تسجيل الدخولمشاركة
19
تاريخ النشر:
2026-08-13 13:46:36“เราจะไปไหนกันคะ”
เธอหันมาถามชายหนุ่มอีกรอบ เมื่อรถออกมาได้สักครู่ เขาหันไปยิ้มให้กับเธอ แต่ในความรู้สึกของเสน่ห์จันทร์คือเขาเป็นปีศาจกำลังแยกเขี้ยวใส่เธอ
งื้อ...
พยายามคิดว่าเขาเป็นปีศาจแต่ก็อดใจสั่นกับเสน่ห์ของเขาไม่ได้อยู่ดี
กลิ่นของเขาหอม...มอมเมาเธอมาก
“พี่จะพาน้องเจนนี่ไปคอนโด”
“คะ คะ คอนโด อะ ไม่ได้นะคะ เจ๊เปรี้ยวไม่ให้หนูออกนอกร้าน”
“เจ๊เปรี้ยวโอเคแล้ว เพราะพี่จ่ายค่าตัวหนูไปแล้วค่ะ”
“แต่หนูไม่โอเค หนูจะให้บริการพี่ที่ร้านเท่านั้นหนูไม่ไปที่อื่น”
เสน่ห์จันทร์ทำเสียงแข็งใส่อย่างลืมตัว ปภพรับรู้ถึงความผิดปรกตินั้น คอยดูเถอะ คืนนี้จะจับให้มั่นคั้นให้ตายเลยละ ยัยตัวแสบกล้าหลอกเอาเงินเขาสองหนแล้ว
สองหนไม่ได้ หนนี้ต้องได้
จะได้รู้ว่าจะมาเหลี่ยมกับเขาไม่ได้
“ถ้าอย่างนั้นก็คืนเงินพี่มาได้นะคะ พี่จะกลับไปส่งหนูที่ร้าน”
“เอ่อ...”
เงิน เอาเงินไหนมาคืนละ ใช้ไปจะหมดแล้ว แล้วเธอก็ต้องใช้เงิน
เสน่ห์จันทร์เม้มปาก เธอทำตาโตใส่เขา ก่อนจะรวบรวมสติ แล้วพูดเสียงอ่อย เธอจะต้องอ้อน ต้องมีมารยา เขาจะได้ป๊อก ฮือ เขาจะป๊อก หรือเธอจะป๊อกก็ไม่รู้
“หนูขอโทษค่ะ หนูแค่ตกใจ ไปที่คอนโดพี่ก็ได้ค่ะ”
“สองวันนะครับ”
“คะ?”
“พี่เหมาหนูสองวันครับผม ราคาแสนหนึ่ง”
เขาหันมายิ้มให้กับเธอ สายตาดุวับนั่นเล่นเอาเธอขนลุก
“ห้ามบิดพลิ้วเพราะพี่จะต้องใช้เงินของพี่คุ้มทุกบาท
ตายแน่...ไอ้จ้อยตายแน่
เธอได้แต่คร่ำครวญในใจ
เกิดเป็นเสาหลัก เป็นไอ้จ้อย ทำไมจะต้องเจออะไรขนาดนี้เล่า
สาวน้อยมองกวาดไปรอบๆ ห้องของเขา
มันใหญ่โตหรูหรากว่าบ้านของเธอทั้งหลังเสียอีก เมื่อก้าวเข้ามาในห้องของเขาแล้ว เธอก็ได้แต่อุทานในใจแบบนั้น
ห้องของเขาเป็นเพนท์เฮ้าส์ ขนาดพื้นที่ 500 ตรม. มีสองห้องนอน สองห้องน้ำและหนึ่งห้องครัว ห้องโถงรับแขก ห้องทำงาน เพดานสูงดูโล่งกว้าง โถงรับแขกตกแต่งหรูหราด้วย แชนเดอเลียร์ โซฟาสีขาวนวลตา มีเคาน์เตอร์บาร์ติดตั้งไว้ มองเห็นเครื่องดื่มเรียงรายในตู้กระจกสวยงาม
ผนังนั้นมีตู้ปลา เหมือนอควอเรียมจำลอง ปลาทะเลสวยงามแหวกว่ายในใต้มหาสมุทรจำลอง เป็นจุดเด่นของห้องนี้
ปภพขอห้องนี้หนึ่งห้องจากโครงการของมารดา เป็นรางวัลที่เขาปิดโครงการได้สำเร็จ ท่านก็ยกให้เขาห้องหนึ่ง ส่วนของปพลนั้นมีอีกโครงการหนึ่ง เขาก็ได้รับรางวัลเป็นห้องหนึ่งห้องเช่นกัน แต่หรูหราน้อยกว่าห้องของปภพ เขาตั้งใจทำไว้พักส่วนตัว และอาจจะปล่อยเช่า ส่วนมากเขาอยู่ที่บ้านกับมารดาเป็นหลักไม่ค่อยได้ออกมาพักที่คอนโดนี้สักเท่าไหร่ ไม่เหมือนน้องชายที่มักจะนอนที่คอนโดกลับบ้านเสาร์ อาทิตย์
วันนี้เขาจะใช้ที่นี่แหละเป็นที่จัดการอุ้มน้องไปรอบห้องนอนของเขา เอาแบบเห็นวิว 360 องศาของกรุงเทพฯกลางคืนฉ่ำๆ
เขามองข้างหลังของคนตัวเล็ก ที่วันนี้สวมชุดสายเดี่ยวสีแดงปักเลื่อม ไม่รู้ไปยืมใครมามันดูหลวมจนเห็นได้ชัด ผมยาวของน้องม้วนเป็นเกลียวเมอร์เมด มันยาวมากจนเลยกลางหลัง ผิวพรรณผุดผ่องลออตาไปหมด ตัวเล็ก...กอดทีเดียวคงจมอก เธอสูงแค่อกเขาเท่านั้น ให้ความรู้สึกเหมือนตัวเองหลอกเด็กพิกล
เด็กน่ะสิหลอกเขา
เด็กแสบเสียด้วย คืนนี้เขาจะทำกลับให้ร้องลั่นห้องเลยละ
มือใหญ่จับที่บ่าเล็ก รับรู้ว่าน้องสั่น เธอหันขวับแล้วยิ้มแหยๆ ส่งให้เขา พร้อมกับส่งเสียงอ่อนหวาน เสียงอ้อนแบบที่ฟังแล้วทำให้ขนเขาลุก...อย่างอื่นก็ลุก
“นะ หนูอยากอาบน้ำกับคุณก่อน”
“เอาสิ...”
ไม่ต้องรอให้เกริ่นมาก หรือตั้งตัวได้ เขาตรงไปอุ้มเธอขึ้น เสน่ห์จันทร์ร้องว้าย กอดคอเขาแน่นเพราะกลัวตก เอาหน้าซุกกับอกเขา ใจเต้นตึกๆ นึกถึงแผนการไปด้วย เธอจะหลอกให้เขาเข้าห้องน้ำไปก่อน แล้วก็ค่อยเอาเบียร์ตามไปให้เขา ชวนเขาออกมานอนคุยเล่นถ่วงเวลา ถ้าเขาป๊อกเธอก็จะหนี หนีจากจรไปเลยตลอดกาล
เจ๊เปรี้ยวคงไม่ตามเธอหรอก แล้วเรื่องไปขายของตลาดนั้นทำยังไงดีหว่า เกิดเขาเจอเธอขึ้นมาแล้วจำได้? แต่...ทำแบบยัยเจี๊ยบก็ได้ ทำไม่รู้จักหน้าเธอตอนแต่งหน้ากับไม่แต่งหน้าคนละเรื่องเลย เสน่ห์จันทร์คิดเข้าข้างตัวเอง
เมื่อเขาวางเธอลงบนเตียง สาวน้อยก็ยิ้มปากสั่น ส่งให้เขา ไม่รู้ตัวหรอกว่าปากสั่น แต่คนมองจ้องอยู่รู้ พิรุธเต็มเลยนะ แม่สาวน้อย
เขายืดตัวไปยืนข้างเตียง แล้วเริ่มปลดกระดุมเสื้อออก ทีละเม็ด ทีละเม็ด
สาวน้อยทำตาโตอย่างลืมตัว มองเขาปลดกระดุมจนหมดแถว แล้วถอดมันออก เธอถึงกับเอามือปิดปากกับภาพที่เห็นตรงหน้า อา...ตายแล้ว....หุ่นของเขาดีมาก กล้ามเป็นมัดๆ ยิ่งตรงแผงอก ไปจนถึงท้องน้อย เห็นกล้ามท้องชัดเจน แถมยังขาวออร่าจนเธอตาพร่า เขาหอม...แอร๊ คนหล่อตัวหอม ที่พี่ณาเรียกคือเป็นแบบนั้นจริงๆ หอมจนน่าซุกหน้าไปดม ไรขนนั่นอีก เขามีไรขนตั้งแต่สะดือ และต่ำลงไป...
ไม่ อย่า ยัยจ้อย เธอกำลังน้ำลายจะไหล...
ทั้งน่ากลัว และน่าปล่อยตัวไปพร้อมๆ กัน
ยัยจ้อย!
เธอเรียกสติให้ตัวเอง ให้หายเมากล้ามท้อง และไรขนของปภพ มือของเขาขยับไปที่เข็มขัด เสียงใสๆ นั่นก็เอ่ยค้านขึ้นก่อน
“คะ คือว่า ดื่มเบียร์กันไหมคะ ห้องพี่มีเบียร์หรือเปล่า ดะ เดี๋ยวหนูลงไปซื้อให้ไหม พี่ไปอาบน้ำรอได้เลยค่ะ”
“ห้องพี่มีไวน์ ดื่มเป็นไหม”
เขาละมือจากเข็มขัด ดูเหมือนว่าเขาจะสร้างความตื่นเต้นให้เธอมาก ตอนนี้เสน่ห์จันทร์ตัวแดงไปหมดทั้งตัวแล้ว แค่เขาถอดเสื้อ ถ้าเขาถอดอย่างอื่นจะเป็นลมเป็นแล้งไปไหมนะ
ไม่ให้เป็นลมหรอก จะให้เป็นเมีย...
เสือหนุ่มมองกวางน้อยที่นั่งตัวสั่นบนเตียงอย่างหมายมาด ก่อนจะเดินกรายออกไปนอกห้อง ทิ้งเสน่ห์จันทร์ไว้กับความสับสนวุ่นวายกับแผนการของตัวเองตามลำพัง
أحدث فصل
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ บทส่งท้าย
เสน่ห์จันทร์เรียนไม่จบจนได้เพราะเธอท้องตอนเรียนปี 2 เลยต้องดร็อปเรียนไว้ก่อ สามีของเธอบางทีก็ขี้หึงเกินไป ไม่ชอบหนุ่มๆ ที่มาวนเวียนใกล้จ้อยของเขา ไม่ต้องเรียนจบก็ได้เพราะประสบการณ์ชีวิตน้องเยอะแล้ว เขานี่แหละจะเป็นครูในชีวิตจริงให้เธอคุณปณิตาไม่ค่อยเห็นด้วยเพราะอยากให้สะใภ้เรียนต่อยอด ปภพบอกว่างั้นเขาจะเรียนด้วยพร้อมกับเธอ เอากับพ่อสิ หวงเมียเบอร์หนึ่งเลยพ่อคนนี้ และพอเสน่ห์จันทร์คลอดงานแต่งก็ถูกจัดขึ้นตามที่ได้สัญญากับเธอไว้ ว่าจะจัดงานให้เขาก็ทำให้เธอจริงๆ ในงานเต็มไปด้วยความอบอุ่นและซาบซึ้ง การเปิดตัวของเจ้าสาวของปภพ ลูกสะใภ้คนแรกของคุณปณิตากับสังคม ไม่มีใครดูแคลน มีแต่คนชื่นชมเมื่อรู้ประวัติความเป็นมาของเธอและครอบครัว ส่วนมากทึ่งในความเป็นคนเก่ง มีความรับผิดชอบ และความรักในครอบครัวของเสน่ห์จันทร์เสน่ห์จันทร์ได้ลูกสาวน่ารักน่าฟัด คือ เด็กหญิงจรัสจันทร์ หรือ ณจันทร์ อีกสี่ปีต่อมาก็คลอดเด็กหญิงจรัสดารินทร์ หรือ ณดาว เธอกับปภพแยกบ้านไปอยู่อีกหลังหนึ่งอยู่ในบริเวณรั้วเดียวกับบ้านใหญ่ ส่วนปพลนั้นก็กลับไปคืนดีกับทยิดาที่มีลูกสาวคือ นะนาย ที่ซ่อนแอบไว้ ความจริงปรากฏว่าเธอไม่ได้ทำลายเ
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 37
บ้านเจนธรรมดีถูกสร้างใหม่จนเรียบร้อย ครอบครัวของเสน่ห์จันทร์ทั้งแปดคนและนิสา กลับไปยังบ้านหลังเดิมอีกครั้ง และอย่างที่ปภพสัญญาทุกคนจะได้ห้องส่วนตัว...ต้องเรียกว่าตึกมากกว่าบ้าน เพราะมีความสูงถึงห้าชั้นและมีชั้นดาดฟ้า ใช้พื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เด็กๆ ดีใจมากๆ กับบ้านหลังใหม่ นิสาเองตอนนี้มาอยู่กับเพื่อนเกือบจะถาวรแล้วเพราะไม่ได้กลับบ้านของตัวเองเลย ก็มีห้องของตัวเองด้วยที่บ้านหลังนี้ห้องของเสน่ห์จันทร์ มีข้าวของของปภพไปอยู่ในนั้นด้วย อย่างเป็นเจ้าของห้องอีกคน เหมือนกับที่คอนโดของเขา และ...ห้องของเขาที่บ้านด้วยเขาพาเสน่ห์จันทร์ไปนอนค้างที่บ้านมารดาทุกศุกร์-เสาร์ก่อน รอให้น้องเรียนมหาวิทยาลัยค่อยขยับเป็นมานอนทุกวันให้กลับบ้านเสาร์-อาทิตย์ และมารดาให้พื้นที่ว่างที่ตอนนี้ใช้เป็นพื้นที่สวน ให้เขาปลูกบ้านเพื่อจะเป็นเรือนหอในอนาคต คุณ ปณิตาตอนแรกก็วางท่ากับว่าที่สะใภ้สาวน้อย หลังๆ มาท่านก็แพ้กับความน่ารักของเสน่ห์จันทร์ แพ้เสน่ห์ปลายจวักของเธอด้วย ถ้าวันไหนอยู่นอนค้างที่บ้านวัชระโชติ วันนั้นเธอก็จะรับหน้าที่แม่ครัวทำอาหารขึ้นโต๊ะเอง ปพลเองก็ชอบฝีมือของเสน่ห์จันทร์มากเช่นกัน และนึ
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 36
“ตาปริ้นซ์กับเด็กนั่น แกคบกับเขามากี่เดือนแล้ว” มารดาถามขึ้น ท่านสั่งให้เขามานั่งคุยในห้องนอน เพื่อจะได้เป็นส่วนตัว ปพลขยิบตาให้กับพี่ชายเมื่อเขาเดินตามท่านขึ้นมายังชั้นสอง พร้อมกับชูนิ้วสองนิ้วบอกใบ้ว่าสู้ตายนะครับพี่“ห้าหกเดือนแล้วครับ”“แม่คงไม่ต้องถามล่ะมั้งว่า...เรากับเขาถึงขั้นไหนกันแล้ว”ท่านทำสีหน้ารู้ทัน ขณะที่ชายหนุ่มกระแอม ท่านถอนใจเฮือกใหญ่พร้อมกับเอ่ยลอยๆ“ดีนะไม่สิบเจ็ด ถ้าสิบเจ็ดนี่แกติดคุกแน่ตาปริ้นซ์ เจอกันที่ตลาดของแม่หรือยังไงกัน”“ก็อะไรแบบนั้นครับ”เล่าไม่ได้หรอกว่าเจอน้องที่ไหน ขืนเล่าคงเรื่องใหญ่ เขานี่แหละจะโดนบ่นว่า ส่วนน้อง...ท่านคงจะมองว่าเด็กคนนี้มันแสบและเอาตัวรอดเก่งมาก ถ้าเขาไม่กลับไปซ้อนแผนก็คงจะไม่ได้น้องแน่นอนละ เขาพึ่งรู้จากนิสาว่า การที่เสน่ห์จันทร์กลับไปรับงานตกหลุมเขาได้ เพราะน้องชายประสบอุบัติเหตุเลยต้องใช้เงินด่วนเขาจะต้องขอบคุณทั้งทองเอกและทองนพคุณมากๆ ที่ทำให้เกิดเรื่อง จนเสน่ห์จันทร์ยอมรับงานอีกหน“เป็นคนที่เก่งนะ เก่งมากด้วย” ท่านพึมพำ จะว่าเกลียดก็ไม่พูดไม่ได้หรอก เพราะเด็กมันไม่น่ารังเกียจอะไร น่าทึ่งด้วยซ้ำไป ตัวแค่นั้นดูแลน้อ
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 35
คุณปณิตาเข้าสู่ความรู้สึกอยากเป็นลม เมื่อเห็นว่าบุตรชายพาใครมาที่บ้าน เขาบอกกับท่านว่าวันนี้จะมีเซอร์ไพรส์ แล้วก็เซอร์ไพรส์มากจริงๆ นอกจากจะพา คนรัก มาพบกับท่านแล้ว แม่หนูนั่นยังพาน้องมาอีกโขยงหนึ่ง! โอย...ต้องเรียกยาดมกันเลยทีเดียวปพลที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วย มองพี่ชายด้วยสายตาแบบว่าทึ่งมาก คุณปณิตาตอนนี้นั่งข้างกับเขา เอาเขาเป็นกำลังใจแหละ มือของท่านเย็นเจี๊ยบเมื่อท่านจับมือกับเขาไม่ต้องถามว่าลูกเต้าเหล่าใคร แต่อยากถามว่าตาปริ้นซ์ไปเจอมาได้ยังไงก่อน...รายการสัมภาษณ์ว่าที่ลูกสะใภ้จึงเริ่มขึ้น...เด็กๆ ถูกกันให้ไปอยู่กันในห้องนั่งเล่น มีหัวหน้าแม่บ้านคอยอยู่ดูแล พวกเขานั่งคุยกันในห้องโถงพักผ่อน มีกระจกกั้นเป็นสัดส่วน คุณปณิตามักจะใช้ที่นี่เวลาจะคุยกับลูกๆ เรื่องสำคัญเรื่องงาน“อายุเท่าไหร่? เราน่ะ”“สิบเก้าค่ะ”โก่งอายุให้ตัวเองนิดหน่อย เธอรู้ว่าถ้าบอกอายุจริงๆ ไป ท่านคงจะยิ่งหน้าเสียกว่านี้ อ้อ...เธอไม่ได้โกหก เดือนหน้าเธอก็อายุสิบเก้าแล้วจริงๆ“ตาปริ้นซ์” ท่านหันไปทำตาดุใส่ลูกชาย ที่ยิ้มแหยเล็กน้อย พลางยักไหล่“น้องอายุพ้นวัยที่ผมจะติดคุกแล้วนะครับ”“แต่เด็กสิบเก้า...ตาปริ
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 34
ปภพโผล่ไปที่ห้องของครอบครัวเจนธรรมดีในเวลาเกือบสามทุ่มของอีกวันต่อมา เขามีตุ๊กตากระต่ายสีขาวสองตัวขนาดใหญ่ผูกโบเป็นของขวัญผูกโบให้น้องแฝด ดาวล้อมเดือนกับดาราทองดีใจมาก กับของขวัญของ พี่ปริ้นซ์ เด็กๆ ไหว้ขอบคุณเขา ดีใจกับวันเกิดครบอายุ 11 ปีมาก เพราะปีนี้ได้ทั้งจัดวันเกิด ไปเที่ยวสวนสนุก และเป็นวันที่ได้ของขวัญมากที่สุดตั้งแต่เกิดมา ชีวิตของพวกเธอดีขึ้นตั้งแต่ที่มีปภพก้าวเข้ามาในบ้าน ทุกคนไม่ต้องเครียด กินอิ่มนอนหลับ มีเวลาคิดเรื่องเรียน ไม่ต้องเห็นพี่จ้อยแอบซึม ถ้าพี่จ้อยคือเสาหลัก เปรียบเป็นบ้านหลังหนึ่ง พวกเธอน้องๆ ก็ต่างมีหน้าที่ของตัวเอง บางคนเป็นประตู บางคนเป็นหน้าต่าง พื้นบ้าน เสริมให้บ้านหลังนี้แข็งแรงไม่ล้มครืน วันนี้เป็นวันที่เห็นพี่น้องหัวเราะเสียงดัง มีความสุขกับเครื่องเล่น ไปกันครบหน้าทั้งแปดคน เจ้าจิ๋วที่กำลังซนเริ่มหัดเดินก็ไปกับเขาด้วย เสร็จแล้วพากันไปดูบ้านหลังเดิมแวะซื้อของฝากให้ ยายสมพร เพราะพวกเธอไม่ได้อยู่บ้านเดิมกันพักนี้ พี่จ้อยบอกว่าจะสร้างใหม่ เห็นเขากำลังก่อสร้างเริ่มขึ้นโครงร่างแล้ว ครอบครัวจับมือกันและมองบ้านที่เริ่มก่อสร้างอีกหนด้วยสายตาปลาบปลื้
เรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ 33
“พักนี้อยู่บ้านได้แหะ”ปภพเอ่ยหยอกน้องชาย ปพลยิ้มน้อยๆ ส่งให้ ก่อนจะก้มหน้ารับประทานอาหารตรงหน้า ถ้าเขาไม่มีเรื่องในใจ คงจะสังเกตว่าพักนี้น้องชายดูซึมๆ แปลกไปไม่เหมือนเดิม อาหารเย็นวันนี้เขารับประทานมาแล้วกับวรวงศ์แวะเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศมาก่อนเข้าบ้าน“น้องอยู่บ้านได้ แต่แกออกบ้านบ่อยนะตาปริ้นซ์” มารดาเอ่ยมาเสียงนิ่ง มองจ้องลูกคนโตเขม็ง คนเล็กก็อย่าง คนโตก็อย่างไม่ได้ดั่งใจสักคน คนเล็กมีเรื่องให้นางต้องเคลียร์ไปสิบล้าน แถมนึกโมโห อีกอย่างแอบรู้สึกบาป ถ้าเกิดว่าเด็กนั่นมีหลานนางจริงๆ แล้วต้องไปทำแท้ง ต่อให้เรื่องไม่จริงก็รู้สึกไม่ดี คุณปณิตาหนีไปบวชมาเจ็ดวันถึงจิตใจสงบลง นางไม่คุยกับปพลเลย ลูกชายนั้นกลับบ้านทุกวัน พยายามคุยกับท่าน และไม่ไปค้างที่คอนโดอีก ส่วนแม่ทยิดานั่นก็ออกไปแบบทิ้งงาน ก็วุ่นวายกันอยู่บ้าง เพราะงานเอกสารต้องกลับมาต่อ มาเคลียร์กัน ต้องหาคนมาช่วย ตอนนี้ก็มีความวุ่นวายนิดหน่อยในออฟฟิศ เลขาของท่านเลยต้องไปช่วยเคลียร์งานฝั่งของปพลด้วย ให้ยืมไปใช้นั่นแหละ ตอนนี้ลูกชายยังไม่มีเลขา ให้หาคนให้อยู่แน่นอนว่าหนนี้ท่านจะคัดเลือกด้วยตัวเอง ไม่ไว้ใจปพลอีกแล้ว“ก็งานมันยุ
قد تعجبك أيضًا
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก70.9K وجهات النظرในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ68.2K وجهات النظرให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน67.9K وجهات النظرบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี59.6K وجهات النظرSecret Love : ท่านประธานเผด็จการรัก (อคินทร์ x ธาราริน)
เพรียงกังวาร42 وجهات النظرชู้รักจำเลยหัวใจ
ทิพย์วารี17 وجهات النظرภรรยาในอุดมคติ
ไอส์'ลิต65 وجهات النظرทวงรัก คืนใจ นายวิศวะ
มะเขือส้ม32 وجهات النظر
