Mag-log inShare
96
Petsa ng paglalathala:
2026-08-29 17:08:08หลายวันมานี้ชีวิตเยียนหรานในค่ายทหารมันไม่ง่ายเอาเสียเลย นางโดนนายกองเนี่ยลากบำเรอกามในป่าหญ้า
เยียนหรานทำได้เพียงมองต้นหญ้าที่เขียวขจี ดุ้นอวบของนายกองเนี่ยแระแทกเข้าไปในณุสวาทของนางอย่างไม่ปราณีคนงามเลยแม้แต่น้อย
"โอ้ว !! อ้า เยียนหราน ช่างงดงาม คับแคบแน่นเสียจริง"
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
นายกองจับนางถ่างขาอย่างกว้าง ๆ เพื่อให้สอดคล้องกับดุ้นใหญ่ เยียนหรานเห็นดุ้นอวบสีดำอัดกระแทกนางจนจุก อีกทั้งพิษหนอนไหมไยวสันต์ ก็พลันรู้สึกผ่อนคลายไม่น้อย
น้ำสีขาวขุ่นอัดฉีดเข้าไปด้านในจำนวน เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบ นางไม่เคยเหนื่อยเช่นนี้มาก่อน
สองเต้านมนั้นนายกองเนี่ยใช้ฟันขบอย่างเร่าร้อน ยอดดอกบัวอวบอิ่ม สองมือหนาหยาบกระด้างบีบคั้น
"อ้า อ่า โอ้ว!!!" เยียนหรานครางไม่เป็นภาษาหวังเพียงเจาอ๋องมาช่วยนางจากสถานที่โหดร้ายแห่งนี้
ดุ้นอวบกระแทกตรงกลีบงามจนเขาปล่อยน้ำแตกอีกครั้ง กลีบงามอาบไปด้วยหยาดพิรุณสีขาวของนายกองเนี่ย
ด้านข้างป่าใหญ่นั้นเป็นทะเลสาป เยียนหรานโดนนายกองเนี่ยจับร่างเปลือยเปล่าโยนลงน้ำ โชคดียามนี้เป็นฤดูร้อน
นายกองเนี่ยว่ายน้ำจุมพิตหญิงสาวในน้ำอย่างเร่าร้อน
เยี่ยนหรานลืมตาขึ้นมาอีกที นางโดนห่อด้วยผ้าอย่างหนา อีกทั้งอยู่อีกกระโจมหนึ่งในค่ายทหาร
เยี่ยหรานอยากจะฆ่าตัวตายเสียจริง หญิงสาวมองคนมาส่งอาหารให้นาง
"ข้าไม่กินเอาออกไป"
"ไม่กินเจ้าก็ต้องกิน" หนานอ๋องสาวเท้าเข้ามาพอดี พบนางช่างน่าเวทนายิ่งนัก เยียนหรานสบตากับอ๋องชั่ว
"เจ้ามันคนชั่ว"
"ดี มีแรงเถียงเพียงนี้ ก็นอนกับเหล่าทหารที่หื่นกระหายสตรีแล้วกัน"
"หนานอ๋องเจ้าคนชั่ว เจ้าคนเลว ข้าขอสาปไม่ให้เจ้าไม่ตายดี" เยียนหรานด่าทอตามหลังร่างสูงใหญ่ที่สาวเท้าออกจากกระโจมของนาง
นายทหารสองคนเข้ามาในกระโจมเยียนหรานตามรับสั่งหนานอ๋อง
"คนงาม ข้าจะทำให้เจ้าหายคัน" พวกมันหัวเราะอย่างน่ารังเกียจ
นายทหารสองคนหัวเราะอย่างสาแก่ใจ รีบดึงผ้าผืนใหญ่ออกมา เห็นร่างบางของเยียนหราน แม้จะบอบช้ำ แต่ก็งดงามโดยเฉพาะอกคู่นั้น
เยียนหรานตกตะลึกกับดุ้นของสองทหาร พวกมันช่างน่ากลัวยิ่งนัก สีดำโค้งงอนใหญ่ยาว
เยียนหรานถูกชายอีกคนจับดุ้นยัดปาก ฟันของนางเฉาะที่ดุ้น ชายคนนั้นส่งเสียงครางอย่างมีความสุข น้ำสีขาวขุ่นอัดฉีดเข้าที่ปากของนาง อย่างมาก ทำให้คนงามถึงกับน้ำตาไหล
ส่วนชายอีกคนมองกลีบงามที่บานแย้มออกมา ด้วยน้ำสีขาว กลิ่นบุปผางามช่างหอมหวานยิ่งนัก ทำให้ชายหนุ่มค่อย ๆ ผลิกลีบบุปผางามออกมา มือหนาใหญ่จับกลีบบุปผา เขี่ยเม็ดสีแดงไปมา
ลิ้นรัว ๆ จนมีน้ำซึมออกมาอย่างมาก ลิ้นตวัดซ้ายที ตวัดขวาที
เยียนหรานเสียวจนเยี่ยวราด ชายผู้นั้นกลืนกินจนหมด ปากงามอมดุ้นจนลึกเพียงไม่นาน ชายที่เยียนหรานอมดุ้นให้นั้นดึงดุ้นออกมาจากปาก
ปี๊ด !!!
น้ำสีขาวขุ่นพ่นเป็นยางใส่ใบหน้างาม
ยามนี้เยียนหรานนั่งทับดุ้นชายอีกคน แล้วโยกตัวขึ้น ส่วนชายอีกคนนั่งด้านหลังเยียนหราน ขบติ่งหูแล้วอีกทั้งเค้าคลึงเต้านมเล่นทั้งสองข้าง
ปากงามไม่มีสิทธิ์ร้องออกมาเพราะโดนจุมพิตอย่างหนัก ลิ้นนายหทารควานหาความหวานของคนงาม ที่หนานอ๋องเคยรัก เจาอ๋องให้ความสำคัญ
"อ้า อ้า คนงาม" เยียนหรานโยนตัวขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าจนเหนื่อยหอบ ใบหน้างามอาบไปด้วยหยาดเหงื่อ
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
เยียนหรานใบหน้าเสียวและเจ็บ ร่องสวาทของนางขยายเป็นวงกว้างเมื่อกระแทกกับดุ้นครั้งแล้วครั้งเล่า
ดุ้นนายทหารแต่ละคนที่นางพบเจอ
อึด ใหญ่ ยาว อวบ
กระแทกแต่ละทีนางเจ็บจุกจนตาย
หนึ่งถ้วยชาชายที่นอนอยู่นั้นอีดฉีดน้ำรักเข้าไปในโพรงมดลูกจนหมด
แต่ทว่าเขายังไม่เอาดุ้นออกมา ชายอีกคนให้เยียนหรานนอนทับลงไป เหลืออีกด้านหลังทีพอจะยัดดุ้นเข้าไปได้
"อ๊าก !!!" เยียนหรานถึงกับร้องอย่างเจ็บปวด สองบุรุษครางออกมาพร้อมกันอย่างมีความสุข
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
พวกเขาอัดกระแทกคนอยู่ตรงกลางอย่างไม่ปรานีนางจริง ๆ
เยียนหรานโดนสองบุรุษประกบทั้งด้านหน้าด้านหลัง ความรู้สึกทั้งเสียวและเจ็บในยามเดียวกัน
ดุ้นอวบทั้งสองกระแทกเข้าไปจนมิดด้าม จนเบียดกัน ร่องสองร่องปริ่มไปด้วยน้ำสีขาว ไหลเยิ้มออกมา ในยามนี้ฝนห่าใหญ่ได้ตกลงมา ทำให้กลบเสียงครวญครางของคนทั้งสาม
เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบ เมื่อใดนางจะพ้นชะตากรรมนี้เสียที
พับ พับ พับ พับ
พับ พับ พับ พับ
พวกเขาทั้งสองขยับดุ้นอย่างรุนแรงพร้อมกัน คนกลางร่างกายจะไม่ไหวแล้ว
เพียงไม่นาน นายทหารสองคนปล่อยน้ำรักอัดฉีดรูสวาททั้งสองรู น้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มออกมาเป็นวุ้นก็ว่าได้
เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบ มองพวกเขาสวมอาภร์แล้วเดินออกไปอย่างอารมณ์ดี เสียงฟ้าร้องทำให้หญิงสาวนั่งชันเข่ากอดตัวเองอย่างน่าเวทนา
ร่างกายเยียนหรานพลันอ่อนแอยิ่งนัก กระนั้นหนานอ๋องกลัวนางจะตายเสียก่อนจึงให้นางพักสามวัน
เกรงว่าอยู่ในค่ายนางจะสบายเกินไปให้นางนอนถ่างขานอนกับบุรุษ
เขาจึงสั่งให้นางามเช้าไปซักผ้านายทหารทุกนายที่ริมทะเลสาบ
เยียนหรานนึกถึงประโยคที่ว่า อยู่ไม่สู้ตาย
Pinakabagong kabanata
เรือนราคะ 103
ยามนี้เยียนหรานอยู่ในโรงครัวกับกวนอี้ นางมองหม้อเห็ดของกวนอี้ ใบหน้างามระบายไปด้วยรอยยิ้ม คนของหนานอ๋องนำสำรับไปให้เจ้านายแล้ว กวนอี้มองเยียนหรานเหตุใดนางจึงยิ้มผิดปกตินัก สตรีนางนี้เป็นบ้าไปแล้วกระมัง ทหารกล้าต่างมาตักข้าวในโรงครัว ไม่นานนักพวกเขาก็พลันเดินจากไป เยียนหรานล้างชามในครัว สองถ้วยชาผ่านไป เหล่าทหารล้มลงพื้นนอนตายกันอย่างมาก เยียนหรานถูกนำตัวไปที่กระโจมหนานอ๋อง สิ่งแรกที่เห็นคือเย่หวานมุมปากอาบไปด้วยเลือก"หญิงชั่วเยี่ยงเจ้า กล้าวางยาพิษ" หนานอ๋องยังไม่ทันได้กิน เย่หวานนำไปกินเสียก่อนนางจึงตายแทนเขา เยียนหรานพลันหัวเราะอย่างมีความสุข"ข้าเล่า ข้าแค่เป็นสายลับให้เจาอ๋อง แต่ท่านให้ทหารทั้งค่ายมาย่ำยีข้าเกือบปี จนข้าตั้งครรภ์ ท่านคิดว่า ท่านทำถูกแล้วรึ" สมควรแล้วพวกมันต้องตาย ส่วนนังเย่หวานให้ชายทั้งสี่คนไปรังแกเยียนหราน ในตอนนั้น เยียนหรานคิดว่าเย่หวานสมควรตาย"เจ้ามันหญิงชั่ว ข้าจะสังหารเจ้า" "เอาเลย ข้ายอมตาย" เยียนหรานได้แก้แค้นแล้ว นางคิดว่านางควรตายตาหลับ จู่ ๆ หนานอ๋องกระอักเลือดขึ้นมา "นี่เจ้าใส่อะไร""น้ำชาข้าก็ใส่ยาพิษ" เยียนหรานเทยาพิษใส่บ่อน้ำดื่มที่นำมาต้ม
เรือนราคะ 102
เยียนหรานพาร่างกายอันบอบช้ำกลับมาที่กระโจมท่ามกลางฝนห่าใหญ่ตกลงมา หญิงสาวมองเห็นหัวเจาอ๋องเสียบประจานหน้าลานประลองยุทธไม่จริง !!!เจาอ๋องตายแล้ว เยียนหรานรับไม่ได้จริง ๆ นางแทบจะเป็นลม นางถามทหารแถวนั้น พบว่าหนานอ๋องเป็นคนสังหารเจาอ๋อง เพราะเจาอ๋องคิดต้องการบัลลังก์ หลายวันต่อมาเยียนหรานใช้ชีวิตในค่ายทหารอย่างไม่มีความสุข นางยิ้มขมให้ตัวเอง ตั้งแต่เจาอ๋องชีวิตนางก็ไร้ทิศทาง หวังรอให้เขามารับนาง แต่สุดท้ายเขาก็ตายไปแล้วพวกต้าข่านยังคงอยู่ในค่ายทรมานนางเหมือนเดิม เยียนหรานแม้จะตั้งครรภ์พวกเขาก็ไม่ละเว้นนางเลยแม้แต่น้อยวันนี้เยียนหรานออกไปหาของป่ากับกวนอี้ กวนอี้นึกสาแก่ใจไม่น้อยที่เจาอ๋องตายด้วยน้ำมือของหนานอ๋อง เยียนหรานสะพายตะกร้าที่ไม่ใหญ่มาก เดินตามกวนอี้เพราะวันพรุ่งนี้ ต้องทำอาหารเช้าให้นายทหารทุกคน เนื่องจากเสบียงหมดแล้ว รอหนานอ๋องเบิกจากคลังหลวง"เยียนหราน ข้าว่าบรรยากาศบ่อน้ำพุร้อน ก็ไม่เลวเลย" ตาแก่กวนอี้จะพานางไปไหนกัน หรือจะให้นางมีอันใดกับเขาในบ่อน้ำพุร้อนเป็นดังคาดเดาเอาไว้ กวนอี้พาเยียนหรานมาที่บ่อน้ำพุร้อน กวนอี้ให้เยียนหรานถอดผ้าแช่ในน้ำพุร้อน เยียนหรานนั่งลงแช่น้
เรือนราคะ 101
เยียนหรานคุกเข่าหันสะโพกไปทางต้าข่าน ต้าข่านเลียผ่านร่องสวาททั้งหน้าและหลัง จุมพิตอย่างเร่าร้อน แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะลิ้นหนาทั้งดูดและเลีย ยิ่งเขาเล่นลิ้น นางยิ่งเสียวจนฉี่จะราดอยู่แล้วอ๊อก อ๊อก อ๊อกอ๊อก อ๊อก อ๊อกดุ้นใหญ่พลันกระแทกปากคนงาม เยียนหรานรับรู้ได้ถึงน้ำรักซึมทีละเล็กน้อย ช่างหวานยิ่งนัก"อ้า อ้า แม่นางเยียน" ปี๊ด !!!เพียงไม่นานอาจิงก็ปล่อยน้ำรักเข้าปากเยียนหรานจนหมด ชายหนุ่มทำหน้าอย่างผ่อนคลายอย่างมากน้ำรักไหลเยิ้มออกจากปากเยียนหรานอย่างมาก กระบวนท่าต่อไป เยียนหรานขอพักเหนื่อยต้าข่านชอบเยียนหรานยิ่งนัก นางตั้งครรภ์ นางอาจจะตั้งครรภ์ลูกของเขาหรืออาจิง หากเขาต้องกลับไปชนเผ่า เขาจะขอท่านอ๋อง นำตัวนางกลับไปด้วยเยียนหรานนอนหายใจยังไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา ชายทั้งสองคนก็เริ่มบทสวาทกับนางเสียแล้ว...ยามอรุณรุ่ง เยียนหรานต้องหอบผ้าไปซัก ได้ยินเหล่าทหารสนทนา กันว่าหนานอ๋องแต่งชายาเอกบุตรสาวขุนนาง เขาช่างมีความสุขนักอีกทั้งเจาอ๋องหลบหนีการจับกุมอย่างหัวซุกหัวซุน เยียนหรานซักผ้าเสร็จกลับไปที่กระโจม"เจ้าสินะ นังแพศยาที่หนานอ๋องส่งให้มาบำเรอพวกทหาร" เยียนหรานนั่งพักในกระโจม จู่ ๆ
เรือนราคะ 100
กวนอี้ลากนางมาที่ห้องเก็บฟืน ที่เต็มไปด้วยกองฟาง เยียนหรานท้องได้สี่เดือนแล้ว เหตุใดในค่ายทหารถึงได้มีแต่คนระยำเช่นนั้น แม้แต่หญิงตั้งครรภ์พวกมันยังทำได้ลงคอกวนอี้จุมพิตที่เรียวปากงามของเยียนหราน สองมือหนาใหญ่ค่อย ๆ ปลดอาภรณ์ของนางออกมาเยียนหรานนอนถ่างขาบนกองฟางที่รองด้วยเศษผ้า นางจะให้พวกมันกระทำนางไปก่อน แต่ก่อนที่จะไป นางจะให้พวกมันตายไปกับนางด้วยกวนอี้มองร่างอวบที่ท้องนูนขึ้น เด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของต้าข่านก็ได้ กลีบงามของนางอวบอิ่มขึ้นจริง ๆ เท่าฝ่ามือหนาใหญ่ของเขากวนอี้เลียริมฝีปากอย่างหื่นกาม สามนิ้วขยี้ตรงกลีบงาม เยียนหรานพลันร้องออกมาเสียงหลงน้ำลายหยดลงกลีบงามสีแดง เยียนหรานหายใจอย่างเหนื่อยหอบแจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะแม้นางจะตั้งครรภ์อยู่ นางก็ยังคงเป็นหญิงร่านสำหรับเขา มือหนาใหญ่แหย่ร่องสวาทอย่างสนุก เยียนหรานร้องออกมาไม่หยุด เพียงไม่นานนัก กวนอี้พลันดึงนิ้วมือออกมา เลียน้ำหวานที่นิ้วมือของเขาเขารีบให้เยียนหรานเลียที่ดุ้นอับอวบใหญ่นางมองเจ้าแท่งหยก อวบใหญ่ มืองามชักดุ้นขึ้นลงไปมา มีหยดน้ำซึมออกมาไม่น้อยเมื่อนางเลียที่หัวดุ้นกวนอี้ถึงกับร้องครางออกมาอย่างเสียวสุด
เรือนราคะ 99
เยียนหรานเหนื่อยล้ายิ่งนักหลายเดือนผ่านไปร่างกายเยียนหรานพลันอวบอิ่มขึ้นมาก นางก็ไม่รู้ว่านางเป็นอันใด ข่าวของเจาอ๋องก็พลันเงียบหายไปเยียนหรานต้องล้างเท้าให้กับทหารของชนเผ่าทุ่งหญ้าอย่าง ต้าข่านมาเจริญสัมพันธไมตรี จึงนอนอยู่ค่ายทหารนอกเมือง หนานอ๋องจึงให้เยียนอ๋องมาปรนนิบัติต้าข่านเยียนหรานรินสุราให้ต้าข่าน ทันทีที่เขากินเข้าไป พบว่าสุรานี้มียาพิษ"นี่เจ้า คิดสังหารข้ารึ" เยียนหรานมองเขา แน่นอนว่านางอยากจะให้เขาตาย แล้วโยนความผิดให้หนานอ๋อง"หนานอ๋องเป็นคนสั่งให้ข้าทำ" เยียนหรานแกล้งบีบน้ำตา "เจ้ามันหญิงชั่วอย่างหนานอ๋องบอกเสียจริง โชคดีที่ข้ากินยาถอนพิษไว้แล้ว" ต้าข่านใช้มีดสั้นภายในชั่วพริบตาเดียว อาภรณ์ของเยียนหรานขาดกระจุยกระจายเลยทีเดียว"นี่ท่าน" ร่างงามกระจ่างตรงหน้า ต้าข่านทันที นับว่าเขารอบคอบที่เชื่อหนานอ๋อง"เยียนหราน เจ้าโดนพิษหนอนวสันต์เข้าไป เจ้ายังไม่เข็ดหลาบสินะ ข้าจะทำให้เจ้ารู้เองว่า ความตายมันเป็นเช่นไร"ทันใดนั้นเยียนหราน ต้องตกตะลึงแท่งหยกขนาดใหญ่ยาวของต้าข่าน ต้าข่านถึงกับยิ้มเยาะ แน่นอนว่า ของลับของชนเผ่าทุ่งหญ้า ของบุรุษชาวทุ่งหญ้า ย่อมใหญ่ยาวทุกคน ถึงชนิดท
เรือนราคะ 98
กวนอี้เป็นพ่อครัวในกองทัพทหาร สังกัดหนานอ๋อง เขามองเยียนหรานด้วยสายตาที่หื่นราคะ "เจ้ามองอะไร ในตอนนั้นเยียนหรานกำลังล้างชามอยู่ ยามนี้ พวกทหารต่างฝึกวิทยายุทธ์ที่ลานประลองยุทธ์"เยียนหราน เจ้าคงมิรู้ว่า ท่านอ๋องอนุญาตให้ข้านอนกับเจ้าได้" สารเลว !!!อย่าให้นางออกไปได้แล้วกันกวนอี้โอบกอดนางอย่างเร่าร้อนในโรงครัว ลิ้นหนาขบติ่งหูของนาง เยียนหรานจำใจต้องอดทนเพราะนางไม่มีทางเลือก ขางเกงขาวบางถูกปลดออก จึงเหลือเพียงสะโพกที่งอนงามมือหนาใหญ่จับสะโพกที่งอนงามไว้ ค่อย ๆ แหย่เข้าไปในรู้สวาทของคนงาม เยียนหรานยืนถ่างขาออกกว้าง ๆรับรู้ได้ถึงมือหนาใหญ่ที่แหย่เข้าไป อย่างช้า ๆ กลีบงามที่ชุ่มไปด้วยน้ำสีชมพู ผลิออกมา แจะ แจะ แจะแจะ แจะ แจะน้ำสีขาวขุ่นพลันไหลออกมาจากร่องสวาทอย่างมาก เยียนหรานทำปากอย่างซี๊ดซ๊าดด้วยความเสียว กวนอี้มองร่องสวาทมีน้ำไหลเยิ้มออกมา กลิ่นบุปผาหอมหวานลอยเข้าจมูกเขา ทำให้เขาอดใจไม่ไหวเสียจริง มือหนาใหญ่ผลิกลีบงามออกแล้ว ใช้ลิ้นเลียตรงนั้น จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบรสชาติหวานยิ่งนัก รูสวาทของนางช่างงดงามเหลือเกิน"อ้า อ้า อ้า ข้า อ้า" เยียนหรานเสียวไปกับการที่ตาเฒ่
Maaari mong magustuhan
ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย674.8K viewsหงส์ขย่มมังกร 3P
ซีไซต์33.0K viewsวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย170.1K viewsกลรักร้ายเสด็จอาเล็ก
อีปี้ถังถัง62.4K viewsทะลุมิติมาพาคนในบ้านผ่านพ้นความอดอยาก
ภัสสพิชชา3.0K viewsเกิดใหม่อีกครา ข้าจะเป็นวาสนาให้ท่านแม่ทัพ
ภัสสพิชชา365 viewsหงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ
ญาดาวดี ณ รัตติกาล412 viewsเมื่อชะตารักย้อนคืน
หนามชมพู607 views
