95

สามวันผ่านไปเยียนหรานร้องอย่างเจ็บปวด ร่างกายของนางปวดแสบ ปวดร้อนเหลือเกิน เหตุใดหนานอ๋องช่างโหดร้ายต่อนางเช่นนี้เล่า

ในห้องนี้ช่างมืดเหลือเกิน สามวันผ่านมานี้เยียนหรานได้กินแต่แป้งทอดประทังชีวิต เหตุใดเขาจึงโหดร้ายกับนางเพียงนี้

"โอ๊ย ทรมานเหลือเกิน" เยียนหรานนอนดิ้นทุรนทุราย

ประตูเปิดออกผู้มาเยือนนางคือหนานอ๋องนั่นเอง เขามาพร้อมกับบุรุษร่างสูง เยียนหรานมองเขาอย่างแค้นเคลือง

"สังหารข้าเถอะ" ใบหน้าเยียนหรานเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ หนานอ๋องเผยอยิ้มน้อย ๆ ให้เขาสังหารนาง 

ฝันไปเถอะ !!!

"ฝันไปเถอะ ว่าข้าจะสังหารเจ้า เยียนหราน เจ้าต้องทรมานอยู่ในห้องมืดนี้ไปจนตาย จัดการนางได้" สองบุรุษต่างสาวเท้าเข้ามาหานาง ส่วนหนานอ๋องออกไปข้างนอกแล้ว

เยียนหรานโดนสองบุรุษเปลื้องผ้า นางมองชายสองคนรุมนาง อีกคนจุมพิตเยียนหรานอย่างเร่าร้อน พิษหนอนไหมใยวสันต์ หากไม่ได้รับการถอนพิษ นางจะตายทันที หนานอ๋องช่างโหดเหี้ยมกับนางยิ่งนัก

ขาเรียวงามถูกเเยกจากกัน ดวงตาดอกท้อของจินหยางมองร่องสวาทสีงามของเยียนหราน ลิ้นหนาเลียอย่างละมุน

ลิ้นหนาเลียอย่างลื่นไหล เยียนหรานถึงกับกระตุก ทรวงอกคู่งามครอบครองโดยจินหง สองคนนี้เป็นพี่น้องกัน หนานอ๋องต้องการให้เยียนหรานอยู่ไม่สู้ตาย หากนางตาย เขาจะส่งศพเยียนหรานไปให้เจาอ๋องทันที

"อ้า อ้า" เยียนหรานครางออกมาอย่างไม่อาย นางต้องมีชีวิตรอด เพื่อออกไปหาเจาอ๋อง บอกแผนการของหนานอ๋อง

จินหยางกับจินหงประทั้งบนและล่าง จินหงนอนด้านล่าง เสียบตรงร่องสวาทของนาง

 จินหยางเสียบร่องด้านหลังของนาง ทั้งสองขยับสะโพกพร้อมกัน คนงามกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

"อ้า อ้า" เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบ สองบุรุษเล้าโลมนางอย่างดี เยียนหรานรู้สึกว่าพิษในร่างกายค่อย ๆ หายไปแล้ว ทำให้นางรู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก

ปากงามพลันอมท่อนรักของจินหยาง ที่มีขนาดใหญ่และยาว หัวมนโค้งสีชมพูอย่างงดงาม

บวบ บวบ บวบ

บวบ บวบ บวบ

เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำสีขาวไหลออกมาจากหัวของดุ้น สุดท้ายนี้จินหยางก็ปล่อยน้ำหวานเข้าปากคนงามไปจนหมด น้ำสีขาวไหลออกมาจากปากนางจำนวนมาก

เยียนหรานจะเป็นลม แต่จินหงจับร่างบางนอนหงายแล้วยืนข้างเตียงกระทำบางอย่าง 

พับ พับ พับ พับ

พับ พับ พับ พับ

เยียนหรานทั้งเสียวในยามนี้ น้ำสีขาวของนางกับของจินหงพลันไหลออกมาผสมกัน เยิ้มลงมาติดขอบเตียง...

สองคนนั้นพลันออกไปแล้ว หนานอ๋องให้มาอาบน้ำผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ให้เยียนหราน

 เยียนหรานนึกขำโชคชะตาตัวเองจะตายก็ตายมิได้ หนานอ๋องช่างสร้างความอัปยศให้นางเสียจริง

หนานอ๋องมองสองพี่น้องสกุลจินเข้ามารายงานว่าทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ในใจเขาพลันสาแก่ใจไม่น้อย เขาจะทำให้นางค่อย ๆ ตายไปอย่างช้า ๆ 

เยียนหรานมองอาหารที่มีแต่ผักกาดดอง ที่สาวใช้นำมาให้ พวกนางมาส่งอาหารแล้วก็เดินออกไป เยียนหรานยิ้มขมให้ตัวเอง หวังว่าเจาอ๋องจะมาช่วยนาง ออกจากสถานที่แห่งนี้

สามวันต่อมาเยียนหรานพิษกำเริบ หนานอ๋องพานางไปที่ค่ายทหาร ให้รองนายกองจัดการนาง เยียนหรานด่าสาปแช่งหนานอ๋องไม่เหลือชิ้นดี

บนกองฟางเรือนร่างอันเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด ทรวงอกอันใหญ่สะบึ้ม บาดตานายกองอันหื่นกระหายยิ่งนัก

นายกองเนี่ยมองดูดุ้นใหญ่ผงาดฟ้า พร้อมใช้งานแล้ว เยียนหรานสตรีนางนี้ ทำให้ท่านอ๋องมิพอใจ กระนั้นนางจึงกลายเป็นของเล่น ของนายทหารในค่าย

เยียนหรานไม่คิดเลยว่า โชคชะตาจะเล่นตลกกับนางเพียงนี้

ดวงตานายกองเนี่ยมองคนงามอย่างหลงใหล ทรวงอกของนางแนบกับดุ้นอวบใหญ่ของนายกอง สองเต้าโอบอุ้มท่อนเอ็น 

เยียนหรานทรมานมาก น้ำตาไหลพรากออกมาสาปแช่งหนานอ๋องให้ตายด้วยคมดาบ 

ปี๊ด !!!!!

น้ำขาวขุ่นไหลกระฉุดไปโดนหน้าคนงาม

"โอ้วววว อ้าาาา" ใบหน้านายกองช่างหื่นกระหายยิ่งนัก

นายกองเนี่ยยังไม่พอ ให้คนงามถ่างขาออกกว้าง ๆ สายตามองรูสวาทที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีขาวแห่งโลกี

สามนิ้วอวบทาบประกบลงไปบนสามเหลี่ยมทองคำ พอดีมาก ขยี้ให้แหลก เสียงเยียนหรานร้องครวญครางด้วยเสียว

ไม่นานนักนิ้วสามนิ้วแหวกว่ายเข้าไปในรูสวาทของคนงาม ช่างแฉะยิ่งนัก หากเจอดุ้นเข้าไป นายกองจะพานางไปเฝ้าเง็กเซียนฮ่องเต้เลยล่ะ

ปากงามซู๊ดซี๊ดอย่างเร่าร้อน เยียนหรานกลายเป็นสตรีเเพทศยาไปเสียแล้ว

น้ำสีขาวติดมาพร้อมกับนิ้วมือ ลิ้นหนาเลียนิ้วมือ อย่างหอมหวาน ปากหนาทาบกับรูสวาทบทขยี้อย่างคลั่งรัก

รสชาติหวานเหลือเกิน เยียนหรานไม่ไหวแล้ว นายกองดูดแรงเหลือเกิน 

"อ้า อ้า อ่า" น้ำเสียงคนงามแหบพร่า นางเสียวมาก 

นายกองมองดุ้นใหญ่ให้หญิงสาวกินเข้าไป เยียนหรานกลืนเจ้าตัวสีดำเข้าปากอย่างมิดด้าม 

"โอ้ววว อ้าาา แม่ยอดพธู" นายกองเนี่ยได้ขึ้นสวรรค์เสียแล้ว น้ำขาวขุ่นแตกในปากคนงาม เยียนหรานโดนบังคับให้กลืนเข้าไป

นางไม่ต้องหาให้เป็นเช่นนี้ ยามนี้ดุ้นอวบใหญ่ มุดเข้ารูสวาทที่คับแคบ กลีบงามนั้นค่อย ๆ ผลิออกมายามโดนท่อนเอ็นกระแทกแรง ๆ