บทที่ 38 [2/3]

“นายหญิงครับ กระสุนผมหมดแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นขับเรือนี้หนีไปซะ”

ศรันกล่าวอย่างเด็ดเดียวพลางรีบตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เขาขว้างแม็กทิ้งแล้วหันไปมองรอบ ๆ ก่อนจะคว้าก้อนหินขึ้นมา เขาขว้างหินไปทางพวกศัตรูเพื่อเบี่ยงความสนใจ ก่อนพุ่งตัวออกจากที่กำบังแล้วเข้าไปประชิดตัวหนึ่งในพวกมัน

ศรันหมุนตัวเตะปืนจากมือชายฉกรรจ์คนนั้น ก่อนใช้มีดสั้นแทงสวนกลับอย่างแม่นยำ แต่เพราะจำนวนฝ่ายตรงข้ามมากกว่า เขาจึงเริ่มเสียเปรียบ และพลาดท่าถูกพวกมันอีกคนคร่อมตัวกดคอไว้บนพื้นทราย

เซเรน่ามองภาพนั้นด้วยความหวาดกลัว แต่เธอไม่สามารถปล่อยให้ศรันต้องตายต่อหน้าได้ มือเล็กคว้าเสื้อไหมพรมที่เธอให้ไซรัสเมื่อไม่กี่ชัวโมงก่อนหน้านี้ รวบเป็นเชือกแล้วพุ่งเข้าไปรัดคอคนที่กดศรันจากด้านหลังเต็มแรง

“อ๊อก!!”

“ปล่อยเขา!” เธอตะโกนสุดเสียง

การกระทำนั้นทำให้ชายหนุ่มคนดิ้นรน และลำสักอย่างรุนแรง มันพยายามคว้าแขนของเธอ แต่เซเรน่ากัดฟันแน่นก่อนใช้แรงทั้งหมดดึงรัด จนอีกฝ่ายหน้าแดงและอ่อนแรงลง ด้วยความตกใจมันจึงเผลอปล่อยมือ ศรันเลยใช้จังหวะนั้นตั้งหลักและต่อยซ้ำ ๆ จนร่างนั้นแน่นิ่ง

แต่ยังไม่ทันที่จะหายโล่งใจ เซเรน่าก็ถูกผลักล้มลงอย่างแรง จากอีกคนที่ซ่อนอยู่ด้านข้าง หญิงสาวไม่ทันได้ตั้งตัว ก็โดนมือของชายคนนั้นบีบเข้าที่ลำคอแน่น จนริมฝีปากของเธออ้าพะงาบ ๆ พยายามสูดอากาศที่ขาดห้วง

“อึก!”

โลกทั้งใบของเซเรน่ากำลังค่อย ๆ หยุดหมุนลง ม่านตาเริ่มเบลอจนไม่อาจโฟกัส เธอพยายามข่วนมือของเขาเพื่อหาทางรอด แต่ยิ่งดิ้นมันก็ยิ่งบีบแรงขึ้น จนรู้สึกเหมือนอากาศหายไปจากปอดทุกวินาที ทำให้ใบหน้าสวยของเธอแดงจัด พร้อมน้ำตาไหลพรากออกมาอาบแก้มเนียนทั้งสอง

ไซรัส ฉันกำลังจะตายโดยที่ไม่สมหวังกับนายงั้นเหรอ...

“นายหญิง!”

ศรันตะโกนลั่นและพยายามยิงอีกครั้ง ทว่าปืนในมือหนากลับไม่มีลูกอีกแล้ว ไวกว่าความคิดเขาพุ่งเข้าไปช่วยเซเรน่าทันที แต่ไม่ทันที่จะก้าวขาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นท่ามกลางความหวาดกลัวของเซเรน่า

ปัง!

เสียงปืนดังกังวานไปทั่วชายหาด ก่อนที่เลือดของชายที่กำลังบีบคอเซเรน่า จะสาดกระเซ็นใส่ใบหน้าของเธอ ไม่กี่วินาทีต่อมาร่างของชายคนนั้นก็ทรุดลงบนพื้น และคลายแรงบีบบนลำคอระหงศ์

เซเรน่าไอสำลักอากาศเข้าปอด ก่อนจะเห็นเงาร่างสูงในเชิ้ตขาวเปื้อนเลือดจะวิ่งเข้ามา ร่างของคนที่เธอคุ้นเคยและอยากเจอมากที่สุดในตอนนี้

“ซ...ไซรัส…” เสียงหวานแหบพร่า

“เซเรน่า!” เขาทิ้งปืนลงทันที พุ่งเข้ามาคว้าเธอไว้ในอ้อมแขน

“ฉันกลัว… กลัวมากเลย ไซรัส กลัวว่าจะไม่ได้เจอนายอีกแล้ว”

เซเรน่าร้องไห้ออกมา เธอกอดเขาแน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป

“ฉันอยู่ตรงนี้ ฉันจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องเธออีก”

เขาพูดเสียงแผ่วแต่หนักแน่น พลางเชยหน้าเธอขึ้น ใช้นิ้วโป้งเช็ดรอยเลือดและน้ำตาออกเบา ๆ อย่างทะนุถนอม แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรอีกครั้ง เสียงปลดเซฟตี้ของปืนอีกกระบอกก็ดังขึ้นจากด้านหลังของไซรัส

เซเรน่าที่กอดไซรัสอยู่หันไปมองพอดี เธอเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าชายคนหนึ่งที่บาดเจ็บ กำลังเล็งปืนมาที่ไซรัส

“ไซรัส! ระวัง--!”

เสียงหวานตะโกนสุดเสียง ไวกว่าความคิด เซเรน่าหมุนตัวในอ้อมแขนของไซรัสพุ่งไปด้านหน้า เอาตัวเองบังไว้เต็มแรงโดยไม่คิดแม้แต่วินาทีเดียว ก่อนที่เสียงแห่งความตายกำลังจะพาร์กชีวิตของเธอ

ปัง!

กระสุนพุ่งทะยานด้วยความเร็วฝั่งในร่างของเซเรน่าในเสี้ยววินาที เสียงหวีดเบา ๆ ตามด้วยเสียงหอบหายใจแผ่ว ๆ ลอดผ่านริมฝีปากอวบอิ่ม หญิงสาวกระพริบตาช้า ๆ ก่อนร่างของเธอจะเซไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้ พร้อมเลือดสีแดงสดค่อย ๆ เริ่มซึมออกมาจากแผ่นหลังเล็ก

“เซเรน่า!”