บทที่15.ความลับบนชั้นสูงสุด

“เดี๋ยวผมขอตัวก่อนนะ มีเรื่องต้องจัดการ คุณพักผ่อนนะครับ”

น้ำเสียงทุ้มเข้มเอ่ยขึ้น ก่อนที่ร่างสูงจะหมุนตัวจากไปอย่างรวดเร็ว

ฉันยืนนิ่งงัน ปล่อยให้ความเงียบค่อย ๆ แผ่ขยาย ราวกับดึงคำถามนับร้อยขึ้นมาลอยอยู่กลางอากาศ

สายตายังค้างที่ประตูลิฟต์ที่ปิดลง ความคิดวนเวียนไม่รู้จบ… แต่จังหวะเต้นตุบ ๆ ที่ขมับกลับบอกชัดเจนว่า

เรื่องนี้เพิ่งเริ่มต้น และฉันกำลังถูกดึงเข้าสู่เกมอันตรายโดยไม่รู้ต้นสายปลายเหตุที่แท้จริง

***

ไม่กี่นาทีถัดมา

เสียงเบรกดังเอี๊ยดที่หน้าอาคาร Stride X

อารัญก้าวลงก่อนที่รถจะหยุดนิ่ง ร่างสูงเคลื่อนตรงไปยังห้องส่วนตัวบนชั้นสูงสุด สถานที่ที่ตั้งเด่นอยู่เหนือทั้งเมือง

กระจกใสรอบด้านสูงจรดเพดานเผยให้เห็นวิวเมืองสว่างไสว ราวฉากจากภาพยนตร์ที่จัดฉายเฉพาะเขาเท่านั้น

แสงไฟจากตึกระฟ้าด้านล่างสะท้อนบนผิวกระจกเป็นประกาย ประหนึ่งอัญมณีราคาแพงที่โชว์ถึงอำนาจและสถานะของผู้ครอบครอง

ในห้องหรูหราอันเงียบงัน  มีเพียงสามคนที่อยู่ตรงนี้ พื้นที่ซึ่งแทบไม่มีใครเคยได้เหยียบ หากไม่ได้รับอณุญาติ

นักสืบหน้าเข้มคนหนึ่งจ้องหน้าจอโน้ตบุ๊กด้วยสายตาเย็นเฉียบ นิ้วของเขาขยับบนแป้นพิมพ์อย่างต่อเนื่อง

ชายอีกคนยืนอยู่ข้าง ๆ มองจอสี่เหลี่ยมนั้นด้วยแววตาคมกริบ เปล่งน้ำเสียงชัดเจนและคมพอจะทำให้ความเงียบแตกกระจาย

“มีคนแฮ็กข้อมูลครับ”

นักสืบที่นั่งอยู่เงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเรียบแต่หนักแน่น

“Quantum  X ถูกเจาะระบบ… และคนที่ทำไม่ใช่มือสมัครเล่นแน่นอนครับ”

อีกคนเสริมด้วยน้ำเสียงนิ่ง แต่ถ้อยคำเหมือนค้อนทุบ

“แต่ตอนนี้ เรายังสาวไปไม่ถึงครับ ท่านประธาน อารัญ”

อารัญปล่อยลมหายใจหนัก ราวกับพยายามกดทับความคิดที่ถาโถมในหัว เพราะทุกความเป็นไปได้กำลังถูกประเมินอย่างรวดเร็ว

เขารู้ดี นี่ไม่ใช่การแฮกธรรมดา มันคือสงครามเงียบกับคนทรยศที่ซ่อนอยู่ใกล้ตัว และผลลัพธ์… อาจลุกลามไกลเกินคาด

สายตาอารัญยังคงนิ่งมั่น ราวประกาศให้ทุกคนในห้องรู้ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น… เขาจะลากคนทรยศออกมาให้ได้

“มันคือใคร…”

“ไปสืบมาให้เร็วที่สุด” อารัญเปล่งคำสั่งสุดท้ายของค่ำคืนนี้ พร้อมแววตากร้าว.

***

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนถึงเวลานัดหมาย

ข้อความจากแนนซี่เด้งขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่:

“บ่าย 3 เจอกันที่มุมเดิม คาเฟ่หรูกลางเมืองนะ”

…

ตอนนี้ฉันก็อยู่ตรงนี้แล้ว ที่เดิมริมกระจก

อีก 15 นาทีจะบ่ายสาม สายตาฉันเฝ้ามองประตูทางเข้า หัวใจเต้นแรง เพราะเรื่องเมื่อคืนยังคงค้างอยู่ในหัว และฉันกำลังพยายามต่อจิ๊กซอร์เพื่อเรียงเรื่องราวทั้งหมด

ไม่กี่อึดใจ รถเบนซ์คันหรูก็ค่อย ๆ ชะลอจอดหน้าร้าน

แนนซี่ก้าวลงจากรถอย่างมั่นใจ แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย ราวกับกำลังจะเปิดเผยเรื่องใหญ่บางอย่าง

ฉันกะพริบตา หัวใจก็เร่งจังหวะทันที

เพราะสีหน้าและแววตาของเธอ… ไม่ใช่เรื่องเล็กแน่นอน

“ลิลิน! ฉันได้เรื่องมาแล้ว”

แนนซี่พูดพลางหันซ้ายขวาเหมือนกลัวคนได้ยิน เธอนั่งลงใกล้ฉัน  น้ำเสียงกระซิบแต่น้ำหนักกลับมากพอให้ฉันสะดุ้ง

“ฉันรู้แล้วว่าใครเป็นตัวการปล่อยข่าวลวงนั่นของแก”

ฉันขมวดคิ้วทันที

“ใคร…ล่ะ แนนซี่?”

 “อเล็กซี่…อดีตคนเคยใกล้ชิดคุณอารัญ แต่ไปไม่ถึงฝั่ง”

ฉันหัวเราะแห้ง ๆ

“แก…หมายความว่าไง แนนซี่?”

“หมายความว่า…ยัยคนนี้อาจเคยรู้จักคุณอารัญ

แต่ไม่ได้สนิทชิดใกล้ถึงขั้นเป็นคู่เดต

และที่สำคัญ…ตอนนี้แกกำลังเผชิญกับศัตรูตัวฉกาจของวงการคนที่จะเล่นงานแกจนแทบไม่มีที่ยืนในสังคมก็เป็นได้”

ฉันนิ่งไปสักครู่ แนนซี่โน้มตัวเข้ามาใกล้ กระซิบข้างหูฉัน

“ทุกอย่างที่หล่อนทำ…ก็เพื่อเรื่องเดียว ชื่อเสียง และเป็นที่หนึ่งของวงการ ”

“โรคจิตชัดๆ”ฉันพึมพำ

แนนซี่ลดเสียงลงอีก

“แล้ว…มีข่าววงในด้วยว่า…เคยเห็นหล่อนเดตกับหนึ่งในผู้บริหาร Stride X”

คำพูดนั้นกระแทกเข้ามาในใจฉันเหมือนก้อนน้ำแข็ง

เรื่องทั้งหมดเริ่มประกอบเข้าหากัน ความลับ ความทรยศ แรงกดดันจากอดีตถึงปัจจุบัน ทุกอย่างไหลรวมเป็นภาพเดียว…ภาพที่ฉันไม่แน่ใจเลยว่าอยากเผชิญหรือไม่

ฉันยกมือเกลี่ยผม พยายามตั้งสติ แต่ริมฝีปากกลับแห้งผากจนพูดไม่ออก แนนซี่โน้มตัวเข้ามาใกล้กว่าเดิม ดวงตาเธอแน่วแน่จนฉันรู้สึกเหมือนถูกมองทะลุเข้าไปถึงกระดูก

ระหว่างที่ฉันยังตั้งสติไม่ทัน ประตูคาเฟ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา ร่างหนึ่งก้าวเข้ามาท่ามกลางแสงอุ่นของร้าน

ท่วงท่านั้นคุ้นตาเหลือเกิน… จนหัวใจฉันหล่นวูบในเสี้ยววินาทีที่ฉันเห็นใบหน้าด้านข้างของเธอ..ผู้หญิงที่เดินเชิดคอไปยังเคาน์เตอร์ คนที่ฉันไม่อยากพบเจออีกตลอดชีวิต เพราะทุกครั้งที่เจอเธอ มักตามมาด้วยเรื่องไม่ดี

ชื่อที่แนนซี่เพิ่งเอ่ยถึงยังดังก้องอยู่ในหัวไม่หยุด

ทุกอย่างประสานกันจนเหลือเพียงคำเดียวที่เด่นชัดและแทบหลุดจากริมฝีปาก

“อเล็กซี่…”

แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดออกมา ใครบางคนก็หันมามองตรงมาที่โต๊ะของเรา

รอยยกมุมปากคล้ายทักทายปรากฏขึ้น… แต่แววตานั้นไม่ใช่ของคนที่บังเอิญผ่านมาแน่นอน

หรือว่า…

มีคนกำลังตามฉันมา?