ตอนที่ 5 เด็กเส้น

“ไม่มีเอกสารด่วนแล้วค่ะ แต่คุณภีรดาแจ้งมาว่า อาทิตย์หน้าจะส่งเลขาฯ คนใหม่ไปดูงานค่ะ” นรภัฏชะงักมือที่กำลังจะเก็บปากกา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันทันที

“เลขาฯ คนใหม่เหรอ ทำไมถึงหาคนมาแทนได้เร็วนักล่ะ”

“คุณภีรดาเพิ่งได้ตัวมาค่ะ ทางฝ่ายบุคคลเพิ่งประสานงานมาเมื่อวานนี้เอง” วิชชุดารายงานตามหน้าที่ นรภัฏพยัก เป็นเชิงรับรู้ ก่อนจะคว้ากุญแจรถหรูแล้วก้าวออกจากห้องทำงานไปอย่างรวดเร็ว

ขณะขับรถนรภัฏต่อสายตรงถึงน้องสาวทันที เพราะเขารู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล ปกติเรื่องบุคลากรระดับเลขาฯ ผู้บริหาร เขาต้องเป็นคนสแกนผ่านตาบ้าง แต่ครั้งนี้ทุกอย่างกลับดูรวบรัดจนน่าสงสัย

“นี่ยัยพริม... สรุปว่าจะไม่ไปดูงานที่ฝรั่งเศสกับพี่จริงๆ เหรอ”

“ค่ะพี่ภัฏ พอดีพริมห่วงมิเกลน่ะค่ะ แกยังเล็กมาก พี่นพเองก็ต้องไปดูงานต่างจังหวัดหลายวัน พริมไม่กล้าทิ้งลูกไว้กับพี่เลี้ยงคนเดียวจริงๆ” ภีรดาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมที่พี่ชายอย่างเขาเริ่มจับทางได้

“แล้วเลขาฯ คนใหม่นั่นน่ะ เห็นว่าเป็นเด็กจบใหม่ ประสบการณ์ก็ไม่มี จะส่งไปให้เป็นภาระพี่ทำไม พริมไม่ต้องส่งใครมาหรอก พี่ไปคนเดียวคล่องตัวกว่าเยอะ”

“โธ่... พี่ภัฏขา ให้โอกาสเด็กใหม่หน่อยสิคะ ประวัติการศึกษาเธอไม่ธรรมดานะคะ จบเกียรตินิยมเชียวนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้วิชชุดาคงพาเธอไปแนะนำตัว ยังไงพริมฝากเลขาฯ คนนี้ด้วยนะคะ”

“ได้... ถ้าไหวพี่ก็จะพาไป แต่ถ้าดูแล้วไม่รอด พี่ก็ไม่เอาไปด้วยนะ จะเป็นภาระเปล่าๆ แล้วนี่ไอ้นุฝ่ายบุคคลมันรับเอง หรือพริมเป็นคนยัดเหยียดมา” นรภัฏถามดักคอ

“แหม่! ก็ต้องพี่นุสิคะ บริษัทเราใหญ่โตขนาดนี้ ฝ่ายบุคคลเขาก็มีมาตรฐาน พี่นุก็คัดกรองมาอย่างดีอยู่แล้ว พี่ภัฏเองก็งานล้นมือ พริมมัวแต่เลี้ยงลูกไม่ได้ช่วยพี่เลย พริมก็แค่อยากส่งคนเก่งๆ ไปช่วยเบาแรงพี่ก็เท่านั้นเอง”

“อืม... ก็ตามใจนะ แต่ถ้าผิดพลาดอะไรขึ้นมา อย่ามาโทษพี่ก็แล้วกัน”

“ใครจะกล้าโทษท่านรองฯ ล่ะคะ... ว่าแต่วันนี้ขับรถไปหาสาวคนไหนหรือเปล่า หรือมีนัดกับคุณอะเล็กซานดราคะ” น้องสาวอดที่จะเย้าแหย่พี่ชายไม่ได้ เธอรู้ดีว่าหลังฉากความเย็นชา นรภัฏยังคงซ่อนแผลเป็นจากรักครั้งแรกไว้ลึกสุดใจ และเขายังไม่เคยเปิดประตูรับใครเข้ามาได้จริงๆ เสียที

“จะบ้าเหรอ! แม่ให้พี่ไปติดต่อเจ้าอาวาสเรื่องงานกฐินต่างหาก”

นรภัฏวางสายไปด้วยความรู้สึกที่ยังคาใจ ภีรดาแม้จะเป็นคุณแม่ลูกอ่อนที่ดูเหมือนจะทุ่มเทเวลาให้มิเกล ลูกสาวตัวน้อยจนแทบไม่ได้เข้าบริษัท แต่เขารู้ดีว่าน้องสาวจะต้องมีแผนอะไรบางอย่าง เพราะเธอไม่อยากให้เขาอยู่คนเดียว อยากให้มีแฟน อยากให้มีคนคุย

ช่วงเย็นก่อนเวลาเลิกงาน นรภัฏต้องการทราบความจริงจึงรุดไปที่ฝ่ายบุคคล แต่เมื่อพบว่าญาติที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของเขากลับไปเสียก่อนก็ยิ่งหงุดหงิด ด้วยก่อนหน้านี้เขาเพิ่งได้รับรู้ว่า เลขาฯ ที่น้องสาวอ้างนักอ้างหนาว่าคัดสรรมาอย่างดีนั้น แท้จริงแล้วกลับเป็นเด็กฝากที่ภีรดาใช้อภิสิทธิ์ประธานบริษัทดึงเข้ามาทำงานด้วยตัวเองโดยไม่ผ่านการทดสอบใดๆ นรภัฏนั่งประจำอยู่ที่โต๊ะทำงาน ในใจเต็มไปด้วยความขุ่นมัวที่น้องสาวไม่ยอมปรึกษาตนก่อน