49

หลินหยาถูกพาตัวมาที่เรือนท้ายวัดอิน หรทอเรือนเก่าของนักพรตหยาง พวกเขาวางนางไง้ที่เสื่อขนาดใหญ่ หลินหยามองพวกเขาทั้งสามคนถอดผ้าออก 

"ใครสั่งพวกเจ้ามา" หลินหยาพยายามคลานหนี แต่ดูชะตาของนางแล้ว นางคงจะหนีไม่รอด อีกทั้งต้องโดนบุรุษทั้งสามคนนี้กระทำแน่นอน

ดุ้นของพวกเขาทั้งสามคนใหญ่ยาว เท่า ๆ กัน ทำให้หลินหยานึกกลัว

"อย่านะ อย่าเข้ามา" หลินหยานึกกลัว แต่ทว่าสายไปเสียแล้ว นักพรตหยางจู่โจมนางอย่างหนัก

ปากงามโดนนักพรตหยางจุมพิตอย่างเร่าร้อน หลินหยาอ่อนแรงเหลือเกิน ขางามทั้งสองข้างถ่างออกกว้าง ๆ ชายแปลกหน้าอีกคน มองร่องสวาทแล้วใช้ลิ้นหนาเลีย

หลินหยาอยากจะกรีดร้องแต่ทว่านางไม่มีแรงแล้ว เหตุใดเรื่องร้าย ๆ จึงเกิดขึ้นกับนางด้วยเล่า

ทรวงอกคู่งามที่มีน้ำไหลออกมาโดนชายอีกคนแทะโลม น้ำนมของนางช่างหวานมันยิ่งนัก

ลิ้นหยาเลียอย่างหอมหวาน

หลินหยาน้ำตาไหล นี่มันเรื่องบ้าอันใด เหตุใดนางต้องโดนย่ำยีราวกับสุนัขเช่นนี้

หลินหยาโดนจับนอนตรงกลาง นักพรตหยางนอนล่างสุด อีกคนอาหนานนอนด้านบน ดุ้นสองดุ้นเสียบรูสวาทด้านหน้า ด้านหลังพร้อมกัน

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

ไม่ไหวแล้ว ทั้งเจ็บทั้งเสียว ดุ้นของสองคนนั้นใหญ่เกินไปเกินว่านางจะรับได้

"พวกเจ้ามันสารเลว บอกมานะใครส่งพวกเจ้ามาทำร้ายข้า" หลินหยาเจ็บจนร้องไห้ นางไปมีเรื่องบาดหมางกับผู้ใด 

นักพรตหยางนึกอยากจะบอกให้เอาบุญ

"นายหญิงชี" 

นายหญิงชี หมายถึงอนุชีใช่รึไม่ เหตุใดนางทำร้ายนาง ข้าที่เป็นสะใภ้ใหญ่ด้วยเล่า

หลินหยาแทบตาย นางนอนกับบุรุษสามคน ทั้งดูดดุ้นให้ชายทั้งสามคนยืนเรียงกัน นางไม่มีทางเลือก วันพรุ่งนางต้องรีบหนี ยามนี้ต้องรักษาชีวิตให้รอดค่อยคิดบัญชีกับอนุชี

ปากงามอมดุ้นใหญ่นักพรตหยางเอาไว้ ฟันของนางเฉาะที่ดุ้น ทำให้ตาแก่บ้ากามอย่างเขาถึงกับเสียวมาก อีกสองคนหลินหยาใช้มือชักไปมา ไม่นานนักน้ำรักสีขาวขุ่นก็พลันกระเด็นใส่หน้าคนงาม 

หลินหยาไม่เคยรู้สึกอับอายเยี่ยงนี้มาก่อนเลย อีกทั้งนางต้องคุกเขาให้พวกเขา แทงรูหลัง พวกนี้ด้านหน้าไม่อยากแทง

แค้นนี้นางจะให้ชีเหนียงได้รับกรรมเลยคอยดู เสียงร้องอย่างเจ็บปวดพลันดังขึ้น เมื่อนักพรตหยางเสียงรูหลังของหลินหยาจนมิดด้าม

มือหนาใหญ่ฟาดเข้าที่ก้นงามจนเป็นรอยแดง ทำให้คนงามเจ็บจนกรีดร้องออกมา

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

สายตาอันหยาบโลนมองดุ้นแหย่ร่องหลัง มีน้ำไหลออกมา อีกไม่นานนักพรตหยางก็จะปล่อยน้ำออกมาแล้ว

ปี๊ดดด !!! น้ำสีขาวไหลออกมาแล้ว นักพรตหยางดึงดุ้นออกมาจากร่องหลังทันที

นักพรตหยางนอนลงอีกด้านหนึ่งของเสื่อ ปล่อยให้ชายสองคนรุมหลินหยา 

อาหนานเสียบร่องหลังอัดกระแทกเข้าไปไม่ยั้ง ทั้งฟาดก้นงอนงาม อาฟูดูดทรวงอกที่มีน้ำนมไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

มันทั้งใหญ่และยาว ก้นของนางจะแย่แล้ว พวกสารเลว 

นางร้องอย่างเจ็บปวด

เพียงหนึ่งถ้วยชา อาหนานก็ปล่อยน้ำรักใส่ร่องก้นแล้วดึงออกมา น้ำสีขาวไหลเยิ้มออกมาด้วย 

อาฟูเป็นคนต่อไป เลียที่สะโพกอวบอิ่มแล้วใช้มือหนาฟาดแรง ๆ สามที หลินหยาแทบจะสลบ

"พอแล้ว พอแล้ว ข้าจะให้เงินพวกเจ้า เลิกทำเช่นนี้" นางปวดมาก

"แน่ใจรึ"

"ข้ามีเงินมากพอ"

"ข้ารับเงินจากนายหญิงชีแล้ว จะกลับคำไม่ได้" นักพรตหยางเอ่ยขึ้นมาแทรก ทำให้อาฟูอดที่จะได้เงิน

นักพรตหยางคิดว่าหลินหยาพูดมากเกินไปแล้ว กระนั้นจึงยัดดุ้นอวบเข้าปากคนงาม ให้นางอมอยู่นาน ส่วนเต้านมทั้งสองข้างอาหนานเป็นคนครอบครองทั้งขยำจนน้ำนมไหลออกมาไม่หยุด 

ส่วนปลายเท้างาม อาฟูเลียอย่างช้า ๆ ไปหาขางาม ขึ้นมาถึงต้นขามองร่องอวบ เขาจะให้ลิ้นทำให้นางมีความสุข ลิ้นแหย่ไปมา จนน้ำรักแตกออกมาตั้งหลายครั้ง หลินหยาทั้งแค้นชีเหนียง...

ในยามค่ำคืนชีเหนียงเพิ่งเสร็จบทสวาทกับเวยหมิง นางอารมณ์ดียิ่งนัก เขาเพิ่งจะออกจากเรือนไป ชีเหนียงมองพิราบน้อย ในข้อความบอกว่าแผนสำเร็จแล้ว ช่างดีเหลือเกิน

แผนต่อไปคือการหนีไปกับเวยอี้ ใบหน้างามเผยอยิ้มอย่างสาแก่ใจ 

อีกไม่กี่วันจะสิ้นสุดการแก้แค้นของนาง พวกมันต้องฆ่ากันตายเพราะนาง ครอบครัวสกุลหยวนต้องนอนตายอย่างมีความสุข

การแก้แค้นครั้งนี้ นางตรองดีแล้ว ชีเหนียงสั่งให้เสี่ยวหยีหาเตาเผากับกระดาษเงิน กระดาษทองให้นาง ชีเหนียงรินสุราหนึ่งจอก

"คารวะท่านพ่อ" จอกนี้ให้บิดา

"คารวะท่านแม่" จอกนี้ให้มารดา

จากนั้นเผากระดาษเงินกระดาษทองให้คนที่ตายไปแล้ว แผนการของนางใกล้สำเร็จแล้ว เวยฮูหยินยามนี้อาการทรุดหนักช่วงเย็น หลินหยาโดนรังแก

เวยอี้กับเวยหมิงกำลังจะทะเลาะกันเพราะนาง รอเวยหานกลับมา ต้องปวดใจแน่นอน ชีเหนียงยิ้มอย่างสาแก่ใจ นางอดใจรอยามนั้น มุมปากงามเผยอยิ้ม

นางต้องเป็นคณิกาทั้งขายศิลปะและเรือนร่าง นางต้องทรมานเวลาห้าปี นางต้องเจ็บปวด พวกมันเจ็บปวดไม่ได้ครึ่งหนึ่งของนางด้วยซ้ำ