แชร์

2. เด็กดี

ผู้เขียน: ลูกพีช
last update วันที่เผยแพร่: 2026-06-25 16:54:07

ลูกพีชสูดหายใจลึกแล้วเงยหน้ามองวินเชนต์อีกครั้ง ร่างบางค่อยๆขยับเข้าใกล้จนแนบชิด สองมือเรียววางไปบนท่อนแขนใหญ่ ก่อนจะเริ่มนวดเบาๆ เพื่อเอาอกเอาใจ..

“ หึ...” เสียงขำในลำคอดังขึ้นเบา ๆ ราวกับเพียงพอใจกับความซุ่มซ่ามของเธอ

ดวงตาคมกวาดมองปลายนิ้วที่ยังสั่นเล็กน้อย แต่ใบหน้าของวินเชนต์กลับยังเรียบนิ่ง ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดมากไปกว่านั้น ก่อนจะเอนกายพิงพนักโซฟาอย่างสบาย ๆ

“อ้าว! สวัสดีครับคุณวินเชนต์...” เสียงชายคนหนึ่งดังแทรกขึ้นมา

ประตูห้องรับรองถูกผลักเปิดออกอย่างกะทันหัน ก่อนร่างของชายวัยกลางคนในสภาพมึนเมาจะเดินโซเซเข้ามาภายใน

“ผมมาคลับนี้ตั้งหลายครั้ง ไม่เคยเจอคุณตัวเป็น ๆ เลยนะครับ วันนี้โชคดีจริง ๆ”

เขาหัวเราะพลางยกแก้วเหล้าในมือขึ้นเป็นเชิงทักทาย

ทว่ายังไม่ทันที่บทสนทนาจะดำเนินต่อ

สายตาของชายคนนั้นก็หยุดลงที่ร่างบางข้างกายวินเชนต์

ดวงตาแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์กวาดมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างไม่ปิดบัง

รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนไป

“โอ้โห...” เขาเลิกคิ้วสูง

“วันนี้คุณวินพาสาวมาด้วยเหรอครับ”

บรรยากาศภายในห้องพลันเงียบลงเล็กน้อย

“สาวน้อย... มาบริการพี่ดีกว่าน่า คุณวินเชนต์เขาขึ้นชื่อว่าไม่แตะต้องผู้หญิงคนไหนหรอก เสียของเปล่าๆ”

ลูกพีชสะดุ้งสุดตัว ความกลัวแล่นลิ่วไปทั่วร่าง เมื่อสบตาเข้ากับชายที่มีท่าทีคุกคามราวกับจะกลืนกิน

เธอเบียดตัวเข้าหาวินเชนต์ มือนุ่มบีบแขนคนข้างขายแน่นขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

วินเชนต์วางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะกระจกเสียงดัง เคร้ง! ก่อนที่วงแขนแกร่งจะรวบกอดเอวคอดกิ่ว ราวกับประกาศความเป็นเจ้าของ

ลูกพีชตกใจเล็กน้อยเมื่อโดนสัมผัสนั้น แต่เธอกลับไม่ขยับไปไหน… ในนาทีนี้ ความกลัวที่มีต่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลคนนี้ กลับดูน้อยลงเมื่อเทียบกับความน่าขยะแขยงของชายเมาคนนั้น

“ มาๆ คนสวย มาหาพี่มาเร็ว.. พี่จ่ายไม่อั้นเลยนะ ”

ชายหนุ่มผู้นั้นไม่มีท่าทีว่าจะลดละ.. จนวินเชนต์เองก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กๆ เขาหันไปมองลูกพีชนั่งเกร็งอยู่ในอ้อมแขน

“ อยากไปกับมันไหม ”

คำถามนั้นเปรียบเสมือนการทดสอบ ลูกพีชรีบส่ายหัวจนผมกระจาย ดวงตาคู่สวยสั่นระริกเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

“ หึ.. เด็กดี ”

วินเชนต์กระตุกยิ้มที่มุมปาก รอยยิ้มที่ดูพึงพอใจอย่างที่สุด… เขาส่งสัญญาณเพียงเล็กน้อยให้บอดี้การ์ดที่ยืนคุมเชิงอยู่ข้างหลัง ก่อนที่ชายมึนเมาผู้นั้นจะถูกกระชากคอเสื้อออกไปจากห้องอย่างไม่ใยดี

“เฮ้ย! ปล่อยกูสิวะ!”

เมื่อชายผู้นั้นถูกนำตัวออกไป ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะกลับมาเป็นปกติ.. ทว่าท่อนแขนของวินเชนต์ยังคงค้างอยู่ที่เอวของเธอไม่ยอมปล่อย

ความใกล้ชิดนั้นทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นผิดจังหวะอย่างควบคุมไม่ได้

หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะหันตัวเอื้อมหยิบแก้วเหล้าบนโต๊ะขึ้นมา แล้วยื่นส่งให้ชายหนุ่ม ราวกับต้องการใช้มันแทนคำขอบคุณที่อีกฝ่ายยื่นมือเข้ามาช่วย

ทว่า... วินเชนต์ไม่รับ

เขายังคงนั่งนิ่ง เหมือนไม่พอใจกับการกระทำของคนตัวเล็กที่พยายามขยับตัวออกห่าง

สายตาคมเข้มทอดมองไปข้างหน้า ไม่แม้แต่จะเหลือบมองแก้วที่เธอยื่นให้

ความกดดันเริ่มถาโถม ทำให้ลูกพีชทำตัวไม่ถูก เธอเม้มริมฝีปากแน่นจนซีด หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดอก

ในเมื่อเขาไม่ยอมรับแก้วจากเธอ...

หญิงสาวขยับตัวเข้าใกล้เขามากขึ้นจนไหล่บอบบางแนบชิดกับอกกว้าง เธอประคองแก้วเหล้าขึ้นมาด้วยปลายนิ้วที่ยังคงสั่นน้อยๆ ก่อนจะค่อยๆ ขยับแก้วไปจรดที่ริมฝีปากของวินเชนต์

ทว่า.. วินเชนต์กลับเบือนหน้าหนี

“ ฮ่า.. ป้อนแบบนี้มันธรรมดาเกินไปนะน้อง ลองเปลี่ยนวิธีดูไหม เผื่อเพื่อนพี่จะถูกใจ ”

ไวท์พูดขึ้นทันทีราวกับรู้ใจเพื่อนสนิท ลูกพีชลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่เธอไม่เคยทำมาก่อนในชีวิต

ร่างบางลุกขึ้นยืน หวังจะนั่งลงตักของวินเชนต์ตามคำแนะนำ ทว่า.. ในจังหวะที่เรียวขากำลังขยับ กลับถูกสะกัดโดยอะไรสักอย่างจนเธอเซล้ม

“ ว้ายย ”

เสียงอุทานดังขึ้น ก่อนที่ร่างเล็กจะเสียหลักคะมำไปข้างหน้า แก้วเหล้าที่อยู่ในมือหกใส่เสื้อเชิ้ตราคาแพงของวินเชนต์จนเลอะทั่ว

พร้อมกับร่างบางที่ล้มลงพื้น จนใบหน้าสวยหวานนั้น จ่ออยู่ที่หน้าตักของเขา สองมือเรียววางแหมะ!! ลงบนเป้ากางเกงอย่างจัง

“ฮืม...”

เสียงครางต่ำ ๆ หลุดออกมาจากลำคอของวินเชนต์

ลูกพีชเบิกตากว้าง

เมื่อรู้ตัวว่ามือของตัวเองวางอยู่ตรงไหน ความร้อนก็พุ่งขึ้นสู่ใบหน้าทันทีจนแก้มทั้งสองข้างแดงจัด

“ขะ... ขอโทษค่ะ!”

หญิงสาวรีบเอ่ยเสียงสั่น พลางพยายามผละตัวออกห่าง

แต่ยังไม่ทันได้ขยับไปไหน

ฝ่ามือใหญ่ก็เอื้อมมาจับข้อมือเธอเอาไว้เสียก่อน

ลูกพีชชะงัก

วินเชนต์ก้มมองคราบเหล้าบนเสื้อของตัวเอง ก่อนเลื่อนสายตากลับมาสบตาคนตรงหน้า

“เธอทำเสื้อฉันเลอะนะ...” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียบ ๆ

“จะรับผิดชอบยังไง”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   111. ผ่านไปให้ได้

    เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึก แล้วค่อยๆปล่อยออกอย่างเชื่องช้าเพื่อข่มใจไม่ให้สะอื้นออกมาอีก มือเรียวค่อยๆค้ำยันตัวให้ลุกขึ้นยืนที่หน้ากระจก ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นสบกับเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก ร่างบางก็ชะงักไปเล็กน้อยดวงตากลมโตที่เคยสดใส ตอนนี้กลับบวมแดงจากการร้องไห้อย่างหนัก ปลายจมูกแดงระเรื่อ แม้แต่ริมฝีปากก็ยังสั่นไม่หยุดหากวินเชนต์กลับมาเห็นเธอในสภาพนี้ เขาคงต้องสงสัยแน่ว่าเกิดอะไรขึ้น“ ดูสภาพตัวเองสิลูกพีช.. ดูได้ที่ไหน! ในเมื่อเรื่องมันเกิดแล้ว.. เราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้ ”ลูกพีชพูดกับตัวเองเบา ๆ ราวกับกำลังปลอบเด็กน้อยคนหนึ่งที่เพิ่งผ่านเรื่องเลวร้ายมาแม้หัวใจจะยังเต็มไปด้วยความกลัว แต่เธอก็รู้ดีว่าการนั่งร้องไห้ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นหากเป็นลูกพีชเมื่อก่อน… เธอคงเอาแต่หวาดกลัวจนไม่กล้าตัดสินใจทำอะไรด้วยตัวเอง แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ชีวิตสอนให้เธอรู้จักความอดทนมากขึ้นเธอเคยผ่านวันที่ไม่มีเงินจ่ายค่ารักษาแม่ เคยต้องยอมก้มหน้ารับข้อตกลงที่ตัวเองไม่ได้ต้องการ และเคยร้องไห้เพียงลำพังมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนทุกครั้งเธออาจล้มลง… แต่สุดท้ายก็ยังพยายามลุกขึ้นมาได้เสมอ และครั้งนี้ก็คงไม่ต่าง

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   110. เพื่อลูก

    ลูกพีชไม่รู้ว่าตัวเองนั่งร้องไห้อยู่นานเท่าไร… รู้เพียงว่าน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด ร้องจนเสียงแหบพร่า ปวดศีรษะ และแทบไม่เหลือเรี่ยวแรงแม้แต่จะขยับตัว ดวงตากลมโตบวมแดง พวงแก้มเปียกชื้นไปด้วยคราบน้ำตา เธอนั่งกอดเข่าอยู่บนพื้นห้องน้ำเย็นเฉียบ ปล่อยให้ความสิ้นหวังเข้าครอบงำจนไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไป ลูกพีชก้มลงมองหน้าท้องที่แบนราบของตัวเองอีกครั้ง มือที่สั่นค่อยๆ วางลงแล้วลูบเบา ๆ อย่างทะนุถนอม ‘ไม่ได้สิลูกพีช… แกจะมานั่งร้องไห้อยู่แบบนี้ไม่ได้แล้ว ตอนนี้แกไม่ได้มีตัวคนเดียวอีกต่อไป ยังมีอีกหนึ่งชีวิตที่ต้องดูแลนะ’ ใช่… ตอนนี้เธอจะอ่อนแอไม่ได้แล้ว เพราะเธอมีอีกหนึ่งชีวิตที่บริสุทธิ์ ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวกับข้อตกลงอันโหดร้ายระหว่างเธอกับวินเชนต์เลยแม้แต่น้อย แม้เขาจะไม่ได้เกิดจากความพร้อม… ลูกพีชก็ไม่เคยคิดที่จะทำร้ายลูกของตัวเอง “ฮึก! แม่จะไม่ให้ใครทำร้ายลูกเด็ดขาด” ในเมื่อวินเชนต์เคยพูดว่าไม่ต้องการลูก… ไม่มีสถานะให้ แน่นอนว่าเขาเตือนเธอตั้งแต่แรกแล้ว มีเพียงเธอที่พลาดเองทั้งหมด แม้ช่วงหลังมานี้เขาจะใจดีกับเธอมาก… แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าข้อตกลงจะเปลี่ยนไป เขาอาจจะใจดีเพราะอยู่ด

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   109. หนึ่งชีวิต

    มือเรียวกำแท่งตรวจครรภ์ไว้แน่น ดวงตากลมโตจ้องมองขีดสีแดงสองเส้นที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตาสิ่งที่เธอหวาดกลัวมาตลอดหลายวัน ในที่สุดก็เกิดขึ้นจริง ๆหยาดน้ำตาค่อย ๆ เอ่อล้นขึ้นมา ก่อนจะไหลอาบพวงแก้มทั้งสองข้างอย่างห้ามไม่อยู่คำพูดของวินเชนต์ในวันแรกที่ยื่นข้อตกลงให้เธอย้อนกลับเข้ามาในหัว‘ห้ามตั้งท้องเด็ดขาด’เขาพูดชัดเจน… ชัดเจนเสียจนเธอไม่มีวันลืม เขาไม่ต้องการมีลูกกับเธอ ไม่ต้องการความผูกพันที่เกินไปกว่าข้อตกลง และไม่เคยอนุญาตให้เธอเรียกร้องสิ่งใดจากเขาแล้วตอนนี้… เธอกลับกำลังอุ้มท้องลูกของเขาร่างทั้งร่างทรุดนั่งลงกับพื้นห้องน้ำ เธออยากร้องออกมาดังๆด้วยความที่หมดทางไป“ ฮือออ ”แต่เธอทำได้เพียงยกมือปิดปากตัวเองเพื่อกลั้นเสียง แล้วร้องไห้ออกมาอย่างเงียบๆ แม้แต่ในเวลาที่หัวใจกำลังจะแตกสลาย… เธอก็ยังต้องระวังไม่ให้ใครรู้ความลับของตัวเอง‘ แล้วพีชจะทำยังไงดี จะไปไหนได้ จะพึ่งใครได้อีก… ’เธอยังเรียนไม่จบ ไม่มีงานทำ ไม่มีเงินมากพอจะเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งด้วยตัวเองที่สำคัญ… แม่ของเธอยังนอนป่วยอยู่ในโรงพยาบาลค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดเป็นวินเชนต์ที่ออกให้หากเขารู้ว่าเธอผิดข้อตก

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   108.. ท้อง

    ลูกพีชรีบชำระเงิน ก่อนจะรับถุงกระดาษใบเล็กมาถือเอาไว้ เธอก้มมองมันอยู่ครู่หนึ่งด้วยหัวใจที่เต้นระรัว “เรียบร้อยค่ะ” เสียงเภสัชกรดังขึ้นพร้อมรอยยิ้ม “ขอบคุณค่ะ” ลูกพีชยิ้มตอบ ก่อนจะรีบเก็บถุงกระดาษลงในกระเป๋าสะพายอย่างมิดชิด จากนั้นจึงเดินออกจากร้านทันที กรุ๊งกริ๊ง! เสียงกระดิ่งดังขึ้นเมื่อประตูกระจกถูกผลักเปิดออก ลูกพีชหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก “ยังทันอยู่…” เธอกระชับกระเป๋าสะพายแล้วรีบเดินกลับไปตามทางเดิม ‘ กลับถึงห้องเมื่อไหร่ค่อยตรวจแล้วกัน… ’ หญิงสาวคิดพลางเหลือบมองกระเป๋าที่มีที่ตรวจครรภ์ซ่อนอยู่ด้านใน.. ก่อนจะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ตอนนี้เธอต้องการเพียงกลับไปถึงเพนต์เฮาส์ให้ทัน ก่อนที่วินเชนต์หรือป้าแม่บ้านจะสังเกตว่าเธอแอบออกมาข้างนอก ไม่นานนัก… ลูกพีชก็เดินกลับมาถึงโรงแรมของวินเชนต์ เธอรีบก้าวผ่านล็อบบี้ตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัว ก่อนจะกดปุ่มขึ้นไปยังเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดทันที ระหว่างที่ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้น มือเล็กก็เผลอกระชับสายกระเป๋าสะพายแน่นขึ้นเล็กน้อย ‘ ขอให้ทุกอย่างเรียบร้อยด้วยเถอะ…‘ ติ๊ง! ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ลูกพี

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   107. ตรวจให้รู้

    ลูกพีชนั่งมองข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจปิดแอปพลิเคชันลง “ตรวจให้รู้ไปเลยดีกว่า…” เธอพึมพำกับตัวเอง หากไม่ท้องก็จะได้เลิกคิดมาก แต่ถ้าผลออกมาอีกอย่าง อย่างน้อยเธอก็จะได้มีเวลาคิดว่าควรทำอย่างไรต่อไป ลูกพีชลุกจากเตียง ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาบนผนัง “ป้าแม่บ้านก็ไม่อยู่… คุณวินเชนต์ก็ไม่อยู่…” เธอนิ่งคิดเล็กน้อย “หรือเราควรออกไปซื้อที่ตรวจดีนะ” พูดจบก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาร้านขายยาที่อยู่ใกล้เพนต์เฮาส์ ไม่นานก็พบร้านหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนัก “อ๋อ… ใกล้แค่นี้เอง” ลูกพีชถอนหายใจเล็กน้อย แล้วรีบเดินไปหยิบกระเป๋าสะพาย พร้อมตรวจดูเงินและโทรศัพท์ให้เรียบร้อย แต่ก่อนจะก้าวออกจากห้อง เธอกลับหยุดชะงัก คุณวินเชนต์ไม่ชอบให้เราออกไปไหนคนเดียวนี่นา…เธอลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง ทว่าเมื่อนึกถึงเรื่องที่กำลังจะไปซื้อ เธอก็ต้องลองขัดคำสั่งอีกสักครั้ง “แค่ไปร้านขายยาเอง… เดี๋ยวก็กลับแล้ว” ลูกพีชพยักหน้าให้ตัวเอง ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไป ระหว่างรอลิฟต์ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูชื่อร้านขายยาอีกครั้ง แล้วจดจำเส้นทางเอาไว้ ติ๊ง! ประตูลิฟต์เป

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   106. ประจำเดือนยังไม่มา

    “เอ่อ… คุณลูกพีชคะ” “คะ?” “ช่วงนี้…” ป้าแม่บ้านลังเลเล็กน้อย “คุณลูกพีชได้ดูข่าวบ้างหรือเปล่าคะ” “ข่าว?” ลูกพีชเอียงคออย่างสงสัย “ข่าวอะไรเหรอคะ” “เอ่อ…” ป้าแม่บ้านถึงกับพูดไม่ออก เธออยากบอก… อย่างน้อยก็อยากเตือนให้หญิงสาวเตรียมใจเอาไว้บ้าง แต่หากเรื่องนี้หลุดออกจากปากเธอ แล้ววินเชนต์รู้เข้า… มีหวังคงถูกไล่ออกจากงานแน่ ๆ และที่สำคัญ เธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวินเชนต์ตั้งใจจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร “ป้าคะ?” เสียงหวานเรียกอีกครั้ง “มีข่าวอะไรเหรอคะ” “ปะ… เปล่าค่ะ!” ป้าแม่บ้านรีบส่ายหน้าทันที “ไม่มีอะไรค่ะ ป้าก็แค่ถามดูเฉยๆ เอ่อ… ป้านึกขึ้นได้ว่าต้องออกไปซื้อของเข้าครัว” เธอรีบขยับตัวถอยหลัง “คุณลูกพีชพักผ่อนเถอะนะคะ เดี๋ยวป้าออกไปก่อน” “อ้าว…” ลูกพีชมองอย่างงุนงง “ค่ะป้า” “ค่ะ!” พูดจบ ป้าแม่บ้านก็รีบเดินออกจากห้องไปทันทีปล่อยให้ลูกพีชนั่งมองตามด้วยความสงสัย “แปลกจัง…” เธอพึมพำเบาๆ ป้าเป็นอะไรของป้านะ เมื่อครู่ยังทำท่าเหมือนมีเรื่องสำคัญจะบอกอยู่เลย แล้วจู่ ๆ ก็เปลี่ยนเรื่องไปเสียอย่างนั้น “หรือจะมีข่าวอะไรจริง ๆ …” ลูกพีชครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองโทรศัพท์ม

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status