เข้าสู่ระบบแชร์
2 สามปีก่อน
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-17 12:39:482 สามปีก่อน
สามปีก่อน
“โครม!!”
พริยากำลังรีบร้อนและเหม่อลอยเพราะใจคิดถึงแต่งงานแต่งงาน เดินออกมาจากร้านเช่าชุดเพื่อเตรียมกลับบ้าน ขณะที่กำลังข้ามถนนซอยข้างทำให้เธอเธอไม่ทันดูรถที่กำลังแล่นออกมาจากข้างใน ซึ่งเฉี่ยวด้านข้างลำตัวและเธอสลบไปในทันที
“อย่าเพิ่งขยับนะครับ อยู่นิ่ง ๆ ก่อน” น้ำเสียงห้วนสั้นแบบเผด็จการเอ่ยขึ้น
พริยากระพริบตาไม่แน่ใจว่าเธอกำลังฝันไปหรือไม่ เพราะเธอกำลังจ้องเข้าไปในดวงตาสีทองคมเข้มแปลกประหลาดและโดดเด่น
“แต่ว่า ฉัน..”
“บอกให้อยู่นิ่ง ๆ ไง”
ร่างระหงยังพยายามขยับตัวหากแต่มือแกร่งดันหัวไหล่เธอไว้ประคองหญิงสาวอุ้มขึ้นรถโดยทันที
“ขับรถไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด”
เสียงทรงอำนาจสั่งการคนขับรถ และร่างสูงยังประกบติดเธอโอบกอดเธอไว้ดั่งกลัวว่าเธอจะแตกหัก
“นี่คุณ ฉันไม่เป็นอะไรปล่อยเถอะค่ะ”
“บอกให้อยู่นิ่ง คุณจะทำตัวเองบาดเจ็บเอาได้”
“เอะ ก็บอกว่าฉันสบายดี ฉันไม่เป็นอะไรทั้งนั้น..”
“ผมว่าให้หมอเป็นคนตัดสินใจและยืนยันกับผมในเรื่องนั้นดีกว่า แต่ตอนนี้คุณต้องอย่าขยับตัว”
ชายหนุ่มยังจ้องมองเธอแน่วแน่ด้วยดวงตาดุจเสือร้ายสีทองและมันให้ความรู้สึกแปลกประหลาด ช่องท้องเธอมวนด้วยความรู้สึกน่าอายอย่างที่เธอไม่เคยรู้สึกกับคู่หมั้นหนุ่มของเธอ เขาไล้นิ้วไปตามโครงหน้างามละมุนด้วยอาการทะนุถนอม
“ผมจะไม่ยอมยกโทษให้ตัวเองเด็ดขาดที่ได้ทำร้ายสิ่งที่แสนสวยลงไป”
ในตอนนั้นพริยาไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอที่จะขับไล่คาร์ลอสออกไป เธอเริ่มปวดตัวและศีรษะ จึงปล่อยให้ร่างสูงใหญ่ประคองเธอแบบนั้นจนกระทั่งถึงโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง พยายามคิดในแง่ดีว่าคนต่างชาติคนนี้แค่รู้สึกผิดและพยายามจะแก้ไขอุบัติเหตุให้คลี่คลาย
เมื่อถึงโรงพยาบาลเธอได้รับการตรวจอย่างละเอียดและถูกจับให้นอนพักที่โรงพยาบาลเพื่อให้แน่ใจว่าทุกสิ่งทุกอย่างปลอดภัย
“ฉันอยากจะกลับบ้านค่ะคุณพยาบาล”
พยาบาลดูแลประจำห้องยิ้มแต่ไม่ทันจะเอ่ยตอบพริยา ร่างสูงพลันเดินเข้ามาในห้องด้วยท่วงท่าของชายชาตรีผู้ที่ได้ทุกสิ่ง ปราดเปรียวแผ่พลังทางเพศ คลื่นความร้อนแผ่กระจายของออกร่างสูงจนเต็มเปี่ยม
“คุณต้องอยู่เพื่อให้แน่ใจว่าปลอดภัยดีแล้ว”
คาร์ลอสเอ่ยตอบและพยักหน้าให้นางพยาบาลออกไปจากห้องด้วยอำนาจ พริยาเม้มปากแน่นอย่างขัดใจ
“คุณมีสิทธิ์อะไร ฉันจะกลับบ้านแล้ว”
“สิทธิ์เหรอ? ไม่นานหรอกสาวน้อย”
ดวงตาหวานซึ้งจ้องตอบด้วยอาการโกรธขึ้ง คนบ้าอำนาจคนนี้เป็นใครกันที่บังอาจมาสั่งการใครต่อใครรวมทั้งเธอ ลูกสาวนักธุรกิจชื่อดัง
“อย่ามาใช้คำพูดกำกวมแบบนี้นะ แม้แต่ชื่อฉันยังไม่รู้จักเลย”
“คาร์ลอส ซานญ์” เสียงทุ้มตอบกลับพรางเดินมาใกล้ที่เตียง ยกมือขึ้นอังหน้าผากมน พริยาสะบัดหน้าหนี
“ฉันไม่เป็นอะไร คุณฟังฉันบ้างสิตาบ้า”
รอยยิ้มเสือร้ายผุดขึ้นมุมปาก กวาดตามองร่างบางทั้งตัวดั่งเจอเหยื่อที่เฝ้ารอ ร่างบางซาบซ่านตั้งแต่ปลายผมจรดปลายเท้า
“มันเป็นความต้องการของผมเอง อยากให้แน่ใจว่าคุณไม่เป็นอะไร รอหมออนุญาตแล้วผมจะพาไปส่งบ้าน”
“ไม่ต้องฉันกลับเองได้” เสียงหวานสั่นเครือเมื่อนึกถึงไปคู่หมั้นหนุ่ม ถ้าเขารู้ว่าเธอถูกชายคนนี้พาตัวมาเขาคงโกรธมาก
คาร์ลอสนั่งลงบนขอบเตียงคนไข้ใช้มือใหญ่เชยปลายคางมน พริยาขึ้น จ้องตอบดวงตาดำขลับของเธอ ใบหน้าคมเข้มมีรอยยิ้มมุมปากก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“ผมไม่สามารถหยุดมองคุณได้เลยพริยา สัตบุต คุณต้องทำตัวให้เคยชินที่จะมีผมอยู่ใกล้ ๆ และผมจะเรียกคุณว่า พรีส”
พริยาพยายามขัดขืนใบหน้าหากแต่มือแกร่งยังจับไว้แน่นคล้อยศีรษะลงต่ำจนใกล้ลมหายใจรดริน
“ผมห้ามใจตัวเองไม่ได้เลยสาวน้อย”
“แต่ว่า ฉัน..”
เสียงหวานขาดหายไปเมื่อคาร์ลอสจุมพิตปากบาง ความเชี่ยวชาญบังคับให้เธอต้องเปิดริมฝีปากออกรับลิ้นร้อนลวกที่แหย่เข้าโพรงหวานล้ำ
“แค่นี้ก็หวานเหลือเกินสาวน้อย จูบตอบผมสิคาร่า”
น้ำเสียงสั่งการวางอำนาจทำให้เธอได้สติ เธอมีคู่หมั้นแล้วและกำลังจะแต่งงานในอีกสามเดือน เธอที่เพิ่งจะเดินออกจากร้านเช่าชุดเจ้าสาวกลับปล่อยตัวปล่อยใจให้ชายอื่นจูบเร่าร้อน
“ไม่ อัก อึก หยุดนะตาบ้า”
จูบแสนหวานเมื่อสักพักกลายเป็นหนักหน่วงและไฟร้อน คาร์ ลอสบดร่างใหญ่ลงแนบไปกับตัวสาวน้อยอย่างหิวกระหาย และเธอพลันลืมเลือนทุกสิ่งทุกอย่าง
“พรีส หวานมากคนสวย”
เสียงทุ้มพึมพำอยู่ในปากเธอมือใหญ่ไม่อยู่นิ่งสำรวจไปทั่วร่างบางจนกระทั่งหยุดลงที่โนมเนื้อทรวงอกขนาดใหญ่
“ไม่ หยุดนะ”
“เรียกชื่อผมก่อนสิ แล้วผมจะหยุด”
มือหนายังกำรอบทรวงงามทาบฝ่ามือขย้ำจนเนื้อปริ พริยาสะท้านแอ่นตัวรับโดยไม่รู้ตัว
“เห็นไหม คุณก็ชอบเหมือนผม”
ใบหน้าคมเข้มไถลลงลำคอซุกไซ้ ท่ามกลางความพิศวาสที่กำลังโหมกระหน่ำ พริยารวบรวมสติกระเจิดกระเจิงเปล่งเสียงแผ่วเบาออกไป
“ฉันมีคู่หมั้นแล้ว”
คาร์ลอสเงยหน้าคมเข้มขึ้นทันที จ้องตอบยังดวงตาคมหวานคู่งามที่กำลังหวั่นไหวด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อน เธอย้ำอีกครั้ง
“ฉันมีคู่หมั้นแล้ว”
เขานิ่งงัน ดวงตาสีทองที่เมื่อสักพักยังลุกโชนด้วยไฟปรารถนากลับกรุ่นโกรธ ดวงตาวาวโรจน์
“คุณเป็นของผู้ชายคนอื่นแล้ว?”
“ฉันยังไม่ได้เป็นของใครทั้งนั้น” พริยาสวนกลับใบหน้าแดงซ่าน
“งั้นคุณจะเป็นของผม อย่างเร็วที่สุด”
คาร์ลอสเปล่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเชื่อมั่นในความคิดของตัวเอง ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจากเตียง
พริยามองเขาด้วยความหวาดหวั่น ตอนที่ไฟลุกโชนความปรารถนาในกายสาวที่เธอไม่เคยคิดว่ามีมาก่อนทำให้เธอหวาดกลัว แม้แต่คู่หมั้นของเธอยังไม่สามารถทำให้เธอรู้สึกได้อย่างนี้
“ฉันกำลังจะแต่งงานในอีกสามเดือน และคุณคงไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้”
พริยาบอกให้คาร์ลอสรับรู้ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สำรวจใบหน้าหล่อเหลาคมสันแบบชาวอิตาลีแล้วพบว่าตัวเองพึงพอใจใบหน้าหล่อแกร่งของเขาเช่นกัน พริยารีบสลัดภาพความคิดนั้นแล้วเบือนหน้าหนี
“ฮึ อีกสามเดือน แล้วก็จะได้เห็นกัน”
เสียงทุ้มเยาะเย้ยแกมหัวเราะยิ่งทำให้เขาดูน่าหมั่นไส้ พาลเธอตวาดแว้ดออกมา
“เชอะ ไม่ต้องกังวล เมื่อกี้ฉันเพิ่งออกมาจากร้านชุดเจ้าสาว อีกสามเดือนฉันแต่งแน่”
เพียงเท่านั้นร่างสูงของคาร์ลอสก็เดินออกจากห้องไป เธอได้แต่แปลกใจตัวเองที่นิสัยนิ่งเงียบกลับกลายเป็นโมโหร้ายเหมือนดั่งแม่ของเธอ
พริยากระพริบตาถี่ไล่ภาพแห่งอดีตที่ยังเกาะกินใจ อดีตที่ทำให้เธอเศร้าหมองเมื่อนึกถึง เธอกลับมาคิดถึงในเรื่องปัจจุบัน คืนนี้สองทุ่มเธอต้องไปหาเขาที่โรงแรม ที่เดิมที่เคยไปมาเมื่อสามปีที่แล้ว ตอนนี้เรื่องของพ่อสำคัญกว่าสิ่งไหน คดียักยอกทรัพย์เป็นคดีร้ายแรงหากแต่ยอมความกันได้ถ้าเจ้าทุกข์ไม่ฟ้องร้อง
สองทุ่มคืนนี้จะเป็นสองทุ่มชี้ชะตาของเธออีกครั้ง
บทล่าสุด
เมียปลดหนี้ 20 18+ จบบริบูรณ์
20 18+ จบบริบูรณ์“เขายังโทรมานะลูก”พริยานิ่งเงียบมือบางกำโทรศัพท์แน่นเมื่อพ่อของเธอเอ่ยถึงคาร์ลอส“ปล่อยเขาไปเถอะคะ”“พ่อว่าหนูควรพูดคุยกับหน่อยไม่ดีกว่าหรือลูก? พ่อว่าเขาจริงใจกับลูกนะ”“พ่อคะ อย่าไปฟังเขานะคะ เขาแค่โกหกพ่อค่ะ”“แต่พริยา ตอนนี้เขาอยู่ที่เมืองไทยและโทรหาพ่อทุกวัน ให้พ่อกลับไปทำงานที่บริษัทเหมือนเดิมโดยที่ไม่ต้องใช้หนี้อะไร แค่นี้พ่อว่าเขาคงจริงใจต่อลูกไม่น้อยนะ”น้ำเสียงจริงจังของพ่อประกายทำให้พริยารู้ว่าพ่อคงโดนคาร์ลอสเสือเจ้าเล่ห์หลอกเอาเสียสนิท“พอเถอะคะพ่อ เราอย่าพูดถึงเขาเลยค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วแค่นี้นะคะ”พ่อของเธอวางหูไปนานแล้ว ฟังจากน้ำเสียงพริยาก็รู้ได้ว่าคาร์ลอสคงทำให้พ่อของเธอไว้ใจมากขนาดไหนตั้งแต่วันนั้นผ่านมาแล้วหนึ่งเดือนที่พริยาหนีกลับมาก่อน เธอไม่อยากจะรับรู้เรื่องราวของเขาอีกแล้ว และเธอรู้ว่าเขาจะต้องมาหาพ่อของเธออย่างแน่นอน พริยาจึงเลือกที่จะไปหาที่แห่งใหม่“ติ๊ง”เสียงลิฟต์ดึงขึ้นแล้วขณะที่พริยาเดินมาถึงด้านหน้าหลังจากวางโทรศัพท์ คอนโดมิเนียมแห่งใหม่ที่เธอมาเช่าอยู่สะดวกสบายมากพอในย่านกลางเมืองและที่สำคัญราคาค่าเช่าไม่แพงจนเกินไปนักในตอนนี้เธอยัง
เมียปลดหนี้ 19 ลิซ
19 ลิซพริยาพลิกตัวพาดแขนไปทางด้านข้างตัวในยามเช้ารุ่งขึ้น เตียงที่เคยอุ่นเมื่อคืนว่างเปล่า เธอค่อยลืมตามองร่องรอยบุ๋มบนที่นอนและหมอนนุ่มใบใหญ่อาการอ่อนเพลียจากการร่วมรักอันหนักหน่วงแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน เธอปวดเมื่อยไปทั้งตัวทั้งยังอ่อนแรงจนแทบไม่สามารถลุกขึ้นจากที่นอนได้“คุณตื่นแล้ว”เสียงแม่บ้านที่อยู่ในห้องก่อนที่เธอจะตื่นเอ่ยทักขึ้น พริยาเห็นแม่บ้านเข็นรถอาหารเข้ามายังปลายเตียง“คุณคาร์ลอสแจ้งว่าคุณอาจจะตื่นสายเสียหน่อยและให้เตรียมอาหารไว้ตลอดเวลาค่ะ”พริยาค่อยยันตัวขึ้นนั่งพิงพนักหัวเตียงมองดูแม่บ้านที่จัดแจงเลื่อนรถเข็นถาดแบบสอดบนเตียงนอนมาไว้ตรงหน้า กลิ่นอาหารเช้าหอมโชยจนเสียงในท้องของเธอโอยครวญ“ขอบคุณค่ะ ที่จริงไม่ต้องลำบากเลย ฉันลงไปทานด้านล่างได้ค่ะ”“ไม่ลำบากค่ะ เป็นหน้าที่ของดิฉันอยู่แล้วค่ะ คุณพริยาทานไปก่อนนะคะ เดี๋ยวดิฉันจะไปเตรียมน้ำอุ่นให้ค่ะ”พริยามองชุดอาหารเช้าที่ตอนนี้กลายเป็นอาหารกลางวัน พรางยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มก่อนเป็นอันดับแรก“แล้วคุณคาร์ลอสไปไหนแล้วคะ”“คุณคาร์ลอสออกไปกับดอนค่ะ ไม่แน่ใจว่าจะกลับมากี่โมง”เสียงแม่บ้านตะโกนตอบออกมาจากในห้องน้ำแข่งกับเสียงน้ำท
เมียปลดหนี้ 18 18+
18 18+“หง่าง หง่าง”เสียงระฆังโบสถ์ก้องกังวานยามพิธีสัตย์คำสาบานเสร็จสิ้น พริยามองเจ้าบ่าวหมาด ๆ ที่เพิ่งสวมแหวนลงนิ้วนางข้างซ้ายของเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่คาร์ลอสเลือกให้ยิ่งส่งให้พริยาสวยหวานกว่าที่เคยคาร์ลอสคมเข้มในชุดทักสิโดสีเข้ม ใบหน้าแกร่งหล่อคม นัยน์ตาสีเขียวทอประกายหลายเฉกกว่าทุกวันงานแต่งงานเรียบง่ายที่มีเพียงคนในครอบครัวของคาร์ลอส ดอนคาโล และโรสพี่สาวของเขาเท่านั้นพริยาเดินออกมานอกตัวโบสถ์เธอมองช่อดอกไม้ในมือ พิธีกรรมการโยนช่อดอกไม้ หากแต่ภายนอกโบสถ์ไม่มีใครให้เธอโยนให้ พริยาเหลือบมองโรสที่เดินตามออกมาจึงยื่นช่อเจ้าสาวพร้อมรอยยิ้ม“มันสมควรเป็นของคุณโรส”พี่สาวของโรสรับช่อดอกไม้มาด้วยรอยยิ้มจริงใจ“ขอบคุณพริยา”ดอนคาโลไม่รอใคร เขารีบร้องเดินอย่างชายขรากลับเข้าไปในรถและสั่งให้คนขับรถขับออกไปทันที“เราคงไม่มีงานเลี้ยงฉลองนะพรีส”“ค่ะไม่เป็นไร กลับบ้านกันเถอะคะ”คาร์ลอสจูงมือเจ้าสาวลงบันไดโบสถ์หลังเล็กในหมู่บ้าน เขามองชุดเจ้าสาวที่เลือกให้พลันนึกไปถึงยามค่ำคืนที่เขาจะถอดมันออกมา แต่ไม่หรอกเขาจะไม่รอตอนกลางคืน หลายวันที่นอนคนเดียวทำเขาทรมาน เขาจะกลับไ
เมียปลดหนี้ 17 ดอน
17 ดอน“เปลี่ยนไป?” พริยาเน้นย้ำให้แน่ใจ เธอไม่คาดคิดว่าจะมีใครกันที่ไม่หลงรักคาร์ลอส“ใช่เปลี่ยนไป คฤหาสน์หลังนี้ไม่ใช่ของคาร์ลอส และดอนคาโลชี้นำให้เบลเห็นว่าคาร์ลอสจะไม่ได้อะไรเลยแม้แต่แดงเดียว”“โอ้!”“น่าสงสารคาร์ลอสที่เขาต้องมาอยู่เป็นพยานในงานแต่งงานของพ่อกับแฟนของตัวเอง”“พระเจ้าช่วย” พริยาดวงตาเบิกกว้างมองโรสให้แน่ใจว่าเธอพูดไม่ผิดและพริยาเองฟังถูกต้องแล้ว“เบลเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ในฐานะมารดาเลี้ยงคาร์ลอส พริยาคิดดูสิว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น ดอนและคาร์ลอสทะเลาะกันไม่เว้นวัน จนในที่สุดคาร์ลอสต้องออกจากบ้านหลังนี้ไปกลับไปอยู่กับบ้านทางแม่เขา”“แล้วทำไมเขาถึงต้องแต่งงานด้วยคะ”“ที่จริงเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของฉัน แต่เอาเป็นว่าดอนไม่มีอำนาจอะไรที่จะทำให้คาร์ลอสแต่งงานได้ ฉันบอกได้เท่านี้ เอาล่ะ ฉันว่าคงพอแล้วสำหรับข้อมูลเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พอจะทำให้เธอเข้าใจและเห็นภาพรวมของที่นี่ และอยากให้ฟังคำของฉันไว้ จงอย่าเชื่ออะไรที่เห็นในบ้านหลังนี้ก่อนจะพิสูจน์ว่าเรื่องนั้นจริง”พริยามองตามหลังโรสที่เยื้องย่างออกไปอย่างเงียบเฉียบ พรมหนานุ่มเก็บเสียงยิ่งทำให้ท่าเดินสง่างามทุกสิ่งทุกอย่างที่ลิซแล
เมียปลดหนี้ 16 ลิซ
16 ลิซ “เธอไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ คุณไม่ต้องเป็นห่วง”“แต่เธอยังไม่ฟื้น มันนานแล้ว”“เธออาจจะอ่อนเพลียเพียงเท่านั้น เออ หากให้พักผ่อนเสียหน่อยคงทำให้เธอแข็งแรงโดยเร็วครับ”พริยาพยายามขยับศีรษะที่เจ็บปวดลืมตาที่พร่าเลือน เธอมองเห็นแสงจ้าและได้ยินเสียงทุ้มเข้มหนักร้อนใจของคาร์ลอส มือบางยกขึ้น“นั่นเธอฟื้นแล้วครับ”คาร์ลอสปรี่มาที่เตียงโดยควัน เขานั่งลงที่ขอบเตียงดันพริยาไว้“อย่าเพิ่งขยับ นอนลงไปก่อนหลับตาสะ”เสียงทุ้มทรงอำนาจยังสั่งการให้เธอทำตามคำสั่งเหมือนเคย ร่างบางเจ็บปวดเมื่อเริ่มขยับตัว“อืม ที่นี่ที่ไหนคะ”“ห้องนอนของเรา นอนเถอะพรีส”“อืม ฉันเจ็บ”“คุณตกไปในหลุมโพรงที่น้ำเซาะตรงใกล้ชายเขา นอนก่อนแล้วตื่นมาผมจะเล่าให้ฟัง”พริยาพยายามฝืนลืมตาอีกครั้งแต่ทำไม่ได้ ในความรางเลือนเธอรู้สึกอบอุ่นเหมือนมีคนโอบกอดเธออยู่ มันช่างให้ความรู้สึกที่ดีเหลือเกิน เป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อนจากใคร“พรึบ”แสงแดดผ่านหน้าต่างเข้ามาทันทีเมื่อม่านถูกเปิดออก เธอลืมตามองเห็นแม่บ้านกำลังผูกมัดผ้าม่าน“คุณตื่นแล้ว ดิฉันจะไปแจ้งคุณคาร์ลอสก่อนค่ะ”พริยาพยายามพยุงร่างบางขึ้นลุกนั่ง อาการเจ็บบนร่าง
เมียปลดหนี้ 15 โรส
15 โรสมื้อค่ำที่น่าอึดอัดอีกครั้งในวันที่ดอนคาโลกลับมาถึงบ้านหลังจากออกจากโรงพยาบาล บนโต๊ะอาหารค่ำนี้เหลือเพียงพริยา ลิซและหญิงสาวอีกคนความเงียบงันมีเพียงเสียงของมีดส้อมกระทบจานหรูราคาแพง เสียงพนักงานที่คอยจัดเสิร์ฟอาหารตลอดเวลาที่คนทั้งสามรับประทาน“เคล้ง!” ลิซกระแทกมีดลงอย่างแรง“พอกันที เลิกแสร้งทำเป็นกินอย่างผู้ดีได้แล้ว”ร่างอวบอัดลุกดันเก้าอี้อย่างแรงจนเสียงดัง สะบัดก้นออกไปทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอม“อย่าไปสนใจหล่อนเลยพริยา”พริยาหันกลับมองหญิงสาวที่หน้าตาคล้ายกับคาร์ลอส หล่อนจะคงทานต่อเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“หล่อนก็แค่เรียกร้องความสนใจจากทุกคน หล่อนมักอยากให้จักรวาลทั้งหมดหมุนรอบตัวเองแต่ในความเป็นจริงมันไม่ใช่”พริยาเงียบเสียงตั้งใจฟังหญิงสาวที่นั่งตรงข้ามเธอ เหลือบตาสังเกตลักษณะความเป็นผู้ดีของเธอช่างเหมือนกันคาร์ลอสไม่มีผิด“ฉันยังไม่ทันได้แนะนำตัว แต่มาเกิดเรื่องเสียก่อนทุกครั้ง ฉันเป็นพี่สาวของคาร์ลอสค่ะ ชื่อโรส”พริยายังนิ่งเงียบรับประทานของหวานต่อ“คุณอย่าได้แปลกใจไป ฉันเป็นลูกคนละแม่กับคาร์ลอส ดอนคาโลมีเมียหลายคน”เรื่องนี้เรียกความสนใจจากพริยาได้ เธอเงยหน้าขึ้
บางทีคุณอาจจะชอบ
บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn75.5K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C96.6K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว345.7K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย309.7K viewsจับหัวใจคาสโนว่า(วี่)
เค้กมัฟฟิ่นn105 viewsต้องห้ามรัก
SS.WONDER123 viewsถ้าจะรัก ภพชาติก็แค่ปากซอย
ผลิกา(เลอบัว)112 viewsเงาแค้น พันธการรัก
กุหลาบดิน73 views
