ตอนที่ 47 นายเป็นของเล่นของฉัน

ตึก! ตึก!

เสียงฝีเท้าของร่างสูงเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าที่บึ้งตึงแฝงไปด้วยความงุนงงและสับสนกับสิ่งที่เป็นอยู่และสิ่งที่คิดว่าเขานั้นคิดยังไงกับใบแก้ว 

"ต้องเป็นนายคนเดียวหรือไง ที่ทำให้ฉันมีอารมณ์"

เอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ไม่สบอารมณ์กับใบแก้ว ที่มีอิทธิพลกับเขามากเกินไป จนเขาไม่สามารถมีอะไรกับคู่นอนได้ ขนาดไม่เห็นหน้าตลอดหลายวัน ไม่ได้ยินเสียง ไม่ได้สัมผัส ก็ทำเอาเขาเป็นหนักมากขนาดนี้ หายใจเข้าหายใจออกก็มีแต่ใบแก้ว 

"ทำไมฉันต้องคิดถึงนายด้วย"

(นายรู้ตัวไหมครับ ว่านายชอบคุณใบแก้วมาก)

"ฉันชอบใบแก้ว เพราะใบแก้วเป็นของเล่น"

(ของเล่น ใช่เหรอครับนาย นายปฏิบัติกับของเล่นกับครอบครัวของของเล่นดีเกินไปไหมครับ)

"ก็เพราะว่าฉันอยากให้ใบแก้วรู้ ว่าฉันก็ดีได้เหมือนกัน และดีกว่าไอ้เก่งกล้าด้วยซ้ำ"

ฉันดีกว่าเก่งกล้าไหน ๆ ฉันดูแลครอบครัวของนายได้ ทำอะไรให้นายได้มากกว่าเก่งกล้ามันอีก ยังไงฉันก็ต้องดีกว่ามันอยู่แล้ว ขนาดนายไม่ขอฉัน ฉันก็ทำให้นายเลย นายต้องมองฉันดีกว่ามันสิใบแก้ว คนอย่างไอ้เก่งกล้าสู้อะไรฉันก็ไม่ได้สักอย่าง 

"ไม่ใช่! ฉันไม่ได้รักนาย"

(ผมว่าคุณใบแก้วคงไม่ใช่ของเล่นนาย ผมคิดว่าคุณใบแก้วเป็นเมียนายมากกว่า)

"แม่งเอ๊ย! ทำไมถึงมีเสียงของไอ้ชญานนท์ Shut the F..ck up"

เสียงในหัวเต็มไปด้วยคำพูดของชญานนท์ มันทำให้ร่างสูงสับสนและไม่อยากจะยอมรับความเป็นจริง ว่าเขานั้น ชอบใบแก้วแล้วก็รักใบแก้วมากแค่ไหน หัวใจที่แสนเย็นชากับสั่นไหว เขาที่ไม่เคยอ่อนไหวให้กับใคร แต่มาอ่อนไหวให้กับคนอย่างใบแก้ว คนที่ดื้อรั้นที่สุดในชีวิตของเขา 

"อึก มันไม่ใช่ ใบแก้วเป็นเพียงแค่ของเล่นของฉันก็เท่านั้น แค่ของเล่น ของเล่น ที่พิเศษกว่าคนอื่น"

(ยังจะของเล่นอยู่อีกเหรอครับนาย ถ้านายหายใจเข้าหายใจออกนึกถึงแต่คุณใบแก้ว ผมว่านายไม่ได้ชอบแล้วแหละครับ)

"ทำไม! ฉันคิดถึงของเล่นของฉันไม่ได้เลยหรือไง มันผิดเหรอที่หายใจเข้าหายใจออกนึกถึงแต่ของเล่น"

ร่างสูงพยายามปฏิเสธความจริงในใจและไม่อยากจะยอมรับความจริง เพราะที่ผ่านมาตัวเขานั้นไม่เคยคิดจริงจังกับใครสักคน แล้วไม่เชื่อในเรื่องของความรัก แล้วไม่คิดว่าตัวเองจะมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ 

"ฉันไม่ได้รักใบแก้ว ฉันแค่....ติดใจเท่านั้น"

ในขณะที่เดินอยู่นั้นก็ต้องหยุดเดินด้วยความรู้สึกสับสนไปหมด ก่อนที่ตัวของร่างสูงนั้นจะหันหน้าเข้าหาผนังโรงแรมโดยเอาหัวชิดกับผนัง 

"ใจเย็นๆ มันไม่มีทางเป็นไปได้แน่"

คนอย่างเขานั้นไม่มีทางมารักกับคนใช้ที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างใบแก้วแน่นอน เป็นเพราะเขาแค่ติดใจกับเซ็กส์ และชอบใบหน้าและทุกอย่างของใบแก้วก็เท่านั้น เพราะใบแก้วไม่เหมือนใคร คนที่ไม่ต้องการอะไรจากเขา มีแต่ต้องการออกมาจากชีวิตของเขาก็เท่านั้น 

"นายเป็นของฉันใบแก้ว ฉันจะไม่ให้นายหนีไปจากฉันเด็ดขาด"

(ก็แก้วไม่ได้อยากทำ ทำไมคุณท่านต้องบังคับขืนใจแก้วด้วย เอาออกไปเลยนะครับ)

"ก็ใครใช้ให้นายน่าเอา เห็นหน้านายฉันก็ขึ้นแล้ว"

จากที่มีเสียงพูดของชญานนท์นั้นก็กลายเป็นเสียงพูดของใบแก้วที่ดังในหัวของเขาแทน ตอนนี้จิตใจของร่างสูงว้าวุ่นไปหมด ว่าอะไรคือความจริง บางทีเขาอาจจะรู้ความจริงแล้วก็ได้ เพียงแค่ไม่อยากยอมรับความจริงก็เท่านั้น 

(นี่ไม่ใช่งานของแก้ว แก้วเป็นคนใช้ที่มีหน้าที่ทำอาหารให้คุณท่านก็เท่านั้น)

"นายเป็นของเล่นฉัน ก็ต้องให้ฉันเล่นสิ ใครใช้ให้นายน่าสนใจล่ะ"

ใครใช้ให้นายหน้าตาสวยและน่ารักล่ะ ดวงตาของนายกลมสวย เต็มไปด้วยความบริสุทธิ์และไร้เดียงสา ริมฝีปากบางที่นุ่มนิ่มจนอยากจูบ แก้มนิ่มที่น่าหอม จะตรงไหนก็น่าจูบน่าหอมไปหมด 

"หุ่นก็โคตรน่าเอา น่าบีบจับไปหมด ใครจะทนไหวได้วะ"

ใครเห็นก็ต้องมีอารมณ์เหมือนฉันอย่างแน่นอน รูปร่างของนายเรียวเล็กส่วนเว้าโค้งก็เด่นชัดโดยเฉพาะบั้นท้ายของนายที่น่าบีบสุดๆ คิดแล้วก็นึกถึงก้นกลมๆของนายที่น่าบีบขยำมันมือจริงๆ เวลาตีก็เด้งสู้มือฉัน เวลากระแทกใส่ก็โคตรนิ่มชะมัด 

"คิดแล้ว อยากจะกลับบ้านไปกระแทกใส่รูนาย"

รูของนายมันอุ่นร้อนแล้วก็โคตรแน่น เวลาใส่เข้าไปก็รีบตอดรัดฉันถี่รัว คิดแล้วก็รู้สึกเสียวซ่านไปหมด อยากโดนรูของนายโอบรัดความเป็นชายของฉัน ขมิบกินอย่างตะกละตะกามมันโคตรมีอารมณ์สุดๆ เวลามอง โดยเฉพาะตอนที่ฉันเสร็จในตัวนาย ที่มีน้ำเชื้อของฉันหลั่งไหลหยดตามง่ามขาของนาย มันหมายถึงว่านายเป็นของฉันไม่ว่าจะเป็นภายในและภายนอก 

"ฉันชอบท่าที่อุ้มและกระแทกนาย เพราะนายไม่สามารถดิ้นหนีฉันไปได้ มีแต่จำใจยอมรับก็เท่านั้น สีหน้าโคตรมีอารมณ์สุดๆ"

ชอบทุกอย่างของใบแก้ว ไม่ว่าจะสีหน้าแบบไหนก็ดูเร้าอารมณ์เร้าใจฉันไปหมด ฉันชอบที่ได้โอบอุ้มนายด้วยแขนทั้งสองข้าง และได้ย่ำยีแสดงความเป็นเจ้าของในตัวของนายอย่างบ้าคลั่ง 

"เสียงของนายก็หวานหูฉัน ไม่ว่าจะเป็นเสียงร้องไห้ หรือเสียงครางหวาน ฉันก็ชอบหมดทุกอย่างเพราะฉันเป็นคนทำให้นายรู้สึก"

ฉันเป็นคนเดียวที่ทำให้นายรู้สึกเจ็บและรู้สึกดี เพราะฉันเป็นเจ้าของของนาย นายเป็นของเล่นของฉัน นายไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธหรือไม่ยินยอมรับของที่ฉันให้ นายไม่มีสิทธิ์หนีไปจากฉันเด็ดขาด นายต้องดีใจ และยิ้มให้ฉันแค่คนเดียว ไม่ใช่ยิ้มให้กับไอ้เก่งกล้า

"นายจะมีความสุขได้ก็ต่อเมื่อฉันอนุญาตให้นายมีความสุข และเป็นฉันคนเดียวที่ทำให้นายเจ็บปวดได้ นายเป็นของเล่นของฉัน"

เพราะฉันมีสิทธิ์ในตัวนายทุกอย่าง ฉันจะทำให้นายเป็นของฉันอย่างสมบูรณ์ และจะไม่มีใครหน้าไหนมาแตะต้องนายนอกจากฉันคนเดียว และนายจะยินยอมเป็นของฉันด้วยความเต็มใจ 

"อีกไม่นานหรอกใบแก้ว นายจะยอมเป็นของฉัน"

เพราะครอบครัวของนายอยู่ในกำมือฉันแล้ว ฉันจะใช้วิธีนี้รั้งนายเอาไว้ และนายก็ต้องยอมแพ้ฉัน เพราะฉันดูแลและจ่ายค่ารักษาให้กับยายของนาย นายไม่มีปัญญาหาเงินมารักษายายได้แน่ สุดท้ายนายก็ต้องพึ่งพาฉัน 

"ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร นายต้องนึกถึงฉันเป็นคนแรก เพราะฉันช่วยนายได้ไงใบแก้ว ที่ฉันทำไม่ใช่เพราะว่ารักนาย"

นี่มันเป็นความจริง ฉันแค่ต้องการให้นายเป็นของฉัน โดยที่นายเต็มใจเป็นของฉันเอง นายจะดีใจที่ฉันช่วยเหลือยายของนาย นายจะเห็นว่าฉันดีกว่าเก่งกล้า และนายจะนึกถึงฉันแค่คนเดียวเท่านั้น เพราะฉันสามารถช่วยนายได้ทุกอย่าง นายจะไม่คิดหนีฉัน แต่ถึงคิดจะหนีฉัน ฉันก็จะทำทุกวิถีทาง ทำให้นายกลับมาอยู่กับฉันเหมือนเดิม 

"และฉันจะไม่รักคนอย่างนายแน่นอน เพราะนายไม่คู่ควรอะไรกับฉันสักอย่าง เป็นแค่ได้ของเล่นบนเตียงก็เท่านั้น"

สิ่งที่ฉันทำทุกอย่างก็เพราะว่านายเป็นแค่ของเล่น ฉันแค่โปรดปรานของเล่นชิ้นนี้ก็เท่านั้น แต่ถึงแม้ว่านายจะพัง ฉันก็จะเก็บนายเอาไว้ และแน่นอนฉันไม่ได้รักนาย ไม่มีวันรักคนอย่างนาย 

"และนายต้องรับผิดชอบที่ทำให้ฉันไม่มีอารมณ์กับคู่นอนคนอื่น"

---