LOGINหลายวันผ่านไปที่หัวหน้าหมู่บ้านแอบมาเริงสวาทกับชิงชิงในเรือน ในยามนี้ชิงรู้สึกเหนื่อยล้ายิ่งนัก อีกทั้งชิงชิงคิดว่า อีกไม่นานนางน่าจะกลับไปโลกปัจจุบัน
นางไม่ได้ออกไปหาของป่ากับพ่อสามี หญิงสาวอยู่บ้านปรนนิบัติสามีอย่างจางหาน
"ชิงชิง หลายวันมานี้ เจ้าไปหาของป่ากับพ่อเจ้า คงจะเหนื่อยกระมัง เจ้าไปนอนเถอะ" แม่สามีมีความเห็นสะใภ้ยิ่งนัก
ชิงชิงเอ่ยขอบคุณแล้วเข้าไปในห้อง หญิงสาวห่มผ้านอน
"หนีเร็ว โจรมาแล้ว" ชิงชิงนอนไปได้สักพักได้ยินเสียงคนร้องตะโกนให้หนีไป หญิงสาวรีบสวมรองเท้าไปหน้าเรือน พบว่าคนในหมู่บ้านต่างวิ่งหนีโจรภูเขา
นางกวาดสายตามองแม่สามี กับสามีของนาง พวกเขาหนีไปทางใดกันเล่า เด็กและสตรีต่างวิ่งหนีเอาตัวรอด
"จับพวกนางให้หมด ส่วนบุรุษสังหารเสีย" ชายชุดดำพลันเอ่ยขึ้นอย่างโหดเหี้ยม
พวกมันหันมามองชิงชิง กระนั้นนางรีบวิ่งไปอีกทางหนึ่ง ท่าทกลางความโกลาหล ทุกคนในหมู่บ้านต่างเอาตัวรอด
นางล้มหน้าคะมำ สายตามองไปที่รองเท้าสีดำคู่นั้นยืนตรงหน้านาง
ชายใบหน้าหล่อเหลากระชากนางขึ้นมา ชิงชิงตกใจอย่างมาก นางไม่น่าเขียนให้มีโจรภูเขาบุกเข้ามาเลย นางรู้จุดจบทุกคนและของตัวเอง ถ้านางกลับไปนางจะไปแก้เนื้อหาใหม่หมดเลย
"คนงาม" มันกระชากนางเข้ามากอด โจรภูเขาไม่เคยเห็นสตรีนางใดงดงามขนาดนี้มาก่อนเลย
"ปล่อยข้านะ" ชิงชิงดิ้นสุดกำลัง ในยามนี้สตรีทุกคนในหมู่บ้านถูกควบคุมตัวไว้หมด ส่วนบุรุษโดนสังหารทั้งหมด ส่วนเด็กพวกโจรยังไม่ทำร้าย
ผู้ใดงดงาม พวกมันก็จะจับมาบำเรอกาม รวมทั้งชิงชิงด้วย
ชิงชิงอยู่ในห้อง ร่างกายของนางเปลือยเปล่ายิ่งนัก มองสองชายแปลกหน้าเปลือยกายเข้ามา ในใจนางภาวนาขอให้พ่อสามีกับหัวหน้าหมู่บ้านมาช่วยเร็วไว
ดุ้นใหญ่มาก มืองามจับดุ้นทั้งน้ำตา ชัดไปมา ไม่นานก็เอาเข้าปาก
นางหายใจไม่ออก เพราะดุ้นแทงคอ
"อมแรง ๆ" ชายสารเลวพันเอ่ยขึ้น แล้วครางอย่างเสียว ใบหน้านั้นเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสที่ชิงชิงมอบให้
บวบ บวบ บวบ
บวบ บวบ บวบ
นางจะตายอยู่แล้ว อีกทั้งนางนั่งทับดุ้นของชายอ้วนอีกคน ดุ้นมันช่างใหญ่นัก
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
"อ้า คนงามรูสวาทเจ้าช่างแน่ อ้า" ชายอ้วนส่งเสียงร้องออกมา ชิงชิงจะตายอยู่แล้ว ชายอีกคนที่นางอมดุ้นอยู่ก็ร้องขึ้นมาอย่างเสียว
เพียงไม่นานชายคนนั้นดึงดุ้นออกมา น้ำเมือกสีขาวขุ่นพุ่งใส่ใบหน้าคนงาม ชายผู้นี้ช่างร้ายกาจนัก ทำให้เปียกไปทั้งใบหน้า จากนั้นดูดเต้านมของนางต่ออย่างเสียว หัวนมช่างงดงามนัก
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ดุ้นอวบใหญ่ของชายอ้วนแทง เข้า ๆ ออก ๆ ในรูสวาทครั้งแล้ว ครั้งเล่า
"อ้า อ้า เจ็บ" มันเจ็บมากยิ่งท่อนเอ็นกระแทกเข้าไปมันยิ่งเสียวและเจ็บ เพียงไม่นานชายอ้วนก็ปล่อยน้ำรักอัดในรูสวาทจนหมด หญิงสาวรับรู้ได้ถึงความอุ่น แต่ทว่าโจรทั้งสองไม่ยอมปล่อยนางไป พวกเขาให้นางนอนคว่ำโก่งสะโพก
ชายอีกคนเสียบดุ้นเข้าไปในรูด้านหลัง ชิงชิงเจ็บมาก จนน้ำตาไหลออกมา
ชายผู้นั้นขยับสะโพกไปมา
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
แต่ชายอ้วนยัดดุ้นเข้าปากงาม หญิงสาวทั้งดูดทั้งเลีย รสชาติน้ำของชายอ๋องจืดมาก แต่ชิงชิงต้องอดทน บุรุษทั้งสองกระแทกทั้งปาก ทั้งร่องหลัง
ส่งเสียงครวญครางดังลั่นอย่างมีความสุข บทนิยายเรื่องนี้ ตัวเอกอย่างชิงชิงใกล้จะตายแล้ว รอให้พ่อสามีมาก่อน แล้วจะรู้ว่าชิงชิงตายอย่างไร
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ดุ้นอวบแทงเข้าร่องหลังอย่างมิดด้าม ทำให้นางทั้งเจ็บมากกว่าเสียว แต่ชายที่แทงนางรู้สึกดียิ่งนัก
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
น้ำสีขาวเมือกไหลออกมาจากร่องหลังอย่างมาก แสดงว่าชายผู้นั้นแตกแล้ว ส่วนชายอ้วนกระแทกปากงามอย่างสนุก อีกทั้งปล่อยน้ำรักเข้าปากงามครั้งแล้วครั้งเล่า
หญิงสาวกินมันเข้าไปอย่างไม่มีทางเลือก ชายทั้งสองเสร็จสมอารมณ์แล้ว ดึงดุ้นออกมา ชิงชิงเป็นลมสลบลง น้ำรักาขาวออกจากร่องหลังจำนวนมาก อีกทั้งติดที่ใบหน้างามเช่นกัน
ชายอ้วนเอาน้ำชามาราดตัวชิงชิง ให้นางตื่น หญิงสาวลืมตาขึ้นมา พวกเขายังไม่พออีกรึ
"ข้าเจ็บ"
"หุบปาก แล้วอมดุ้นให้พวกข้า" ชายอ้วนเอ่ยขึ้น ชิงชิงได้แต่จำใจทำ นางเลียหัวดุ้นให้ชายอ้วน เขาพลันมีความสุขนัก ส่วนชายอีกคนนั่งรอ ระหว่างรอชักดุ้นไปมา
บวบ บวบ บวบ
บวบ บวบ บวบ
ชิงชิงดูดดุ้นผ่านไปสองถ้วยชา ชายอ้วนปล่อยน้ำรักแตกใส่ใบหน้างาทไหลเยิ้มลงมาติดหน้าอก
ชายอีกคนให้ชิงชิงอมดุ้นให้ ส่วนชายอ้วนไปนอนพักผ่อน การยึดหมู่บ้านนี้ ช่างดียิ่งนัก ได้ทั้งสาวงาม ได้ทั้งเสบียง
บวม บวบ บวบ
บวบ บวบ บวบ
นางไม่ไหวแล้ว ชายผู้นั้นครางอย่างมีความสุข หัวดุ้นใหญ่เหลือเกิน นางจะตายอยู่แล้ว
สองถ้วยชาผ่านไป ชายผู้นั้นปล่อยน้ำออกไป เขาให้นางกลืนมันลงท้องไป มิได้ดึงออกเหมือนชายอ้วน
"ไฟไหม้แล้ว!!!" มีเสียงคนตะโกนขึ้นมา
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่







