19

จางอ้ายโดนสองบุรุษนั้นล้อมไว้ พวกเขาถอดผ้าออกหมด ที่เหลือต่างออกไปข้างนอก 

"พวกท่านเป็นถึงท่านอ๋อง เหตุใดต้องบังคับข้าด้วย"

"อ๋องแปดหายเพราะเจ้า เหตุใดพวกข้าจะใช้เจ้าไม่ได้เล่า" อ๋องใหญ่พลันเอ่ยขึ้น จางอ้ายคิดว่า นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเล่า เหตุใดพวกเขาต้องป่าเถื่อนด้วยเล่า

"ข้าขอทีละคน ข้าจะทำให้พวกท่านหาย" นางจำใจต้องทำจริง ๆ พอรุ่งเช้านางจะต้องหนีออกไปจากที่แห่งนี้ให้ได้

จางอ้ายมองดุ้นบุรุษ ที่มันไม่แข็งตัว มืองามจับดุ้นไปไว้ ชักไปมาแล้วรีดเส้นกระตุ้นให้มันแข็งตัวมากกว่านี้

มืองามนวดคลึงให้อ๋องใหญ่อย่างช้า ๆ ใบหน้าอ๋องใหญ่ดูผ่อนคลายขึ้นมากกว่าเดิม เขาพลันรู้สึกมีความสุขมาก นานเท่าไรแล้วที่เขาไม่ได้รู้สึกดีเช่นนี้ 

จางอ้ายมองดูเส้นที่ปูดขึ้นที่ตรงนั้น นางใช้มือคลึงให้มันลง เพื่อเขาจะได้รู้สึกดี

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

มืองามชักไปมา ดุ้นช่างขยายใหญ่ยิ่งนัก นางทั้งนวดทั้งชักในเวลาเดียวกัน ในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็พลันไหลออกมา

น้ำสีขาวขุ่นพลันอยู่บนหน้างดงามของจางอ้ายเป็นที่เรียบร้อย นางรังเกียจยิ่งนัก

"พี่ใหญ่ ท่านหายแล้ว" อ๋องรองดีใจกับอ๋องใหญ่ ในที่สุด อ๋องใหญ่ก็ได้ปลดปล่อยเสียที

อ๋องใหญ่กลับไปนอนที่ตั่งยาว

จางอ้ายมองดุ้นของอ๋องรอง เขาคุกเข่าตรงหน้านาง มืองามจับดุ้นขึ้นมา พบว่ามันกำลังขยายใหญ่ ในมือของนาง

อ๋องรองส่งเสียงครวญครางออกมา เขามีความสุขมาก สามีปีมานี้เหล่าอ๋องในราชวงศ์เหมือนโดนคำสาป เพราะนกเขาไม่ขัน

จางอ้ายพินิจดุ้นสีชมพู ขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน มืองามนวดคลึง ผ่านไปสองถ้วยชา อ๋องรองรู้สึกดีไม่น้อย นางกดตรงเส้นเลือดไล่ไปหาปลายดุ้น 

ปากหนาส่งเสียงครางเพราะความเสียว อีกทั้งเหมือนเขาจะไม่เคยมีความสุขขนาดนี้มาก่อน

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

นางชักดุ้นขึ้น ดุ้นลงไปมาจนมีน้ำสีขาวไหลออกมา จางอ้ายจึงปล่อยดุ้นเป็นอิสระ อ๋องรองผ่อนคลายเป็นอย่างมาก

"พวกท่านออกไปเถอะ" นางทำให้พวกเขาเสร็จแล้ว 

"ไม่ เหตุใดต้องออกไปด้วยเล่า" อ๋องใหญ่เอ่ยขึ้น แววตามองไปที่อ๋องรองอย่างมีเลศนัย

"พวกท่านอย่า เข้ามานะ" วันนี้นางโดนอ๋องแปดรังแก ยังโดนพวกอ๋องคนอื่น ๆ

รังแกอื่น เหตุใดคนในราชวงศ์ถึงต่ำตมเยี่ยงนี้ ผสมพันธุ์ราวกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

"หุบปาก" อ๋องใหญ่จู่โจมนางแล้วจุมพิตอย่างดูดดื่ม จนปากของคนงามพลันบวมอย่างหนัก ลิ้นหนาเข้าไปด้านในดูดดื่มเลือดปากคนงาม พวกเขาช่างบ้ากันทั้งพี่ ทั้งน้อง 

อื้อ จางอ้ายได้แต่ครางในลำคอ อ๋องรองผู้หื่นกาม ถ่างขาคนงามออกกว้าง ๆ เห็นกลีบสีแดงฉ่ำ ส่งกลิ่นหอมออกมา เขาขบฟันเลียตรงร่องสวาท จางอ้ายเหนื่อย เจ็บ กลัว

หรืออ๋องแปดเป็นคนบอกพวกเขาให้มาทำร้ายนาง ช่างสารเลวยิ่งนัก

มือหนาใหญ่ คลึงเต้านมจางอ้ายจนเป็นรอยแดง นางนอนนิ่ง เมื่อไรพวกเขาจะทำเสร็จเสียที อย่าให้ถึงยามเช้า นางจะต้องหนีออกไปจากขุมนรกแห่งนี้ให้ได้

จวบ จวบ จวบ

จวบ จวบ จวบ

น้ำหวานของคนงาม ช่างหวานเหลือเกิน ลิ้นหนาสัมผัสอย่างเร่าร้อน ยิ่งดูดยิ่งได้อารมณ์ อ๋องรองเลียดูดกินนับครึ่งชั่วยาม จางอ้ายทนไมาไหว เผลอฉี่ราดออกมา อ๋องรองยังเลียกินราวกับมันคืออาหารจานโปรด

มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกกว้าง ๆ ดุ้นใหญ่ขยายตัว ค่อย ๆ แทงเข้าไปในรูสวาทอย่างช้า ๆ หัวดุ้นเข้าไปแล้ว เหลือเพียงลำตัวอวบที่กำลังจะดันมันเข้าไป กว่าจะเข้าไปได้ จางอ้ายร้องอย่างเจ็บปวด

มันเข้าไปแล้ว ขาคู่งามพาดไว้ที่ไหล่ของอ๋องรอง ดุ้นอวบเข้า ๆ ออก ๆในรูสวาทอยู่นาน อ๋องใหญ่เลียที่ทรวงอกคนงามอย่างไม่เบื่อหน่าย

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

อ๋องรองอัดกระแทกเข้ารูสวาทอย่างงามจนน้ำสีขาวไหลเข้าไปในมดลูกชายหนุ่มถึงกับครางออกมา อย่างมีความสุข ค่อย ๆ ดึงดุ้นออกมา น้ำสีขาวพลันไหลออกมาด้วย

จางอ้ายนึกว่าจะเสร็จแล้ว แต่ที่ไหนได้ เขาจับนางให้นั่งคุกเข่าหันสะโพกไปทางอ๋องใหญ่ ดุ้นอ๋องใหญ่เข้า ๆ ออกในรูสวาทคนงาม มือหนาใหญ่ตบก้นงอนงามอย่างแรง

อ๊อก อ๊อก อ๊อก

อ๊อก อ๊อก อ๊อก

ปากงามเต็มไปด้วยดุ้นอวบของอ๋องรองกระแทกเข้าปากคนงามไม่ยั้ง จางอ้ายเกือบจะตายอยู่แล้ว

พวกเขาช่างโหดร้ายกับนางยิ่งนัก ไม่ให้นางพักเสียเลย  ทั้งเจ็บ ทั้งเสียว ในยามเดียวกัน

อ๋องใหญ่อ๋องรองครางพร้อมกัน คนหนึ่งประกบหน้า อีกคนประกบหลัง ทั้งสองกระแทกสะโพกแรง ๆ พร้อมกัน ไม่นานนัก น้ำสีขาวขุ่นไหลออกจากปากคนงาม อ๋องรองเอาดุ้นออกมา

อ๋องใหญ่ได้ปลดปล่อยแล้ว ดึงดุ้นออกจากร่องสวาทคนงาม น้ำสีขาวไหลออกมาอย่างมากมาย จางอ้ายถึงกับล้มลง หญิงสาวเหนื่อยเหลือเกิน สองบุรุษต่างสวมอาภรณ์ 

"ยังมีอีกหกคน เจ้าอย่าเพิ่งเหนื่อย" อ๋องใหญ่บอกคนงาม นางช่างเป็นดาวนำโชคสำหรับพวกเขาเสียจริง

จางอ้ายเห็นสองบุรุษพลันก้าวเข้ามา คนงามตกใจจนทำอันใดไม่ถูก