15

เป็นครั้งแรกที่ร่วมรักกันด้วยความอ่อนโยน เซี่ยหลิงมีความอ่อนโยนให้กับนาง ทำให้เซียวหรานประทับใจอิ่มเอมหัวใจยิ่งนัก นางไม่เคยมีความสุขเช่นนี้มาก่อน หลายเดือนที่ผ่านมาในค่ายทหารแถบเจียงหนานเป็นครั้งแรกจริง ๆ ที่เซี่ยหลิงอ่อนโยนกับนาง หรือเพราะนางรักเขาแล้ว อีกทั้งได้รู้ธาตุแท้ของสวีอวิ๋นกระมังจึงทำให้นางเปิดใจรักเซี่ยหลิง

          ชายหนุ่มดขยับเรือนกายหนาอย่างช้า ๆ หญิงสาวส่งเสียงคราญครางท่ามกลางหิมะตกหนักด้วยนอก ชายหนุ่มองพุงขาวที่อวบขึ้นมาเล็กน้อย ช่วงนี้เขารู้สึกว่านางจะมีน้ำมีนวลขึ้นเสียจริง ๆ แท่งหยดขนาดใหญ่ค่อย ๆ เสียบเข้าไปในรู้ จวบจนน้ำรักสีขาวขุ่นไหลออกมา ก็ทำให้รู้ว่านางแตกแล้ว ชายหนุ่มจึงขยับเรือนกายแรง ๆ ไม่นานนักชายหนุ่มพลันปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในร่างรักสีชมพู จนหมด หญิงสาวใบหน้าแดงระเรื่อหายใจอย่างเหนื่อยหอม มืองามจิกที่ศีรษะของชายหนุ่มไว้ แล้วส่งเสียงรดังเป็นระยะ ๆ เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม ชายหนุ่มไม่มีท่าทีว่าจะหยุเ

          กระนั้นจึงได้แต่เปลี่ยนกระบวนท่าใหม่ ให้นางยืนขึ้นหันหลังจับที่เตียงไว้ ชายหนุ่มยืนขึ้นไปเสียบที่ด้านหลังขอนาง เซียวหรานถึงกับตาโตขึ้นมา ท่านี้ช่างลึกเหลือเกิน ลำดุ้นขนาดใหญ่พลันเข้าไปเรียบร้อยแล้ว เซี่ยหลิงฟาดไปที่ก้นงอนงาม จนเป็นรอยแดงก่ำ เซียวหรานร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

          ตับ ตับ ตับ ตับ

          ตับ ตับ ตับ ตับ

          เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นกระโจม

          เซี่ยหลิงไปกินอันใดมาถึงได้อึดถึงเพียงนี้

          เซียวหรานใจจะขาดตายอยู่แล้ว ใบหน้าชายหนุ่มทำราวกับกำลังจะได้ขึ้นสวรรค์ชั้นฟ้า เขาใกล้จะสำเร็จความใคร่อีกแล้ว ร่างหนากระแทกไม่ยั้งมือ คนตัวเล็กจะตายอยู่แล้ว

          ปรี๊ดดดด

          ไม่นานนักน้ำรักสีขาวขุ่นก็พุ่งออกมาจากหว่างคู่งาม เป็นอันว่าเซี่ยหลิงแตกเรียบร้อยแล้ว ร่างงามกองลงกับพื้น แต่ชายหนุ่มรับนางไว้ได้ทัน จึงอุ้มนางไปที่อ่างอาบน้ำ ทั้งสองแช่น้ำด้วยกัน ท่ามกลางกลิ่นหอมของบุปผานา ๆ ชนิด ทำให้ทั้งสองรู้สึกผ่อนคลายยิ่งนัก จุมพิตที่หววานละมุนจึงเกิดขึ้น ลิ้นหนาควานหาความหวานในโพรงปากเล็ก ลิ้นทั้งสองพันกันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ความที่เขาและนางได้รับ ต่างคนต่างพอใจ มือหนาใหญ่โอบกอดหญิงสาวไว้ เสียงอู้อี้ในลำคอบ่งบอกว่ามีความสุขมากเพียงใด ฉากรักยังงไม่จบเท่านั้น นี่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น ร่างงามนั่งที่ขอบอ่างแล้วถ่างขาขึ้นอย่างกว้าง เซี่ยหลิงไม่รอช้า ใบหน้าหล่อเหลามุดเข้าไปตรงร่องงามใช้ลิ้นควานหาความหอมหวานของส่วนนั้น

          เซียวหรานครวญครางออกมาไม่หยุด นางมีความสุขนักที่เขามอบสัมผัสละมุนให้นาง จนนางแทบจะลืมไม่ลงก็ว่าได้

          เสียงกลืนกินน้ำรักช่องบุปผารุนแรงยิ่งนัก ชายหนุ่มยิ่งดูดมันยิ่งหวานหอมละมุน ลิ้นหนาแหย่แทงเข้าไปในร่องนั้นจนนางหน้าแดงก่ำ เขาช่างอ่อนโยนนัก

          “อ้า อ้า”

          ไม่นานนักน้ำรักพลันไหลออกมาจากร่องงาม พูดง่าย ๆคือนางเสร็จด้วยปากของเขานั่นเอง หญิงสาวอิ่มเอมหัวใจนัก ชายหนุ่มนั่งบนขอบอ่าง หญิงสาวนั่งลง มองปลายที่โค้งมนงาม มืองามประดุจหยกพันปี จับมันเล่นหมุนไปมา มันช่างแข็ง ใหญ่ ยาว ยิ่งนัก ลิ้นงามเลียที่ปลายหัว สัมผัสที่นางมอบให้เขามันช่างเสียวเหลือเกิน ชายหนุ่มเลือดในเรือนกายพลันไหลพ่านดีนัก ใบหน้าหล่อเหลาถึงกับแดงก่ำขึ้นมาทันที มืองามชักไปชักมาจนเวลาหนึ่งถ้วยชาผ่านไป น้ำรักสีขาวขุ่นแตกใส่ใบหน้างาม จนน้ำรักไหลเยิ้มเต็มหน้า หญิงสาวพลันชักอีกรอบ อีกทั้งใช้ลิ้นเลียหัวมัน แล้วอมอย่างนั้นผ่านไปหนึ่งถ้วยช้า ชายหนุ่มส่งเสียงร้องออกมาอย่างมีความสุข

          มันช่างสุดยอดเหลือเกิน เขาไม่เคยมีความสุขเยี่ยงนี้มาก่อน นางช่างทำให้เขาสุด ๆ ไปเลย ไม่มีอันใดที่จะหาคำมาเปรียบได้

          ไม่นานนักชายหนุ่มลุกขึ้นพาร่างงามไปที่เตียงแล้วมอบกระบวนท่าที่นุ่มนวลให้นาง ความอ่อนโยนที่เขามอบให้นางมันจะตราตรึงหัวใจของนางไว้ หญิงสาวพลันส่งเสียงครวญครางอย่างมีความสุข ในค่ำคืนวสันต์ที่อ่อนโยน แม้ตอนแรกเขากับนางจะเริ่มต้นกันไม่ดีเท่าไร แต่ช่วงหลังต่างเข้าใจซึ่งกันและกันก็ดีแล้ว แท่งหยกนั้นเข้า ๆ ออก ๆ อยู่ตรงส่วนนั้นนางนับชั่วยาม จวบจนรุ่งสางบทเพลงแห่งรักจึงได้จบลง

          ยามเช้าเซี่ยหลิงอาบน้ำพลัดเปลี่ยนอาภรณ์ เขาปลุกหญิงสาวนางไม่ยอมตื่นเสียที จึงเรียกหมอประจำค่ายทหารมาตรวจดูอาการนาง พบว่านางตั้งครรภ์ได้หนึ่งเดือนแล้ว เซี่ยหลิงดีใจยิ่งนักที่เขาจะได้บิดาคนแล้ว จากนั้นท่านหมอเขียนเทียบยาแล้วกลับไป เรื่องนี้เขาตื่นเต้นยิ่งนัก ไม่ไปซ้อมเพลงดาบที่ล้านประลองยุทธ์ ให้รองแม่ทัพมู่หรงไปแทน ส่วนเขาพลันเช็ดตัวให้ร่างงาม ใบหน้าของนางนั้นงดงาม คิ้วดั่งจันทร์เสี้ยว จมูกเชิดเล็กน้อย แก้มป่องขึ้นมาอีก นางงดงามสำหรับเขา ใบหน้าชายหนุ่มระบายด้วยรอยยิ้ม เซียวหรานลืมตาขึ้นมา มองคนตรงหน้านั่งบนขอบเตียง เขาเช็ดตัวให้นางรึ

          “ท่าน”

          “เจ้าไม่ต้องลุก นอนต่อเถอะ” ก่อนที่ท่านหมอจะจากไป เขาได้กำชับท่านแม่ทัพระวังเรื่องบนเตียงจะกระทบถึงเด็กในครรภ์ เห็นทีเรื่องอย่างว่าเขาต้องออมแรงเสียแล้ว

          “อือ” หญิงสาวสังเกตใบหน้ามีความตื่นเต้นดีใจ มีอันใดให้ดีใจรึ เขาแสดงอาการออกมาอย่างนั้นนางจึงเอ่ยถาม

          “มีอะไรรึ”

          “เซียวหราน เจ้าตั้งครรภ์แล้ว” นางได้ยินคำพูดนั้นราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน มิน่าเล่าช่วงนี้นางถึงหน้ามืดบ่อย ๆ ที่แท้นางมีเจ้าตัวเล็กนี่เอง

          “ข้าดีใจจนพูดไม่ออก”

          “ต่อไปนี้ ข้าจะดีกับเจ้าและรักเจ้าให้มาก”

          “ข้าก็รักเจ้า”

          ทั้งสองโอบกอดกันอย่างมีความสุข ถ้าในตอนนั้นนางรู้ว่าเขาเป็นคนช่วยนางจากสวระบัว นางคงจะมองเขาในแง่ดีกว่านี้ อีกทั้งยังคงรักเขา เช่นกัน

          ส่วนสวีอวิ๋นในยามนี้ถูกส่งตัวไปที่เมืองหลวงเพื่อรอลงโทษ ด้านราชครูถึงกับขอร้องฝ่าบาทให้ยกโทษให้บุตรชายผู้โง่เขลาของเขา ฝ่าอนุญาตให้ราชครูลาออกจากราชสำนัก อีกทั้งตระกูลสวีจะไม่มีสิทธิ์สองเข้าราชสำนักอีกเลย นับว่าฝ่าบาทเมตาสวีอวิ๋น กระนั้นจึงทำให้ตระกูลสวีย้ายครอบครัวออกจากเมืองหลวงมาแถบชายแดนใต้ ด้านสวีอวิ๋นจิตใจไม่อยู่กับเนื้อตัว กระนั้นเขาจึงตัดสินใจบวชเป็นหลวงจีนชั่วชีวิตมิอาจรักใครได้อีกเลย…