Mag-log inShare
81
Petsa ng paglalathala:
2026-08-29 16:52:50ยามพลบค่ำอุทยานหลวง เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเหล่าสนม เหลียงซีในฉลองพระองค์สีเหลืองทอง ปรายตามองไปทางประตูวงเดือน เหตุใดคนงามยังไม่มาอีก
"ฝ่าบาท มองหาผู้ใดเพคะ" สนมตงอิง นางเป็นคนโปรดของฝ่าบาทจึงเอ่ยขึ้น
"เจ้าอย่าถามมากความ" เหลียงซีใส่อารมณ์กับนาง
ตงอิงไม่เคยเห็นเขาเป็นเยี่ยงนี้มาก่อน จนกระทั่ง สตรีนางหนึ่งในชุดสีน้ำเงินลายบุปผา ตงอิงจำได้ เมื่อวานเสด็จพี่เชิญ เทพธิดาเผ่าหูเกอมา อย่าบอกนะ ว่าเป็นนาง
"ถวายพระพรฝ่าบาทเพคะ" มู่หนานหนานยอบกายคำนับ นางรับรู้ได้ถึงสายตาที่ไม่เป็นมิตรของ สนมของฝ่าบาท
"ขึ้นเรือเถอะ"
"เพคะ"
"เสด็จพี่ รอข้าด้วย" หลี่อ๋องพลันก้าวผ่านประตูวงเดือน ย่างกรายมาที่ท่าเรือ
ทั้งสี่คนจึงขึ้นเรือสำราญ ขนาดใหญ่ ที่ประดับด้วยโคมสีแดง
มู่หนานหนานอยู่ที่ท้ายเรือ นางไม่ชมการเเสดงที่เหลียงซีจัดมา
ทางด้านเหลียงซีมีสนมตงอิง นั่งแนบขวา คอยรินสุราให้
สายตางามของมู่หนานหนาน มองไปที่ท้องนภาที่งดงาม
"แม่นางมู่" หญิงสาวหันไปมองหลี่อ๋อง ที่ยืนห่างนาง ไม่กี่ก้าว
"หลี่อ๋อง"
ชายหนุ่มชอบนางตั้งแต่แต่แรกเจอ เขารู้สึกว่านางมีเสน่ห์น่าค้นหา
"พวกเรากลับเข้าไปด้านในเถอะ"
"ข้าอยากรับลมก่อนเจ้าค่ะ"
"แม่นางมู่ หนาวรึ" หลี่อ๋องเห็นนางตัวสั่น เขาถอดเสื้อคลุมจิ้งจอกสีดำให้นาง มู่หนานหนานพลันมองเขา ด้วยความตกใจ
ใบหน้างามแดงซ่าน หลี่อ๋องช่างเป็นบุรุษที่อบอุ่นนัก
"ขอบคุณเจ้าค่ะ" นางเขินอายยิ่งนัก บนเรือสำราญลมแรงเสียจริง
ด้านในห้องโถงในเรือ สนมตงอิงใส่ยาบางอย่างให้ฝ่าบาท กระนั้นนางสั่งให้นางรำออกไปพักผ่อนได้
มู่หนานหนานกับหลี่อ๋องได้ยินเสียงบางอย่างเล็ดลอดออกมาจากห้องโถงด้านใน ใบหน้าคนงามแดงซ่าน หลี่อ๋องไม่ต่างจากนาง ทั้งคู่เดินไปที่ดาดฟ้าชั้นสองของเรือสำราญ
"ขออภัยแทนเสด็จพี่ด้วย" หลี่อ๋องเอ่ยอย่างเขินอาย
เขาหยิบไหสุราออกมากระดกเข้าปาก มู่หนานหนานมองเขาแล้วอมยิ้ม
"ให้เจ้า"
"ขอบคุณเจ้าค่ะ"
นางกระดกสุราแล้วชมจันทร์กับเขา โดยไม่ห่วงว่าเขาจะทำไม่ดี ไม่ร้ายกับนาง
ภายในห้องโถงของเรือสำราญ สนมตงอิง นวดขาให้เหลียงซี มืองามจับแท่งหยกขนาดใหญ่ ที่มันผงาดขึ้นมา
มืองามค่อย ๆ จับมันชักไปมา
"อ้า อ่า สนมรัก" เหลียงซีอยากเหลือเกิน ยามนี้มีเพียงเขากับสนมตงเท่านั้น
"ฝ่าบาท หม่อมฉันจะทำให้พระองค์มีความสุขเพคะ"
นางไม่พูดเปล่าโน้มตัวลงมา ลิ้นงามเลียทีาหัวดุ้นอย่างช้า ๆ ทำให้เหลียงซีใจแทบจะขาดตาย เพราะลีลาของนางช่างยั่วใจนัก
ลิ้นงามค่อย ๆ เลีย ตรงแท่งหยกไปหาไข่มังกรอันงดงาม ทำให้ชายหนุ่มถึงกับขนลุกขึ้นมาทันที
ปากงามจุมพิตแท่งหยกขนาดใหญ่ ผ่านไปหนึ่งถ้วยชา สนมตงรีดน้ำออกให้ฝ่าบาทได้สำเร็จ ชายหนุ่มผ่อนคลายยิ่งนัก
น้ำขาวขุ่นติดตรงหน้าท้องของเขา คนงามเลียกินเรียบ อร่อยยิ่งนัก สนมตงขึ้นคร่อมชายหนุ่ม
เสียงครวญครางทั้งสองดังขึ้นพร้อมกัน คนงามโยกตัวไปมา ใหญ่ยาวมากของฝ่าบาท
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
"อ้า สนมรัก อ้า"
"อ่า ฝ่า บาท"
นางยกสะโพกขึ้นลงไปตามแรงดันและจังหวะ ทำให้คนงามเหนื่อยจนหอบ
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
น้ำรักสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาด้วยตามจังหวะและแรงดัน ตงอิงแตกเเล้ว แจ่ฝ่าบาทยังไม่แตกเสียที
นางจะพาเขาไปหาความสุขสำราญ ใบหน้างามมีเหงื่อไหลพรากออกมา
เหลียงซีร้องออกมาอย่างเสียว ด้านในของนางช่างแคบยิ่งนัก คนงามเหนื่อยเหลือเกิน นางขยับสะโพกแรง ๆ น้ำรักอัดฉีดเข้าไปในโพรง ในที้สุดฝ่าบาทก็ปล่อยน้ำไหลออกมาเต็มทุ่งบุปผางาม หญิงสาวนั่งลงข้าง ๆ เขา ชายหนุ่มรึจะพอ
เขาจับนางถ่างขาออกอย่างกว้าง ๆ สามนิ้วแหย่เข้าไปในรู คนงามทำหน้าเหยเก มันเสียวมาก
"อ้า อ่า ฝ่าบาท" สามนิ้วเข้า ๆ ออก ๆ ในร่องบุปผางามสองถ้วยชา แท่งหยกใหญ่ยาวมัดใจสตรี ค่อย ๆ สอดแทรกเข้าไปในรูสวาทคนงาม จนมิดด้าม
ทำให้คนงามถึงกับดวงตาถลนออกจากเบ้าตา นางไม่ไหวเเล้ว ยิ่งเขาอัดกระแทก มันยิ่งเสียว
"ฝ่าบาท อ้า อ่า"
"คนงาม อีกนิด"
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
ขางามจนจะเป็นตะคริวอยู่แล้ว เหลียงซีจับคนงามนอนตะแคง แล้วแทงแรง ๆ จนนางจะสลบอยู่แล้ว
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
แท่งหยกของฝ่าบาทใหญ่ยาวถึงใจนางเสียจริง
ปี๊ด!!!! เขาอัดฉีดน้ำขาวขุ่นเข้าไปด้านในรูสวาทของสนมรักจนหมดแล้วดึงออกมา น้ำขาวไหลออกมาด้วย ภายในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นอายความสวาท ความรัก
บนชั้นสองของเรือสำราญ มู่หนานหนานนั่งซบไหล่ของหลี่อ๋อง เขาสารภาพว่าชอบนาง ตั้งแต่เเรกเจอ
หญิงสาวยิ้ม
"ท่านอ๋อง ข้าเป็นสตรีมีมลทิน เคยเป็นกุ้ยเฟยของฮ่องเต้แคว้นหนาน ท่านจะชอบข้าอีกรึ" นางบอกตามตรง นางเคยผ่านอะไรมาบ้าง
หลี่อ๋องบีบมือคนงามไว้ มุมปากหนาหยักยิ้ม
"ข้าจะไม่กระทำป่าเถื่อนกับเจ้า เหมือนอย่างพวกเขาทำเป็นอันขาด ข้ารักเจ้าจริง ๆ"
นางมองเข้าไปในดวงตาดอกท้อของเขา เขาเมามาก คนเมามักพูดความจริง
Pinakabagong kabanata
เรือนราคะ 103
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เรือนราคะ 102
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เรือนราคะ 101
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
เรือนราคะ 100
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เรือนราคะ 99
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
เรือนราคะ 98
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่
Maaari mong magustuhan
สาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์23.8K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว95.6K viewsชะตารักนางรอ
เทียนเหอ74.5K viewsพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่29.8K viewsเกิดใหม่อีกครา ข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ
ภัสสพิชชา365 viewsเกิดใหม่เป็นพระชายาของตัวร้ายผู้ใดว่าง่าย
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง196 viewsลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา
อาเสวี่ยอาหยาง87 viewsทะลุมิติมาพาคนในบ้านผ่านพ้นความอดอยาก
ภัสสพิชชา3.0K views
