แต่ช่างเถอะมีเมียมันไร้สาระจะตาย”

“นายไม่กลัวคนอื่นว่านายไม่มีน้ำยาเหรอครับ”

“ก็แค่เมีย คนอย่างกูจะมีตอนไหนก็ได้”

“.....” เพทายแค่นหัวเราะในลำคอ ตลกท่าทีเจ้านายของตนเอง มิลเลอร์พูดแบบนี้มาหลายปีแล้ว แต่ก็ยังไม่เคยเห็นมิลเลอร์คิดจะลงหลักปักฐานกับผู้หญิงคนไหน ทั้งที่มีผู้หญิงดีๆ พยายามเข้าหาตลอด

“หัวเราะอะไร”

“เปล่าครับ”

“หรือมึงว่า กูควรมีเมียให้แม่งจบๆ พวกมันจะได้เลิกใช้งานกูสักที” เจอแบบนี้บ่อยๆ เข้าก็คงไม่ไหว 

“ถ้าจะมีเมียเพราะเหตุผลนั้น ผมว่าไม่ต้องมีมันหรอกครับ” สงสารผู้หญิงคนนั้น แม้แต่เอมิล่าที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง มิลเลอร์ยังไม่เคยทรีตดีด้วย

“เสือก...” ถลึงตาใส่ลูกน้อง เมื่อเริ่มพูดจาขัดหู