แชร์

ตอนพิเศษ คืนเข้าหอ [1/4]

ผู้เขียน: ซืออ้าย 思爱
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-27 01:59:22

เสียงดนตรีบรรเลงแผ่วเบาจากห้องจัดเลี้ยงค่อย ๆ จางหายไป พร้อมกับแขกคนสุดท้ายที่กล่าวคำอวยพร และส่งสายตาเอ็นดูมาที่คู่บ่าวสาวข้าวใหม่ปลามัน บรรยากาศหลังพิธีเต็มไปด้วยแสงไฟอบอุ่นจากโคมระย้าที่ส่องผ่านผ้าม่านโปร่งสีทองอ่อน เสียงหัวเราะค่อย ๆ เงียบลง เหลือเไซรัสยงเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน

ไซรัสประคองมือของภรรยาสาว ที่เพิ่งเปลี่ยนนามสกุลเป็นของเขาอย่างเป็นทางการ เขามองเธอในชุดเจ้าสาวที่ยังคงงดงามราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยาย แม้พิธีจะจบลงแล้ว แต่สำหรับเขา ทุกลมหายใจยังคงวนเวียนอยู่ที่ใบหน้าของหญิงคนนี้  

เซเรน่า คนที่เขาเกือบสูญเสียไปตลอดกาล

“พร้อมหรือยังครับ เธอภรรยา”

เสียงทุ้มต่ำของเขาเอ่ยขึ้นแผ่วเบา ดวงตาสีเข้มทอประกายอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรัก เซเรน่าหันไปสบตาเขา ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มหวาน เธอพยักหน้าเบา ๆ

“พร้อมค่ะเธอสามี”

เไซรัสยงประโยคสั้น ๆ นั้น ไซรัสยิ้มออกมาอย่างไม่อาจห้าม เขาโน้มตัวลงอุ้มร่างของเธอขึ้นด้วยท่าทางที่อ่อนโยนแต่มั่นคง 

“แบบในหนังเลยเหรอคะ” เธอหัวเราะเบา ๆ พลางวางมือลงบนบ่ากว้าง 

“ไม่ใช่แค่ในหนังครับ นี่คือชีวิตจริงของเรา” เขากระซิบตอบ ขณะก้าวพาเธอเดินผ่านโถงทางเดินของเพนต์เฮาส์สุดหรู

ประตูห้องหอเปิดออกอย่างช้า ๆ แสงไฟอุ่นสีน้ำผึ้งจากโคมเหนือหัวเตียงส่องสะท้อนกับกเซเรน่าบกุหลาบสีแดงที่โปรยเรียงอยู่ทั่วพื้นพรม กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ลอยคลุ้ง ชวนให้หัวใจของเซเรน่าเต้นแรงยิ่งกว่าครั้งใด

“สวยจัง” 

เธอพึมพำเบา ๆ ดวงตาเปล่งประกายขณะมองรอบห้องที่ถูกตกแต่งอย่างประณีต ทุกมุมเต็มไปด้วยความตั้งใจของชายที่อุ้มเธออยู่ในอ้อมแขน

“ฉันอยากให้คืนนี้เป็นคืนที่เธอจำได้ตลอดชีวิต” 

ไซรัสพูดเสียงนุ่ม ก่อนค่อย ๆ วางร่างเธอลงบนเตียงอย่างแผ่วเบาราวกับกลัวว่าลมหายใจของเขาจะทำลายความฝันที่แสนเปราะบางนี้

“ฉันเคยคิดว่าตัวเองคงไม่มีโอกาสแต่งงานอีกแล้ว” 

เซเรน่าเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของเขาอย่างอ่อนโยน ไซรัสนิ่งฟังทุกถ้อยคำของเธอด้วยแววตาที่มีทั้งรักและปรารถนา เขาก้มลงจูบหลังมือของเธอเบา ๆ 

“ฉันต่างหากที่ต้องขอบเธอ ขอบเธอที่เธอช่วยชีวิตของฉันในวันนั้น”

“ฉันก็ขอบเธอที่นายเชื่อใจฉันในวันนั้น” เธอยิ้ม น้ำตาเอ่อคลอด้วยความตื้นตัน

“เซเรน่า ฉันสัญญาว่าจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายเธออีก”

ไซรัสกล่าวคล้ายคำประกาศิต ก่อนที่ทั้งสองจะสบตากัน ความเงียบในห้องเต็มไปด้วยภาษาของหัวใจที่ไม่ต้องการคำพูดใด ๆ เขาโน้มตัวลงจนปลายจมูกของพวกเขาแตะกันเบา ๆ ก่อนจะประทับจูบที่อ่อนโยนแต่เต็มไปด้วยความหมายลงบนริมฝีปากของหญิงสาว

จูบแรกในฐานะสามีภรรยา ไม่ได้เร่าร้อนเกินไป หากแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ความสั่นไหว และคำสัญญานับพันที่ไม่ต้องเอ่ยออกมา

เมื่อเขาผละออกจากเธอ เซเรน่าเอียงหน้าซบอกของเขา ฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงไม่ต่างจากของเธอ มือของไซรัสลูบเส้นผมของเธอเบา ๆ

“เหนื่อยไหม เจ้าสาวคนสวยของฉัน”

“นิดหน่อยค่ะ แต่มีความสุขมากกว่า” เธอตอบพร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ 

“เดี๋ยวคืนนี้ฉันจะทำให้เธอสำลักความสุขเลยเซเรน่า”

คำพูดและรอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ จนเซเรน่าขนลุกซู่ เธอรู้ดีว่าสิ่งที่เขาพูดหมายความว่าอะไร...

“ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง”

เขาเอ่ยกระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูขาว มือหนาลูบไล้ตามพวงแก้มแดงระเรื่อของเซเรน่าอย่างทะนุถนอม ดวงตาคมกริบสะท้อนภาพของเธอที่งดงามราวกับเทพธิดา พลางก้มลงจูบเบาๆ ที่หน้าผากของเธอ ก่อนจะเลื่อนลงมาจุมพิตที่เปลือกตา จมูกรั้น และสุดท้ายคือริมฝีปากอิ่มของเธออย่างอ่อนโยน แต่เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนา

“ฉันรอวันนี้มานานแล้ว รอวันที่ได้เห็นเธอในชุดเจ้าสาวแบบนี้”

ไซรัสพึมพำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื้นตัน ก่อนจะถอนจูบออกมาเล็กน้อย แต่ยังคงจับจ้องที่ดวงตาคู่สวยของเธอ ชายหนุ่มรู้สึกว่าทุกอย่างในชีวิตของเขาในตอนนี้ แค่มีเซเรน่าเข้ามาทุกอย่างก็สมบูรณ์แบบ 

“ภรรยาครับ สามีขอทำได้ไหม”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ ฮันนีมูนริมทะเลของตระกูลนัว

    เสียงคลื่นกระทบฝั่งค่อย ๆ พาหัวใจให้สงบ ลมทะเลอุ่น ๆ พัดผมยาวของเซเรน่าปลิวเบา ๆ เธอหันไปมองผู้ชายที่กำลังแบกลูกแฝดสองคนไว้บนไหล่คนละข้าง และรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะมีไว้ให้แค่พวกเรา“ป่ะป๊า! ทะเลใหญ่จังเลย!”“หม่าม้าดูสิ! ปูเดินดุ๊กดิ๊กเลย!”เสียงหัวเราะของเซธและไซม่อนดังกล่อมหัวใจของเธอกว่าคลื่นทะเลเสียอีก ทำเอาอดไม่ได้ที่จะยิ้มตามด้วยความเคยชิน“ที่รัก เธอยิ้มแบบนั้น ฉันเริ่มคิดแล้วนะว่าจะพาลูกกลับห้อง แล้วเราสองคน---” ไซรัสยกยิ้มเจ้าเล่ห์“หยุดเลยค่ะ มาเที่ยวทะเลนะคะ ไม่ได้มาทำลูกเพิ่ม” เธอรีบจิ้มแก้มเขาเบา ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว โดยไม่รู้เลยว่าคำพูดและการกระทำนั้น อยู่ในสายตาของลูกแฝดที่กำลังกะพริบตาปริบ ๆ“ทำลูกเพิ่มคืออะไรเหรอหม่าม้า?” เซธเอ่ยถามตาใส“คือการมีน้องไว้เล่นด้วยไงคะ” เซเรน่ายิ้มแห้ง พลางหันไปหยิกหลังไซรัสเบา ๆ ที่ดันเริ่มพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าลูก ๆ “ป่ะป๊า! หนูอยากได้น้อง!!” ลูกทั้งสองคนตาเป็นประกาย“เห็นไหมครับ ที่รัก ลูกเห็นด้วยกับฉัน” ไซรัสหัวเราะดังลั่นเหมือนชนะสงครามทำเอาเซเรน่ารีบปิดหน้าตัวเองทันที เมื่อรู้ว่ากลายเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ราบคาบให้ตายสิ แล้วฉันจะสู้พวกเขาสา

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ สลับร่าง

    เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยแสงแดดอุ่น ๆ สาดผ่านผ้าม่านบางในห้องนอนใหญ่ กลิ่นหอมของดอกไม้จากแจกันข้างหัวเตียงลอยอ้อยอิ่งในอากาศ บรรยากาศดูสงบสุขราวกับทุกอย่างยังเหมือนเดิมจนกระทั่งเสียงกรีดร้องหนึ่งดังขึ้น“กรี๊ดดดดดด!!”ไซรัสสะดุ้งตื่นแทบจะหล่นจากเตียง เขาหันไปตามต้นเสียงที่กรีดร้องปลุกเขาให้ตื่นเมื่อครู่ นัยน์ตาคมสีน้ำทะเลเบิกตากว้างราวกับเห็นผีหลังจากที่เห็นร่างของตัวเองนั่งค้างอยู่ตรงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง“ทำไมฉันถึงเห็นตัวเองนั่งตรงนั้น!” ไซรัสร้องออกมาเสียงหวานที่คุ้นเคยทำเขาหยุดชะงัก“ทำไมเสียงฉันมัน เดี๋ยวสิ”ไซรัสก้มมองเรือนร่างของตัวเองพบว่าเขาสวมชุดนอนผ้าซาตินสีครีม ก่อนจะหน้าเหวอ “เดี๋ยวนะ นี่มัน...ร่างของเธอเหรอ เซเรน่า?”“ใช่ พวกเราสลับร่างกัน” เซเรน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทว่าเพราะตอนนี้เธออยู่ในร่างของไซรัสมันเลยทำให้ทุกอย่างดูแปลกประหลาดไปหมด แต่ไซรัสที่อยู่ในร่างเซเรน่ากลับไม่รู้สึกเช่นนั้น เขาย่างกายเดินเข้าไปหาภรรยาก่อนจะโอบกอดเธอแผ่วเบาและพูดปลอมประโลม“ได้ยังไง บ้าน่า”“ไม่ต้องกลัวเซเรน่า ฉันจะหาทางทำให้เราสลับร่างกลับไปได้แน่นอน”ไซรัสยืนปลอบใจภรรยาที่ตื่นกลัวอยู

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ สามีความจำเสื่อม... [2/2]

    หลายวันต่อมาบ้านพักตากอากาศริมทะเลขนาดกลางตั้งอยู่บนเนินทรายต่ำ ล้อมรอบด้วยต้นมะพร้าวและเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะอันคุ้นหู ลมทะเลยามบ่ายพัดกลิ่นเค็มจาง ๆ ปะปนกลิ่นดอกลีลาวดีที่ปลิวจากสวนหน้าบ้าน ที่นี่เป็นบ้านตากอากาศริมทะเลบนเกาะส่วนตัวที่พวกเขาเคยมาด้วยกันในทุกปีแต่สำหรับไซรัสแล้วทุกอย่างกลับดูแปลกใหม่ เขามองภาพครอบครัวที่ติดอยู่บนผนัง ภาพถ่ายที่เขาอุ้มลูกฝาแฝดและหัวเราะอย่างมีความสุข ทว่าความทรงจำนั้นกลับกลายเป็นเพียงภาพเบลอในใจ“ที่นี่ดู...อบอุ่นดีจัง” เขาพูดเบา ๆ ขณะเดินช้า ๆ ไปตามโถงทางเดินเซเรน่ามองตามแผ่นหลังของเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน “คุณเคยชอบที่นี่มากค่ะ ทุกเช้าคุณจะตื่นก่อนใครเพื่อลงมาทำอาหารให้ฉันและเด็ก ๆ”“จริงเหรอ...” เขายิ้มบาง ๆ “อืม...ไม่รู้สิ ผมไม่แน่ใจเลยว่าตัวเองจะมีฝีมือด้านการทำอาหาร”เซเรน่าหัวเราะเบา ๆ “แต่เด็ก ๆ ชอบฝีมือการทำอาหารของคุณนะคะ”“เซเรน่า....คือผมมีคำถามหนึ่งครับ”“อะไรเหรอคะ?”“ผมดีกับคุณและลูกจริง ๆ ใช่ไหมครับ” “คะ?”“คือ...ไม่ใช่ว่าผมไม่เชื่อในสิ่งที่คุณพูดนะครับ เพียงแต่เมื่อวานในหัวของผมก็มีความทรงจำไม่ดีโผล่ขึ้นมา ผมในต

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ สามีความจำเสื่อม... [1/2]

    แสงแดดอ่อนสีทองลอดผ่านม่านสีครีมเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยส่วนตัว กลิ่นยาผสมกลิ่นสะอาดของผ้าปูเตียงใหม่ลอยอยู่ในอากาศ เครื่องวัดชีพจรส่งเสียงแผ่วเบาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พื้นที่เงียบสงบนี้มีเพียงเสียงลมหายใจของชายหนุ่มบนเตียงที่เพิ่งฟื้นจากความมืดมิดยาวนานไซรัสขยับเปลือกตาอย่างเชื่องช้าดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลลืมขึ้น สายตาเขายังพร่าเลือนอยู่แต่ภาพแรกที่เห็นคือใบหน้าของหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างเตียง มือเล็กของเธอกุมมือเขาไว้แน่นราวกับกลัวว่าหากปล่อยไปเขาจะหายลับจากโลกนี้อีกครั้งแววตาของเธอแดงช้ำ ริมฝีปากสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาขยับตัว เธอเรียกชื่อเขาด้วยเสียงเบาเสียงที่เต็มไปด้วยความหวังและความกลัวในเวลาเดียวกัน“ไซรัส... คุณตื่นแล้ว...” เสียงนั้นสั่น แต่แฝงด้วยความอบอุ่นลึกซึ้งชายหนุ่มกระพริบตาถี่ ๆ พยายามรวบรวมความทรงจำ แต่ในหัวกลับว่างเปล่า มีเพียงความรู้สึกบางอย่างที่แน่นอยู่ในอก เหมือนเขาควรจะรู้จักเธอ เหมือนเธอคือคนสำคัญที่สุดในชีวิต แต่เขากลับจำไม่ได้เลย“ผม...” เขาขมวดคิ้ว มือที่ถูกเธอกุมไว้เริ่มขยับเล็กน้อย “คุณ...เป็นใคร....แล้วทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่”คำพูดนั้นเหมือนมีดบาง ๆ ที่กรีดผ

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ โลกคู่ขนานในวันสิ้นโลก [5/5]

    ห้าวันต่อมาเมื่อเข้าเขตเมืองอาร์เทน เสียงเครื่องยนต์เบา ๆ ดังมาจากทิศเหนือ ไซรัสหยุดเดินหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นดู“เป็นรถหุ้มเกราะ...มีสัญลักษณ์ของกองทัพ”ไม่นานรถคันนั้นก็หยุดลงตรงหน้า ชายในชุดทหารสามคนลงมาคนหนึ่งถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มและแววตาที่คุ้นเคย“ผู้พันไซรัสจริง ๆ ด้วย!”ไซรัสเบิกตากว้าง “ศรัน!”ศรันยิ้มกว้าง รีบเดินเข้ามากอดเขาแน่น “ผมคิดว่าท่านตายไปแล้ว!”“ฉันไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอก” ไซรัสหัวเราะก่อนจะหันไปมองเซเรน่า “เซเรน่านี่ศรันครับ เขาเป็นทหารที่คุ้มกันศูนย์อพยพ ส่วนนี่เซเรนะ....”ศรันมองเธอด้วยสายตาอบอุ่น “สวัสดีครับดีครับคุณเซเรน่า ผมได้ยินชื่อมานานแล้วไม่คิดเลยว่าตัวจริงจะสวยขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่ผู้พันจะหลบหนีจากศูยน์อพยพแล้วไปช่วยคุณที่นั่น”“คะ?”“อะ...อ้าว...ผู้พันอย่าบอกนะว่าไม่ได้บอกเธอ” ศรันหันไปถามไซรัสที่ตอนนี้กำลังยืนมองเขาอย่างคาดโทษ ไซรัสภายในใจรู้สึกกระวนกระวายเพราะตอนนี้ความจริงที่เขาหลบหนีออกจากศูนย์อพยพเพื่อไปช่วยหญิงสาวที่ตนแอบรักมาตลอดหลายปีกำลังถูกเปิดเผย“ไซรัส....ที่คุณศรันพูดหมายความว่ายังไง”“เซเรน่าเรื่องนี้พวกเราค่อยคุยกันทีหลังดีไ

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ โลกคู่ขนานในวันสิ้นโลก [4/5]

    ไซรัสมอบต่ำใช้รถที่จอดอยู่บนถนนเป็นที่กำบัง เขาจับปืนไรเฟิลที่สะพายไว้บนหลังขึ้นช้า ๆ ก่อนจะเริ่มเล็งจุดตายที่หัวของซอมบี้เซเรน่าไม่ยืนมองเหตุการณ์จากอีกฝั่งหนึ่งของถนนหัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกจากอก ไม่กี่วินาทีต่อมาร่างของซอมบี้ก็ล้มลงไปนอนกับพื้นทีละตัว “เรียบร้อยแล้ว” เขาพูดเสียงเรียบ“คุณ...ไม่เป็นไรใช่ไหม?”“ผมไม่เป็นอะไร”เซเรน่ามองเขาอย่างตะลึงทั้งความกลัวและความชื่นชมปะปนกันอยู่ในใจ “คุณเป็นใครกันแน่…คือฉันสังเกตว่าปืนที่คุณมีกับฝีมือการยิงของคุณมัน....ดูไม่ธรรมดา”เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเรียบ ๆ “ฉันทหารหน่วยพิเศษ”เธอเบิกตากว้าง “จริงเหรอ?”“อืม...แต่ว่าตอนนี้พวกเราควรออกเดินทางได้แล้ว”เซเรน่ามองแผ่นหลังของไซรัสที่กำลังเดินนำไป แม้จะมีความสงสัยอยู่ในใจเกี่ยวกับตัวตนของเขาแต่สุดท้ายหญิงสาวก็เลือกที่จะความคิดสงสัยนั้นไป...ระหว่างวันทั้งคู่เดินข้ามสะพานที่มีรถหลายสิบคันจอดทิ้งไว้ เสียงน้ำจากแม่น้ำด้านล่างดังคลื่นซัด เสียงฝีเท้าทั้งสองสะท้อนก้องไปทั่วสะพานเมื่อมาถึงอีกฟากหนึ่งก็พบว่าพระอาทิตย์ใกล้ตกดินแล้ว พวกเขาจึงเลือกหยุดพักค้างคืนในร้านอาหารร้างที่มีประตูปิดแน่นหนา

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status